του Ευάγγελου Τάρταρη Το πολιτικό γεγονός το οποίο σηματοδότησε τους τελευταίους δυο μήνες τον Ευρωπαϊκό χώρο, και έδωσε έναυσμα για πλείστες αναλύσεις και σχολιασμό, ήταν αναμφισβήτητα οι Γαλλικές εκλογές. Ένα τέτοιο γεγονός, με τόση επιρροή στις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις πέραν των ανακατάξεων που διαμόρφωσε, αποτέλεσε και σημείο αναφοράς ώστε να διαπιστώσουμε ή να επιβεβαιώσουμε κάποιες παγιωμένες […]

by Zeynep Pelin Ataman As a Turkish citizen living abroad, just two weeks before the elections in Turkey, I am particularly concerned with understanding Turkish politicians and my compatriots’ behavior. From the beginning of this election process, unfortunately, I observe the syndrome of a traumatized society! For many of us, these could be healthy contractions […]

του Στέφανου Μάνου Τις επόμενες ημέρες θα έλθει στη Βουλή το νομοσχέδιο για τα Μέσα Ενημέρωσης του Υπουργού Επικρατείας κ. Ρουσόπουλου. Αν ήμουν στη θέση του κ. Καραμανλή θα δίσταζα να αναθέσω τη σύνταξη τέτοιου νομοσχεδίου σε δημοσιογράφο, και θα δίσταζα ακόμη περισσότερο, αν γνώριζα ότι η σύζυγος του Υπουργού εργάζεται σε μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι. […]

του Radley Balko1 Οι νομοθέτες θα πρέπει • Να σέβονται την έννοια της ατομική ευθύνης όταν εκφράζουν δημόσια πολιτική. • Να σέβονται το δικαίωμα των Αμερικανών στο να παίρνουν οι ίδιοι τις αποφάσεις τους σχετικά με το ρίσκο και την ηθική και τις συνέπειες αυτών. • Να αποφεύγουν τον πειρασμό του να χρησιμοποιούν την κυβέρνηση […]

του Timothy P. Carney1 Οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν υπερβολικά μεγάλη επιρροή στην Ουάσινγκτον, σύμφωνα με το 90% των Αμερικανών σε μια δημοσκόπηση του Δεκεμβρίου 2005. Κάθε εβδομάδα, οι ειδήσεις αποκαλύπτουν κάποιο σκάνδαλο με πολιτικούς, λομπίστες, εταιρικό χρήμα και κατηγορίες διαφθοράς. Οι διευθύνοντες σύμβουλοι έχουν συναντήσεις με γερουσιαστές, γραμματείς υπουργείων, και προέδρους. Οι συντάκτες νόμων και […]

του Στέφανου Μάνου* Τις τελευταίες ημέρες λαμβάνω κατά δεκάδες ηλεκτρονικά μηνύματα από αγανακτισμένους ομογενείς κυρίως, από τις ΗΠΑ, αλλά και από την Ελλάδα και από αλλού. H αγανάκτηση οφείλεται στην πρόθεση της κυβέρνησης να δεχθεί την ονομασία Republikα Makedonija-Skopje για τη FYROM, όπως προτείνει ο μεσολαβητής του ΟΗΕ κ. Νίμιτς. Όπως μου γράφει ένας εξ […]

του Τάκη Μίχα* Πολλοί αναλυτές και πολιτικοί της Δεξιάς στην Ελλάδα, πανηγυρίζοντας τη νίκη του Νικολά Σαρκοζί έσπευδαν να τον παρομοιάσουν με ηγετικές φυσιογνωμίες του ομολόγου ντόπιου χώρου. Η παρομοίωση αυτή είναι ατυχέστατη.Υπάρχουν τρεις κυρίως λόγοι που διαφοροποιούν τον Γάλλο πολιτικό από τις αντίστοιχες ηγετικές φυσιογνωμίες της Δεξιάς στην Ελλάδα. Πρώτον, ο Σαρκοζί ήταν ένας […]

του Roger Pilon* Στην Αμερική θεωρούμε ότι είναι σημαντικό η κυβέρνηση και οι κυβερνητικές εξουσίες να είναι νομιμοποιημένες. Πράγματι, κάθε 4η Ιουλίου υπερηφανευόμαστε πολύ ανιχνεύοντας την κληρονομιά μας ως έθνος στο ιδρυτικό μας έγγραφο, την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Έντεκα χρόνια αφού οι Ιδρυτές έγραψαν εκείνο το έγγραφο, έγραψαν ένα ακόμα, το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών […]

του Πάνου Ευαγγελόπουλου* «Η Γαλλία ξυπνάει νωρίς και πιάνει δουλειά» ήταν το προεκλογικό επίγραμμα του Νικολά Σαρκοζί που του έδωσε την νίκη για την προεδρία. Δεν ήταν διόλου ευχάριστο πολιτικό σύνθημα για τον Γάλλο πολίτη αλλά απεναντίας θα λέγαμε ότι εκτός από δυσάρεστο ήταν και καταφρονητικό αλλά και υποβιβαστικό για την επικρατούσα κατάσταση που υπήρχε […]

του Ηλία Ζαφειρόπουλου* Αγαπητοί φίλοι Κατ αρχήν θέλω εκ μέρους των συντρόφων μου να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση που μας απευθύνατε να παρακολουθήσουμε την συνεδριακή σας διαδικασία. Εκτός από τιμητικό αυτό το βρίσκουμε και πολιτικά τολμηρό εκ μέρους σας. Επιτρέψτε μου να αρχίσω την σύντομη τοποθέτησή μου θέτοντας εξ αρχής το διπλό ερώτημα που […]

του Παναγιώτη Ατματζίδη1 Η Τουρκία, ως κράτος, είναι “συνεταιρικό” μέλος της Ευρώπης από το 1964. Η πρώτη απόπειρα ένταξης της Τουρκίας στην, τότε Ευρωπαϊκή Κοινότητα, χρονολογείται στις 14 Απριλίου 1987. Στις 10 Δεκεμβρίου 1999 στο Helsinki, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει κι επίσημα την Τουρκία ως υποψήφιο μέλος για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαπραγματεύσεις για την […]

Γιατί η επίσημη ιστορία είναι εσφαλμένη. του Lawrence Gasman1 Εισαγωγή Όταν ο Bill Clinton υπέγραψε τον Νόμο περί Τηλεπικοινωνιών του 1996, επικρατούσε ευρεία συναίνεση πως ο νόμος εκείνος θα έδιωχνε το πεθαμένο χέρι του κρατικού έλεγχου και θα έδινε στο αόρατο χέρι του ανταγωνισμού την δυνατότητα να χτίσει μια τηλεπικοινωνιακή υποδομή που άρμοζει στην εποχή […]

του Νίκου Μπίστη* Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση που μου απευθύνατε. Ανταποκρίνομαι με ευχαρίστηση πίστευα πάντοτε ότι ο νηφάλιος διάλογος ανάμεσα σε κόμματα ιδεών, που σε άλλα θέματα συγκλίνουν και σε άλλα αποκλίνουν, είναι ωφέλιμη για τον τόπο. Ο σοσιαλισμός και φιλελευθερισμός είναι τέκνα του Διαφωτισμού και η τεράστια προσφορά τους στην διαμόρφωση της […]

του Δημήτρη Σκάλκου Έχει εύστοχα λεχθεί πως στη πολιτική υπάρχουν τα μικρά ψέματα, τα μεγάλα ψέματα και οι στατιστικές. Πραγματικά, η απαρέσκεια των πολιτών απέναντι στους τρόπους λειτουργίας των θεσμών και τους λειτουργούς τους, η οποία καταγράφεται τη τελευταία δεκαπενταετία με μεγάλα και αυξανόμενα ποσοστά στις έρευνες της κοινής γνώμης, δεν αντικατοπτρίζει πλήρως τη σύνθετη […]

του Radley Balko* Ο εκλιπών οικονομολόγος Julian Simon ήταν ο μεγάλος αισιόδοξος του φιλελευθερισμού. Οι οπαδοί του κλασσικού φιλελευθερισμού είναι, από τη φύση τους, κυνικοί όσον αφορά την κυβέρνηση και την, όπως περίφημα το έθεσε ο Jefferson, φυσική της τάση να επεκτείνεται , με αποτέλεσμα η ελευθερία να χάνει έδαφος. Ωστόσο, το πλεονέκτημα της φιλελεύθερης […]

του Πάνου Ευαγγελόπουλου* Η πολιτική ως οργανωμένη συλλογική δράση διαχείρισης των κοινών υποθέσεων μιας δημοκρατικής κοινωνίας αποσκοπεί με βάση το φιλελεύθερο επιχείρημα στην θεμελίωση αλλά και στην διεύρυνση της ευημερίας του ατόμου. Το άτομο άτυπα μεν αλλά ουσιωδώς δε υπογράφει το σύνταγμα για την συλλογική οργάνωση της κοινωνίας και κατερχόμενο στις εκλογές κατά τακτά χρονικά […]

Μια από τις πιο συνηθισμένες μορφές των προσπαθειών απαξίωσης του Φιλελευθερισμού στην χώρα μας είναι ότι αφορά μειοψηφίες μονοψήφιων ποσοστών (ή ακόμα και δέκατων της μονάδας). Δεν είναι λίγοι ακόμα και συνειδητοί φορείς φιλελεύθερων ιδεών που βλέπουν την απήχησή τους να περιορίζεται εντός μιας σχετικά κλειστής ομάδας του πληθυσμού, σχεδόν ασήμαντης αριθμητικά. Και τελικά είναι […]

του Milton Friedman* Υπάρχει μία συχνή παρανόηση ότι οι άνθρωποι που είναι υπέρ μίας ελεύθερης αγοράς είναι επίσης υπέρ και οποιουδήποτε πράγματος κάνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι λιγότερο αληθές. Επειδή πιστεύω στην επιδίωξη του προσωπικού συμφέροντος στα πλαίσια ενός ανταγωνιστικού καπιταλιστικού συστήματος, δεν μπορώ να κατηγορήσω έναν επιχειρηματία που πάει […]

του Πάσχου Μανδραβέλη Είναι χρήσιμο πράγμα να υπάρχουν νόμοι. Χρησιμότερο όμως είναι να εφαρμόζονται. Eτσι, στη χώρα μας έχουμε εκατομμύρια ρυθμίσεις διά πάσαν νόσον αλλά οι ασθένειες επιδεινώνονται. Κάτι που σημαίνει ή ότι είναι στραβές οι ρυθμίσεις ή ότι στραβά τις εφαρμόζουμε ή ότι ισχύουν και τα δύο. Το χειρότερο είναι το γιατρικό. Ενώ δεν […]

του Σωκράτη Μεταξά Η Φιλελεύθερη Συμμαχία (ΦΙΣ) δημιουργήθηκε από την ανάγκη. Τα δομικά προβλήματα της μεταπολιτευτικής μας πολιτικής ζωής υπαγόρευσαν τη δημιουργία της κίνησης αυτής. Είναι η μια άλλη αντίδραση. Χωρίς βία και αντί-βία, χωρίς φολκλορικές αντιδράσεις, πορείες κτλ. Είναι καθαρά μια πολιτική κίνηση που θέλει να ανατρέψει τις συνηθισμένες μας μπηχεβιοριστικές μας αντιλήψεις περί […]

Πάρα τον τεράστιο όγκο των πληροφοριών που μας προσφέρουν τα ΜΜΕ και την συχνή παρέλαση βουλευτών και δηλώσεών τους σε αυτά, ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για τις πραγματικές πολιτικές θέσεις του κάθε βουλευτή. Θελήσαμε λοιπόν να κοιτάξουμε πέρα από τις αφοριστικές ταμπέλες και απλουστευτικές γενικεύσεις που σκεπάζουν τελικά την προσωπική ιδεολογική και πολιτική διαφοροποίηση του κάθε […]

Η Λατινική Αμερική έχει δοκιμαστεί σε όλο το μήκος της ιστορίας της από εγχειρήματα επιβολής κολεκτιβιστικών θεσμών τα οποία έχουν ως συνέπεια τη φτωχή απόδοση των οικονομιών της που συνίσταται στην αναιμική ανάπτυξη, την καταφανή ανισομερή διανομή του πλούτου, την εκτεταμένη φτώχεια, την αντιπαραγωγική και λιμνάζουσα κατανομή τεράστιων περιουσιακών αποθεμάτων που όλα μαζί οδηγούν σε μία ιδιότυπη κοινωνική σύνθεση που αδυνατεί να διαχειριστεί έναν αφάνταστο επίγειο παράδεισο.

του Σωτήρη Καμενόπουλου* Το Φινλανδικό οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης χρησιμοποιήθηκε αρκετά συχνά ως πρότυπο αναφοράς για την υιοθέτηση πολιτικών προτάσεων από διάφορα κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα οποία σαγηνεύθηκαν, ίσως, από την καταπληκτική οικονομική πορεία της χώρας του Βορρά τα τελευταία 10 χρόνια. Στοιχεία του Φινλανδικού μοντέλου προσπάθησε το ΠΑΣΟΚ να τα εντάξει στο πρόσφατα ανακοινωθέν […]

του Πάσχου Μανδραβέλη Tον περασμένο Μάιο, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών κ. Κοντολίζα Ράις στην Αθήνα, η βουλευτής του ΚΚΕ κ. Λιάνα Κανέλλη εξέφραζε από τηλεοράσεως τον καημό της για τη δημοσιογραφία. Οι Ελληνες ρεπόρτερ, είπε, «πήραν συνέντευξη από την Κοντολίζα, ενώ είναι τόσες ημέρες εδώ η Αλέιδα Γκεβάρα και δεν […]

του Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη Η αυτοδιάθεση του ατόμου είναι μια απ’τις βασικές αρχές του φιλελευθερισμού. Ο καθένας από μας να μπορεί να είναι ελεύθερος να εγκρίνει ή να ακυρώνει κάθε μορφής παρέμβαση ή αλλαγή στο σώμα του, τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του όσο και μετά το θάνατό του. Η θεσμοθέτηση μιας Βιολογικής Διαθήκης (a […]

Του Πάνου Ευαγγελόπουλου Η οικονομία και η πολιτική παρουσιάζουν μία ισχυρή αμφίδρομη σχέση επιρροής της μιας προς την άλλη. Θα λέγαμε παραστατικά ότι η μια αντιδρά σαν υπερευαίσθητη μεμβράνη από τις εξελίξεις που συμβαίνουν στην άλλη και πάλλεται διαρκώς μέχρι να αποκρυσταλλώσει στην επιφάνεια της την νέα διάταξη ισορροπιών που προκύπτει από την επιφερόμενη μεταβολή. […]