Συνέντευξη του Robert Reich στον Τάκη Μίχα1 «Οταν οι επιχειρήσεις δείχνουν κοινωνική ευαισθησία, τότε κινδυνεύει η δημοκρατία»! Στην άλλη άκρη του τηλεφώνου βρίσκεται ο καθηγητή Ρόμπερτ Ράιχ, ξεχωριστή φυσιογνωμία στον χώρο της αριστερής οικονομικής σκέψης στις ΗΠΑ. Υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης Κλίντον και στενός συνεργάτης του Μπιλ και της Χίλαρι, είχε πρωτοστατήσει στην αύξηση του […]

Του Γιωργου Παγουλατου*1 Η ανάγκη ασφαλιστικής μεταρρύθμισης είναι γνωστή εδώ και δύο δεκαετίες. Η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Σειρά εκθέσεων και μελετών —μεταξύ των οποίων της ίδιας της ΓΣΕΕ— από το ’90 αποτυπώνουν το εκρηκτικό μέγεθος του προβλήματος. Κι όμως, μόλις η κυβέρνηση έθεσε το ασφαλιστικό, η αντίδραση αντιπολίτευσης, συνδικάτων και ΜΜΕ έφτασε τα όρια […]

του Πάσχου Μανδραβέλη1 Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για «να βρίσκονται οι Ανεξάρτητες Αρχές σε συμβατότητα με τις άλλες εξουσίες», όπως δήλωσε από την Ιταλία ο κ. Σωτήρης Χατζηγάκης. Πολλές φορές κάνει και περισσότερα: Κάποιες Αρχές, που κάποτε ήταν (διά νόμου) Ανεξάρτητες τώρα διορίζονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και κάποιες (που […]

του Γιάννη Σφήκα Για ακόμα μια φορά επιβεβαιώθηκε το βασικό χαρακτηριστικό των εκλογικών αναμετρήσεων της τελευταίας δεκαετίας στη χώρα μας: ένα ποσοστό γύρω στο 10%, οι λεγόμενοι αναποφάσιστοι, έκρινε το αποτέλεσμα. Όπως το 1996 και το 2000 εμπιστεύθηκαν τον ‘εκσυγχρονισμό’ του Σημίτη έτσι και το 2004 και το 2007 είδαν στον Καραμανλη την πιο αξιόπιστη […]

Εσωτερικότητες και τα οικονομικά του αυτοελέγχου του Glen Whitman1 ,2 Περίληψη Οι οικονομολόγοι για καιρό επιχειρηματολογούσαν ότι η κρατική παρέμβαση έχει περισσότερο νόημα σε περιπτώσεις που περιλαμβάνουν «εξωτερικότητες». Οι εξωτερικότητες είναι τα κόστη ή οφέλη που επιβαρύνουν τρίτους. Όταν αποκλειστικά τα άτομα βαρύνονται από το πλήρες κόστος καθώς και τα πλήρη οφέλη των δικών τους […]

του Διονύση Κατρανίτσα1 Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Μαρίνου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής (21 Οκτωβρίου 2007) το πρώτο συμπέρασμα σου είναι πως πρόκειται για προσωπική ρεβάνς κατά των διαπρεπών κονδυλοφόρων της αριστερής αντίδρασης , όπως ο ίδιος αναφέρει, αλλά καταλήγει σε μια ανοικτή πρόκληση στους : «πολέμιους της κάθε απαγόρευσης στο κάπνισμα, στη χρήση ναρκωτικών, […]

του Γιώργου Καισάριου1 Ποια νομίζετε ότι είναι η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα; Όχι δεν οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν είναι ούτε ο Βαρδινογιάννης, Κόκαλης και Μπόμπολας. Η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα είναι όλοι αυτοί που πληρώνονται πολύ περισσότερα αναλογικά από ότι έχουν δώσει και είναι αυτοί που απολαμβάνουν τα πάντα εις βάρους αυτών που δεν έχουν […]

H αλλιώς άλλη μια τρύπα στο νερό για τον κ. Παπούλια. του Διονύση Κατρανίτσα.1 Όταν αρκεί το κύρος του θεσμού για να προσδώσει αξία σε κοινοτυπίες ή καινο-τυπίες, φαινόμενα σαν την δημοσιότητα που πήραν οι δηλώσεις του κ. Παπούλια στην Σύνοδο των Ευρωμεσογειακών Οικονομικών και Κοινωνικών Επιτροπών την Δευτέρα 15 Οκτωβρίου θα επαναλαμβάνονται και θα […]

του Γιωργου Παγουλατου1 Τους είδαμε το βράδυ των εκλογών να παρελαύνουν θριαμβικά στα κανάλια, περιφέροντας τα αγαπημένα τους θέματα: το βιβλίο Ιστορίας, το «προδοτικό» Σχέδιο Ανάν, το «ξεπούλημα» της Μακεδονίας, την υποψηφιότητα της Τουρκίας στην Ευρώπη, τους μετανάστες που μας έχουν κυριεύσει. Η είσοδός τους στη Βουλή δεν είναι απλώς μια ακίνδυνη προέκταση της τηλεοπτικής […]

του Τάκη Μίχα1 ,2 Δεν είχαν προλάβει να κλείσουν οι κάλπες στις εκλογές του 2004 και οι αριστερογενείς «αναλυτές» είχαν βγάλει τα συμπεράσματά τους: Η ήττα του ΠΑΣΟΚ οφειλόταν στη «νεοφιλεύθερη» στροφή του ΠΑΣΟΚ όπως εκφράστηκε από την απόφαση του Γ. Παπανδρέου να συμπεριλάβει τους Στέφανο Μάνο και Ανδρέα Ανδριανόπουλο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Η γλώσσα […]

του Διονύση Γουσέτη Ο αντιιμπεριαλισμός έδωσε δυναμικό παρών και σε αυτές τις εκλογές. Και μάλιστα νικηφόρο. Το πρώτο κόμμα, η ΝΔ, επεδόθη σε αντιιμπεριαλιστική γυμναστική. Αντικατέστησε στις κομματικές συγκεντρώσεις της, τις κομματικές σημαίες με ελληνικές. Το έκανε για να αντιμετωπίσει τον ακόμα πιο αντιιμπεριαλιστή κ. Καρατζαφέρη, κεντρικό σύνθημα του οποίου ήταν η ρήση του χαρισματικού […]

το κεκτημένο της διαβούλευσης για την Παιδεία του Μάνου Γ. Παπάζογλου1 ,2 Όπως προκύπτει από τα προγράμματα όλων των πολιτικών κομμάτων, η Παιδεία θα αποτελέσει έναν από τους κύριους άξονες της κυβέρνησης που θα προκύψει στις 16/9. Ορισμένα συμπεράσματα από την εμπειρία της εκπαιδευτικής πολιτικής 2004-2007 είναι χρήσιμα για την επιτυχία των επικείμενων νομοθετικών πρωτοβουλιών. […]

του Χαρίδημου Κ. Τσούκα1 ,2 Με ρωτάνε αρκετοί φίλοι και γνωστοί τι θα ψηφίσω στις εκλογές. Προτιμώ να μην απαντώ ευθέως στο ερώτημα. Η εύκολη απάντηση («θα ψηφίσω το τάδε κόμμα» ή «λευκό», ή «θα απέχω») δεν είναι η καλύτερη: συνήθως στρέφει τη συζήτηση σε άγονη πολιτικολογία. Γιατί αυτό το κόμμα και όχι κάποιο άλλο, […]

by Takis Michas1 ,2 As Greece is going to the polls this Sunday, the recent wildfires understandably preoccupy the public. Sixty-six people were killed and over 200,000 hectares of land destroyed in the worst forest fires in nearly a century. But the debate over whether conservative Prime Minister Costas Karamanlis mishandled the crisis has also […]

του Κωνσταντίνου Κουκόπουλου1 Στην αλλαγή της χιλιετίας 192 κράτη έθεσαν 8 αναπτυξιακούς στόχους για την εξάλειψη της φτώχειας. Ανάμεσα στους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, όπως ονομάζονται, είναι και η επίτευξη καθολικής πρόβασης στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε όλο τον πλανήτη μέχρι το 2015. Όμως πέντε χρόνια μετά την λήψη αυτών των φιλόδοξων αποφάσεων ο ΟΗΕ ανέφερε […]

του Τάσου Αβραντίνη1,2 Oι φόροι δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια βίαιη και αναγκαστική απόσπαση από τη δημόσια εξουσία τμήματος της περιουσίας των πολιτών. H εξουσία επιβάλλει και καθορίζει τους φόρους μονομερώς και θεσπίζει αναγκαστικά μέτρα εξαναγκασμού των πολιτών στην καταβολή τους. Γιατί άραγε νομιμοποιείται μια τέτοια ληστρική επιδρομή στο εισόδημά μας; Για την κάλυψη […]

του Πάσχου Μανδραβέλη Δηλαδή, τόσο καιρό που διάφοροι υπουργοί και κομματικά στελέχη όταν δρασκέλιζαν το κατώφλι του Μαξίμου δήλωναν -«οι εκλογές είναι στη διακριτική ευχέρεια του πρωθυπουργού»- δεν τους πιστεύαμε; Δεν ξέραμε ότι η προκήρυξη των εκλογών δεν είναι μόνο στη διακριτική, αλλά είναι στην απόλυτη ευχέρεια κάθε πρωθυπουργού; Δεν γνωρίζαμε ότι μπορεί να επικαλεστεί […]

του Πάνου Ευαγγελόπουλου1 ,2 Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ φιλελεύθερων και συντηρητικών είναι η έννοια της μεταβολής της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων υπέρ της διεύρυνσης ταυτόχρονα του χώρου υπεράσπισης των ελευθεριών στην πολιτική, στην οικονομία και εν τέλει σε ολόκληρη την κοινωνία. Η διαφορά αυτή υπογραμμίζεται για να δείξει ότι η κίνηση της μεταβολής δεν μπορεί να […]

του Γεώργιου Παγουλάτου1 Η επ’αόριστον αναβολή των επώδυνων λύσεων είναι τακτική δοκιμασμένη. Τα πλεονεκτήματά της ακαταμάχητα: απομακρύνει τα δυσάρεστα, εξασφαλίζει μια ψευδαίσθηση ηρεμίας και συναίνεσης. Έχει ένα μόνο ελάττωμα: κάποια στιγμή αναπόφευκτα το μέλλον γίνεται παρόν. Τότε τα προβλήματα που κουκουλώθηκαν κάτω από προσωρινές διευθετήσεις επιστρέφουν γιγαντωμένα. Και η πραγματικότητα που επί χρόνια απωθούσαμε μας […]

του Δημήτρη Σκάλκου1,2 Ο Disraeli συνήθιζε να λέει πως στην πολιτική υπάρχουν τα ψέματα, τα κακά ψέματα και οι στατιστικές. Οι ενστάσεις του βρετανού συντηρητικού πολιτικού αφορούσαν φυσικά περισσότερο στην ερμηνεία, στην «αλήθεια» των αριθμών, παρά στα νούμερα καθαυτά. Στο νέο του βιβλίο ο πολιτικός επιστήμονας και επικοινωνιολόγος Γιάννης Λούλης προσφέρει τη δική του ερμηνεία […]

του Αριστείδη Χατζή1 Την περασμένη Δευτέρα δημοσιεύθηκε στα ΝΕΑ δημοσκόπηση για τις φωτιές και τα αυθαίρετα, η οποία διεξήχθη αμέσως μετά τις μεγάλες πυρκαγιές και εξέφρασε την εύλογη αγανάκτηση των πολιτών. Το 88% των ερωτηθέντων πιστεύει πως τις φωτιές τις έβαλαν οι “οικοπεδοφάγοι”, οι οποίοι πρέπει να τιμωρηθούν με τη μέγιστη των ποινών (αν είναι […]

του Τάκη Μίχα* Μετρημένοι στα δάχτυλα του χεριού είναι οι Έλληνες πολιτικοί με τους οποίους μπορείς να πιεις έναν καφέ και να έχεις μετά την αίσθηση ότι δεν έχασες την ώρα σου. Ο Θόδωρος Πάγκαλος ανήκει στις εξαιρέσεις. Οταν λοιπόν πρόσφατα μου πρόσφερε έναν καφέ, μου ανέλυσε την πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία του «ριζοσπαστισμού των μικροαστών» […]

του Σωτήρη Ν. Καμενόπουλου1 Σε παλαιότερο άρθρο μου στο e-rooster πριν από ένα χρόνο περίπου (20 Ιουλίου 2006) είχα αναφερθεί εκτενώς στην Διαχείριση Κρίσεων (Crisis Management) η οποία ορίζεται ως η μεθοδολογία εκείνη που περιλαμβάνει συγκεκριμένο σχέδιο, οργάνωση, καθοδήγηση, και έλεγχο κατά την σημαντική περίοδο ακριβώς πρίν, κατά τη διάρκεια, και μετά από μία καταστροφή, […]

του Πάσχου Μανδραβέλη «Το κράτος δεν κομματικοποιείται και το κόμμα δεν κρατικοποιείται», είχε πει κάποτε ο πρωθυπουργός. Το εννοούσε; Κι αν ναι, οι υπουργοί του το ξέρουν; Διότι η πραγματικότητα άλλα δείχνει. Ακόμη και περιοχές τις οποίες η προηγούμενη κυβέρνηση προσπάθησε να προστατεύσει από τον κομματισμό, διά νόμων έγιναν υπουργικά βιλαέτια. η Επιτροπή Ανταγωνισμού έπαψε […]

του Τάκη Μίχα Η πρόσφατη καρατόμηση της πρέσβειράς μας στα Σκόπια Ντόρας Γροσομανίδου από την υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη σηματοδοτεί την ολοκληρωτική χρεοκοπία και της δεύτερης φάσης της ελληνικής πολιτικής στο Μακεδονικό. Η πρώτη φάση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο Μακεδονικό, που φέρει τη σφραγίδα των Κ. Καραμανλή, Α. Σαμαρά και Κ. Μητσοτάκη, χαρακτηρίζεται από […]

του Τάσου Αβραντίνη1 Σε όλο τον κόσμο διεξάγεται, πάνω από δέκα χρόνια, ένας επίπονος και δύσκολος διάλογος για τη μεταρρύθμιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Σε όλο τον κόσμο εκτός από την Ελλάδα, που δυστυχώς γι΄αυτή, έχει και το μεγαλύτερο πρόβλημα από όλες τις υπόλοιπες χώρες της δύσης. Η κυβέρνηση επιχείρησε να μειώσει το δημόσιο χρέος […]