Είναι θετικό ότι συνήθως δεν χρειάζεται να εμπλακούμε σε αντιπαραθέσεις προσπαθώντας να αποδείξουμε τα αυτονόητα, ότι δηλαδή οι φρικαλεότητες που συμβαίνουν από τους ανά τον κόσμο οπαδούς του Ισλάμ καθαγιάζονται από την κουλτούρα που εκφράζει. Δεν λέμε ότι αποκλειστικό κίνητρο της δράσης τους είναι η διάδοση των φονταμενταλιστικών τους ιδεών, αλλά ότι αυτές ιδέες διευκολύνουν την διάπραξη τόσων αγριοτήτων. Εχθροί τους είναι πολλοί, από τα θύματα των δίδυμων πύργων μέχρι τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους των χωρών τους και οι στόχοι τους είναι εξίσου πολυπληθείς. Θα έλεγα ότι πιο πολύ παλεύουν για τη διατήρηση της πνευματικής τους επιρροής (και φυσικά της πολιτικής εξουσίας που την συνοδεύει) στον μουσουλμανικό κόσμο, παρά για την ανατροπή της Δύσης.

Καταρχήν θεωρώ αφάνταστο, και προκλητικό για οποιοδήποτε σκεπτόμενο πολίτη, λαϊκισμό τις εξαγγελίες της ΝΔ για τα κονδύλια. Εντάσσεται περισσότερο στη λογική του προεκλογικά τάζουμε τον ουρανό με τα άστρα και μετά την απομάκρυνση από την κάλπη ουδέν λάθος αναγνωρίζεται! Θα ήμουν διατεθειμένος να τις λάβω σοβαρά υπόψη μόνο αν η ΝΔ φρόντιζε να παρουσιάσει εκ των προτέρων ένα πλάνο οικονομικής διαχείρισης που να εξασφάλιζε τους εν λόγω πόρους σε πρακτικό επίπεδο.

Καθώς ο περιφερόμενος θίασος διαμαρτυρίας ετοιμάζεται να δώσει άλλη μια παράσταση στη Θεσ/νίκη, μετατρέποντάς την σε πεδίο μάχης, ενδιαφέρον θα είχε η αποτύπωση κάποιων χαρακτηριστικών του ιδιότυπου αυτού συνοθυλεύματος. Ήδη αρκετές πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής έχουν υποφέρει από αυτές τις σύγχρονες εκδοχές των βαρβαρικών επιδρομών πληρώνοντας για την ασύδοτη δράση και την ανεγκέφαλη αντίδραση. Το πλήθος που κάθε φορά παρατάσσεται για τον βανδαλισμό μνημείων, καταστημάτων, δημόσιων και ιδιωτικών περιουσιών είναι τόσο ετερόκλητο που αν δεν υπήρχαν τα όργανα της τάξης για την εκτόνωσή τους, πιθανότατα θα συμπλέκονταν μεταξύ τους.

Όπως και στην περίπτωση των δασών, χωρίς δηλαδή να έχουμε υπόψη μας τι προβλέπει η συνθήκη του Κυότο, συχνά κατηγορούμε της ΗΠΑ ότι δεν την υπογράφουν. Αγνοούμε ωστόσο αν η συνθήκη είναι πράγματι ωφέλιμη ή ποιους λόγους οδηγούν τις ΗΠΑ να αντιδρούν. Επειδή όμως ταιριάζει στην ρητορική δαιμονοποίησης των ΗΠΑ (που σαφώς έχει πολιτικά εφαλτήρια), συχνά αναπαράγεται στον ελληνικό και διεθνή τύπο η εικόνα της Αμερικής-δολοφόνου του περιβάλλοντος.

Το γιατί το WWF ψεύδεται για την μείωση της έκτασης των δασών, πιστεύω είναι προφανές . Το κάνει διότι έτσι προσελκύει ενδιαφέρον, αυξάνει τις οικονομικές συνδρομές του και δημιουργεί εντυπώσεις. Η μέθοδος είναι απλή, είτε εφαρμόζουν διαφορετικούς ορισμούς για τα δάση (περιλαμβάνοντας διαφορετικά οικοσυστήματα σε κάθε περίπτωση) όταν συγκρίνουν διαφορετικές εποχές, είτε παίρνουν αποσπασματικά ακραίες χρονιές (καθώς είναι επόμενο να υπάρχουν διακυμάνσεις) και να γενικεύουν.

Χωρίς κανείς μας σχεδόν να έχει υπόψη του πραγματικά στοιχεία, όλοι έχουμε την αίσθηση ότι ο πλανήτης κινδυνεύει από οικολογική καταστροφή. Αρκετά συχνά ακούμε κραυγές απόγνωσης από οικολογικές οργανώσεις ή αυθαίρετα στατιστικά από “ειδικούς”. Θα αναφέρω κάποια στοιχεία για την καταστροφή των δασών, η οποία είναι κλασικό παράδειγμα τρομοκράτησης του κοινού.

Ζούμε σε μια εποχή που οι ιδεολογίες δεν ταυτίζονται με συγκεκριμένους κομματικούς χώρους, βλέπουμε τεράστιες διαφορές μεταξύ στελεχών του ίδιου κόμματος σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Οι διαφορές αυτές χαρακτηρίζουν σχεδόν όλους τους κομματικούς μηχανισμούς. Π.χ. υπάρχουν πολλοί στο ΠΑΣΟΚ (Παπαθεμελής, Βερυβάκης κτλ) που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν λαϊκοδεξιοί, ενώ πολλά μέλη του Συνασπισμού, της ΑΕΚΑ και του ΠΑΣΟΚ φιλελεύθεροι, ενώ το φάσμα της ΝΔ κυμαίνεται από την ακροδεξιά μέχρι τον φιλελυεθερισμό. . Η ΝΔ όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι φιλελεύθερο κόμμα (άλλωστε ανήκει στο ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα, όχι στο φιλελεύθερο) αλλά συντηρητικό.