1. «Το μεγαλύτερο δράμα» για κάποιους, παρατηρούσε ο συγγραφέας Gilbert Keith Chesterton «δεν είναι πως δεν βλέπουν τη λύση. Είναι ότι δεν μπορούν καν να δουν το πρόβλημα».
Ένα παιχνίδι φαντασίας, δείχνει πως είχε δίκαιο.
2. Το σενάριο του παιχνιδιού αρχίζει με μια έννοια που έχει εισβάλει στη ζωή μας. Το «κοινωνικό κεφάλαιο» (Κ.Κ.). Με μεγάλη δόση αφαίρεσης, θα προσπαθήσω να την απλοποιήσω…

Όχι ένα, όχι δύο, αλλά τρία ηχηρά μηνύματα, έλαβε η παραδοσιακή, μπλε – πράσινη – ροζ και κόκκινη, πολιτική τις προηγούμενες ημέρες!

Α. Το πρώτο από τον Νίκο Κωνσταντόπουλο. Στις «12 θέσεις του Συν για την ανασυγκρότηση του ΟΗΕ» που κατέθεσε στον Υπουργό Εξωτερικών, η «αριστερή» -τάχα- αντίληψη που αντιπαρέθετε την αριστερά με τις Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) (ούτε το όνομά τους δεν αναφερόταν σε πολλά κομματικά κείμενα), λύθηκε δίκην Γόρδιου Δεσμού! Το κείμενο περιλαμβάνει την απαίτηση, «της αναβάθμισης του ρόλου των ΜΚΟ στις διαδικασίες λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων του ΟΗΕ σε όλο το φάσμα» του συστήματος του οργανισμού! Επαναλαμβάνω. Ζήτησε αναβάθμιση των ΜΚΟ. Όχι των «κινημάτων» (που πονηρά χρησιμοποιείται ως αντίπαλος και υποκατάστατο των ΜΚΟ από μερίδα της ελληνικής -και μόνο- αριστεράς).

Το τελευταίο χρονικό διάστημα σε συνεντεύξεις τους υψηλά κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δημοσιοποιούν σκέψεις, προθέσεις και προτάσεις εν όψει των δημοτικών εκλογών του Οκτωβρίου του 2006. Σ’ αυτές περιέχονται σχεδιασμοί και στρατηγικές που έχουν ως κύριο στόχο την “εξολόθρευση” του αντιπάλου, μέσω του χρωματισμού των νομών και των πόλεων με μπλε ή πράσινο χρώμα αναλόγως του “νικητή” και τη δημιουργία δομικών εσωτερικών προβλημάτων του, που θα οδηγήσει σε κρίση ηγεσίας, προσανατολισμού και ηγεμονίας στο πολιτικό σκηνικό…

Συνηθίζει η Ακαδημία Αθηνών να εκπέμπει πρωτοποριακές θεωρητικές αναζητήσεις για να αφουγκράζεται ριζοσπαστικές μεταλλαγές της κοινωνίας; Όχι, θα πουν οι εχέφρονες. Άλλος είναι ο ρόλος της. Και, όμως! Ο Εμμανουήλ Ρούκουνας, πρόεδρος της Ακαδημίας για το 2005, πέτυχε το ακατόρθωτο. Η παρθενική του ομιλία, ως πρόεδρος, να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους προβληματισμούς επιστημόνων, αλλά και ακτιβιστών, πανεπιστημιακών αλλά και ριζοσπαστών από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ)! Είναι η πρώτη, ίσως, φορά που οι απόψεις του προέδρου της Ακαδημίας (τον οποίο δεν γνωρίζω), αποτελούν οδηγό σε πρωτοπόρα μυαλά της χώρας!

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” (9-9-2005) Τον Απρίλιο του 2006 θα πραγματοποιηθεί στη χώρα μας ένα μεγάλο ευρωπαϊκό γεγονός. Το 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. Προσωπικά παρακολουθώ στενά και από την αρχή τα Φόρουμ. Τόσο το ευρωπαϊκό, όσο και το παγκόσμιο. Για το πρώτο ταξίδεψα στην Φλωρεντία, μετά στο Παρίσι, παρακολούθησα από απόσταση το 3ο του Λονδίνου […]

Το τρομοκρατικό χτύπημα βρήκε τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο να περιοδεύει στην «αιματοπότιστη γη της Σερβίας». Η πρώτη αντίδρασή του στις 12.9.2001 ενώπιον σερβικού ακροατηρίου (στο Κραγκούγεβατς) ήταν να φροντίσει –συμψηφιστικώς– να επισημάνει ότι «καταδικάζουμε τις πράξεις βίας και τρομοκρατίας [] όπως προ διετίας Έλληνες και Σέρβοι είχαμε καταγγείλει τους βομβαρδισμούς κατά του έθνους σας».

Η απονέκρωση του κρατισμού και η μόνη ιστορική λύση Oι πρόσφατες εξελίξεις στο χώρο της οικονομίας αντικατοπτρίζονται με τη μορφή διαδοχικών εκρήξεων σε κάθε πτυχή της κοινωνίας. Η κρίση, ώριμη πια, ξεσπά σταδιακά σα δυσαρέσκεια κάποιων κοινωνικών στρωμάτων, σαν οραματισμός κάποιων άλλων και τελικά σα γενική αναταραχή. Οι θεσμοί δε δείχνουν να επαρκούν για να […]

Οι πολίτες της χώρας γνωρίζουν ότι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά απαιτείται, ένας νέος χάρτης της αυτοδιοίκησης της χώρας, αφού το σημερινό μοντέλο συγκρότησης του Κράτους έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο. Σήμερα δεν είναι παρά ένα αναποτελεσματικό, αντιαναπτυξιακό και γραφειοκρατικό μοντέλο το οποίο απέχει πολύ από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Το μοντέλο […]

Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) εισέβαλλαν στην δημόσια ζωή τη δεκαετία του ’80. Η πρώτη γενιά τους, είχε έντονο το στοιχείο του «αντί». Έμεναν πέρα από τα κόμματα και τα κράτη και πρόβαλαν έντονα ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών, από τις κρατούσες, απόψεων. Στεκόταν στη γωνία και «χτυπούσαν». Η δεύτερη γενιά τους, εμφανίστηκε τη δεκαετία του […]

Το αδιέξοδο της δημοσιονομικής πολιτικής της χώρας μας, όπως καταγράφτηκε στην προ μηνών πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενεργοποίηση των διατάξεων περί υπερβολικού ελλείμματος των δημόσιων οικονομικών (συνέπεια της περίφημης πλέον «απογραφής»), πέραν από τους επιεικώς ατυχείς χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της καταγραφής των […]

Σημείωση: το κείμενο αποσύρθηκε ύστερα από παράκληση του κ. Βασιλάκη. Αποτελεί πάγια τακτική της ιστοσελίδας μας να σεβόμαστε την κυριότητα των κειμένων που φιλοξενούμε για αυτό και αφαιρέσαμε το αρχικό κείμενο του συγγραφέα. Ακολουθώντας την ίδια λογική, τα σχόλια θα παραμείνουν ως έχουν καθώς η αφαίρεση ή η οποιαδήποτε τροποποίησή τους θα αποτελούσε ασέβεια της […]

1. Το Ελεύθερο Ωράριο Τον τελευταίο καιρό έχουμε γίνει μάρτυρες της διαμάχης της διεύρυνσης του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων. Ομάδες πίεσης επιχειρηματιών, συντεχνίες ενώσεων εμπόρων και συνδικάτα εργατών και υπαλλήλων πιέζουν ασφυκτικά για μία λύση που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ομάδας που ανήκουν. Οι συντεχνίες μάλιστα των εμπόρων πρωτοστατούν σε μία ευκαιριακή συμμαχία με […]

Στην πατρίδα μας ομιλούνται παραδοσιακά, πλην της σαρωτικώς επικρατούσας ελληνικής, και κάποιες άλλες γλώσσες. Αυτές είναι λίγο πολύ οι εξής: Η αρβανιτική, νοτιοαλβανική τοσκική διάλεκτος. Η αρωμουνική, κλάδος της χυδαίας βαλκανικής υστερολατινικής, ξαδερφάκι της ρουμανικής (κατά την ορθότερη άποψη). Η τουρκική, αλταϊκή μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Η αθιγγανική, ινδική γλώσσα. Η ισπανοεβραϊκή, η γλώσσα των Εβραίων […]

Ειναι διαχυτη η ιδεα στους Ελληνες οτι δεν πληρωνονται οσο πρεπει, δεν αναγνωριζονται οσο αξιζουν, ο κοσμος δεν τους προσφερει αυτα που δικαιουνται. Ολοι γκρινιαζουν για αυτους που τους κλεβουν τα κεκτημενα τους, αυτους που εμποδιζουν την δικαιοσυνη να κυριαρχησει στον κοσμο (οπου η λεξη δικαιοσυνη, απαρεκκλιτα σημαινει περισσοτερα λεφτα στην τσεπη τους). Η φραση […]

Σημείωση: το κείμενο αποσύρθηκε ύστερα από παράκληση του κ. Βασιλάκη. Αποτελεί πάγια τακτική της ιστοσελίδας μας να σεβόμαστε την κυριότητα των κειμένων που φιλοξενούμε για αυτό και αφαιρέσαμε το αρχικό κείμενο του συγγραφέα. Ακολουθώντας την ίδια λογική, τα σχόλια θα παραμείνουν ως έχουν καθώς η αφαίρεση ή η οποιαδήποτε τροποποίησή τους θα αποτελούσε ασέβεια της […]

1. The Blasphemy that Never Was: Setting the Stage

What most people know about Athens can be summarised in pictures that look like this, where the all-times classic 150 –tall rock of the Athens Acropolis is in the centre of a sea of lowrise concrete blocks between 3 to 10- storey buildings:

-The Acropolis seen from Lycabettus Hill (height: 270m) looking south:

Τον Δεκέμβριο του 2003, και στα πλαίσια της έκθεσης Outlook, παρουσιάστηκε στο κοινό της Αθήνας ένα έργο του Βέλγου ζωγράφου Τιερί ντε Κορντιέ, που προκάλεσε «έντονες αντιδράσεις ως προσβλητικό του σταυρού, δηλαδή του συμβόλου της Χριστιανικής Θρησκείας» [1], όπως δήλωσε τότε ο υπ. Πολιτισμού Ε. Βενιζέλος. Ο κ. Έβερτ ζήτησε άμεσα την απόσυρση του εν λόγω πίνακα τονίζοντας ότι ο «πίνακας προσβάλλει βάναυσα το Χριστιανισμό και κατά συνέπεια δεν μπορεί να παραμείνει αναρτημένος σε δημόσιο χώρο» [1] και δήλωσε ότι αν δεν κατέβει ο πίνακας θα πάει να τον κατεβάσει ο ίδιος [2].

του συντρόφου Ρουμπασώφ Το 1921, ο Βλάντιμιρ Ίλιτς Λένιν, υπό το βάρος των δυσεπίλυτων προβλημάτων που είχαν συσσωρεύσει οι οικονομικές επιλογές του λεγόμενου «πολεμικού κομμουνισμού», εισήγαγε την περίφημη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ). Εκκινώντας από το 1918, οι οικονομικές εξουσίες περνούν στα τοπικά συμβούλια και τα σοβιέτ, με στόχο την άμεση μετάβαση στην κομμουνιστική κοινωνία. Ο […]

Ασχοληθήκαμε πρόσφατα με το ζήτημα της εθελουσίας εξόδου των εργαζομένων του ΟΤΕ (που ο θεός να τους κάνει εργαζόμενους όλους αυτούς τους υπαλλήλους με μηδενική παραγωγικότητα, τεράστια προνόμια σε σχέση τους συναδέλφους τους των ιδιωτικών επιχειρήσεων και που τώρα εμφανίζονται να έχουν τη δυνατότητα να σταματήσουν τη δουλειά στα 48 ή τα 52 τους, με σύνταξη άνω των 2.000 ευρώ και δώρο ένα εφάπαξ δεκάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ!) και της πρόκλησης που συνιστά για όλους τους σκληρά εργαζόμενους και φορολογούμενους πολίτες. Ποιός πληρώνει αυτούς τους τζαμπατζήδες;

ATHENS — Just over a year ago the conservative New Democracy party was swept into power in Greece, ending the Socialists’ almost uninterrupted 24-year run in office. Since then, little has changed.

New Democracy last March won a sizeable majority, and a mandate, to take on the country’s immense economic problems, claiming 165 seats in the 300-seat legislature. Greece suffers from a public deficit of over 6%, double-digit unemployment, a large and corrupt public sector and a totally dysfunctional incentive structure. High social security contributions and restrictive labor laws prevent businesses from hiring new workers. A myriad of regulations and red tape discourages businessmen from setting up new enterprises — as does rampant corruption.

A building is not just a place to be.
It is a way to be.
Frank Lloyd Wright

Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο του Σωτήρη (1), να προσθέσω μερικές επισημάνσεις για τα ψηλά κτήρια και την έλλειψή τους στην Αθήνα. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να παραγνωρίσει τη χρησιμότητα των ουρανοξυστών τα τελευταία 100+ χρόνια. Όχι μόνο μειώνουν τις ανάγκες σε κατά πλάτος επέκταση, αλλά επιτρέπουν την δημιουργία πολύ ορθολογικότερων υποδομών (μεγαλύτεροι δρόμοι, περισσότερα υπόγεια πάρκιγκ, περισσότεροι χώροι αναψυχής κτλ). Το κέντρο της Αθήνας θα μπορούσε να έχει πολύ φαρδύτερους δρόμους, μεγαλύτερα πεζοδρόμια, πολύ πιο όμορφα κτίσματα και πολλούς χώρους πρασίνου αν είχαν επιτραπεί πιο ψηλά κτήρια. Προφανώς αυτά όμως είναι ασήμαντα μπροστά στην ποιότητα ζωής που μας εξασφαλίζουν τα άθλια πενταόροφα!

Γιατι ο ακριτος πιθηκισμος δεν ειναι παντα καλος Το βιβλιο που περισσοτερο απολα με εσπρωξε προς την αγαπη για την ακαδημαϊκη ζωη ειναι η βιογραφια του Νομπελιστα φυσικου Ριτσαρντ Φαϋνμαν. Σε ενα απο τα τελευταια κεφαλαια, μετα απο πολλες χιουμοριστικες ιστοριες σε ιστορικα μερη (μεταξυ αλλων στο Λος Αλαμος που κατασκευαστηκε η πρωτη πυρηνικη βομβα), […]

Μια ελεγεια στους ουρανοξυστες Ενα απο τα βαθυτερα συλλογικα τραυματα στην σημερινη Αθηνα ειναι η απωλεια του συμπαθητικου, νεοκλασικου της κεντρου και η παραδοση της πολης στα γκριζα, τσιμεντενια μεγαθηρια της αντιπαροχης. Ο κοινα αποδεκτος μυθος λεει οτι η Αθηνα καταστραφηκε απο τα ψηλα κτιρια. Σχεδον ολα τα δεινα της συγχρονης πολης συνδεονται στο μυαλο […]

Ήδη από τον περασμένο Οκτώβρη επισημάναμε με σαφήνεια ότι η εξουσία στην Ελλάδα έμπαινε σε μια παρατεταμένη περίοδο δομικής κρίσης. Γνωρίζοντας ότι κάθε απόπειρα συγκάλυψης αυτής της αλήθειας ήταν καταδικασμένη να αποτύχει προειδοποιούσαμε: “…δεν χρειαζόμαστε τις φωνές που συνιστούν ηρεμία, συναίνεση και αμοιβαίες συνεννοήσεις για γοργό τερματισμό της πολιτικής κρίσης. Ας αφήσουμε την ιστορική διαδικασία […]

Rolling Back Government! Χάθηκε μία μεγάλη ευκαιρία ο Γιώργος Αλογοσκούφης να είναι ο πρώτος υπουργός Εθνικής Οικονομίας από το 1974 και μετά που θα έδινε, μπροστά στην οξύτατη δημοσιονομική κρίση που αντιμετωπίζουμε, μία πραγματική μάχη απέναντι στην κρατική σπατάλη, το υπέρογκο μέγεθος του δημόσιου τομέα και τις άχρηστες πολυπληθείς δημόσιες επιτροπές και οργανισμούς που ανδρώνονται […]

Οι σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, όπως αυτές διαμορφώθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, επηρεάζουν άμεσα και δραστικά, πέρα από τη χώρα, κυρίως τη Θράκη. Όχι μόνο λόγω της παρουσίας σ’ αυτή μεγάλου όγκου μουσουλμανικών μειονοτήτων. Αλλά διότι τα χερσαία σύνορα με τη γειτονική χώρα, ανάλογα με τη φάση που διανύουν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μεταμορφώνονται σε σημεία έντασης ή σε […]