ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ

Νοε 19th, 2005 | ni-me| Κατηγορία: Χιούμορ | Email This Post Email This Post | Print This Post Print This Post |

Μόλις είχε γυρίσει σπίτι από τα Εξάρχεια, όπου είχε πάει για καφέ – ήταν εξάλλου ένα από τα αγαπημένα του μέρη. Οπουδήποτε αλλού και να πιεις καφέ θεωρείται κωλοβάρεμα, εκεί όμως όχι, εκεί θεωρείται επαναστατική πράξη.

Ήταν όμως αργά και ήθελε να γυρίσει σπίτι για να δει ειδήσεις. Του είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον τα γεγονότα στο Παρίσι. Η Ελευθεροτυπία – αυτή η καλαίσθητη όαση ενημέρωσης στην έρημο των ελληνικών ΜΜΕ- έλεγε ότι η επανάσταση είναι θέμα χρόνου να ξεσπάσει.

Κάθισε στον δερμάτινο καναπέ του σαλονιού του ακουμπώντας τα πόδια του στο τραπεζάκι. Άνοιξε την τηλεόραση και η εικόνα τον συνεπήρε: νέοι είχαν ξεχυθεί στους δρόμους και έκαιγαν αυτοκίνητα, έβριζαν την αστυνομία και έχτιζαν οδοφράγματα. Καθώς πρέπει αστοί διαμαρτύρονταν με την γνωστή υποκρισία και παρτακισμό τους. Η τηλεόραση έδειχνε μερικούς άραβες να απειλούν τον Σαρκοζί όταν κάτι απίστευτο του τράβηξε την προσοχή του στην σκηνή: στο βάθος της εικόνας έβλεπε την φάτσα του-έτρεχε ανάμεσα σε αυτοκίνητα που είχαν πάρει φωτιά. Κοίταξε καλύτερα: ΝΑΙ! ήταν αυτός!!!!

Ήταν ολόγυμνος και ιδρωμένος. Στη θέση του κλασικού φύλλου συκής είχε μια παλαιστινιακή μαντίλα και τίποτα άλλο. Έτρεχε να αποφύγει αστυνόμους που τον είχαν πάρει στο κυνήγι επειδή τους κατηγόρησε κατάφατσα ότι αυτοί πουλούν την άσπρη σκόνη. Η αστυνομία τον θεωρούσε εχθρό της!! Ένιωθε πολύ περήφανος γι’αυτό. Θα ήθελε να ήταν εκεί ο πατέρας του, πρώην μέλος της γενιάς του πολυτεχνείου και νυν συνδικαλιστής σε ΔΕΚΟ, να τον θαυμάσει. Η ατμόσφαιρα μύριζε επανάσταση. Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός! Στρίβοντας σε μια γωνία βλέπει στο απέναντι πεζοδρόμιο κάποιος άλλους μπάτσους να ετοιμάζονται να πυροβολήσουν έναν μετανάστη. Μπαίνει ανάμεσα τους και με μια κίνηση που θυμόταν από τις ταινίες του Μπρους Λι τους εξουδετερώνει. Οι μετανάστες πέφτουν στα πόδια του να τον φιλήσουν, αυτός το αρνείται: «Δεν έκανα τίποτα περισσότερο από το καθήκον μου» τους λέει και φεύγει βιαστικά. «Κάποιοι άλλοι μπορεί να με χρειάζονται τώρα» σκεφτόταν όταν στην είσοδο της απέναντι πολυκατοικίας κάτι εντυπωσιακό πήρε το μάτι του: μια μαυροντυμένη καλλίγραμμη γαλλίδα τον κάρφωνε με τα υπέροχα καταπράσινα μάτια της.

Έτρεξε προς το μέρος της. Την κοίταξε θεληματικά, την έσφιξε από την μέση και της έδωσε ένα παρατεταμένο γαλλικό φιλί. Μπήκαν μέσα στην πολυκατοικία και ανέβηκαν βιαστικά τα σκαλιά μέχρι που έφτασαν σε ένα απόμερο σημείο. Εκεί ξάπλωσαν ενώ αυτός έβαζε το χέρι του κάτω από την μπλούζα της ψάχνοντας τα σφιχτά της στήθη. Η ατμόσφαιρα μύριζε καπνογόνα, ιδρώτα, αίμα και επανάσταση. Της είχε βγάλει πια τα ρούχα όταν παρατήρησε κάτι εντυπωσιακό πάνω της:στο υπογάστριο είχε ένα μεγάλο τατουάζ του Τσε, φτιαγμένο έτσι ώστε τα μούσια του να συμπίπτουν με το (πλούσιο σε τρίχες, όπως αρμόζει σε κάθε επαναστάτρια) εφηβαίο της. Μόλις το είδε αυτός, έπαθε πλάκα.

- Πολύ ωραίο το τατουάζ σου! της λέει

-Μερσί

-Θέλει όμως ακόμα κάτι για να είναι πλήρες

-Ε; τι δηλαδή;

- Το πούρο μου!

της απαντάει, σκεφτόμενος πως είναι η πρώτη και τελευταία φορά στην ζωή του που χρησιμοποιεί ατάκα φιλελεύθερου ηγέτη.
Βγάζει την παλαιστινιακή μαντίλα του και αποκαλύπτει το όργανο του. Το μειονέκτημά του φαινόταν με την πρώτη ματιά:

Την είχε μικρή.

Πίστευε όμως ότι μια αριστερή κοπέλα ποτέ δεν θα ενοχλούταν από κάτι τέτοιο. Θεωρούσε το «κόλλημα» με το μέγεθος μια καθαρά αμερικάνικη νοοτροπία που είχαν υιοθετήσει τα ψώνια από τα ΒΠ στην Ελλάδα. Μόνο σε μια καπιταλιστική κοινωνία, όπου σκοπός είναι να κατατροπώσεις τον συνάνθρωπο σου, να είσαι μπροστά από τον ανταγωνισμό, να έχεις κάτι παραπάνω από τους άλλους, θα μπορούσε να θεωρείται προσόν το να την έχεις μεγάλη. Ο σοσιαλισμός αντίθετα, πιο ανθρώπινος, δεν μπορεί παρά να δέχεται ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, άρα ότι το μέγεθος δεν έχει σημασία, για να μην πούμε ότι το κράτος οφείλει να επιδοτεί όσους την έχουν μικρή.

Με αυτές τις σκέψεις μπήκε σιγά-σιγά μέσα της. Ένιωσε την ζεστασιά του κόλπου της και προσπάθησε να μπει όσο πιο μέσα γίνεται, για να κάνει καλή εντύπωση. Αυτή έδειχνε να το απολαμβάνει. Κάποια στιγμή αυτός νόμισε ότι η κοπέλα θα ολοκλήρωνε σε μια έκρηξη ηδονής και περίμενε να την δει να σπαρταράει μπροστά του, αντί γι’ αυτό όμως του λέει:

- Ναι ναι έτσι, μ’αρέσει…..Φτάνει πια με τα χάδια όμως! Μπες μέσα μου! Σε θέλω μον αμούρ!

Μια γκριμάτσα απογοήτευσης σχηματίστηκε στο πρόσωπό του. Όταν συνήλθε της είπε:

-Φτάνει. Δεν γίνεται να κάνω άλλο σεξ μαζί σου. Δεν γίνεται να σου προσφέρω την ηδονή που μπορώ και ζητάς μον πετίτ γατούλα.

-(ξενερωμένη) Μα γιατί;

-Εσύ είσαι ο πειρασμός, μαζί σου γίνομαι ταύρος (όπως θα πρόσεξες άλλωστε),θέλω να σου προσφέρω απόλαυση, χαρά (όπως μόνο εγώ μπορώ).Νιώθω όμως να με καλεί το καθήκον, νιώθω την ανάσα της ιστορίας στην πλάτη μου. Εσύ με αποσπάς από το καθήκον μου, από το πεπρωμένο μου, που είναι να συμβάλω και εγώ (όσο μπορώ) στην επανάσταση, στον πόλεμο κατά του καπιταλισμού, να πολεμήσω για τον σοσιαλισμό, τον άνεργο, την γυναίκα, τον εργάτη, τον οικοδόμο, τον έλληνα δημόσιο υπάλληλο κτλ Το καυτό σου κορμί δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει η αιτία να στερηθεί ο Λαός τις υπηρεσίες μου.

Αφού είπε αυτά τα λόγια, με μια γρήγορη κλωτσιά στον αέρα (που θυμήθηκε από το Double Dragon που έπαιζε μικρός) σπάει το τζάμι και προσγειώνεται δύο ορόφους κάτω, φωνάζοντας «May the force be with me». Αμέσως τρέχει εκεί που γινόταν φασαρία, φωτιές, μπάτσοι κτλ. Φτάνει (τρέχοντας) σε μια πλατεία. Ξαφνικά, χωρίς να καταλάβει πώς, βρίσκεται μέσα στο κέντρο της δράσης με το ένα χέρι να κάνει μαλάξεις σε ένα αλγερινό που χτυπήθηκε από τα ΜΑΤ, με το άλλο χέρι να πετάει μολότωφ σε αυτοκίνητα, με το στόμα να τραγουδάει «Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ», με το ένα πόδι να σπρώχνει έναν σκουπιδοτενεκέ για οδόφραγμα και με το άλλο πόδι να στηρίζεται.

Από το βάθος άκουει ένα πολύ έντονο ήχο. Στην αρχή νόμισε ότι είναι η αστυνομία που τον κυνηγάει, αλλά τελικά ήταν το κουδούνι της πόρτας.

Είχε ξυπνήσει!

Πήγε να ανοίξει-ήταν το pizza-boy. Πλήρωσε πήρε την πίτσα και έκατσε να την φάει ήρεμα και ωραία στον καναπέ του. «Πολύ αλάτι έχει» σκέφτηκε.

-Ρε μάνα……φέρε μια κόκα κόλα τώρα που θα έρχεσαι, φώναξε.

Έριξε μια ματιά στο ρολόι. Αγχώθηκε!

Αύριο είχε εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, έδινε ένα δύσκολο μάθημα: πολιτική οικονομία.

Έτρεξε στο δωμάτιο του να ετοιμάσει το σκονάκι. Σίγουρα είχε αποκτήσει μεγάλη πείρα στην αντιγραφή, αλλά ποτέ δεν πρέπει να επαναπαύεσαι στην δόξα σου.

53 σχόλια
Leave a comment »

  1. Θεμέλιο του καπιταλισμού είναι αυτοί που την έχουν μικρή και προσπαθούν να την προεκτείνουν προσπαθώντας να αποκτήσουν υποκατάστατα όπως χρήματα, εξουσία σύμβολα κύρους κλπ.Μια ματιά στις διαφημίσεις φτάνει.

    Ο καπιταλισμός είναι το -μέχρι τώρα- μη χείρον και τα ΜΑΤ είναι -με πολλά εισαγωγικά- αναγκαίο κακό. Δεν είναι ιδεολογία.

  2. Τα θεμέλια του καπιταλισμού είναι η ελευθερία και η μη-βία. Είναι το μοναδικό ορθολογικό και ηθικό σύστημα που υπάρχει. Όσο για τα ΜΑΤ (όπως και το Κράτος) θα συμφωνήσω ότι είναι ένα αναγκαίο κακό, υπάρχουν για να μας προστατεύουν από τους ανεγκέφαλους και τους εγκληματίες.

    Το κείμενο ήταν άκρως απολαυστικό ;-)

  3. Ο φιλελευθερισμός είναι ένα ουτοπικό, ηθικό κατά βάσιν, ευχολόγιο.Ως κοινωνική μηχανική στην πράξη παράγει και τα αντίθετα αποτελέσματα -όπως είναι αναμενόμενο μετά την εμπειρία του χριστιανισμού, του μαρξισμού κλπ.
    Ο ίδιος μέσος καταναλωτής που αποφασίζει ότι χρειάζεται ένα κινητό με κάμερα ή μια μερσέντες για να προεκτείνη το κ***ί του, με τις ίδιες διαδικασίες «πειθούς», αποφασίζει σήμερα ότι χρειάζεται περισσότερο leadership και λιγότερη δημοκρατία, περισσότερη ασφάλεια και λιγότερη ελευθερία ή στο πιο ανώδυνο θεμελιώνει την πεποίθηση ότι ο θεός ενοχλείται από το κάπνισμα και βρίσκει φυσικό οι εκλεγμένοι ηγέτες του να του απευθύνονται με θεολογικούς όρους.
    Δεν προτείνω βέβαια να τον βάλει κάποιος αυτόκλητος σε τάξη, αλλά άμα ιδεολογικοποιούσαν όλοι τα αναγκαία δεινά , θα ήμασταν ακόμα στα σπήλαια.

  4. Ευχολόγιο που μέρα με την μέρα υλοποιήται και γίνεται πραγματικότητα. Πριν μερικές δεκαετίες δύο άτομα που ήταν παντρεμένα δεν μπορούσαν να πάρουν διαζύγιο και ας μην τους ένωνε πλέον η αγάπη, σήμερα είναι ελεύθεροι να επιλέξουν. Πριν μερικές δεκαετίες αν ένα κορίτσι έμενε έγκυος δεν μπορούσε να επιλέξει να μην γίνει μητέρα, σήμερα είναι ελεύθερη να επιλέξει. Πριν καιρό η στρατιωτική θητεία ήταν σχεδόν 2 χρόνια, σε λίγο θα γίνει 6μηνη και όταν θα έχουμε παιδιά θα φαντάζει ασύλληπτο το να σου στερήσουν την ελευθερία με αυτόν τον τρόπο. Αυτόν τον καιρό όλο και περισσότερες χώρες αναγνωρίζουν στα άτομα ιδίου φύλου το δικαίωμα του γάμου. Γενικά οι ατομικές ελευθερίες κερδίζουν έδαφος σε όλων τον κόσμο.

    Το ίδιο συμβαίνει και με την οικονομική ελευθερία (η οποία ουσιαστικά είναι μια από τις ατομικές ελευθερίες). Σε όλο τον κόσμο όλο και περισσότερες κυβερνήσεις υιοθετούν φιλελεύθερες πολιτικές στην οικονομία ακριβώς επειδή παράγει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στην ανατολική Ευρώπη παίρνοντας παράδειγμα από την Ιρλανδία μειώνουν την φορολογία κερδίζοντας έτσι όλο και περισσότερες επενδύσεις. Η Ινδία και η Κίνα ανοίγουν τις αγορές τους με αποτέλεσμα να σηκώνουν εκατομμύρια ανθρώπους από την απόλυτη φτώχια.

  5. Απορία: Το pizza-boy το πλήρωσε με δικά του λεφτά ή έκανε τράκα στη μάνα του?

    Επειδή για αυτοχρηματοδοτούμενο το βλέπω κομμάτι χλωμό, στατιστικά τουλάχιστον μέχρι να μεγαλώσει, εκεί στα 34/35…

  6. Πέραν της χαμηλής αισθητικά ανάδειξης μίας υποχόνδριας μισαλλοδοξίας και της σωρείας άστοχων και θλιβερών λεκτικών και υφολογικών «πιρουετών», το κείμενο είναι διαποτισμένο από μία εναγώνια προσπάθεια εντυπωσιασμού, η οποία τελικά πνίγεται στα ρυπαρά νερά του Ρουβίκωνα που επιχειρεί η ίδια να διαβεί. Το ρίσκο ενός έντεχνου λιβελογραφήματος που θα κατόρθωνε να μεταθέσει το κέντρο της προσοχής από το είναι στο φαίνεσθαι αποτυγχάνει παταγωδώς και επιστρέφει ως μπούμερανγκ στον ατυχή συγγραφίσκο, ο οποίος αν και οραματίζεται να προσεγγίσει τον Κύκλο των χαμένων ποιητών, παραμένει απελπιστικά εγκλωβισμένος στο σκοτάδι της λογοτεχνικής του ανυποληψίας.

  7. (στο σοσιαλισμό)»το κράτος οφείλει να επιδοτεί όσους την έχουν μικρή»

    Καλά μιλάμε ni-me ζωγράφισες!!!

  8. Αλμπεριχ μόνο και μόνο το γεγονός ότι εντός πλαισίου φιλελευθερισμού μπορείς να του ασκείς ανελέητη κριτική και ακόμα ακόμα να τον αρνείσαι ολοκληρωτικά, δείχνει ότι δεν πρόκειται για ευχολόγιο ελευθερίας αλλά για ελευθερία στην πράξη (αντίθετα με τα εναλλακτικά συστήματα που εχουν εφαρμοστεί κατά καιρους)

  9. Άψογη η περιγραφή του έλληνα επαναστάτη με την παλαιστινιακή μαντήλα. :) )
    Αλλά αυτό περί επιδότησης του μικρού πέους, δεν έπρεπε να το γράψεις. Τους δίνεις ιδέες.

  10. Έλεος! Πόσα κλισέ-στερεότυπα μπορούν να χωρέσουν σε ένα ποστ…

  11. Επιθυμώ να πληροφορήσω τον/την κύριο/α που προσεβλήθη από «ερυθρά» διαβάζοντας το -θαυμάσιο κατά την ταπεινή μου άποψη- κείμενο ότι, στις μέρες μας, θεωρείται απείρως δυσχερέστερη η διέλευση τού Κηφισσού, από αυτής τού, ατυχώς, ανύπαρκτου πλέον Ρουβίκονος…

    Από την ιστορική εκείνη ημέρα, όταν ο Ιούλιος Καίσαρ διέσχισε τον Ρουβίκονα για να παίξει τάβλι με τον Γάϊο Πομπήιο τον Μέγα λέγοντας «ο κύβος ερρίφθη», μέχρι σήμερα, ήρθαν τα πάνω/κάτω.

    Ο μεν Ρουβίκονας, από αξιοπρεπής ποταμός, με σημασία στη ρωμαϊκή γεωγραφία, κατέστη ένα ξεροπόταμο τής κακιάς ώρας, ο δε Κηφισσός, από ειδυλλιακό αττικό τοπίο μετατράπηκε σε χείμαρρο/εφιάλτη…

    Οι μεν rest of the world κατέβηκαν από τα δέντρα όπου έβοσκαν κι άρχισαν να χτίζουν Παρθενώνες, οι δε Ελληνες, που έχτιζαν Παρθενώνες, ανέβηκαν στα δέντρα κι άρχισαν να αλλαλάζουν δαιμονοποιώντας κάθε τι δυτικό (ακόμα και προϊόντα δικής τους φιλοσοφικής ευρεσιτεχνίας), να θεοποιούν τυραννικά και αυταρχικά δόγματα, ιδεολογίες και καθεστώτα, να εμφανίζουν χαρακτηριστικά πρωτοφανούς αντιδυτικής υστερίας, ακραία ακόμα και για τα μέτρα τής πάλαι ποτέ επίσημης σοβιετικής προπαγάνδας…

    Είναι φανερό ότι ο αυταρχισμός και η τρομοκρατία που επιβάλλει η «δημοκρατική»/πλειοψηφία τής μετριότητας, σε βάρος της σκεπτόμενης μειοψηφίας, είναι αντιστρόφως ανάλογη τής παιδείας ενός λαού (εν προκειμένω ημών). Και βεβαίως, όταν αυτή η πλειοψηφία αντιπαρατίθεται αποκλειστικά και μόνον με κενά περιεχομένου συνθήματα και χαρακτηρισμούς, καθώς και ένα εντυπωσιακό πλήθος επιθέτων, χωρίς την ελάχιστη παρουσία έστω ενός μοναδικού ουσιαστικού, απέναντι στην περιγραφή (έστω και γλαφυρή ή /και γενικευμένη ενίοτε) τής πραγματικότητας, τότε φοβάμαι πως βρισκόμαστε ακόμα στα ανώτερα κλαδιά, αρνούμενοι/φοβούμενοι να καταρριχηθούμε, έστω και ελάχιστα.

    Και από τα κλαδιά, ως γνωστόν, δεν μπορούν να θεμελιωθούν Παρθενώνες, εκρηκτικέ/ή Herrn/Frau Proffessor/in…

    Προσπαθήστε να κουλάρετε λίγο. Αν σας έβαζαν να δικάσετε σε σοβιετοδικείο τι θα κάνατε. Θα τον στέλνατε σε «γκουλάγκ» τον άνθρωπο? Επειδή υποθέτει πως οι «τζάμπα» επαναστάτες έχουν ελλιπές «μόριο»? Ετσι κι αλλιώς, όλοι οι «τζάμπα» είναι ολικώς ελλιπείς….

    Spiros

    ΥΓ: Προλαβαίνοντας τον πασίγνωστο χαρακτηρισμό «ανώνυμε», ελπίζω πως η χρήση τού ονόματος αρκεί. Αλλωστε εδώ συζητάμε, δεν κάνουμε εξακρίβωση στοιχείων, αν δεν απατώμαι…

  12. ωραίος ο έλληνας επαναστάτης. το καλύτερο όλων είναι ότι φυσικά ζει με τη μάνα του την οποία την έχει και ως δούλα. τελικά, εκτός από μικρό πέος μου φαίνεται ότι είναι και επαναστάτης χωρίς cojones

  13. οχι ενταξει, φτανει ενα ονομα, απλα για ταυτοποιηση, να ξερουμε ποιος εχει γραψει τι, ειναι αρκετο.

    Βεβαια αν θελετε να εχετε και το πληρες ονομα σας, καλυτερα και δεν θα σας εμποδισει κανεις.

    Κατα τα αλλα το κειμενο ειναι νομιζω μια πολυ καλη ειρωνικη σατιρα…

  14. Προσωπικά το βρήκα απολαυστικό. Νομίζω είναι σαφές ότι το κείμενο περιγράφει τη φαντασίωση ενός μέσου Έλληνα «επαναστάτη» της πολυθρόνας.

    Όλοι γνωρίζουμε καλά πως όσον αφορά τη συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα (η οποία για μένα δυσφημεί οποιονδήποτε ζητά συνειδητά κάθε είδους κοινωνική και πολιτική ανατροπή) τα στερεότυπα της παραπάνω σάτιρας δεν είναι και πολύ μακριά από την πραγματικότητα δυστυχώς.

    Ακόμη και η στρεβλή αντίληψη περί κοινωνικής δικαιοσύνης που περιγράφεται (επιδότηση στο μικρό πέος κ.τ.λ.) καθρεφτίζει ακριβώς τα παραμορφωτικά αποτελέσματα της ημιμάθειας και της ρηχής πολιτικής σκέψης σε κάθε ιδεολογία.

  15. Φοβερό κείμενο, ταυτόχρονα αστείο αλλά και μια παραβολή για την παρακμή της ελληνικής αγωνιστικής αριστεράς.

    Ποια η διαφορά του επαναστάτη από τον ανισόρροπο?Αν κάποιος έβγαινε σήμερα στο δρόμο να τα βάλει με τους Οθωμανούς θα τον κλείναν μέσα. Αυτοί που ακόμα τα καίνε σαν παλιοί καλοί επαναστάτες δεν είναι μακριά.

    Το κενό, τα προσωβπικά αδιέξοδα του καθενός τον αδηγούν σε μια φαντασίωση όπου αυτός τα βάζει με το πανίσχυρο φασιστικό κράτος.

    Βγαίνουν έξω όλοι μαζί, τα σπάνε και επανατροφοδοτούν τη φαντασίωση τους.

    Για όλους αυτούς τους αριστερούς επαναστάτες, του καναπέ, της ελευθεροτυπίας, του αντιεξουσιαστικού χώρου, το καλύτερο το είχε πει ο Κ. τζούμας.

    Δουλειά δεν είχε ο διάολος πηδούσε τα παιδιά του. όταν δεν έχει ο άλλος κάτι να τον παθιάζει, τότε αρχίζει και ψάχνεται. Μήπως είχε βαθύτερα κίνητρα η 17Ν, μήπως οι Άραβες της Αλ κάιντα δικαίως τα βάζουν με τους αμερικάνους κ.ο.κ.

  16. Έτσι και χειρότερα είναι όσον αφορά την αντίθεση και την απόσταση της ‘επαναστατικής’ θεωρίας από την πράξη την οποία θα ήθελες να εκφράσεις. Τεράστια απόσταση…

    Υπέπεσες όμως κύριε/α συγγραφέα του ποστ στον πειρασμό να μπεις σε πάρα πολλά στερεότυπα όπως οι ‘επαναστάτες’ το κάνουν κατά κόρον. Δεν είναι ανάγκη να ρίξεις τόσο το επίπεδο για να γράψεις μια ιστορία που να έχει σα κεντρική ιδέα αυτή την απόσταση θεωρίας – πράξης. Δίνεις πάτημα έτσι στον κάθε ‘επαναστάτη’ να σου πει διάφορες επιχειρηματολογίες – κάτι που εσύ τον προκάλεσες με φτηνά και εύκολα κατασκευάσματα σαν αυτή την ιστορία.
    Έφτασες στο σημείο να μπλέξεις και την πούτσα και τη βούρτσα… με αποτέλεσμα να γίνεσαι εμπαθής.

    Εντάξει οι ‘σοσιαλιστές’ και οι ‘επαναστάτες’ είναι ακόμα στον κόσμο τους, αλλά και συ μου φαίνεσαι ότι είσαι στον κόσμο των ταινιών που οι καλοκάγαθοι κομμάντο καθαρίζουν καμιά χιλιάδα κακούς στη ζούγκλα, ο chief τους πηδάει άγρια και δυο τρία τσαχπίνικα και σχιστομάτικα γκομενάκια και τελικά οι καλοί κομμάντος νικάνε στο χαλαρό (γαμάνε και δέρνουν δηλαδή, ενώ οι ‘άλλοι’ στάνταρ την έχουν μικρή για σένα). Τόσο προβλεπόμενο/η και τόσο τετριμμένο σε βρίσκω κύριε/α συγγραφέα.

  17. Το κείμενο είναι καθαρά σατιρικό και ως τέτοιο μπορούμε να είμαστε πιο ελαστικοί όταν το κρίνουμε. Δεν φιλοδοξεί απαντήσει στα κοινωνικά αίτια των ταραχών στο Παρίσι, ούτε να μας αναλύσει την συμπεριφορά των Ελλήνων απέναντί τους. Δεν νομίζω ότι φτάνει για να βγάλουμε συμπέρασμα για τα στερεότυπα του συγγραφέα και κατά πόσο τα ενστερνίζεται.

  18. Αξιότιμοι κύριοι,

    το πρόβλημα δεν έγκειται στην προσπάθεια σατυρισμού μίας ελάσσονος πτυχής της σύγχρονης πραγματικότητας, η οποία μονάχα ενταγμένη στο γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο μπορεί να είναι γόνιμη και εποικοδομητική. Εν προκειμένω το εν λόγω ρυπαρογράφημα δυστυχώς δεν εμβαθύνει πουθενά σε τέτοιες ούτως ή άλλους δύσβατες λογοτεχνικές ατραπούς. Αρκείται να αναπαράξει τον κοινό διαστρεβλωτικό δυισμό της σύγχρονης νεοφιλελεύθερης αντίληψης : φιλοσοφικά ερμηνεύεται εναντίον της πράξης, πρακτικά εναντίον της φιλοσοφίας. Το τελικό αποτέλεσμα οδηγεί σε άτομα που ούτε σκέφτονται ούτε πράττουν αυθεντικά και ρηξικέλευθα, παρά μονάχα εντός των ασφυκτικά περιοριστικών ορίων που καθορίζει η τωρινή Τάξη πραγμάτων. Αυτή η αποδόμηση της σύνδεσης μεταξύ θεωρίας και πράξης αποτυπώνεται στο ασήμαντο αυτό λογύδριο, το οποίο βρίθει στερεοτύπων που εκπορεύονται από την προκατάληψη και την εμπάθεια του επίδοξου συγγραφίσκου και όχι από τη συνθετική θεώρηση της πραγματικότητας. Πουθενά δεν διακρίνεται το ελάχιστο έστω στίγμα προσωπικού ύφους και η όποια προσπάθεια για κάτι τέτοιο είναι θλιβερά ετερόφωτη. Οποιοσδήποτε αντικειμενικός κριτής, ο οποίος δεν τρέφει κανένα κόμπλεξ για τις μικροσκοπικές διαστάσεις του πνευματικού του μορίου και ανεξάρτητα του ιδεολογικού του προσανατολισμού θα συμφωνούσε με τα παραπάνω. Φυσικά υποκειμενικές εκδηλώσεις συμπαράστασης και αβρότητας που υπαγορεύονται από την προσωπική σχέση με το συγγραφίσκο είναι θεμιτές, αλλά δεν αποτρέπουν στο ελάχιστο τη μοιραία πορεία αυτού του λογυδρίου στο σκουπιδοτενεκέ της συνείδησής μας.

    Τουτέστιν, ένας Τζίμης Πανούσης δεν θα ανευρεθεί ποτέ στο χώρο των «νεοφιλελευθέρων»… :-)

  19. ultrasonic, το κείμενο είναι χιουμοριστικό και ως τέτοιο πιστεύω ότι θα μπορούσε να έχει άνετα και άλλα επιπλέον στερεότυπα. Ίσως «διαβάζεις» υπερβολικά το κείμενο. Επίσης το να σατιρίζεις τον επαναστάτη δεν σημαίνει ότι πορώνεσαι με τους «καλοκάγαθους κομμάντο», απλά ότι εκ του φυσικού βρίσκεις αστείο αυτόν που είναι ασόβαρος. Οι «καλοκάγαθοι κομμάντο» που κάνουν πραγματικό πόλεμο είναι κάτι που δύσκολα θα μπορούσαμε να σχολιάσει κανείς με τρόπο ώστε να αρμόζει στο «Χιούμορ».

    P.S. Πάντως πρέπει να λεχθεί ότι ορισμένα από τα σχόλια είναι πιο αστεία από το ίδιο το άρθρο ;-)

  20. Συνήγορος τού διαβόλου προς προσβληθέντα από όψιμη αντινεοφιλελεύθερη «ερυθρά»:

    Σπαταλώντας τόσες λέξεις, Red_blaze, ίσως θα μπορούσατε να μάς σκιαγραφήσετε από την πλευρά σας το προφίλ τού σύγχρονου επαναστάτη και, ειρήσθω εν παρόδω, ούτε μια Μπέττι Μίντλερ μπορεί να ανευρεθεί ποτέ στον αντινεοφιλελεύθερο χώρο που τόσο σάς συναρπάζει. Τι λέω όμως, πού να φτουρήσει η ατάλαντη «εβραία» τού αμερικάνικου show-bizzzzz μπροστά στο μεγαλείο τού «Τζιμάρα», απ’ το Amola-kaloubizzz…

    Spiros, (Φανατικός αναγνώστης νεοφιλελεύθερων ρυπαρογραφημάτων)

  21. Φυσικά αγαπήτε ρεντ μπλέηζ η λειτουργική δεινότητα του λόγου σου μάλλον είναι το μοναδικό που μπορεί κανείς να κρατήσει από την κατά τα άλλα ¨κριτική¨ σου. Τα στερεότυπα στην πραγματικότητα υπάρχουν ως τέτοια όσο κάποιος τα αντιμετωπιζει σοβαρά(γεγονός που και απο μονο του ειναι κωμικο,σκεψου το). Τη στιγμή όμως που μετατρέπονται σε όπλα χιούμορ και σάτιρας αποκτούν συχνα μια δευτερη φύση, γινονται ¨ανεκδοτο¨. Αλλέως οι ηρωικοί και ουχί πένθιμοι τίτλοι των παραστάσεων του φιλτατου κατα τα αλλα Τζίμη (παρέβαλε ¨όλα σκ..α¨ κλπ ) θα βυθίζονταν στο βάλτο του στερεοτυπικου παυλα ξενέρωτου χουμορ (διχως γιώτα). Ταυτοχρονα οι διασημοι πια σαρκασμοί του κατά τη διάρκεια των παραστάσεων που συνηθως περιλαμβάνουν επιτοπιες ερευνες σε γυναικείες τσαντες θεατών για ανέυρεση προφυλακτικών, σερβιετών και λοιπού απολυτως αναμενομενου εξοπλισμού με τη συνακολουθη ανυψωση στα ματια του φιλοθεαμονος κοινου(συνοδευομενη από ατάκες τυπου ¨για δεστε τι βρηκα¨) θα ακολουθουνταν από μουρμουρητά ενόχλησης και μαζικες αποχωρησεις. αντιθετα εσυ (φαντάζομαι), εμεις και οι περισσοτεροιελληνες εξακολουθουμε να θεωρουμε τον τζιμαρο εναν αρκουντως επιτυχημενο σόουμαν. Αυτα περι στερεοτυπικου χιούμορ.

  22. Ευχαριστώ όσους μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν το ποστ μου.Θα ήθελα να απαντήσω εδώ στις αρνητικές κριτικές.

    α) @ Red_blaze:

    «Το ρίσκο ενός έντεχνου λιβελογραφήματος που θα κατόρθωνε να μεταθέσει το κέντρο της προσοχής από το είναι στο φαίνεσθαι αποτυγχάνει παταγωδώς »

    - Πιθανόν το κείμενο μου να είναι χαμηλής αισθητικής (όπως μου καταλογίζεις),λιβελογράφημα όμως δεν είναι (για το «έντεχνο» σε ευχαριστώ,αν και δεν είμαι σίγουρος αν είναι κοπλιμαν,δεδομένου ότι στόχος των κειμένων μου είναι οι πλατιές λαϊκές μάζες και όχι η σνομπ ιντελλιγκέτσια).
    Ο ήρωας του κειμένου μου είναι προϊον της φαντασίας μου,συνεπώς δεν μπορεί να είναι λίβελος αυτά που γράφω,αφού δεν μιλάω για συγκεκριμμένο πρόσωπο.

    -Αν τώρα κάποιοι εντοπίζουν στον φανταστικό ήρωα που περιγράφω γνώριμα στοιχεία (είτε στον εαυτό τους είτε σε γνωστούς τους),αυτό το θεωρώ επιτυχία του κειμένο μου,αφου στόχος του έιναι,μεταξύ άλλων,αυτό ακριβώς που είπες,να μεταθέσω το κέντρο της προσοχής από το είναι στο φαίνεσθαι. (δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτών που υποβαθμίζουν το φαίνεσθαι σε κάτι ανάξιο λόγου).

    β) @ ultrasonic15
    «Δίνεις πάτημα έτσι στον κάθε ‘επαναστάτη’ να σου πει διάφορες επιχειρηματολογίες – κάτι που εσύ τον προκάλεσες με φτηνά και εύκολα κατασκευάσματα σαν αυτή την ιστορία.»

    Αν όντως έδωσα πάτημα σε κάποιον «επαναστάτη» να μου πει διάφορες επιχειρηματολογίες,χαίρομαι γι’αυτό – τον προσκαλώ (και όχι προκαλώ) μάλιστα να τις μοιραστεί μαζί μας.
    Προφανώς όταν λες κάτι,περιμένεις απάντηση,ενίοτε και σκληρή.Αυτό είναι ο διάλογος και μου αρέσει.

    «Έφτασες στο σημείο να μπλέξεις και την πούτσα και τη βούρτσα… με αποτέλεσμα να γίνεσαι εμπαθής.»

    Εμπαθής ;! Μα δεν είπα ότι εσύ έχεις μικρό πουλί!
    Ήμαρτον δηλαδή,ούτε στο δημιουργήμα της φαντασίας μου δεν μπορώ να πω ότι έχει μικρό πουλί!

    «και συ μου φαίνεσαι ότι είσαι στον κόσμο των ταινιών που οι καλοκάγαθοι κομμάντο καθαρίζουν καμιά χιλιάδα κακούς στη ζούγκλα, ο chief τους πηδάει άγρια και δυο τρία τσαχπίνικα και σχιστομάτικα γκομενάκια και τελικά οι καλοί κομμάντος νικάνε στο χαλαρό (γαμάνε και δέρνουν δηλαδή, ενώ οι ‘άλλοι’ στάνταρ την έχουν μικρή για σένα). Τόσο προβλεπόμενο/η και τόσο τετριμμένο σε βρίσκω κύριε/α συγγραφέα.»

    Μάλλον δεν είμαι και τόσο προβλέψιμος (και όχι προβλεπόμενος),αν αναλογιστεί κανείς πόσο έξω πέφτεις στα κινηματογραφικά μου γούστα.
    Σε περίπτωση που ενδιαφέρεται κάποιος,αγαπημένος μου κινματογράφος είναι ο ιταλικός μέχρι τα 80ς περίπου.

    γ) @ Red_blaze (πάλι)

    «το πρόβλημα δεν έγκειται στην προσπάθεια σατυρισμού μίας ελάσσονος πτυχής της σύγχρονης πραγματικότητας, η οποία μονάχα ενταγμένη στο γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο μπορεί να είναι γόνιμη και εποικοδομητική.»

    Το γεγονός ότι εσύ και άλλοι απαντήσατε στο κείμενο μου,μου δίνει το δικαίωμα,νομίζω,να θεωρώ ότι η σάτυρα μου υπήρξε γόνιμη(χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι είναι πετυχημένη κιόλας),όχι βέβαια σε πανελλήνιο επίπεδο,αλλά στο πλαίσιο του σαιτ που μας φιλοξενεί (εκτός και αν εσύ πιστέυεις ότι δεν είναι γόνιμα αυτά που γράφεις ούτε το ότι παίρνεις απάντηση σε αυτά).

    Κατά τα άλλα,όντως οι απόψεις μας περί αισθητικής διαφέρουν αρκετά – εγώ δεν θα χρησημοποιούσα ποτέ φράσεις όπως: «η οποία μονάχα ενταγμένη στο γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο μπορεί να είναι γόνιμη και εποικοδομητική.»,»συνθετική θεώρηση της πραγματικότητας» οι οποίες μου θυμίζουν προεκλογικό λόγο υποψήφιου βουλευτή σε μικρή επαρχιακή πόλη,με κοινό βαριεστημένους συνταξιούχους που κρατάνε στην αγκαλία τους τα εγγόνια τους τα οποία ανεμίζουν πλαστικές σημαίες με το σήμα του κόμματος,στο τέλος δε ψέλνουν όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο φάλτσα.

    «Οποιοσδήποτε αντικειμενικός κριτής, ο οποίος δεν τρέφει κανένα κόμπλεξ για τις μικροσκοπικές διαστάσεις του πνευματικού του μορίου και ανεξάρτητα του ιδεολογικού του προσανατολισμού θα συμφωνούσε με τα παραπάνω. »

    Το να θεωρείς ότι ο αντικειμενικός κριτής πρέπει να ταυτίζεται με τις απόψεις σου είναι κάπως υπερβολικό νομίζω.

    «Αυτή η αποδόμηση της σύνδεσης μεταξύ θεωρίας και πράξης αποτυπώνεται στο ασήμαντο αυτό λογύδριο, »

    Το ότι περιγράφω την αποσύνδεση θεωριας-πράξης δεν σημαίνει ότι συμφωνώ κιόλας με αυτήν.

    «Φυσικά υποκειμενικές εκδηλώσεις συμπαράστασης και αβρότητας που υπαγορεύονται από την προσωπική σχέση με το συγγραφίσκο είναι θεμιτές, αλλά δεν αποτρέπουν στο ελάχιστο τη μοιραία πορεία αυτού του λογυδρίου στο σκουπιδοτενεκέ της συνείδησής μας.»

    Ο ίδιος αντικειμενικός παρατηρητής που οφείλει να συμφωνεί μαζί σου είναι που παρατήρησε ότι όσοι είχαν την καλοσύνη να μιλήσουν θετικά για το κείμενο μου είναι προσωπικοί μου φίλοι;

    Πάλι καλά που δεν μας είπες ότι όλοι αυτοί δεν είναι τίποτα άλλο παρα διπλοτριπλο εγγραφές που κάνω για να δείξω ότι υπάρχουν και άλλοι που συμφωνούν μαζί μου.

    Βρέχει…………..ώρα να κοιμηθώ,ψηλαφώντας τα δάκρυα του θεού εξώ από το παραθύρι μου………..

    (αν έχεις την λογοτεχνία μέσα σου δεν σε σταματάει καμια κριτική)

  23. Οποία απώλεια για τον νεοφιλελεύθερο χώρο, η άρνηση παρουσίας τού μέγιστου διασκεδαστή τής αριστερής σοσιαλμπαρμπαγιώργικης αναρχοσεξιστικής, φουστανελοαυτόνομης χαβαλοκουλτούρας, «Τζιμάρα» Πανούση… Οι σημαίες τού νεοφιλελευθερισμού θα κυματίσουν μεσίστιες σε ένδειξη πολιτιστικού πένθους…

    Οσο για μένα, έχω γίνει ράκος, κουρέλι πραγματικό. Προσπαθήστε να τον πείσετε να αλλάξει γνώμη ρε παιδιά…

    Margarita

  24. δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτών που υποβαθμίζουν το φαίνεσθαι σε κάτι ανάξιο λόγου

    Μπράβο! Έχει παραγίνει το κακό με αυτή την προκατάληψη, ουσιαστικά, υπέρ ενός φανταστικού «είναι».

    p.s. Εν το μεταξύ όσοι δώσατε πανελλήνιες, δεν είχατε déjà vu με τα σχόλια του Red Blaze?

  25. ni-me,
    γι’ακόμα μια φορά έγραψες ποιήμα! :)

    Η ιστορία σου δεν είναι πολύ διαφορετική απ’την πραγματικότητα όπως τη φαντάζομαι εγώ για ορισμένους αυτοαποκαλούμενους «Μέσους Έλληνες»…

  26. Αξιότιμοι κύριοι,

    για άλλη μία φορά επανέρχομαι για να σχολιάσω τις παρατηρήσεις σας. Δεν θα εμμείνω σε σημεία που ξεκαθάρισα σε προηγούμενα σχόλια, γιατί δεν έχω σκοπό να ματαιοπονήσω ούτε φυσικά να μεταπείσω κανέναν σας.

    Καταρχήν εγώ τουλάχιστον είμαι λάτρης των ιδιαιτέρου βάθους σατυρικών κειμένων του Τζίμη Πανούση, τα οποία παρουσίαζε μέχρι πέρυσι στην εκπομπή «ακραία επικοινωνιακά φαινόμενα» στον Σκάι 100.3 (και η οποία δυστυχώς δεν συνεχίζεται και εφέτος). Φυσικά δεν υιοθετώ άκριτα όλες τις ακρότητές του. Όμως ο Τζίμης έχει ένα στοιχείο που δυστυχώς σε αυτό το σάιτ δεν απαντάται : ρηξικέλευθη και αντισυμβατική σκέψη, η οποία με τον οίστρο και τη σπιρτάδα της ταρακουνά τα λιμνάζοντα βουρκόνερα της σύγχρονης κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας, στα οποία τόσο πολύ μερικοί επιμένετε (και γαλουχείτε τον εαυτό σας) να κυλίεστε, ωσάν χοίροι επί της κόπρου του Αυγείου.

    Κατά τα άλλα δεν γράφω για να υποδυθώ τον απολογητή οποιουδήποτε «επαναστάτη». Άλλωστε η έννοια αυτή έχει τόσο πολύ λοιδορηθεί εκατέρωθεν, που μάλλον πλεονασμό θα αποτελούσε η προσπάθεια αναστήλωσής της. Όμως επαναστάτης δεν είναι μόνο αυτός που ανατρέπει μία κοινωνική ή πολιτική κατάσταση μέσω μίας ειρηνικής ή βίαιης ρήξης. Ευρύτερα, είναι όποιος δεν αποδέχεται τις έτοιμες και προκάτ απαντήσεις σε οτιδήποτε και, ακόμη περισσότερο, γνωρίζει ότι [i]η αυταπάτη αρχίζει εκεί όπου η αμφισβήτηση σταματά[/i]. Από αυτή την άποψη υπάρχουν ακόμη πολλοί, παρα πολλοί επαναστάτες και, θυμηθείτε το, θα αποτελέσουν τον «τυφλοπόντικα» (έτσι, για να σας πετάξω και λίγη μαρξική φαγουρόσκονη
    ;-) ) της σύγχρονης Ιστορίας (η οποία ως τυφλοπόντικας ακριβώς ενεργεί υπογείως…)

    Εξυπακούεται ότι ο δρόμος της επανάστασης είναι όμορφος, μάλλον στρωμένος με τριαντάφυλλα. Αλλοίμονο, όμως, σε αυτόν που θα τον περπατήσει ξυπόλητος… Συνεπώς το φαινόμενο των ψευδοεπαναστατών υφίσταται. Αλλά τελικά τι αντιπροσωπεύει η εν λόγω μερίδα; Μα, φυσικά, τους μέλλοντες συνοδοιπόρους σας, στον αγώνα σας για «κοινωνική άνοδο» (=επιβίωση στη ζούγκλα της «ελευθερίας»). Της «ελευθερίας», η οποία ως όρος έχει εκπορνευτεί αντεπιστρεπτί από τους ιδεολογικούς νταβατζήδες της Νέας Τάξης πραγμάτων, των οποίων το λόγο τόσο πεπαρρησιακώς μερικοί διατυμπανίζετε.

    Καταλήγοντας λοιπόν θα τονίσω το απλό και αυτονόητο : κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου για να μπορείς να κρίνεις τους άλλους. Πάνω απ’ όλα όταν μάλλον γνωρίζεις κατα βάθος πόσο νωρίς και άδοξα κατέθεσες τα όπλα. Ίσως γι’αυτό και προσπαθείς να χλευάσεις και να υποβαθμίσεις τις πράξεις αυτών, που σου υπενθυμίζουν ότι κάποτε είχες την ευκαιρία να ορθώσεις το ανάστημά σου, έστω και λίγο, και δεν το έκανες, με αποτέλεσμα να έχεις μετατραπεί από υποκείμενο σε αντικείμενο της Ιστορίας, σε φανατικό θεατή ριάλιτι σόου, που περιμένει με αγωνία την επόμενη αποχώρηση.

  27. επιτέλους άνθρωπε γιατί αντιμετωπίζεις τόσο κακόβουλα τη σάτιρα και το χιούμορ; γέλα ή κλάψε αν θες αλλά αφού και ο ίδιος παραδέχεσαι ότι το πρόβλημα υπάρχει γιατί ενοχλείσαι από τη διακωμώδηση του;

    Αν θεωρείς τη συνειδητή πάλη για την απελευθέρωση του Ανθρώπου από την τυρρανία του κράτους, την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και την απελευθέρωση των αγορών από την ασφυκτική αγκαλιά της εξουσίας είναι λιγότερο επαναστατικός στόχος από τους υπερμάχους της εκάστοτε δικτατορίας (του προλεταριάτου, του έθνους, της φυλής) τότε συνέχισε να πιστεύεις στην υπόγεια δράση της ιστορίας(πιστη που υποκρύπτει την απελπισία των εκάστοτε εσχατολόγων, μια νοοτροπία τύπου, γελά καλύτερα όποιος γελά τελευταίος) και στη μάχη ενάντια ¨στους ιδεολογικούς νταβατζήδες της νέας τάξης πραγμάτων¨. Απλά πες μας υπέρ ποιας τάξης ή αταξίας πολεμάς για να συζητήσουμε επί ισοις οροις…

  28. συγνώμη για τα συντακτικά λάθη ,ειμαι πολυ βιαστικός, ευχαριστω

  29. Εκτός ότι συμφωνώ με τον Χάρη, ειδικά περί των εσχατολόγων, θέλω να σχολιάσω πως βρίσκω αυτή την εμμονή με τους ασπάλακες αστεία. Πρόσφατα μάλιστα στην Αθήνα έχει κυκλοφορήσει μια αφίσα που περιγράφει με έξτρα ποιητική αδεία πως ο τυφλοπόντικας μπορεί να κερδίσει το λιοντάρι επειδή ακριβώς δεν το βλέπει, και έτσι δεν το φοβάται. Σε αντίθεση βέβαια με τα άλλα ζώα που λόγω του φόβου τους παγώνουν στην θέση τους και αφήνουν το λιοντάρι να τα φάει (ειδικά το τελευταίο αναρωτιέται κανείς που στην φύση το έχει δει). Ο αφισογράφος προτρέπει συνεπώς να γίνουμε όλοι ασπάλακες για να υποσκάψουμε την νέα τάξη πραγμάτων.

    Είναι ενδεικτικό της ψυχολογικής κατάστασης των «επαναστατών» (ή των φιλοσόφων-ιερέων τους) που από την αμφίβολη φιλοσοφική μεταφορά της ιστορίας ως τυφλοπόντικα, περνάνε στην υιοθέτηση του ρόλου του ασπάλακα από τους ίδιους (κάπως σαν οι χριστιανοί φαντάζονται ενίοτε ότι είναι ο Ιησούς). Πόσο παρηκμασμένος πρέπει να είσαι για να φαντασιώνεσαι ότι η ζωή σου παραλληλίζεται με εκείνη αυτού του άσχημου υποχθόνιου ζώου και μάλιστα ότι είσαι δήθεν ανώτερος από το λιοντάρι;

    Το πρόβλημα όμως είναι ότι, ενώ ο πραγματικός τυφλοπόντικας εκ φύσεως αποφεύγει την επικοινωνία με τον πάνω κόσμο (η ίδια η φύση του φοβάται το λιοντάρι), οι δικοί μας δήθεν-τυφλοπόντικες θέλουν να μολύνουν τον κόσμο γύρω τους με την παρακμιακή ψυχολογία τους. Αφήστε τα περί υποσκάψεως της ιστορίας, το πραγματικό αποτέλεσμα που κινδυνεύουμε να επιτύγχουν οι τυφλοπόντικες-επαναστάτες είναι η παρακμή (που τόσο καλά περιέγραψε ο αρθρογράφος). Στην Ελλάδα του Τζίμη Πανούση το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, ας ελπίσουμε ότι ο λαός αυτής της χώρας θα ξεπεράσει αυτή την παρακμή.

    Παρεπιπτόντως οι φιλόσοφοι έχουν βρει ήδη τον αντικαταστάτη του τυφλοπόντικα. Ο Deleuze έχω διαβάσει προτείνει ένα νέο ζώο, το φίδι, για να περιγραφούν οι επαναστάσεις. Αν έχω καταλάβει το φίδι έρπεται αθόρυβα, δύσκολο να το συλλάβεις, δημιουργόντας σπείρες που μπορούν να πολλαπλασιάσουν την δύναμη του σε ορισμένα σημεία. Έτσι η Ελλάδα είναι ακόμα καθυστερημένη και στις επαναστατικές μεταφορές της, αφού ακόμα χρησιμοποιείτε ο τυφλοπόντικας αντί του νέου, φιδιού :-P

  30. red blaze το βρισκω ειλικιρινα αστειο να θεωρειται επαναστατης ο τυπος που φωναζει για τα κεκτημενα του, ο συνδικαληστης της ΓΣΕΕ και γενικα ολοι αυτοι που κατηγορουμε. Εμεις ειμαστε το κατεστημενο? Εμεις που ζηταμε αλλαγη? Προοδευτικοι ειναι αυτοι που εφεραν την Ελλαδα στα χάλια που ειναι και θελουν να την κρατησουν εκει? Οπως ειπε ο Χαρης, υπαρχει μεγαλυτερο οραμα απο μια κοινωνια που αποτελειται απο συνειδητοποιημενα, αποφασισμενα, ΕΛΕΥΘΕΡΑ ατομα?
    Φτανει λιγο με την διαστροφη των λεξεων… Εγω δεν βλεπω απολυτως τιποτα προοδευτικο στους επαναστατες του καναπε που εχει γεμισει η Ελλαδα και σατιριζει ευστοχα (ισως υπερβολικα γλαφυρα :-) ) ο νιμε…

    ΥΓ Συγγνωμη για τον σχολαστικισμο αλλα επιμενετε να γραφετε σατυρα. Σατιρα ειναι, λατινικο, καμμια σχεση με τον σατυρο. Επισης λογΙδριο καμμια σχεση με το υδωρ.

  31. Τελικά, όσο περισσότερο διαβάζει κανείς τα γραφόμενα αδιόρθωτων (red_blaze) απολογητών τής αριστεράς, πείθεται πως μάλλον δεν αρκέστηκαν στο αξιοθρήνητο θέαμα που απεκάλυψε στα μάτια μας, μετά την πτώση τού τείχους, η «περεστρόϊκα», κι αντί να κάνουν την αυτοκριτική τους για τις απατηλές εικόνες και τα έωλα συνθήματα με τα οποία πάσχιζαν επί δεκαετίες να περιγράψουν τη δήθεν πραγματικότητα στον «υπαρκτό» τους σοσιαλισμό, βιάστηκαν να περάσουν στην αντεπίθεση.

    Χωρίς αιδώ, χωρίς ελάχιστο σεβασμό στην πραγματικότητα, προκαλώντας τη νοημοσύνη και τού πιο καλόπιστου παρατηρητή, άρχισαν να κατηγορούν τον «ανάλγητο» καπιταλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση, για τη μίζερη κατάντια που ξεχείλισε από την κακότεχνη σοσιαλιστική καρικατούρα τής πρώην ΕΣΣΔ και των υποτακτικών της που οι μεταπολεμικές συγκυρίες θέλησαν στον ίδιο οικονομικοπολιτικό συνασπισμό. Λες και ο καπιταλισμός έφταιγε για το «τσιτσίδωμα» τού σοσιαλιστικού τους «παράδεισου» και την άτακτη φυγή εκατομμυρίων οικονομικών μεταναστών στη Δύση…

    Φαίνεται πως η όπου γης «αριστερά» έχει καλομάθει στην «ειδική» μεταχείριση και την ανοχή απέναντι στον ατέρμονο, άναρθρο βερμπαλισμό της, σε σημείο να συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένος τρόφιμος σε ΚΑΠΗ. Ετσι, εξακολουθεί να στηρίζει τη στάση και θεωρία της σε αφορισμούς και συνθηματολογία που συνθέτουν τόμους ολόκληρους από επίθετα, χωρίς το παραμικρό ίχνος ουσιαστικού. Οι δε στόχοι της που αναφέρονται σχεδόν σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, μετουσιώνονται στο ενιαίο και μονίμως επαναλαμβανόμενο σύνθημα, που είναι αφόρητα και πληκτικά αυτονόητο, δλδ ότι «Ενας άλλος, «καλύτερος στόχος», είναι εφικτός…». Λες και «Ενας άλλος, «χειρότερος στόχος», δεν είναι επίσης εφικτός…».

    Σαν φίλος τής ελευθερίας, δεν πιστεύω πως το σύστημα που επιλέγω (καπιταλισμός) αποτελεί συνταγή για την πανανθρώπινη ευτυχία. Γνωρίζω όμως ότι είναι το λιγότερο επώδυνο, τουλάχιστον από όσα έχουν ώς τώρα εφαρμοστεί. Η εγγενής αδυναμία τού καπιταλισμού (Η άνιση κατανομή τού πλούτου του), είναι για μένα απείρως προτιμότερη από την αντίστοιχη αδυναμία τού σοσιαλισμού (Ιση κατανομή τής μιζέριας του), όπως παρατήρησε προφητικά (αφού μόλις στη δεκαετία τού ‘90 το είδαμε σε «ριάλιτυ»…), ο αείμνηστος W. Churchill…

    Επειδή πιστεύω ότι 100 χρόνια «ασυλία» στους απολογητές τής κάθε αριστερής «σαπουνόφουσκας» (είναι και πολλές να μη βασκαθούν…), χωρίς ουσιαστική αντιπαράθεση είναι εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, σε σημείο να πλανώνται οι διάφοροι red_blazes την οικτράν πλάνην ότι τάχα «Ο καπιταλισμός δεν έχει ιδεολογία και επιχειρήματα…!!!», επιθυμώ να πληροφορήσω τον αξιότιμο κύριο, πως εμείς οι απολογητές τού καπιταλισμού, τού νεοφιλελευθερισμού, τής παγκοσμιοποίησης και ό’τι «ανάλγητου» έχει προκύψει μέσα στον «ανάλγητο» κοινωνικό μας ιστό, έχουμε ιδεολογία και σκοπεύουμε να τού παραθέτουμε τα επιχειρήματά μας (με 1ο και καλύτερο τις εικόνες από την «περεστρόϊκα» τών 90s…) σε κάθε ευκαιρία, τουλάχιστον ώσπου να πέσει ο καπιταλισμός και «η Γη να γίνει κόκκινη, ή κόκκινη από ζωή κλπ…». Ας ξυπνήσει λοιπόν από το απατηλό του όνειρο, που θέλει την ιδεολογία και τη τών μάχη ιδεών «αριστερό copyright» και τούς αριστερούς δήθεν «ακαταμάχητους» θεωρητικούς, προκειμένου να αποφύγει την περαιτέρω αυτο/γελοιοποίηση…

    Τέλος, για σύγκριση τού «ρυπαρογραφήματος» που σχολιάζουμε, με αντίστοιχο «επαναστατικό» κείμενο βρίθοντος ευφυολογημάτων, περίτεχνων λογοτεχνικών συνειρμών και «ρηξικέλευθων» απόψεων σοσιαλ/»ρεαλιστικής» αισθητικής άποψης, επισκεφθήτε παρακαλώ την παρακάτω διεύθυνση. Δεν γνωρίζω πόσοι θα διασκεδάσετε στο μοτίβο «Πλάκα μάς κάνει ή τα γράφει σοβαρά…», πάντως προσωπικά ξεκαρδίστηκα. Ενοιωσα σαν να άκουγα «Τζιμάρα», λόγω τιμής…

    http://www.libertynet.gr/searcharticle.aspx?
    id=400

    Spiros

  32. Για να κάνετε Copy/Paste απευθείας στη γραμμή εντολών τού Browser:

    http://www.libertynet.gr/searcharticle.aspx?id=400

  33. Αξιότιμε κ.Σωτήρη Γεωργανά,

    επιμένω στην ορθογραφική απόδοση «σατυρικός» αντί του «σατιρικός» γιατί αντιπροσωπεύει την αληθινή ετυμολογική προέλευση της λέξεως. Στην αρχαιότητα ο τραγικός συγγραφέας στους θεατρικούς αγώνες παρουσίαζε μία τετραλογία, ήτοι, μία τριάδα τραγωδιών με κοινό θέμα (=τριλογία) και ένα «σατυρικό δράμα» το οποίο συνήθως αποτελούσε την ανάλαφρη, αν όχι παρωδική εκδοχή του θέματος της τριλογίας. Καθώς ο χορός του σατυρικού δράματος αποτελούνταν από τους σατύρους με τον αρχηγό τους Σιληνό, ταυτίστηκε το επίθετο «σατυρικός» με την έντεχνη και λεπτή διακωμώδηση σοβαρών ή ακανθωδών θεμάτων (και όχι με την κοινότυπη, εμπαθή χλεύη κρυόμπλαστρων ρυπαρογραφημάτων).

    Εξάλλου η λέξη λογύδριο, όπως τουλάχιστον ήλεγξα στα διάφορα έντυπα και online λεξικά, γράφεται με υ. Δυστυχώς δεν ανακάλυψα την ετυμολογία της, αν κάποιος έχει κάτι υπόψην του ας το καταθέσει.

    Αυτά ως προς τις ανούσιες και συνάμα άστοχες ορθογραφικές σας παρατηρήσεις (αν και σας έδωσαν την ευκαιρία να διευρύνετε τους γνωστικούς σας ορίζοντες). :P

    Στα υπόλοιπα δεν θα δώσω συνέχεια, καθώς αρχικός μου σκοπός ήταν απλά να κατακρίνω την ένδεια ενός εμπαθούς και αδιάφορου κειμένου, που διεκδικεί εις μάτην των επιθετικό προσδιορισμό «χιουμοριστικό». Προσβλέπω σε μία επόμενη, πιο εύστοχη προσπάθεια, την οποία πρώτος θα εγκωμιάσω, ανεξαρτήτως της πολιτικής της τοποθέτησης.

    Υ.Γ. Μετά ικανοποιήσεως διεπίστωσα την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων ιδεοληπτικού κνησμού που προκάλεσε η ρίψη ολίγης μαρξικής φαγουρόσκονης.:P

  34. Δεν ήταν φαγουρόσκονη. Με πιτυρίδα έμοιαζε…

  35. Αυτό που προκαλεί το γέλιο δεν είναι η μαρξιστική ιδέα της «ιστορίας ως τυφλοπόντικα» που μας πέταξες ως «φαγουρόσκονη». Αυτό που εισπνέουμε και μας προκαλεί το γέλιο είναι το φαινόμενο που παρατηρείται εδώ στην Ελλάδα, δηλαδή το φαινόμενο ανθρώπων που ανυψώνουν την σημασία της ύπαρξης τους με το να φαντάζονται τον εαυτό τους ως ασπάλακες. Αν δεν βγάζει αυτό από μόνο του ένα σενάριο για σκετσάκι των Monty Pythons να μου τρυπήσετε τη μύτη.

  36. Η παρατηρήση του SG για τη σάτιρα ήταν σωστή. Παραθέτω από την Άσπρη Λέξη:

    «Οι λέξεις σάτιρα, σατιρικός και σατιρίζω ανήκουν στην ίδια οικογένεια: έχουν λατινική προέλευση και συνδέονται με τα λατινικά satira ή satura (= είδος ποικίλου καί πολυμίκτου ποιήματος, παλαιότερα δραματικού, μετέπειτα καί κυρίως σκωπτικού ή χλευαστικού χαρακτήρα) Άσπρη Λέξη είναι ένα project ελλήνων γλωσσολόγων)

    Για το λογύδριο/λογίδριο υποψιάζομαι ότι έχει δίκιο ο Red_Blaze. Φυσικά και δεν ετυμολογείται από το ύδωρ αλλά αυτό δεν δίνει βαρύτητα στη μία ή στην άλλη γραφή. Αυτό όμως που δείχνει ότι μάλλον «λογύδριο» είναι η σωστή γραφή είναι πως απ’όσο γνωρίζω δεν υπάρχει ελληνική λέξη με το επίθεμα -ιδριο (μια καλή ένδειξη είναι ένα αντίστροφο λεξικό). Επίσης και όλα τα λεξικά που έχω το αναφέρουν ως «λογύδριο» και όχι «λογίδριο».

    Red_Blaze – SG : 1 – 1 :-)

  37. Ειναι μαλλον ασχετη συζητηση και θα προτιμουσα πολυ να μεινουμε στο θεμα (ενοχλητικο συνηθειο το «πυροβολω με τις πλαγιες υποβιβαστικες επιφανειακες ατακες μου και μετα το ριχνω στο χιουμορ οταν μου απαντανε με επιχειρηματα». Μου θυμιζει εναν σατιρικο αλλα οχι πολυ αστειο ιστολογο…), αλλα ειμαι απο την αλλη πολυ σχολαστικος:

    Δεν ξερω καμμια λεξη που να τελειωνει σε -υδριο και να μην εχει σχεση με το υδωρ. Αρα αν ειμασταν ουδετεροι μεταξυ του -υδριο και -ιδριο θα επρεπε να διαλεγαμε λογ-ιδριο για πρακτικους λογους (να ειναι σαφες οτι δεν εχει σχεση με το υδωρ). Επισης μου φαινεται λογικο το -ιδιο αν κανουμε τον παραλληλισμο με τα αρτιδιο κτλ

  38. Κοίτα συμφωνώ, αλλά για το θέμα έχω έντονη άποψη: η ορθογραφία είναι ιστορική και όχι ετυμολογική, σημασιολογική, μυστικιστική ή whatever. Δεν είναι ούτε καν _πρακτική_ εκτός αν επεμβαίνουν τα κράτη και νομοθετούν.

    Απ’όσο ξέρω δεν υπάρχει _καμία_ λέξη που να τελειώνει σε -ιδριο και επίσης καμία λέξη που να τελειώνει σε -υδριο και ταυτοχρόνως να ετυμολογείτε από το ύδωρ.
    Το επίθεμα -υδριο υποδηλώνει μικρό μέγεθος όπου και όποτε εμφανιστεί. Ουδεμία σχέση έχει με το νερό. Σαν επίθεμα είναι συνώνυμο με το -ίδιο. Στην αρχαιότητα γράφανε «λογίδιο» ενώ από τον μεσαίωνα και μετά γράφουμε «λογύδριο».

    Επίσης να πω πως δεν είμαστε ουδέτεροι μεταξύ του -υδριο και -ιδριο ακριβώς γιατί η ιστορική ορθογραφία είναι λογΥδριο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο τεκμήριο. Επίσης δεν τίθενται πρακτικοί λόγοι γιατί κανείς ιθαγενής ομιλητής της νέας ελληνικής δεν θα _ακούσει_ την λέξη και θα σκεφτεί το νερό αντί το υποκοριστικό του λόγου.

    Αφού λοιπόν επαναλάβω ότι από την άποψη σωστού/λάθους η σωστή γραφή είναι μάλλον «λογύδριο» πρέπει να σημειώσω ότι αν βάλεις στο google τις δύο διαφορετικές γραφές θα βγούνε 246 hits για το λογύδριο και 250 hits για το λογίδριο. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι οι Έλληνες έχουν αρχίσει και υιοθετούνε το «λογίδριο». Αυτή η υιοθέτηση συμβαίνει προφανώς κάτω από κάποιες πιέσεις (ίσως αυτό που εσύ λες ασάφεια) και θα έχει ως αποτέλεσμα η σωστή γραφή στο μέλλον να είναι «λογίδριο» και όχι «λογύδριο». Όμως σήμερα ακόμα το βάρος είναι υπέρ του «λογύδριο».

    Πάντως εγώ δεν έχω κανένα κόλλημα με την ορθογραφία, θεωρώ ότι είναι και αυτή ζήτημα προσωπικού στυλ.

  39. Το κείμενο είναι καταπληκτικό όντως, τον Red_Blaze δεν μπορώ και μετά το πρώτο post δεν τον διάβασα, δεν θα διαβάζω 4 φορές τα κείμενα ενός άγνωστου, ούτε θα ψάχνω τις λέξεις σε λεξικά για να είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω τι λέει. Αν θέλει να τον καταλαβαίνουν μόνο οι φιλόλογοι γούστο του καπέλο του, το σέβομαι..
    Πάντως οποιοδήποτε σύστημα έχει πρόβλημα αν οι πρωταγωνιστές αυτού δεν παίζουν με τους κανόνες είτε είναι δημοκρατικό, είτε αριστερό είτε δεξί, είτε κεντρό-πίσω-αριστερά… απλώς με το καπιταλιστικό έχουμε μικρότερη συγκέντρωση εξουσίας από ότι έχουμε σε άλλη περίπτωση όποτε η μαλακία του ανθρώπου δεν βρίσκει τόσο εύφορο έδαφο.
    Από την άλλη αν έχουμε τέλειους πρωταγωνιστές/χρήστες οποιοδήποτε σύστημα.. δεν έχει λόγο ύπαρξεις…

  40. Ta mikra ta peoi ta exoyn aytoi poy ksodeyoun th zwh toys sta xartia kai ta biblia .Oso pio emperistatwmenh apopsh exeis gia to poso kalos h kakos einai o kapitalismos toso pio mikro einai to peos soy.
    To keimeno kata th gnwmh moy prokyptei meta apo plhrh taytish toy syggrafea kai toy prwtagwnisth.

  41. ean mpoume sto rolo tis gkomenas …….os laos
    oso pio melagi……. apati mas dinei enas pilitikos
    toso pio polous psifous kerdizei

  42. megali

  43. Αν και σχεδόν 1 χρόνο μετά την τελευταία δημοσίευση στο ποστ αυτό – τι να κάνω, τώρα σας ανακάλυψα – σας κάνω δώρο ένα κείμενο που ανέσυρα από το indymedia και αναφέρεται στο γεγονός της προσχώρησης των Μάνου-Ανδριανόπουλου στο ΠΑΣΟΚ λίγο πριν τις εκλογές του 2004. Απλά για να συγκρίνουμε το ένα είδος χιούμορ με το άλλο. «Χιούμορ» εμπαθές το δικό σας που μιλάει για «ψωλές», χιούμορ ευρηματικό το δικό μας που θίγει πιο σοβαρά ζητήματα. Αν έχετε τα κότσια κρατήστε το και μην το σβήσετε. Αν μάλιστα δεν «μασάτε» καθόλου, βάλτε το σε ξεχωριστό ποστ…

    Η απρόσμενη απόφαση του Στέφανου Μάνου και του Ανδρέα Ανδριανόπουλου να συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ προκαλεί αντιδράσεις όχι μόνο στον ΠΑΣΟΚ αλλά και στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Δεκάδες αφοσιωμένοι γκουρού του φιλελευθερισμού επιστρατεύονται στην μάχη κατά των οπορτουνιστικών στοιχείων του κινήματος Μάνου και Ανδριανόπουλου που σύμπραξαν με το σοσιαλιστικό και κρυφοκομμουνιστικό ΠΑΣΟΚ.
    Επικεφαλής της κίνησης αυτής ορίζεται ο πρώην γραμματέας των Φιλελευθέρων Θόδωρος Σκυλακάκης που μετά από την αναπάντεχη συμμαχία του αρχηγού του κόμματός του με τους επαναστάτες σοσιαλιστές του George Papandreou, βγήκε από το μπλέηζέρ του! Την κίνηση αυτή πλαισιώνουν πολλά μέλη του επιχειρηματικού κόσμου που εξακολουθούν να παραμένουν πιστοί στις αρχές και τα ιδανικά του Φιλελευθερισμού. Δεκάδες εισαγωγείς αυτοκινήτων που επιδιώκουν να μειωθούν εντελώς οι φόροι στα αυτοκίνητα (αυτοί που κάποτε στήριζαν Μητσοτάκη και ρίχνανε στον κόσμο το σύνθημα «Ο ψηλός ο χαφιές θα μας φέρει Μερσεντές»), γόνοι αριστοκρατικών οικογενειών που κληρονόμησαν τις επιχειρήσεις που δημιούργησε επί πτωμάτων ο πατέρας τους, απατεώνες που φάγανε τα λεφτά του κόσμου στο χρηματιστήριο, κακομαθημένοι μπούληδες που φοιτούν στο αμερικάνικο κολλέγιο του Ψυχικού και περνούν με δυσκολία τις τάξεις, αργόσχολα ευτραφή πλουσιόπαιδα της Εκάλης που αφού έχουν γυρίσει όλα τα κλαμπ της παραλιακής, έχουν πάει διακοπές σε όλο τον κόσμο και έχουν ζήσει τον έρωτα με όλων των ειδών τις πουτάνες αποφάσισαν να ασχοληθούν με κάτι εποικοδομητικό, κυριλάτες γκόμενες της Κηφισιάς που θέλουν να πάρουν τη ρεβάνς από το Μαζωνάκη για το επαναστατικό τραγούδι του το «Guzzi Φόρεμα», ζωντοχήρες πόρνες πολυτελείας που παντρεύονται τον ένα βιομήχανο πίσω από τον άλλο για να του φάνε την περιουσία, δουλέμποροι που έχουν πιάσει την καλή μεταφέροντας εξαθλιωμένες γυναίκες από τα άδυτα της Ασίας που προορίζονται για εσωτερικές οικιακές βοηθοί – δούλες σε πλουσιόσπιτα της Πολιτείας, λαθρέμποροι που τώρα ξεπλένουν τα λεφτά τους στις τράπεζες της Ελβετίας και σε off-shore εταιρίες του Παναμά και λοιπές κοινωνικές ομάδες πλαισιώνουν την κίνηση αυτή.
    25 Φεβρουαρίου 2004. 13.00 μ.μ. Το συνέδριο της κίνησης γίνεται στο Χίλτον. Οι παρευρισκόμενοι κατά τη διάρκεια του συνεδρίου χαίρονται το μπάνιο τους στις πισίνες του ξενοδοχείου, τρώνε χαβιάρι και άλλα ακριβά φαγητά, κάνουν εξωτικό σεξ με ταϊλανδέζες που τους προμήθευσαν οι δουλέμποροι που στελεχώνουν το κίνημα, ενώ ο γυναικείος πληθυσμός των φιλελευθέρων απολαμβάνουν τον αέρα που τους κάνουν νιγηριανοί που επίσης προμήθευσαν οι δουλέμποροι. Σε κάποια στιγμή κι ενώ ένας νιγηριανός κάνει αέρα σε δύο γυναίκες μέσης ηλικίας που απολαμβάνουν το ποτό τους, η μία κύρια λέει στην άλλη «Χρυσή μου, δεν βρίσκεις κάπως άβολο να κάθεται κοντά μας αυτός ο αράπης;» «Μα τι λες καλή μου, δεν είπαμε ότι πρέπει να είμαστε κοσμοπολίτες; Που αλλού θα μπορούσες να βρεις τζάμπα αέρα; Εξάλλου τα air-conditions όλο χαλάνε και πού να φωνάζεις τους μάστορες να στα φτιάχνουν… Και ξέρεις πόσο βρωμάνε!» «Ποια καλέ; Τα air-conditions;» «Όχι τα air-conditions χρυσή μου, οι μάστορες!»
    5.00 μ.μ. Επιτέλους το ιδρυτικό συνέδριο αρχίζει. Επίσημοι προσκεκλημένοι είναι η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Ρόναλντ Ρήγκαν (που από την προχωρημένη αμνησία του έχει ξεχάσει ποιος είναι και τι πρεσβεύει), οι εφαρμοστές του νεοφιλελευθερισμού στη Λατινική Αμερική Μένεμ και Πινοτσέτ, ο Μίλτον Φρίντμαν, ο Φράνσις Φουκουγιάμα και άλλοι διανοούμενοι από το φιλελεύθερο χώρο. Κεντρικός ομιλητής είναι ο Θόδωρος Σκυλακάκης που παίρνει αμέσως το λόγο. «Σύντροφοι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Δεν πρέπει να αφήσουμε τους σοσιαλφιλελεύθερους να μας δυσφημίσουν και να προδώσουν τα ιδανικά μας. Πρέπει να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε αυτή τη συγκυβέρνηση με τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να παλέψουμε ειλικρινά για την ανατροπή του υπαρκτού πασοκικού σοσιαλισμού. Και σ’αυτό τον αγώνα δεν χωράει δεύτερη σκέψη. Ή είστε μαζί μας, ή με τους σοσιαλιστές! Οι σύντροφοι Αμερικάνοι μας πούλησαν και μας αναγκάζουν να οδηγηθούμε σε Βάρκιζα! Ε λοιπόν όχι, εμείς δεν παραδίδουμε τα όπλα! Φιλελευθερισμός ή θάνατος!» Το πλήθος ξεσπάει σε χειροκροτήματα. Ο πανζουρλισμός μεγαλώνει όταν τα νεαρότερα μέλη του κόμματος των Φιλελευθέρων αρχίζουν και φωνάζουν συνθήματα όπως «Το πάθος για την φιλελευθεριά, είναι δυνατότερο απ’όλα τα κελιά», «Αστέ πολέμα, σου παίρνουν πίσω το αίμα», «Λευτεριά, λευτεριά, στη σκλαβωμένη αγορά» και άλλα πολλά. Το ντελίριο του ενθουσιασμού όμως έρχεται όταν ο Βελουχιώτης της Δεξιάς Θόδωρος Σκυλακάκης εμφανώς συγκινημένος παίρνει το μικρόφωνο ξανά και λέει με πυγμή «Δεκαοκτώ δεκαετίες, ξεζούμισμα και υπεραξία, και τα ξεπουλήσατε για δύο θέσεις στο επικρατείας!» Το χειροκρότημα του κόσμου δεν λέει να σταματήσει. Ο Σκυλακάκης ξαναπαίρνει το λόγο και ανακοινώνει «Το όνομα του κόμματός μας θα είναι Φιλελεύθεροι (θ-ρ), δηλαδή Φιλελεύθεροι θατρσερικοί-ρηγκανικοί, για να υποδηλώνει ότι είμαστε αυθεντικοί εκφραστές του φιλελευθερισμού και όχι ρεβιζιονιστές φιλελεύθεροι σαν του Μάνου και του Ψαχαρόπουλου που πρεσβεύουν το δόγμα της ειρηνικής συνύπαρξης με τους σοσιαλιστές!» Το λόγο παίρνει τότε ένας σύνεδρος και λέει «Σύντροφοι, τώρα θα ακολουθήσει πορεία που θα καταλήξει στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη όπου θα γίνουν εκτοξεύσεις γαλάζιων μπογιών και αυγών. Φυσικά θα περάσουμε και από την κουβανέζικη πρεσβεία όπου θα διαδηλώσουμε εναντίον της καταπάτησης των δικαιωμάτων των αμερικάνικων πολυεθνικών από την κουβανέζικη κυβέρνηση»
    7.00 μ.μ. Η πορεία είναι έτοιμη να ξεκινήσει. Τη στελεχώνουν όμως μονάχα 200 άτομα. Ένας σύντροφος ρίχνει την εξής ιδέα «Γιατί δε φωνάζουμε και της ταϊλανδέζες πόρνες και τους νιγηριανούς σκλάβους να φαντάζουμε περισσότεροι;» «Καλή ιδέα θα ήταν» απάντησε ένας άλλος σύντροφος «θα πουλούσαμε και λίγο κοσμοπολιτισμό. Όμως δεν πρέπει να τους δώσουμε και πολύ αέρα γιατί στο τέλος θα ζητάνε δικαιώματα και ίσως φωνάξουν τους αναρχικούς να μας κάνουν ζημιά» Η πορεία τελικά ξεκινάει χωρίς τους αλλοδαπούς που τους αφήνουν κλειδωμένους μέσα στο Χίλτον. Το πανό των διαδηλωτών γράφει «Καπιταλιστές όλων των χωρών, ενωθείτε!» Στα μισά του δρόμου όμως οι φιλελεύθεροι διαδηλωτές αρχίζουν να κουράζονται. Ήδη τα γυναικεία μέλη των Φιλελεύθερων (θ-ρ) μην μπορώντας να αντέξουν το περπάτημα με τις ψηλοτάκουνες γόβες και τα πανάκριβα Guzzi φορέματα λιποθυμούν. Οι άντρες συνεχίζουν λίγο ακόμα. Όμως αν το περπάτημα με ψηλοτάκουνες γόβες και τουαλέτες είναι δύκολο, το περπάτημα με μπλέηζερ, γραβάτα, ημίψηλο και λουστρίνια είναι ακόμα πιο δύσκολο. Οι άνδρες Φιλελεύθεροι (θ-ρ) λιποθυμούν πριν ακόμα προλάβουν να διανύσουν 1 χιλιόμετρο. Οι περισσότεροι πέθαναν επιτόπου από καρδιακή προσβολή. Κάποιοι άλλοι επέζησαν αλλά εξακολουθούν να νοσηλεύονται στην εντατική. Η χαριστική βολή όμως γι’αυτούς θα έρθει στις 27 Φλεβάρη 2004 που η Γ.Σ.Ε.Ε. είχε οργανώσει 24ωρη απεργία (από αυτές που κάνει μια φορά το χρόνο και άμα και συμμετέχουν μόνοι οι ίδιοι που τις καλούν). Οι επιζήσαντες Φιλελεύθεροι (θ-ρ) συγκλονίζονται από την είδηση της απεργίας! Η επιβαρημένη υγεία τους δεν αντέχει τέτοια σοκ και τελικά πεθαίνουν από τη στενοχώρια τους!
    Κι έτσι λοιπόν αγαπητοί φίλοι έληξε άδοξα η προσπάθεια των πιο ανάλγητων εκφραστών του φιλελευθερισμού να δημιουργήσουν το δικό τους αυτοδύναμο κίνημα. Πλέον αν αυτά τα λαμόγια θέλουν να πολιτευτούν θα πρέπει να συμμετέχουν σε κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ και αναγκαστικά να συναναστρέφονται με εργάτες, αγρότες, μικρομεσαίους, εργατοπατέρες κ.λπ. Τα συμφέροντά τους έτσι κι αλλιώς θα τα εξυπηρετούν και με το παραπάνω, αλλά τουλάχιστον θα αναγκάζονται να πετούν και ένα ξεροκόμματο προς τις άλλες κοινωνικές ομάδες…………….

  44. Προφητικό το κείμενό σου!

  45. Εμένα πάλι και με το συμπάθειο κάπου πιό ψηλά μου φαίνεται ότι βρίσκεται το πρόβλημα -αναφέρομαι τόσο στον … σεναριογράφο όσο και στον σκηνοθέτη της ιστορίας!
    Μάλλον κάτι άλλο είναι μικρό πολύ μικρό. Τόσο, που το άμοιρο κρανίο αναρωτιέται «ποιός άραγε είναι ο προορισμός του άν όχι για να προστατεύει κάποια έστω ποσότητα φαιάς ουσίας»!

  46. Red_Blaze:»φιλοσοφικά ερμηνεύεται εναντίον της πράξης, πρακτικά εναντίον της φιλοσοφίας.»
    ΜΕΓΑΛΕ! όταν το έγραψες αυτό, είχες ρεύση ή τζάμπα πήγε?
    μπράβο σου, έδωσες νέο νόημα στη λέξη «μαλακία»!!
    ni-mi: ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ψυχογράφημα!

  47. Κόκκινε Νοέμβρη: Γιατί τόση ζήλια για τους μπούληδες?
    Αφού οι νεοφιλελεύθεροι περνάνε τόσο καλά γιατί δεν εντάσσεσαι στο σχήμα?
    Και πιο σοβαρά(?!): στο θέμα της πορνείας υποστηρίζουμε την πολιτική που δημιουργεί πλούτο και άρα τους «πελάτες». Απο την άλλη υπάρχετε και σεις που υποστηρίζετε τις πολιτικές που δημιουργούν την απόλυτη φτώχεια και άρα τις πόρνες. Έτσι τα δύο συστήματα συνεργάζονται αρμονικά προς το καλό όλων. Σας χρειαζόμαστε! Χρειαζόμαστε την ιδεολογία σας. Αλλιώς θα αποκτήσουν όλοι χρήμα και θα γίνουν όλοι πελάτες! Και τότε που θα βρούμε πόρνες? Ήδη οι ρωσίδες και λοιπές του ανατολικού μπλόκ λιγόστεψαν επικίνδυνα μετά την φιλελευθεροποίηση και την οικονομική τους ανάπτυξη…Ευτυχώς κρατάει ακόμη γερά ο υπαρκτός παραδεισος της Κούβας. Ευτυχώς υπάρχετε και σεις και κρατάτε γερά τα λίγα ακόμη καθεστώτα που παράγουν πόρνες.
    Αλλά που θα πάει? Δεν θα γίνει κάποτε η Γη κόκκινη? Τότε θα τους δείξετε ποιοί αξίζουν τις πισίνες και τα μεγαλεία…Προσέξτε μόνο μην αλληλοεξοντωθείτε και σεις (όπως ΟΛΟΙ μέχρι τώρα του «υπαρκτού») μέχρι την επικράτηση του ενός ο οποίος και θα σας «φροντίζει» μέχρι το θάνατό του

  48. Πρώτον πιστεύω θα επρεπε να αναρωτηθεις που ακριβως παει ο πλουτος του δοξασμενου καπιταλισμου…
    »Απόλυτη φτώχεια»?
    Σχεδον 2.000.000 ελληνες ζουν στο οριο της φτώχειας στην σημερινη εκσυγχρονισμενη καπιταλιστικη και ακρως ανταγωνιστικη Ελλαδιτσα μας…
    Ξεπουλημα των παντων(ΟΤΕ)…Η πιο κερδοφορα επιχειρηση του κρατους,υπήρξε καποτε…
    Πιστευω οτι ξεχνας οτι η κοινωνια της Ελλάδας μπορει να χαρακτηριστει ζουγκλα όπου κυριαρχει το πατεις με πατώ σε…
    Και φυσικα η φραση ο θανατος σου η ζωη μου ταιριαζει απολυτα
    στην συγκεκριμενη κοινωνια…

    Τα παραπανω ειναι η γνωμη ενος πολυ νεαρου ατόμου 17 χρονων που μπορει η αποψη του να μην εχει ολοκληρωθει ακομα(θα το παραδεχτω)
    αλλα τουλαχιστον διαθετει την εξυπναδα να κοιταξει γυρω του οχι για να δει,αλλα για να παρατηρησει.

  49. Ελεος της ψ…λης το καγκελο

  50. Παντως και τα δυο κειμενα ειναι αρκετα καλα

  51. stelios:»Τότε θα τους δείξετε ποιοί αξίζουν τις πισίνες και τα μεγαλεία…Προσέξτε μόνο μην αλληλοεξοντωθείτε και σεις (όπως ΟΛΟΙ μέχρι τώρα του “υπαρκτού”) μέχρι την επικράτηση του ενός ο οποίος και θα σας “φροντίζει” μέχρι το θάνατό του»
    απλα τον εστειλες στο σπιτι του….

  52. Το μυθιστορημα ειναι συγκλονιστικα επικαιρο ,
    γιατι δειχνει λαθος μεν , αλλα με πολυ περιγραφικο τροπο ,
    αυτο που πιστευει σημερα ο νεος για την αριστερα , για τη γυναικα αλλα και για το δικαιωμα της απεργιας!!!
    1ο λαθος… Οι γυναικες που ξαπλωνουν με αριστερους,
    ειναι κατα κανονα , πολυ πιο απαιτητικες απο αυτες που προτιμουν τα χοντρα πορτοφολια των δεξιων με γεματες τις τσεπες,
    αλλα αδεια ,συνηθως τα παντελονια!!!
    Ειναι το ρισκο της επαναστατριας, να ερωτευθει αυτον που της δινει ευχαριστηση μονο με το σωμα του, αντι με τα λεφτα του μπαμπα η της μαμας του!!!!
    2ο λαθος….
    Ο Τσε Γκουεβαρα καπνιζε μεν πουρα , αλλα σαν γιατρος ποτε δεν θα συνιστουσε σε κανενα νεο, σημερα , να τα καπνιζει, για να τον προστατεψει απο τις επιπτωσεις στην υγιεια του!!!!
    Αριστερος παω απο ολα σημαινει κοινωνικη ασφαλεια και προνοια…
    3ο λαθος….
    Η απεργια και η διαδηλωση δεν ειναι ουτε διασκεδαση ουτε επιδειξη ουτε καν χωρος γνωριμιας και καμακιου!!!!
    Ειναι κατοχυρωμενο εργατικο δικαιωμα , απο το 1860 στις ΗΠΑ ,
    στο Σικαγο και εκτοτε σε ολο τον πλανητη, για να διεκδικησουν οι εργαζομενοι τα δικαιωματα τους…
    Ευχομαι ο φοιτητης με την παραπανω ονειροξη, να κοπηκε στο μαθημα για την Πολιτικη Οικονομια , για να μπορεσει να βρει τον επαγγελματικο του δρομο στη συγγραφη παραμυθιων για παιδια ολιγαρχων!!!
    Ετσι και ο ιδιος θα απολαυσει οικονομικη ανεξαρτησια και ευημερια , αλλα και το ιδιο το πανεπιστημιο θα δικαιωση την ιδιοτητα του να κατευθυνει επαγγελματικα τους νεους και να μην ειναι απλα διαβατηριο, για μονοπωλιακα δικαιωματα ,
    αυτων που ειχαν χρηματα να πληρωνουν ιδιαιτερα και φροντιστηρια , που ομως δεν τους κατευθυναν εκει οπου εχουν πραγματικα κλιση!!!!

  53. Όλες οι ωραίες φιλελεύθερες ιδέες σε αυτό τον κόσμο δεν μπορούν να εφαρμοστούν αφού πρέπει να περάσουν από ένα διεφθαρμένο σύστημα που ελέγχεται από τις μεγάλες εταιρείες και τους λομπίστες τους

Σχολιαστε