Τα σημεία των επερχόμενων δεινών
Δεκ 26th, 2009 | Πάσχος Μανδραβέλης| Κατηγορία: Πάσχος Μανδραβέλης |
Email This Post
|
Print This Post
|
Πριν ακριβώς από ένα χρόνο στη Βουλή (την οποία προσέχουμε μόνο όταν τα κανάλια μάς πουν «ένταση προκλήθηκε χθες στη Βουλή»), ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης απηύθυνε μια δραματική προειδοποίηση:
«Aποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής ότι η Eλλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ONE και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία της χώρας που στηρίχτηκε στην E.E. σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της, την απογραφή, την αναθεώρηση του AEΠ, τη γρήγορη έξοδο από την επιτήρηση, εκμεταλλεύτηκε αυτήν τη συμπαράσταση για να μην τηρήσει τις δεσμεύσεις. Aπλώς, τους κορόιδεψε. H Eλλάδα, πιστεύουν ότι, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Nομισματικό Tαμείο για δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Eπιτροπής» (18.12.2008).
Tην προειδοποίηση αυτή δημοσίευσε μόνο μια εφημερίδα, ενώ τα κανάλια ασχολήθηκαν για αρκετή ώρα με το γεγονός ότι ο κ. Σημίτης δεν ανέφερε στην ομιλία του ούτε μία φορά το όνομα… ΠΑΣΟΚ. Ως πολιτικό θέμα καταγράφτηκε η ψυχρή σχέση του πρώην πρωθυπουργού με το κόμμα του, το τι δεν είπε και όχι το τι είπε.
O πρώην υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιώργος Αλογοσκούφης απάντησε στη Βουλή ότι
«δυστυχώς, ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός, ο κύριος Σημίτης, έφθασε χθες να κινδυνολογεί για δήθεν προσφυγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, επικαλούμενος «κύκλους» της Ευρωπαϊκής Ενωσης» (19.12.2008). Με τη σειρά του, ο υφυπουργός Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου επεσήμανε ότι «το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι ένα κλίμα συντέλειας και πανικού, ένα κλίμα υπερβολής που μεγεθύνει τις πραγματικές διαστάσεις της κρίσης και πολλαπλασιάζει τις επιπτώσεις της» (19.12.2008).
Το κλίμα συντέλειας και πανικού, που φοβήθηκε ο κ. Παπαθανασίου, δεν δημιουργήθηκε. Για την ακρίβεια ουδείς ασχολήθηκε με την προειδοποίηση του κ. Σημίτη. Ακόμη και όταν η ομιλία του δημοσιεύτηκε υπό τύπον άρθρου στην «Καθημερινή της Κυριακής» (21.12.2008) δεν προξένησε καμία εντύπωση. Δεν συζητήθηκε το θέμα, δεν γράφτηκαν αναλύσεις, δεν κραύγασε κανείς.
Ελάχιστοι θυμούνται τις πολλές προειδοποιήσεις για τον εκτροχιασμό των δημόσιων δαπανών, για τη συσσώρευση χρεών. Υπήρχαν και άλλες φωνές που προειδοποιούσαν για τον εκτροχιασμό της οικονομίας· ο κ. Στέφανος Μάνος, για παράδειγμα, έχει γράψει πολλάκις σ’ αυτήν εδώ την εφημερίδα.
«Από την έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, πρόσεξα ορισμένα πράγματα. Το δημόσιο χρέος στις 31.12.2003 ήταν 168 δισεκατομμύρια ευρώ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 31.12.2007, έφθασε τα 216 δισ. ευρώ. Σε τέσσερα χρόνια προστέθηκαν χρέη 48 δισ. ευρώ. Τι είναι 48 δισεκατομμύρια ευρώ; Το 2007, το κράτος εισέπραξε από άμεσους και έμμεσους φόρους 48 δισεκατομμύρια ευρώ. Η αύξηση του δημόσιου χρέους τα τελευταία 4 χρόνια είναι ίση με το σύνολο των φορολογικών εσόδων του 2007» («Καθημερινή» 26.4.2008).
Αυτές οι προειδοποιήσεις, όμως, είτε απαξιώνονταν με το πρόσημο του «νεοφιλελεύθερου», είτε θεωρούνταν υπερβολικός αντιπολιτευτικός οίστρος, είτε πνίγονταν στο διάχυτο πολιτικό κουτσομπολιό. Τα «παράθυρα» -τα οποία στη χώρα με τη μικρότερη αναγνωσιμότητα εφημερίδων έγιναν κύριο μέσο πληροφόρησης- ασχολήθηκαν μόνο με τις παρασκηνιακές κινήσεις, την πιθανολόγηση του ανασχηματισμού και τα μισόλογα για τις πρόωρες εκλογές.
Η χώρα έχει πολλά προβλήματα, με βασικότερο όλων ότι δεν τα συζητά. Στην «πιο πολιτικοποιημένη χώρα του κόσμου» πολιτική θεωρείται είτε η αναπαραγωγή αριστερογενών στερεοτύπων (οι κακές εταιρείες αξιολόγησης και ο χείριστος καπιταλισμός) είτε τα απόβλητα της πολιτικής διαδικασίας, δηλαδή το πολιτικό κουτσομπολιό (ποιος είπε τι σε ποιον και τι σηματοδοτεί για το πολιτικό του μέλλον). Ετσι, σιγά σιγά τα προβλήματα φουντώνουν. Και όταν σκάσουν πάλι δεν εμβαθύνουμε στις αιτίες τους, αλλά κλαίμε για τα συμπτώματά τους. Δημιουργείται ένας απερίγραπτος θόρυβος που έχει περισσότερο στόχο την κατανομή ευθυνών παρά τη νηφάλια προσέγγιση στο πρόβλημα και τις πιθανές λύσεις του. Ετσι, τελικώς κουφοί, βρισκόμαστε στην πόρτα του ΔΝΤ, όπως τα σημεία των καιρών έδειχναν…
Πάσχος Μανδραβέλης
————————————————————————
Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 20/12/2009
Είπαμε και ας το ξαναπούμε
η Πορνανδρέου Λαμογιακή Διεθνής Limited Inc.
KAI
o ΧΥΔΑΙΟΣ Ελλαδικός Λαουτζίκος
ΔΕΝ έχουν πρόβλημα να καταστρέψουν την ΧΩΡΑ.
Ατυχώς, ο σοφότατος και προσφιλέστατος «ελαιών» μόνος του τα λέει, μόνος του τ΄ακούει!
Δυστυχώς, τα επερχόμενα δεινά έχουν την αφετηρία τους στην Πρωθυπουργία του ίδιου του κ. Σημίτη, που μας έβαλε στην ΟΝΕ το 2002, ενώ, παρά τις υποσχέσεις που προφανώς είχε δώσει στους Ευρωπαίους για αντιμετώπιση του ασφαλιστικού, απέσυρε το σχέδιο Γιαννίτση μετά την αντίδραση Πολυζωγόπουλου.
Κανονικά έπρεπε να πει, αφού δεν «λύνεται» το ασφαλιστικό, δεν γίνεται να πάμε στο Ευρώ!
Από τότε λοιπόν ήταν δρομολογημένη η πορεία μας για το ΔΝΤ.
Μου αρέσει, καλέ μου Πάσχε, που, μετά από την «ιατρική» σου γνωμάτευση, για την ψυχική νόσο των Ελλήνων σταλινικών (σου θυμίζω το http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2009/12/kke.html και το http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_23/12/2009_1290660 ) καταπιάνεσαι και με τα λεγόμενα του Κώστα Σημίτη και μας τα παρουσιάζεις σαν το απαύγασμα της «σοφίας»!
Δεν μας λες όμως το αυτονόητο. Ότι η βασική υπεύθυνη, για τα όποια δεινά της χώρας είναι η κυβέρνησή του.
Ο Κώστας Σημίτης είναι προσωπικά υπεύθυνος για το γεγονός ότι η χώρα εξώκειλε στα χρόνια της διακυβέρνησής του (όχι ότι προηγουμένως ήταν πολύ καλύτερα, αλλά επί Σημίτη τα πράγματα χειροτέρευσαν).
Πότε διογκώθηκε η φοροδιαφυγή, η παραοικονομία και η εισφοροδιαφυγή και η συστημική διαφθορά στην ελληνική κοινωνία;
Μα επί Κώστα Σημίτη, φυσικά. Και πως να μην γίνει κάτι τέτοιο, όταν το δεξί του χέρι (ο εξ απορρήτων του) Θεόδωρος Τσουκάτος, γέμιζε το κομματικό σακκούλι με τα εκατομμύρια της SIEMENS (και προφανώς όχι μόνον).
Για την ελληνική διαφθορά, που αφορά την ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ, μέσα από τα εκτεταμένα φαινόμενα παραοικονομίας και φοροδιαφυγής δείτε και το θέμα : «Προϋπολογισμός 2010 : Ένας προϋπολογισμός μακροχρόνιας αντιαναπτυξιακής λογικής και ομιχλώδους στόχευσης» http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2009/11/proypologismos-2010.html , ιδιαίτερα στο κεφάλαιο «γ) Έσοδα», όπου γίνεται μια εμπεριστατωμένη ανάλυση του φαινομένου της φοροδιαφυγής στην χώρα μας και της άμεσης συσχέτισής της με το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Μια αντιστοίχιση την οποίαν αποφεύγει να κάνει ο κ. Μανδραβέλης, ο οποίος επικαλείται τις «σοφίες» πολιτικών ταγών – σαν τον Σημίτη – που επί εποχής τους έκαναν επιστήμη την διαφθορά. Και μην μας πει ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν ήξερε. Δεν θα γίνει πιστευτός και καλό θα ήταν να βρει άλλο πιο κατάλληλο επιχείρημα.
Επί Σημίτη, λοιπόν, η παραοικονομία και η φοροδιαφυγή διογκώθηκε και έλαβε ολοκληρωμένη οιονεί θεσμική διάσταση, αφού έφθασε σε επίπεδα πολύ άνω του 30% (δείτε έκδοση ΙΟΒΕ – Ν. Τάτσιου το 2001 με τίτλο «Παραοικονομία και φοροδιαφυγή στην Ελλάδα»).
Και ο πρώην πρωθυπουργός δεν ήταν ένας ανεύθυνος άρχων. Ήταν υπεύθυνος και πολύ μάλιστα, αφού όλος σχεδόν ο κύκλος του είχε εμπλοκή με αυτό το φαινόμενο και πρωταγωνιστούσε σε αυτό. Και ο εν λόγω ταγός είχε βάλει τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Όντας ο ίδιος ο επικεφαλής τους.
Αυτή είναι η ωμή αλήθεια.
Και μου επικαλείσαι κ. Πάσχε μου ότι κατήγγειλε ο πρώην πρωθυπουργός τον Αλογοσκούφη για κοροϊδία των Ευρωπαίων και για μαγειρέματα των στοιχείων!
Δεν έχει άδικο, που τον κατήγγειλε. Αλλά ξεχνάει ότι ο ίδιος ο Κώστας Σημίτης έκανε την μεγαλύτερη πολιτική απάτη όλων των εποχών, με την «δημιουργική λογιστική» και το πως κορόϊδεψε τους πάντες για να εμφανίσει την χώρα μας ότι έχει πιάσει τα κρίτήρια του Μάαστριχτ και να την εντάξει στο Ευρώ.
Όπως πολύ καλά ξέρεις και όλοι γνωρίζουν η Ελλάδα τότε (2002) και πριν και μετά, δεν είχε πιάσει ούτε ένα από τα κριτήρια του Μάαστριχτ (δημόσιο έλλειμμα πολύ πάνω από το 3%, δημόσιο χρέος επίσης πολύ πάνω από το 60% κλπ), πλην όμως τα μαγειρεία στην Διεύθυνση Δημοσιονομικής Πολιτικής του Γενικού Λογιστήριου του Κράτους και στην ΕΣΥΕ είχαν κάνει καλή δουλειά και μαγείρεψαν τα στοιχεία κατά το πως ήθελε ο καθηγητής και πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης – όχι βέβαια ότι και οι της Ε.Ε. δεν ήξεραν το τι γινόταν, αλλά δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία. Υπολόγισαν ότι η Ελλάδα δεν αντιπροσώπευε, καλά – καλά, παρά μόνον το 1% του ΑΕΠ της Ε.Ε. των 15, ήταν και η εποχή των παχιών αγελάδων, έκανε και ο Σημίτης (η αλήθεια να λέγεται) και τις κατάλληλες συμμαχίες, τους υποσχέθηκε ότι με «ήπια προσαρμογή» θα διορθώσει τα πράγματα στην χώρα και έτσι δέχτηκαν οι της Ε.Ε. την Ελλάδα στην ευρωζώνη.
Περιττό να πω ότι ο Σημίτης δεν έκανε τίποτα από όσα υποσχέθηκε στους Ευρωπαίους. Αυτό το είπα ήδη.
Και ήλθε αυτός ο άνθρωπος να μιλήσει για «κοροϊδια» και για «μη τήρηση των δεσμεύσεων»! Πάει πολύ ο πρώτος διδάξας και υπεύθυνος να εγκαλεί τους «μαθητές» του για όσα τους εδίδαξε εκείνος.
Υπάρχει μεγαλύτερη κοροϊδία από αυτό;
Δεν νομίζω.
(Και κάτι ακόμα : Αυτήν την καραμέλα, με τον δανεισμό από το Δ.Ν.Τ., γιατί την παρουσιάζεις συνέχεια; Τι εξυπηρετεί; Η χώρα δεν είναι αναξιόχρεη και το ξέρεις. Ο σταθμισμένος κίνδυνος χρεοκοπίας της είναι στο 1% (έτσι λένε οι διεθνείς οικοι και μάλλον υπερβάλλουν).