Οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών σχετικά με την καταδίκη κομμουνισμού / εθνικοσοσιαλισμού (ναζισμού) από το Συμβούλιο της Ευρώπης έφεραν ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση για τις ομοιότητες/ διαφορές των δύο αυτών ιδεολογιών. Οπως έχει συχνά παρατηρηθεί, τόσο ο εθνικοσοσιαλισμός όσο και ο κομμουνισμός αντιπροσωπεύουν τις ακραίες μορφές ενός τρόπου σκέψης που θέτει το σύνολο πάνω […]
«Κύριε πρόεδρε, τελικά ο Μαρξ υπήρξε πολύ σημαντικός πολιτικός φιλόσοφος» Βύρων Πολύδωρας (Βουλή, 21.11.02) Την περίοδο των περσινών χειμερινών διακοπών μου βρέθηκα στη μαγευτική Πράγα και, μεταξύ άλλων, επισκέφτηκα το μουσείο Κομμουνισμού προκειμένου να ικανοποιήσω το ενδιαφέρον μου για την πολιτική ιστορία. Μάλλον φτωχά τα εκθέματα. Αρκετά, ωστόσο, ώστε να νιώσεις ένα σφίξιμο στο στήθος […]
Όσοι αμφιβάλλουν για το είδος της κρίσης που περνάει η πολιτική στον κόσμο (και στην Ελλάδα) και κυρίως όσοι δεν διακρίνουν μια αναγεννητική αύρα που πνέει υπεράνω των ευρισκόμενων σε καθεστώς σήψης κομμάτων και παραδοσιακών ομάδων, ας προσέξουν κάποιες πρόσφατες εξελίξεις στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Το ίδιο και όσοι θεωρούν, ότι η κρίση αγγίζει […]
H πρόβλεψη είναι πάντα επικίνδυνη στις κοινωνικές επιστήμες. Η κοινωνία, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν υπακούει αυστηρά σε σιδερένιους νόμους αλλά ακολουθεί σε δοσμένες ιστορικές στιγμές πολυποίκιλες και συχνά απρόβλέπτες διαδρομές. Ακόμα κι έτσι όμως, οι πεσιμιστικές προβλέψεις του αξιότιμου κυρίου Χάντιγκτον για το μέλλον της δημοκρατίας τη δεκαετία του ’80 μπορούν άνετα να θεωρηθούν από […]
Στις 23-27 /1 / 2005 διεξάγεται στο Στρασβούργο η Χειμερινή Σύνοδος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Την Τετάρτη 25/1/2005 πρόκειται να συζητηθούν δύο ψηφίσματα υψηλής πολιτικής και ηθικής σημασίας. Το ένα αφορά στην ανάγκη διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων και το άλλο στην καταπολέμηση της αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ταυτόχρονα, […]
Αν οι πρόσφατες αναφορές στον Μαρξ του Ελληνα πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή έγιναν για να προσελκύσουν ψήφους από την Αριστερά, τότε η στρατηγική ήταν τελείως λανθασμένη. Διότι σήμερα ο Μαρξ θα πρέπει να θεωρείται persona non grata σε μεγάλο τμήμα της ελληνικής Αριστεράς. Ας ξεκινήσουμε με τις απόψεις του Μαρξ για τη θρησκεία. Σύμφωνα με τον […]
Είναι κοινό μυστικό ότι ζούμε στην εποχή των δημοσκοπήσεων. Όλοι πλέον παραγγέλνουν δημοσκοπήσεις, από βιομηχανίες, μέχρι τράπεζες και εμπορικές επιχειρήσεις. Οι δε εταιρίες δημοσκοπήσεων έχουν τρομερή άνθηση και κάθε λίγο και λιγάκι ξεφυτρώνει και κάποια καινούρια, αφού πλέον οι υπάρχουσες δεν μπορούν να καλύψουν την «υψηλή πελατεία» τους.
Και φυσικά καλύτεροι πελάτες απ’ όλους είναι οι πολιτικοί και τα πολιτικά κόμματα, οι οποίοι θεωρούν τις δημοσκοπήσεις «εργαλείο» και τις παραγγέλνουν με κάθε ευκαιρία. Δημοσκοπήσεις για τις δημοτικές εκλογές, δημοσκοπήσεις για το ποιος είναι ο πιο δημοφιλής πολιτικός, δημοσκοπήσεις για την επόμενη εκλογική μάχη, για τον επόμενο ανασχηματισμό, δημοσκοπήσεις για τις δημοσκοπήσεις. Κάποια δε κόμματα, έφτασαν σε σημείο να προσλάβουν δημοσκόπους για “image makers” οι οποίοι με κατάλληλες δημοσκοπήσεις προσπαθούν να αναμορφώσουν το προφίλ των πολιτικών φορέων-εργοδοτών…
Η είδηση δημοσιεύτηκε πριν δύο μήνες και πέρασε ασχολίαστη (1). Και, όμως, αυτή τη φορά η ανατροπή ήταν πολύ μεγάλη για να περάσει και απαρατήρητη.
– Το 65% των πολιτών της γης, δηλώνουν πως «δεν εκπροσωπούνται από τις κυβερνήσεις τους»!
– Το ποσοστό φθάνει μόλις στο 13%, στο ερώτημα «εαν εμπιστεύονται κόμματα και πολιτικούς;»!
– Και μόλις 16% απαντούν θετικά στο ερώτημα «να δοθούν και άλλες αρμοδιότητες σε κόμματα-πολιτικούς;»!
Α. Υπάρχουν δύο πιθανότητες. Ή η 29η Ιουλίου 2005 θα έχει στοιχειώσει για τους Αλογοσκούφη και Μπασιάκο! Ή θα έχουν προνοήσει! Και αυτό θα το μάθουμε σήμερα 13/12/05.
Β. Από την αρχή, όμως.
Από τις 13 έως τις 18 του μήνα που διανύουμε, θα πραγματοποιηθεί στο Χονγκ Κονγκ η σύνοδος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Ιδιαιτέρως κρίσιμη για την Ελλάδα! Θα ληφθούν αποφάσεις –και- για τα αγροτικά!
Η ποιότητα των λιμενικών υπηρεσιών αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα μας. Στα περίπου τρία τέταρτα της ελληνικής επικράτειας, η οικονομική δραστηριότητα επηρεάζεται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό από τις λιμενικές υποδομές και από τον τρόπο λειτουργίας τόσο των κεντρικών όσο και των περιφερειακών λιμένων. Από την άλλη πλευρά, τα λιμάνια προσφέρουν ένα πρόσθετο στρατηγικό πλεονέκτημα στην προσέλκυση επενδύσεων λόγω των υψηλών αποδόσεων που μπορούν να επιτύχουν. Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί είναι απαραίτητο να χαράξουμε μια ολοκληρωμένη εθνική λιμενική πολιτική με γνώμονα την ανάπτυξη λιμένων και λιμενικών υπηρεσιών που να ικανοποιούν τις ανάγκες της ακτοπλοΐας και της ναυτιλίας και να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού…
Το ζήτημα εμφανίζεται, συνήθως, ως παράπονο. Γιατί τα πανελλήνιας κυκλοφορίας, κατ’ ουσία αθηναϊκά ΜΜΕ, δεν προβάλλουν τον κόσμο των ΜΚΟ; Θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω, ότι το ερώτημα είναι λάθος. Και, ότι το κρίσιμο ερώτημα, δεν είναι εάν τα ΜΜΕ «παίζουν» τις ΜΚΟ, αλλά εάν έχουν καν την ικανότητα και την δυνατότητα να παρακολουθήσουν τον τρόπο που κινούνται σήμερα οι ΜΚΟ; Και παραπέρα. Εάν έχουν την ικανότητα να συλλάβουν τον διαφορετικό σύγχρονο κόσμο στον οποίο τα κράτη και τα κόμματα δεν είναι αποκλειστικοί πρωταγωνιστές. Στα ερωτήματα αυτά, η απάντηση είναι όχι!
Επειδη παρατηρησα οτι ο Κεϊνς ακομα φαινεται να χρησιμοποιειται σαν οπλο απο τους σοσιαλιζοντες και ακομα και απο τους αντιπαλους τους στην Ελλαδα, βρισκω χρησιμη μια μικρη αναφορα στο τι ειπε ο ανθρωπος (και τι δεν ειπε) Ο Τζων Μεϋναρντ Κεϊνς ηταν ενας αξιοσημειωτος οικονομολογος απο ολες τις μεριες. Ηταν Αγγλος, θρεμμενος στο βικτωριανο κατεστημενο […]
1. «Το μεγαλύτερο δράμα» για κάποιους, παρατηρούσε ο συγγραφέας Gilbert Keith Chesterton «δεν είναι πως δεν βλέπουν τη λύση. Είναι ότι δεν μπορούν καν να δουν το πρόβλημα».
Ένα παιχνίδι φαντασίας, δείχνει πως είχε δίκαιο.
2. Το σενάριο του παιχνιδιού αρχίζει με μια έννοια που έχει εισβάλει στη ζωή μας. Το «κοινωνικό κεφάλαιο» (Κ.Κ.). Με μεγάλη δόση αφαίρεσης, θα προσπαθήσω να την απλοποιήσω…
The British monthly journal Prospect recently presented its readers with a list of well-known intellectuals and asked them to pick Number One.The list included Christopher Hitchens, Niall Ferguson, Daniel Dennet, Umberto Eco, Bernard Lewis and so on. But the voters picked the American linguist and social critic Noam Chomsky.
Little surprise there. In Europe these days, the most politicized part of the public is the “hard” Left. And Mr. Chomsky is its hero. On the other side of the Atlantic and on the other side of the ideological spectrum, his “victory” in the race to be the leading intellectual of our times is certain to be met with howls of derision…
Όχι ένα, όχι δύο, αλλά τρία ηχηρά μηνύματα, έλαβε η παραδοσιακή, μπλε – πράσινη – ροζ και κόκκινη, πολιτική τις προηγούμενες ημέρες!
Α. Το πρώτο από τον Νίκο Κωνσταντόπουλο. Στις «12 θέσεις του Συν για την ανασυγκρότηση του ΟΗΕ» που κατέθεσε στον Υπουργό Εξωτερικών, η «αριστερή» -τάχα- αντίληψη που αντιπαρέθετε την αριστερά με τις Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) (ούτε το όνομά τους δεν αναφερόταν σε πολλά κομματικά κείμενα), λύθηκε δίκην Γόρδιου Δεσμού! Το κείμενο περιλαμβάνει την απαίτηση, «της αναβάθμισης του ρόλου των ΜΚΟ στις διαδικασίες λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων του ΟΗΕ σε όλο το φάσμα» του συστήματος του οργανισμού! Επαναλαμβάνω. Ζήτησε αναβάθμιση των ΜΚΟ. Όχι των «κινημάτων» (που πονηρά χρησιμοποιείται ως αντίπαλος και υποκατάστατο των ΜΚΟ από μερίδα της ελληνικής -και μόνο- αριστεράς).
Το τελευταίο χρονικό διάστημα σε συνεντεύξεις τους υψηλά κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δημοσιοποιούν σκέψεις, προθέσεις και προτάσεις εν όψει των δημοτικών εκλογών του Οκτωβρίου του 2006. Σ’ αυτές περιέχονται σχεδιασμοί και στρατηγικές που έχουν ως κύριο στόχο την “εξολόθρευση” του αντιπάλου, μέσω του χρωματισμού των νομών και των πόλεων με μπλε ή πράσινο χρώμα αναλόγως του “νικητή” και τη δημιουργία δομικών εσωτερικών προβλημάτων του, που θα οδηγήσει σε κρίση ηγεσίας, προσανατολισμού και ηγεμονίας στο πολιτικό σκηνικό…
καγκελάριος της Γερμανίας κ. Gerhard Schröder διακήρυττε όλη την εβδομάδα που μας πέρασε τηλεοπτικά ή και σε δημόσιες ανοιχτές συγκεντρώσεις του κόμματός του, ότι ήταν αυτός και η κυβέρνησή του που είχαν την τόλμη να προάγουν μια σειρά από αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, όπως στο εργασιακό, το σύστημα υγείας, τη μείωση της φορολογίας, καθώς επίσης ότι μόνο μια κυβέρνηση συνασπισμού σοσιαλδημοκρατών και οικολόγων μπορεί να εγγυηθεί τη μη συμμετοχή γερμανικών εκστρατευτικών σωμάτων σε επίπεδο διεθνών αναταράξεων. Με την ίδια επιχειρηματολογία πολιτεύτηκε ο κ. Joschka Fischer, ο υπουργός Εξωτερικών της παραιτηθήσας κυβέρνησης των κ.κ. G. Schröder και J. Fischer.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” (9-9-2005) Τον Απρίλιο του 2006 θα πραγματοποιηθεί στη χώρα μας ένα μεγάλο ευρωπαϊκό γεγονός. Το 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. Προσωπικά παρακολουθώ στενά και από την αρχή τα Φόρουμ. Τόσο το ευρωπαϊκό, όσο και το παγκόσμιο. Για το πρώτο ταξίδεψα στην Φλωρεντία, μετά στο Παρίσι, παρακολούθησα από απόσταση το 3ο του Λονδίνου […]
Η απονέκρωση του κρατισμού και η μόνη ιστορική λύση Oι πρόσφατες εξελίξεις στο χώρο της οικονομίας αντικατοπτρίζονται με τη μορφή διαδοχικών εκρήξεων σε κάθε πτυχή της κοινωνίας. Η κρίση, ώριμη πια, ξεσπά σταδιακά σα δυσαρέσκεια κάποιων κοινωνικών στρωμάτων, σαν οραματισμός κάποιων άλλων και τελικά σα γενική αναταραχή. Οι θεσμοί δε δείχνουν να επαρκούν για να […]
Οι πολίτες της χώρας γνωρίζουν ότι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά απαιτείται, ένας νέος χάρτης της αυτοδιοίκησης της χώρας, αφού το σημερινό μοντέλο συγκρότησης του Κράτους έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο. Σήμερα δεν είναι παρά ένα αναποτελεσματικό, αντιαναπτυξιακό και γραφειοκρατικό μοντέλο το οποίο απέχει πολύ από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Το μοντέλο […]
Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) εισέβαλλαν στην δημόσια ζωή τη δεκαετία του ’80. Η πρώτη γενιά τους, είχε έντονο το στοιχείο του «αντί». Έμεναν πέρα από τα κόμματα και τα κράτη και πρόβαλαν έντονα ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών, από τις κρατούσες, απόψεων. Στεκόταν στη γωνία και «χτυπούσαν». Η δεύτερη γενιά τους, εμφανίστηκε τη δεκαετία του […]
Το αδιέξοδο της δημοσιονομικής πολιτικής της χώρας μας, όπως καταγράφτηκε στην προ μηνών πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενεργοποίηση των διατάξεων περί υπερβολικού ελλείμματος των δημόσιων οικονομικών (συνέπεια της περίφημης πλέον «απογραφής»), πέραν από τους επιεικώς ατυχείς χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της καταγραφής των […]
Σημείωση: το κείμενο αποσύρθηκε ύστερα από παράκληση του κ. Βασιλάκη. Αποτελεί πάγια τακτική της ιστοσελίδας μας να σεβόμαστε την κυριότητα των κειμένων που φιλοξενούμε για αυτό και αφαιρέσαμε το αρχικό κείμενο του συγγραφέα. Ακολουθώντας την ίδια λογική, τα σχόλια θα παραμείνουν ως έχουν καθώς η αφαίρεση ή η οποιαδήποτε τροποποίησή τους θα αποτελούσε ασέβεια της […]
Στην πατρίδα μας ομιλούνται παραδοσιακά, πλην της σαρωτικώς επικρατούσας ελληνικής, και κάποιες άλλες γλώσσες. Αυτές είναι λίγο πολύ οι εξής: Η αρβανιτική, νοτιοαλβανική τοσκική διάλεκτος. Η αρωμουνική, κλάδος της χυδαίας βαλκανικής υστερολατινικής, ξαδερφάκι της ρουμανικής (κατά την ορθότερη άποψη). Η τουρκική, αλταϊκή μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Η αθιγγανική, ινδική γλώσσα. Η ισπανοεβραϊκή, η γλώσσα των Εβραίων […]
Σημείωση: το κείμενο αποσύρθηκε ύστερα από παράκληση του κ. Βασιλάκη. Αποτελεί πάγια τακτική της ιστοσελίδας μας να σεβόμαστε την κυριότητα των κειμένων που φιλοξενούμε για αυτό και αφαιρέσαμε το αρχικό κείμενο του συγγραφέα. Ακολουθώντας την ίδια λογική, τα σχόλια θα παραμείνουν ως έχουν καθώς η αφαίρεση ή η οποιαδήποτε τροποποίησή τους θα αποτελούσε ασέβεια της […]
του συντρόφου Ρουμπασώφ Το 1921, ο Βλάντιμιρ Ίλιτς Λένιν, υπό το βάρος των δυσεπίλυτων προβλημάτων που είχαν συσσωρεύσει οι οικονομικές επιλογές του λεγόμενου «πολεμικού κομμουνισμού», εισήγαγε την περίφημη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ). Εκκινώντας από το 1918, οι οικονομικές εξουσίες περνούν στα τοπικά συμβούλια και τα σοβιέτ, με στόχο την άμεση μετάβαση στην κομμουνιστική κοινωνία. Ο […]
