του Τάκη Μίχα Μια 15χρονη τίναξε στον αέρα τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών στο Σικάγο «Ο χριστιανισμός υπεύθυνος για πολλές θηριωδίες» Και εγένετο… χαμός! Μόνο έτσι μπορεί να περιγράψει κανείς τις κωμικοτραγικές σκηνές που διαδραματίστηκαν στη γιορτή των Τριών Ιεραρχών στο Σικάγο, που διοργάνωσε, όπως κάνει κάθε χρόνο, η ελληνική παροικία της πόλης. Στο γεύμα […]

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου Καλές είναι οι ιδεολογικές μονομανίες αλλά θα πρέπει να τηρούνται κιόλας. Μέσα στον κυκεώνα των ξεσηκωμών για την επικείμενη κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην Ανωτάτη Παιδεία έχει ξεφύγει εντελώς η πραγματικότητα των πολιτικών προκαταλήψεων αυτών που αμφισβητούν την σχετική πρωτοβουλία. Να μην υπάρξουν ιδιωτικά – μη κερδοσκοπικά – ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, κάποιοι […]

του Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη Η αυτοδιάθεση του ατόμου είναι μια απ’τις βασικές αρχές του φιλελευθερισμού. Ο καθένας από μας να μπορεί να είναι ελεύθερος να εγκρίνει ή να ακυρώνει κάθε μορφής παρέμβαση ή αλλαγή στο σώμα του, τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του όσο και μετά το θάνατό του. Η θεσμοθέτηση μιας Βιολογικής Διαθήκης (a […]

του Μιχάλη Μητσόπουλου (1) 1. Ορισμός της διαφθοράς. Η διαφθορά μπορεί να οριστεί με πολλούς τρόπους. Σίγουρα πάντως συστατικό της στοιχείο είναι ο προσπορισμός ωφελημάτων με άμεσο ή έμμεσο τρόπο ο οποίος είναι, άμεσα ή έμμεσα, επιβλαβής για το κοινωνικό σύνολο. Αυτό συμβαίνει παρόλο που η επιδίωξη της ευημερίας είναι θεμιτός στόχος, ιδίως όταν ρητά […]

Του Πάνου Ευαγγελόπουλου Η οικονομία και η πολιτική παρουσιάζουν μία ισχυρή αμφίδρομη σχέση επιρροής της μιας προς την άλλη. Θα λέγαμε παραστατικά ότι η μια αντιδρά σαν υπερευαίσθητη μεμβράνη από τις εξελίξεις που συμβαίνουν στην άλλη και πάλλεται διαρκώς μέχρι να αποκρυσταλλώσει στην επιφάνεια της την νέα διάταξη ισορροπιών που προκύπτει από την επιφερόμενη μεταβολή. […]

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου Καμπάνια κατά της φοροδιαφυγής ξεκίνησε η κυβέρνηση. Δίχως να εξηγήσει με επάρκεια το γιατί. Διότι τα περί κοινωνικής δικαιοσύνης δεν πείθουν κανένα. Ιδίως όταν αφαιρείται εισόδημα των πολιτών, κατακτημένο με σκληρή δουλειά και κόπους μεγάλους. Για να μοιρασθεί σε αμοιβές διορισμένων ημετέρων και σε ένα αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα. Πόσο απέχει η «νόμιμη» […]

του Πάσχου Μανδραβέλη Tο αυτονόητο εξέφρασε την Κυριακή σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος. «Αν πάτε στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης θα δείτε ότι θυμίζει πλέον ένα τεράστιο παζάρι. Διάφοροι πλανόδιοι, οι οποίοι προφανώς φοβούνται να πάνε στα χωριά και στις πλατείες, πωλούν ό, τι μπορεί να φανταστεί κανείς με εντελώς παράνομο τρόπο. […]

του Τάκη Μίχα* Αυτό που ασφαλώς εκπλήσσει είναι η παντελής έλλειψη αναφοράς στον Καρλ Μαρξ στη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται αυτές τις ημέρες σχετικά με το άρθρο 16 και γενικότερα σχετικά με τη διατήρηση / κατάργηση του «κρατικού» και «δωρεάν» χαρακτήρα της παιδείας. Φυσικά δεν θα περίμενε κανείς από τη Ν.Δ. να αναζητήσει πηγές έμπνευσης […]

του Διονύση Γουσέτη Είναι τετριμμένη η διαπίστωση ότι ζούμε στη χώρα του παραλόγου και η υπόθεση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο παραλογισμός βρίσκεται στα ακόλουθα σημεία: 1. Το άσυλο αναγνωρίζεται, κατά νόμον, για την κατοχύρωση της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών κ.λπ., συνίσταται δε στην απαγόρευση επέμβασης της δημοσίας δύναμης στους χώρους πανεπιστημίων χωρίς […]

του Γιώργου Παγουλάτου Είναι συχνά δύσκολο να σκεφτεί κανείς, διαβάζοντας μεγάλο μέρος της σύγχρονης ακαδημαϊκής παραγωγής στην οικονομική, πως υπήρχε μια εποχή που πολιτική και οικονομική επιστήμη ήταν αλληλένδετες. Οι κλασικοί Smith και Mill χρησιμοποιούσαν τον όρο πολιτική οικονομία (political economy) αντί της οικονομικής (economics), για να δηλώσουν ακριβώς την αναπόσπαστη σχέση οικονομίας και πολιτικής. […]

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου Τις τελευταίες ημέρες ξεσπάθωσαν οι επίδοξοι σωτήρες της γης διαχέοντας τον φόβο σε ολόκληρη την υφήλιο για την επικείμενη, υποτίθεται, καταστροφή του πλανήτη από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Οι λογής εχθροί του καπιταλισμού και της ελεύθερης αγοράς βρήκαν καινούργιο πεδίο δράσης μετά την κατάρρευση των σοσιαλιστικών τους μύθων. Αφού ο καπιταλισμός αποδείχθηκε ανίκητος […]

του Δημήτρη Σκάλκου Ο Μίλαν Κούντερα (Milan Kundera), στο βιβλίο του «το βιβλίο του γέλιου και της λήθης», διηγείται με μοναδικό τρόπο την ιστορία του Τσεχοσλοβάκου αξιωματούχου του καθεστώτος Βλαντιμίρ Κλεμέντις (Vladimír Clementis), ο οποίος «διαγράφηκε» από την ιστορία με συνοπτικές διαδικασίες από τους μηχανισμούς προπαγάνδας του καθεστώτος. Συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο του 1948, ο κομμουνιστής […]

του Τάκη Μίχα* Αναμφίβολα ο ανταγωνισμός μεταξύ των ανθρώπων για, π.χ., την απόκτηση ερωτικού εταίρου ή σπάνιων πόρων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη. Ομως εξ ίσου σημαντικό ρόλο φαίνεται ότι έπαιξε και η λογική της συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν ορισμένα πρόσφατα ευρήματα της εξελικτικής βιολογίας, δηλαδή της επιστήμης η οποία προσπαθεί […]

των Θοδωρή Πελαγίδη* και Μιχάλη Μητσόπουλου** 1. Εισαγωγή: η διαφθορά και οι ομάδες Εάν η διαφθορά στη χώρα μας είχε πρόσωπο, θα απολάμβανε σίγουρα την υψηλότερη αναγνωρισιμότητα. Πρόκειται, όπως πια όλοι ομολογούν, για μια ενδημική κατάσταση στην ελληνική καθημερινότητα. Οι έλληνες πολίτες, οι ψηφοφόροι ή οι εντολείς, όπως οι οικονομολόγοι τους αποκαλούν, ως άτομα δυσαρεστούνται […]

του Τάκη Μίχα* Η διαβόητη ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία και η τελευταία προκήρυξη του Επαναστατικού Αγώνα επαναφέρουν στο προσκήνιο το θέμα του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα. «Αιχμή», η υποστήριξη της χούντας από τις ΗΠΑ, η ιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης, η πολύχρονη κριτική της αριστεράς στην Ουάσιγκτον. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Ενα βιβλίο που θα […]

Όταν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις χρησιμοποιούνται ως επίφαση συμμετοχικής δημοκρατίας του Αλέξανδρου Δεληγιάννη* Οδηγούν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις σε αυτό που ονομάζουμε Κοινωνία των Πολιτών; Αν όχι, θα μπορούσαν να το κάνουν; Στο ήδη ομιχλώδες Μη Κυβερνητικό τοπίο, οι κρατικές παρεμβάσεις μάλλον περιπλέκουν παρά διευκολύνουν τα πράγματα. «Το κυρίαρχο δυτικό μοντέλο της κοινωνίας των πολιτών […]

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου Ας καθορίσουμε κατ΄αρχήν τους κανόνες του παιχνιδιού. Η Αριστερά στηρίζει ολόκληρες καριέρες πάνω στον ισχυρισμό πως οφείλει ο απλός λαός να πολεμήσει την παγκοσμιοποίηση – και τον πατέρα αυτής, τον νεοφιλελευθερισμό – με βάση την διαπίστωση πως μεγαλώνουν την φτώχεια και τις ανισότητες. Από που ακριβώς προκύπτουν αυτές οι διαπιστώσεις, ουδέποτε φροντίζουν […]

του Πάσχου Μανδραβέλη Θα ξεκινήσουμε με την κραυγή αγωνίας ενός πανεπιστημιακού: «Το Ασυλον», έγραψε ο ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Θεοδόσης Π. Τάσσιος, «καταπατείται τρεις φορές τη βδομάδα: Η βίαιη εισβολή φοιτητικών ομάδων στους τόπους εργασίας (υπαλλήλων, τεχνιτών, δασκάλων και διοικήσεων), καθώς και οι καθημερινές απειλές κατά των διαφωνούντων, συνιστούν καραμπινάτη παρεμπόδιση παραγωγής […]

Του Αριστείδη Ν. Χατζή* This was our paradox: no course of action could be determined by a rule, because every course of action can be made out to accord with the rule. Ludwig Wittgenstein, Philosophical Investigations §201 Κατά τη διάρκεια της τελευταίας αναθεώρησης του Συντάγματος ένα από τα ζητήματα που προκάλεσαν πολλές συζητήσεις ήταν και […]

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου Πολύ συζήτηση γίνεται τελευταία για το είδος της πολιτικής που οδηγεί στην εξουσία. Και πολλοί αναλυτές και ειδικοί «επικοινωνιολόγοι» προκρίνουν τον πραγματισμό από τον ιδεολογικό δογματισμό. Οι δογματικοί βέβαια δεν έχουν τύχη σε κανένα ελεύθερο και ανοιχτό πολιτικό σύστημα. Δεν είναι όμως ο δογματισμός το ίδιο πράγμα με μιά πολιτική αρχών που […]