Μεταολυμπιακη Αθηνα και Supply Side Economics Τα οικονομικα της προσφορας (supply side economics) ειναι ενας ορος που περιγραφει την απαντηση μερικων οικονομολογων στην οικονομικη πολιτικη της Δυσης την περιοδο μετα το Κραχ και ως τις δεκαετιες του 60 και 70. Σε αυτα τα χρονια, οι κυβερνησεις ειχαν πεσει σε μια ξεφρενη ανοδο δαπανων και φορολογιας […]

Ο Κώστας είναι κοντός και ντροπαλός. Το πάθος του είναι η ποίηση και τα μουσεία τέχνης. Όταν ήταν μικρός τον πειράζανε οι συμμαθητές του στο σχολείο. Πιστεύετε ότι ο Κώστας είναι (1) πωλητής ή (2) πανεπιστημιακός καθηγητής φιλολογίας; 1. Αντιπροσωπευτικότητα Διαβάζοντας το παραπάνω η απάντηση που έρχεται πρώτη στο μυαλό είναι ότι ο Κώστας είναι […]

Η έννοια του θρησκευτικού εξτρεμισμού έχει χαράξει ανεξίτηλα την ιστορία των οργανωμένων ανθρώπινων κοινωνιών και η εποχή μας προφανώς δεν αποτελεί εξαίρεση. Η αναζωπύρωση του ισλαμικού φονταμενταλισμού ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία αποτελεί παράγοντα αστάθειας στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κόσμο και ένα γερό ανασταλτικό παράγοντα της προόδου στις αναπτυσσόμενες χώρες καθώς αμύνεται με νύχια και με δόντια ενάντια σε έννοιες και αξίες όπως η ελευθερία και η δημοκρατία. Αλήθεια όμως, πόσο καλά γνωρίζουμε τα βαθύτερα αίτια αυτού του ιδιαίτερου είδους εξτρεμισμού;

Μια ελεγεια των πολεων Αυτο ειναι το πρωτο απο μια σειρα αρθρων που εχουν σαν στοχο να καταρριψουν μερικους βαθια ριζωμενους νεοελληνικους μυθους. Μια απο τις πιο βαθια ριζωμενες πεποιθησεις στην ελληνικη κοινη γνωμη και αρθρογραφια ειναι οτι η αποκεντρωση κανει παντα καλο. Ειτε μιλαμε για τεχνικες υποδομες, ειτε για πολιτισμο, ειτε για πανεπιστημια, ειτε […]

Τα πρόσφατα αρνητικά δρώμενα στον Έβρο, με πρωταγωνίστριες τρεις επιχειρήσεις οι οποίες βρίσκονται σε κατάσταση κρίσης, έφεραν στην επικαιρότητα με τον πλέον δραματικό τρόπο ένα κρίσιμο θέμα: ποιες είναι οι αιτίες της διαχρονικής στασιμότητας – και σε ορισμένες φάσεις ύφεσης και οπισθοδρόμησης – της περιφερειακής-τοπικής ανάπτυξης; Η περίπτωση του Έβρου εντάσσεται στο γενικότερο πρόβλημα της […]

Go out and murder the Jewish infidel in the name of the holy Koran . . . he who kills a Jew is assured of a place in the next world. Amin al-Husseini Αν η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 την το συμβολικό τέλος της αναμέτρησης των δημοκρατικών κοινωνιών με μια από τις […]

Η συνεχής κινδυνολογία για την καταστροφή του περιβάλλοντος είναι μια από τις πιο πετυχημένες μορφές πολιτικής προπαγάνδας τις τελευταίες δεκαετίες στον ελεύθερο δημοκρατικό κόσμο. Η πολιτική εκμετάλλευση της δικαιολογημένης και ανθρώπινης ανησυχίας του κοινού για τις περιβαλλοντικές απειλές έδωσε νέα πνοή σε αρκετούς εχθρούς των αξιών και των αρχών της οργάνωσης των κοινωνιών μας.

Ο σύγχρονος κόσμος αποτελείται από εκατομμύρια ανεξάρτητα άτομα/μονάδες τα οποία έχουν σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα να επιλέξουν το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό τους μέλλον. Τα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών έχουν, χάρη στην τεράστια τεχνολογική, οικονομική και κοινωνική πρόοδο, άπειρες διαθέσιμες επιλογές για να κατευθύνουν την ενεργητικότητά τους, προκειμένου να επιβιώσουν και να ευημερήσουν. Η οικονομική και πολιτική ελευθερία των μελών των σημερινών δυτικών κοινωνιών δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.

Γράφει το 1924 ο Πωλ Βαλερύ για τα «χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού πνεύματος» αναφέροντας τα εξής ενδιαφέροντα, μεταξύ άλλων: «Παντού όπου τα ονόματα του Καίσαρα, του Γάιου, του Τραϊανού και του Βιργίλιου, παντού όπου τα ονόματα του Μωϋσή και του Αποστόλου Παύλου, παντού όπου τα ονόματα του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα και του Ευκλείδη έχουν ταυτόχρονα και […]

Με μεγάλη θλίψη παρακολουθήσαμε όλοι μας το αποτέλεσμα των εκλογών στη «μοναδική υπερδύναμη» της υφηλίου μας. Και ο προβληματισμός που προκάλεσε αυτή η θλίψη, με παρεκίνησε να αλλάξω λίγο τη σειρά των άρθρων μου. Η περαιτέρω ανάλυσή μου πάνω στον ορθό λόγο, τη σχέση του ορθολογισμού με την ελευθερία και τη δημοκρατία, την αιτιακή σχέση […]

Από τον Hayek, τον Nozick και τον Rothbard έως τον Proudhon, τον Kropotkin και τον Bakunin το αίτημα περιορισμού, στο βαθμό ακόμη και της πλήρους κατάργησης, της κρατικής εξουσίας έχει συζητηθεί εκτενώς σε θεωρητικό επίπεδο. Σε πρόσφατη ενημέρωσή της η Παγκόσμια Τράπεζα περιγράφει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον μοντέλο αναρχικής κοινωνίας στην πράξη. Η Σομαλία από το […]

Ειναι μαλλον σαφες οτι η Ελλαδα ειναι η πιο αναρχικη χωρα της Ευρωπης. Ενω στην υπολοιπη Ευρωπη η λεξη αυθαιρετο δεν υπαρχει*, στην Ελλαδα ελαχιστοι πολιτες μπορουν να ισχυριστουν οτι δεν εχουν καμμια σχεση με καποια αυθαιρεσια. Οταν στην υπολοιπη Ευρωπη (εκτος ισως της χωρας με την χειροτερη φημη αναμεσα στις ανεπτυγμενες, της Ιταλιας) η […]

Η 1η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η παγκόσμια μέρα του AIDS, μια προσπάθεια για να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη απέναντι σε ένα φαινόμενο που ανεξάρτητα από τη δημοσιότητα που έχει δεχτεί τα τελευταία χρόνια κινδυνεύει να πέσει θύμα παρεξηγήσεων. Οι βιοεπιστήμες βρίσκονται συχνά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, γεμίζοντας μας εν μέρει αισιοδοξία ότι πολλά από τα προβλήματα υγείας σε σύντομο χρονικό διάστημα θα αποτελούν απλά μια θλιβερή ανάμνηση. Το ζήτημα όμως του AIDS παρουσιάζει πολλές ιδιαιτερότητες και είμαστε ακόμη πολύ μακριά από τον επιδιωκόμενο στόχο.

Ο θάνατος του αμφιλεγόμενου σκηνοθέτη Τέο Βαν Γκογκ αποτέλεσε αφορμή για την εκδήλωση έντονων αντιμουσουλμανικών επεισοδίων την τελευταία εβδομάδα στην Ολλανδία. Συγκεκριμένα ο σκηνοθέτης (ο οποίος προετοίμαζε την ταινία του «Υποταγή» η οποία διαπραγματεύεται τη θέση των γυναικών στην παραδοσιακή ισλαμική κοινωνία) δολοφονήθηκε στις 2 Νοεμβρίου στο Άμστερνταμ από νεαρό Ολλανδό Μαροκινής καταγωγής. Η έντονη κριτική απέναντι στη μουσουλμανική κοινότητα καθώς και η συμπάθειά του απέναντι στο δολοφονηθέντα Πιμ Φορτάιν τον είχαν στιγματίσει ως αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Η δολοφονία πυροδότησε μια σειρά από βανδαλισμούς και πυρπολισμούς σε σχολεία και τεμένη θέτοντας σε αμφισβήτηση τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται η ολλανδική κοινωνία, θεμέλια τα οποία ταυτίζονται με μια κοινωνία ανοιχτή…

Οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ τελείωσαν μετά από μια μακρά και ιδιαίτερα φορτισμένη προεκλογική περίοδο με τελικό αποτέλεσμα τη σαφή ενίσχυση των συντηρητικών στοιχείων και με πιθανές πολύπλευρες μακροπρόθεσμες συνέπειες. Ανεξαρτήτως των πεποιθήσεων μας οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είχε ένα ξεκάθαρο ιδεολογικό υπόβαθρο (και για αυτό το λόγο ακριβώς μας ανησυχούν οι μακροπρόθεσμες συνέπειες) και αναδεικνύει ότι η εκλογική διαδικασία στις ΗΠΑ είχε ένα ουσιώδες περιεχόμενο. Αυτό που όμως πραγματικά με εντυπωσίασε χωρίς όμως να με αιφνιδιάσει ήταν ο σχολιασμός των ελληνικών μέσων ενημέρωσης αλλά και του ευρύτερου κοινού επί της επανεκλογής Μπους. Τόσο στα ΜΜΕ όσο και σε απλές συζητήσεις με γνωστούς ή φίλους υπήρχε μια διάχυτη ειρωνεία για τα εκλογικά κριτήρια του μέσου Αμερικανού καθώς επίσης και για τη νοημοσύνη του. Εν παραλλήλω με την ειρωνεία συμπορευόταν και η αλαζονεία ότι το εκλογικό κριτήριο του Έλληνα είναι αψεγάδιαστο ή τουλάχιστο δε θα έπεφτε θύμα σε υποψηφίους της ποιότητας του Μπους. Είναι αληθές ότι ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος είναι πιο αφελής στην επιλογή του από ότι ο μέσος Έλληνας; Την ώρα της κάλπης είναι πιο συνειδητοποιημένος και επομένως δικαιολογημένα νιώθει πολιτικά ανώτερος; Προσωπικά διαφωνώ και σας παραθέτω τους λόγους μου…

Τι είναι ο πολιτικός φιλελευθερισμός? Ποια είναι η ουσία του? Που βρίσκεται η διαφορά του από όλα τα υπόλοιπα ιδεολογήματα που φλόγισαν τις ψυχές των ανθρώπων στην πορεία της ιστορίας? Είναι αλήθεια ότι ο 20ος αιώνας, αυτός ο μεγαλειώδης και ταυτόχρονα καταραμένος αιώνας των άκρων γνώρισε σε κάθε σημαντική του καμπή ποικιλόμορφες “κοσμοσωτήριες” ιδεολογίες. Σχεδόν […]

Έκανε και κάτι καλό η ιστορία με τον Ρόκο Μπουτιλιόνε. Πυροδότησε έναν διάλογο μέσα στην Ε.Ε. με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον. Οι ηθικοί και νομικοί προβληματισμοί που δημιουργεί η σταδιακή αποδοχή των ομοφυλόφιλων ζευγαριών από την ευρωπαϊκή κοινωνία υπερβαίνουν τις στενές εθνικές γραμμές που συχνά ακολουθούνται από τα κράτη-μέλη. Έτσι είδαμε από την μία πλευρά τους […]

Ειναι ενα γεγονος που παρατηρουν οι Ελληνες επισκεπτες στις υπολοιπες ευρωπαικες χωρες εδω και πολλα χρονια, οτι η χρηση της φετας εχει διαδοθει ευρεως. Ειδικα σε χωρες σαν τη Γερμανια είναι σπανιο σε ενα μπουφε να μην υπαρχει και μια σαλατα τυπου χωριατικης με καποια μορφη φετας μεσα. Τοσο που μια Ισπανιδα επισκεπτης στην Γερμανια […]

Δύο τινά συμβαίνουν ή το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ο πρωταθλητής του λαϊκισμού ή τα στελέχη του δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από Οικονομικά (μάλλον και τα δύο).

Με ζήλο, σαν και αυτόν της Φάρμας των Ζώων, μας δηλώνουν «Κρατικοποίηση Καλό, ιδιωτικοποίηση Κακό».