Eye of the Rooster

Unread items (100)

Η Γενιά των 700 ευρώ

Casus belli η αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης

Posted: September 2nd, 2010, 12:39pm MDT by G700

Ο Παναγιώτης Σταμπουλίδης, εκπρόσωπος της G700 στην Εθνική Ομάδα Εργασίας για τη νέα γενιά, στηλιτεύει στο ραδιόφωνο ΘΕΜΑ την πρόθεση της Κυβέρνησης να αυξήσει την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης εξισώνοντάς τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης μ' αυτόν του πετρελαίου κίνησης, από 11% σε 23%.

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ Πολιτικό ιστολόγιο

Permalink for '_________________________________________________________________________/2010/09/02/%ce%9d%ce%ad%ce%b1_%ce%a0%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%bf%cf%82'

h1 a:hover {background-color:#888;color:#fff ! important;} div#emailbody table#itemcontentlist tr td div ul { list-style-type:square; padding-left:1em; } div#emailbody table#itemcontentlist tr td div blockquote { padding-left:6px; border-left: 6px solid #dadada; margin-left:1em; } div#emailbody table#itemcontentlist tr td div li { margin-bottom:1em; margin-left:1em; } table#itemcontentlist tr td a:link, table#itemcontentlist tr td a:visited, table#itemcontentlist tr td a:active, ul#summarylist li a { color:#000099; font-weight:bold; text-decoration:none; } img {border:none;}

Νέα Πελοπόννησος

Κόρινθος: Έμεινε μόνος με το Δράκο ο «ιδιοτελής» νομάρχης
ITHOMI NEWS: Ο Μπένος στηρίζει Τατούλη.
Δύο σενάρια στο ΠΑΣΟΚ για την Περιφέρεια

Κόρινθος: Έμεινε μόνος με το Δράκο ο «ιδιοτελής» νομάρχης

Posted: 02 Sep 2010 01:07 AM PDT

«Αδειάζουν» το νομάρχη Κορινθίας Νίκο Ταγαρά οι αντινομάρχες και οι νομαρχιακοί του συμβουλοι στους οποίους ανακοίνωσε χθες Τρίτη την απόφασή του να συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο του Δημήτρη Δράκου για...

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

ITHOMI NEWS: Ο Μπένος στηρίζει Τατούλη.

Posted: 01 Sep 2010 11:58 PM PDT

Πυκνώνουν τα πρόσωπα που είναι διατεθειμένα να στηρίξουν τον Πέτρο Τατούλη στην διεκδίκηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Το γεγονός ότι δεν αποποιήθηκε της «αριστερής» του επαναστατικής συνείδησης...

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

Δύο σενάρια στο ΠΑΣΟΚ για την Περιφέρεια

Posted: 01 Sep 2010 11:47 PM PDT

Δύο σενάρια φαίνεται να εξετάζει το ΠΑΣΟΚ, όπως όλα δείχνουν, σε ό,τι αφορά τον υποψήφιο που θα στηρίξει στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

You are subscribed to email updates from Νέα Πελοπόννησος - Πέτρος Τατούλης To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.	Email delivery powered by Google
Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610

Re-public : re-imagining democracy

Συνεντεύξεις για την κρίση και την αριστερά

Posted: September 2nd, 2010, 7:25am MDT by info@re-public

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση άνοιξε τη συζήτηση για την πιο δημοκρατική διακυβέρνηση της οικονομίας. Ερωτήματα για τις προοπτικές που δημιουργήθηκαν από την κρίση για την προοδευτική αναδόμιση της πίστωσης, της εργασίας, του κράτους πρόνοιας, και των δημόσιων επενδύσεων μοιάζει να βρίσκουν θέση στην επικρατούσα πολιτική ατζέντα. Αυτή η σειρά συνεντεύξεων προτείνει μια αρχική διερεύνηση για το ποιοι μηχανισμοί και θεσμοί του οικονομικού συστήματος θα πρέπει να μετασχηματιστούν, ποιοι να καταργηθούν, και τι θα μπορούσε να αναδυθεί στη θέση τους. Οι συνεντεύξεις έγιναν στο πλαίσιο του συμποσίου της Σύμης που πραγματοποιήθηκε στον Πόρο το καλοκαίρι του 2010.

share !
Kumi Naidoo – Η ετερογένεια της παγκόσμιας κοινωνίας των πολιτών και οι προοπτικές για παγκόσμια αλλαγή

Posted: September 2nd, 2010, 7:23am MDT by Kumi Naidoo

O γενικός διευθυντής της διεθνούς οικολογικής οργάνωσης Greenpeace, Kumi Naidoo, συζητά για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών από την συγκυρία της σύγκλισης μιας σειράς παγόσμιων κρίσεων. Υποστηρίζει ότι η σημερινή ιστορική στιγμή “θυμίζει μία απόλυτη καταιγίδα. Είναι ένας όρος που υποδηλώνει τη σύγκλιση μιας σειράς κρίσεων που ξεσπούν όλες μαζί σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα: η κρίση της τιμής των καυσίμων, η κρίση της τιμή των τροφίμων, η συνεχιζόμενη κρίση φτώχειας που έχει ως αποτέλεσμα να χάνονται οι ζωές 50.000 ανδρών, γυναικών και παιδιών κάθε μέρα από αποτρέψιμες αιτίες στον ανεπτυγμένο κόσμο, η κλιματική κρίση που έχει ευθύνεται ήδη για την απώλεια 300.000 ζωών και τέλος η χρηματοοικονομική κρίση. Μόνο όταν ξέσπασε τη χρηματοοικονομική κρίση εκείνοι που βρίσκονται στην εξουσία αναγνώρισαν επιτέλους ότι βρισκόμαστε εν μέσω κρίσης.”

Παύλος Χατζόπουλος: Η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών δεν φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο σε περιόδους κρίσης, όπως για παράδειγμα στην πρόσφατη χρηματοοοικονομική κρίση. Νομίζετε ότι η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών μπορεί να γίνει ένας συνεκτικός, ισχυρός παίκτης στην παγκόσμια πολιτική;

Kumi Naidoo: Πρώτον, η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών αντανακλά όλες τις αντιφάσεις και τις ασυμμετρίες εξουσίας της σύγχρονης παγκόσμιας κοινωνίας. Είναι μύθος να θεωρούμε μερικές φορές ότι η κοινωνία των πολιών βρίσκεται per se στην προοδευτική πλευρά της ιστορίας και λειτουργεί εσωτερικά με τρόπο κριτικό απέναντι στους κυρίαρχους θεσμούς της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Τουλάχιστον όσον αφορά τις ΜΗ.ΚΥ.Ο της κοινωνίας των πολιτών, αντανακλούν συχνά τους ίδιους στρεβλούς τρόπους λήψης αποφάσεων όπου ορισμένες χώρες ή ομάδες έχουν λιγότερη φωνή από άλλες.

Η δεύτερη πρόκληση είναι ότι η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών απέχει πολύ από το να είναι ένας ομοιογενής μονόλιθος. Εμπεριέχει αντιφάσεις, διαφορετικές προοπτικές, ακόμη και διαφορετικές ιδεολογικές τάσεις. Θεσμικά αποτελείται από ΜΗ.ΚΥ.Ο, συνδικαλιστικές οργανώσεις, κοινωνικά κινήματα και τα λοιπά. Το γεγονός ότι δεν ενεργεί με το ρυθμό που απαιτούν ορισμένες καταστάσεις έχει εν μέρει να κάνει ακριβώς με αυτή την ποικιλία στο παγκόσμιο επίπεδο. Ειδικότερα σε σχέση με την χρηματοοικονομική κρίση, θα έλεγα ότι σε ό, τι αφορά την προοδευτική κοινωνία των πολιτών, η κρίση επιβεβαίωσε σε μεγάλο βαθμό την κριτική μας για τον τρόπο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας και τα λοιπά. Προειδοποιούσαμε για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας κρίσης εδώ και πολύ καιρό. Όταν η κρίση πράγματι συνέβη, σκεφτήκαμε ότι είχε έρθει η ώρα μας, ότι ήρθε η στιγμή να μπορέσουμε να κάνουμε προτάσεις, να πούμε ότι το σημερινό σύστημα δεν δουλεύει και να προτείνουμε τις υπάρχουσες εναλλακτικές λύσεις για να αναδομήσουμε την παγκόσμια οικονομία και να προωθήσουμε το δίκαιο και τη βιωσιμότητα. Γι’ αυτό το λόγο, η Greenpeace εγκαινίασε μια στρατηγική πρωτοβουλία που αμφισβητεί το κυρίαρχο κοινωνικο-οικονομικό παράδειγμα.

Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και οι σοσιαλιστές, ακόμη και οι σοσιαλδημοκράτες, δεν είναι έτοιμοι να κατανοήσουν πλήρως αυτή τη στιγμή τη σοβαρότητα της θέσης μας. Για παράδειγμα, αν ήταν να δώσουμε την ίδια ποιότητα ζωής που βιώνουν οι άνθρωποι στην Ελλάδα σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες παντού στον κόσμο, θα χρειαζόμαστε οκτώ πλανήτες για να την παράγουν. Ελάχιστες φωνές στην παγκόσμια κοινωνία των πολιτών, ή και εκτός αυτής, λένε ότι το υπάρχον παράδειγμα δεν είναι βιώσιμο. Ότι η οικονομική οδός που προωθείται αυξάνει αστρονομικά το χάσμα ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές χώρες, με κάποιες εξαιρέσεις (Ινδία, Βραζιλία). Ότι ο τρόπος με τον οποίον μετράμε την ανάπτυξη είναι εξαιρετικά προβληματικός: χαιρετίζουμε μια ανάπτυξη χωρίς θέσεις εργασίας, που συμβάλλει σημαντικά στη δημιουργία μιας ισχυρής παγκόσμιας ελίτ και που αναπαράγει υπερβολική αδικία. Οι κοινωνικές εντάσεις που παρατηρούμε σε πολλά μέρη στον κόσμο είναι αποτέλεσμα αυτών των προβλημάτων και αποτελούν απλώς, κατά τη γνώμη μου, την κορυφή του παγόβουνου.

Αυτή η ιστορική στιγμή θυμίζει μία απόλυτη καταιγίδα. Είναι ένας όρος που υποδηλώνει τη σύγκλιση μιας σειράς κρίσεων που ξεσπούν όλες μαζί σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα: η κρίση της τιμής των καυσίμων, η κρίση της τιμή των τροφίμων, η συνεχιζόμενη κρίση φτώχειας που έχει ως αποτέλεσμα να χάνονται οι ζωές 50.000 ανδρών, γυναικών και παιδιών κάθε μέρα από αποτρέψιμες αιτίες στον ανεπτυγμένο κόσμο, η κλιματική κρίση που έχει ευθύνεται ήδη για την απώλεια 300.000 ζωών και τέλος η χρηματοοικονομική κρίση. Μόνο όταν ξέσπασε τη χρηματοοικονομική κρίση εκείνοι που βρίσκονται στην εξουσία αναγνώρισαν επιτέλους ότι βρισκόμαστε εν μέσω κρίσης. Το γεγονός ότι 50.000 άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη πεθαίνουν από αποτρέψιμες αιτίες σε καθημερινή βάση δεν προκαλεί παρά υποκριτική συμπόνοια πολλών ισχυρών κυβερνήσεων και πληθυσμών, επειδή οι ζωές αυτές χάθηκαν σε φτωχές χώρες. Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια σοβαρή παγκόσμια αλληλεγγύη για την αντιμετώπιση αυτού του θέματος.

Έχω περιγράψει λεπτομερώς στο βιβλίο μου Civil Society at the Millennium αυτή την εκπληκτική απώλεια ζωής από αποτρέψιμες αιτίες που έχουν αντιμετωπιστεί σε μέρη όπως η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική. Είναι τρομερό να χάνονται 7.000 άνθρωποι κάθε μέρα από ελονοσία. Χάνουμε 6.000 ανθρώπους από HIV και AIDS. Χάνουμε 1.500 ανθρώπους από φυματίωση. Το περιγράφω ως καθημερινό βουβό τσουνάμι ή καθημερινή παθητική γενοκτονία. Η αντίδρασή μας στη σύγκλιση αυτών των κρίσεων είναι ότι αγνοούμε αυτό που είπε κάποτε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν: ʺ Όταν προσπαθείς να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα δεν πρέπει να χρησιμοποιείς το ίδιο σκεπτικό και λογικό πλαίσιο που σε οδήγησε αρχικά στο πρόβλημα αυτόʺ. Σε μεγάλο βαθμό, στην αντίδρασή μας στην κρίση χρησιμοποιούμε – με κάποιες εξαιρέσεις- το ίδιο σκεπτικό που μας οδήγησε αρχικά στην κρίση.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι αντιλαμβανόμαστε αυτές τις κρίσεις σα να είναι στάσιμες- μόνες τους, ξεχωριστές και αποσυνδεδεμένες μεταξύ τους. Εάν βλέπαμε ότι αυτές οι κρίσεις συνδέονται- κι αυτό αποτελεί πρόκληση, επειδή οι κοινωνίες μας λειτουργούν ακόμη με πολύ αποσπασματικό τρόπο- θα μπορούσαμε να αντλήσουμε σοφία από τον κινέζικο πολιτισμό, επειδή η απόδοση της κρίσης στην κινέζικη γλώσσα υποδηλώνει, επίσης, ευκαιρία. Εμείς, μετατρέπουμε την κρίση σε ευκαιρία; Δεν μπορούμε να το κάνουμε αν δεν κατανοήσουμε τις διασυνδέσεις μεταξύ όλων αυτών των κρίσεων. Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα πρακτικό παράδειγμα: δυο από τις μεγάλες προκλήσεις για το έργο της Greenpeace είναι, από τη μια πλευρά η μείωση της ανάφλεξης του άνθρακα και ο έλεγχος της κλιματικής αλλαγής και, από την άλλη, η δημιουργία αξιοπρεπών και βιώσιμων θέσεων εργασίας. Εάν λοιπόν αντιμετωπίσουμε ξεχωριστά την κλιματική αλλαγή και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, δεν θα πάμε πολύ μακριά. Εάν αντίθετα τα δούμε ως συνδεδεμένα, θα πούμε: ʺ Για στάσου! Ξέρουμε ότι υπάρχουν πραγματικές ευκαιρίες και τεράστιες δυνατότητες στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, λόγω της ηλιακής, αιολικής, γεωθερμικής, βιομαζικής δυνατότητας. Με αυτά τα δεδομένα, δεν πρέπει να κάνουμε μαζικές επενδύσεις στην ανανεώσιμη ενέργεια που έχει θετική επίδραση στο περιβάλλον και ταυτόχρονα δημιουργεί θέσεις εργασίας;ʺ

Οφείλουμε να σκεφτούμε σοβαρά για επενδύσεις στην ανανεώσιμη ενέργεια ή τη χαμηλή ανάπτυξη του άνθρακα. Εάν λέγαμε ότι στη Νότια Αφρική ή σε οποιαδήποτε αφρικανική χώρα θα επενδύσουμε σοβαρά σε ηλιακή ενέργεια, αντί να επενδύσουμε σε πυρηνική ενέργεια ή έστω σε κάρβουνο, θα μπορούσαμε μέσα σε έξι μήνες να ηλεκτροδοτήσουμε μεγάλα τμήματα ολόκληρων κοινοτήτων που δεν έχουν πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια. Η πυρηνική ενέργεια μπορεί να αποτελεί επιλογή, αλλά στην πραγματικότητα είναι υπερβολικά ακριβή, υπερβολικά αβέβαιη, χρειάζεται πολύ χρόνο και παρέχει πολύ λίγα. Επίσης δεν έχουμε βρει ακόμη λύση για τα πυρηνικά απόβλητα και όσο αυτό παραμένει, η Greenpeace και οι άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις δεν θα υποστηρίξουν ποτέ την πυρηνική ενέργεια.

Υπάρχουν πολλά πράγματα, ωστόσο, για τα οποία η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών πρέπει να φτάσει σε συμφωνία. Ας πάρουμε το θέμα του χρήματος και των οικονομικών, για παράδειγμα, η δέσμευση που οι πλούσιες χώρες ανέλαβαν απέναντι στα φτωχά έθνη για βοήθεια στις υπό ανάπτυξη χώρες με 0.7% του ΑΕΠ ελήφθη για πρώτη φορά το 1970. Ο Νέλσον Μαντέλα κι εγώ ξεκινήσαμε την εκστρατεία ʺΝα κάνουμε τη φτώχεια ιστορίαʺ στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 2005 – και 35 χρόνια είναι πολύς καιρός για να περιμένει κανείς λιγότερο από 1% του ΑΕΠ. Σήμερα, έχουν περάσει 40 χρόνια και μόνο πέντε χώρες έχουν αγγίξει το στόχο του 0.7%. Χώρες όπως η Βρετανία, που είναι ιστορικά ένοχες για αποικιοκρατική εκμετάλλευση και εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι βρίσκονται ´στη σωστή πλευρά της ιστορίας ʺ μιλούν ακόμη για επίτευξη του στόχου του 0.7% το 2013. Άλλη μια στατιστική: για να παραγραφεί όλο το χρέος του τρίτου κόσμου, χρειάζονται 500-600 δισεκατομμύρια δολάρια. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ο αριθμός αυτός αντιπροσώπευε ένα τεράστιο ποσό χρημάτων. Με την τραπεζική κρίση μάθαμε πως όταν υπάρχει πολιτική βούληση 500 δις δολάρια είναι μικρό ποσό. Οι κυβερνήσεις ρίχνουν χρήματα σε μεγάλες χρηματοοικονομικές οργανώσεις και άλλες κυβερνήσεις στο πλαίσιο του ʺ πολύ μεγάλο για να αποτύχειʺ και μπορούν να συγκεντρώσουν σε μια νύχτα όχι δισεκατομμύρια, αλλά τρισεκατομμύρια δολάρια γι’ αυτό το σκοπό. Εάν ένα μικρό μέρος αυτών των χρημάτων συγκεντρώνονταν για την υποστήριξη της ανάπτυξης, των επενδύσεων, της φαρμακευτικής αγωγής και της εκπαίδευσης στον τρίτο κόσμο, δεν θα σώζονταν μόνο χιλιάδες ζωές αλλά θα δημιουργείτο μια νέα αίσθηση παγκόσμιας αλληλεγγύης.

Ζούμε ακόμη σε έναν εξαιρετικά μη ισορροπημένο κόσμο: με αυτά που η Ευρώπη και η Αμερική ξοδεύουν για τροφές ζώων κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να παρέχουν διατροφή σε άλλες ηπείρους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδοτεί κάθε Ευρωπαίο με 2 ευρώ τη μέρα: ο μισός κόσμος αυτού του πλανήτη θα μπορούσε να ζήσει με αυτά τα χρήματα. Πολλοί άνθρωποι είναι θυμωμένοι με την υπάρχουσα παγκόσμια κατάσταση: με την εκμετάλλευση από τις τράπεζες, την ανεύθυνη συμπεριφορά της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας και τις παγκόσμιες αδικίες, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αποξενώνονται από αυτά που πρεσβεύουν οι κυβερνήσεις τους. Γιατί η προοδευτική παγκόσμια κοινωνία των πολιτών δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να αντιληφθεί τον θυμό τους, να σκεφτεί και να προσφέρει μια ουσιαστική αλλαγή; Αυτό είναι το καίριο ερώτημα στο οποίο η κοινωνία των πολιτών στο τοπικό, το εθνικό και το παγκόσμιο επίπεδο πρέπει σήμερα να δώσει απάντηση.

Π.Χ.: Να περάσουμε στην πολιτική του περιβάλλοντος. Μια από τις κριτικές που ασκούνται στις σημαντικές ΜΗΚΥΟ είναι ότι προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στην εξουσία τείνουν να από-πολιτικοποιούν την ατζέντα τους. Τα επιχειρήματά σας αμφισβητούν βεβαίως αυτή τη στροφή στην από-πολιτικοποίηση των περιβαλλοντικών θεμάτων, ωστόσο η πρόσβαση στα φόρα δόθηκε πολλές φορές στις ΜΗΚΥΟ σε αυτή τη βάση, ότι θα συμπεριφέρονται σαν τα θέματα να είναι πιο τεχνικά παρά πολιτικά. Πιστεύετε ότι ο επαναπροσανατολισμός αυτών των οργανώσεων προς μια διασύνδεση των θεμάτων που έχουν να κάνουν με την κοινωνική δικαιοσύνη με τα περιβαλλοντικά θέματα, θα περιορίσει τη συμμετοχή και την επιρροή τους στους πολιτικούς κύκλους;

Kumi Naiddo: Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών πρέπει να κάνουν μια πολύ σαφή διάκριση ανάμεσα στην απόκτηση πρόσβασης στην εξουσία και την άσκηση επιρροής στην εξουσία. Η απόκτηση πρόσβασης στην εξουσία χωρίς επιρροή στην εξουσία είναι αυτοκαταστροφική γιατί επιτρέπει σε αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία να ισχυρίζονται ότι συμβουλεύονται την κοινωνία των πολιτών, να δεσμεύουν την κοινωνία των πολιτών και μετά να την αγνοούν και να προχωρούν μπροστά με τις δικές τους ατζέντες. Υπάρχει κίνδυνος όταν οι ελίτ και η κοινωνία των πολιτών βρίσκουν κοινό έδαφος, η κοινωνία των πολιτών να γίνεται πιο άνετη παρουσία αυτών των ελίτ και λιγότερο άνετη όταν πρόκειται να συνεργαστεί με την παραδοσιακή βάση της.

Προσωπικά, για παράδειγμα, φροντίζω να περνάω τουλάχιστον δέκα μέρες κάθε χρόνο κάνοντας εθελοντισμό ή δουλεύοντας με εθελοντές. Το διάστημα που είμαι στη Greenpeace, όταν ταξιδεύω βρίσκω πάντα το χρόνο να είμαι με τους εθελοντές μας. Είναι η ψυχή όχι μόνο της Greenpeace αλλά και κάθε οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών. Είναι άνθρωποι έτοιμοι να διαθέσουν το χρόνο τους, την ενέργεια τους και την προσπάθειά τους ως πράξη ανθρώπινης αλληλεγγύης. Ωστόσο, όσο αυτές οι παγκόσμιες διαδικασίες ή οι διακυβερνητικές συναντήσεις όπως το Πλαίσιο Συμφωνίας για την Κλιματική Αλλαγή των Ηνωμένων Εθνών ( UNFECC) λαμβάνουν χώρα, είναι καίριο για μας να προσπαθούμε να τις επηρεάζουμε. Κατά κάποιο τρόπο είναι όπως το σύνθημα “Όχι στο όνομά μαςʺ, που εμφανίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τις 11 Σεπτεμβρίου, από οικογένειες ανθρώπων που είχαν χάσει τη ζωή τους, όταν η αμερικανική κυβέρνηση άρχισε να εκμεταλλεύεται αυτούς τους θανάτους για να δικιαολογήσει τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Παρομοίως, εάν πρέπει να ληφθούν αποφάσεις, εάν πρέπει να γίνουν διακυβερνητικές συναντήσεις στο όνομα των πολιτών, τότε έχουμε δικαίωμα να βρισκόμαστε εκεί. Το καίριο ερώτημα είναι ότι μερικές φορές ακόμη κι όταν έχεις το δικαίωμα να κάνεις κάτι, μπορεί να έχει στρατηγική σημασία να μην ασκήσεις αυτό το δικαίωμα.

Πιστεύω, πολύ σοβαρά, ότι τα επόμενα δυο χρόνια, εάν για παράδειγμα η UNFCCC δεν μπορέσει να δράσει στο Κανκούν και τη Νότια Αφρική, πολλές οργανώσεις θα σκεφτούν πόση ενέργεια και προσπάθεια ξοδεύουν στις επίσημες περιβαλλοντικές διαδικασίες, που είναι πολύ χρονοβόρες. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τη διάσκεψη της Κοπεγχάγης, ήμουν εκεί για τρεις βδομάδες. Εάν μας ρωτήσετε από πολιτική σκοπιά αν είπαμε κάτι σε αυτές τις διαπραγματεύσεις που εκείνοι που βρίσκονται στην εξουσία κι εκείνοι που εμπλέκονται στις διαπραγματεύσεις δεν ήξεραν, θα σας απαντήσω: Νομίζω ότι όχι, ήξεραν. Δεν είναι καλύτερο για μας, από στρατηγική άποψη, να κινητοποιούμε την κοινή γνώμη έτσι ώστε η πίεση σε εκείνους που διαπραγματεύονται να αυξάνεται και να μπορούν να αποδώσουν; Ως συμπέρασμα, δεν εννοώ ότι η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στις επίσημες περιβαλλοντικές διαδικασίες πρέπει να σταματήσει σε αυτό το στάδιο, θα έλεγα όμως ότι η αξιοπιστία αυτών των διαδικασιών μειώνεται σε καθημερινή βάση.

Π.Χ.: Μια κριτική που ασκείται ειδικότερα στις ΜΗΚΥΟ που έχουν πρόσβαση σε αυτές τις διακυβερνητικές συναντήσεις είναι ότι δαπανούν περισσότερο χρόνο στις αίθουσες λήψης αποφάσεων παρά για διαμαρτυρίες έξω στο δρόμο.

Kumi Naidoo: Μιλάμε συχνά για μια εσωτερική και εξωτερική στρατηγική και θα έλεγα ότι και οι δυο είναι σημαντικές, και οι δυο είναι αναγκαίες. Η εξωτερική στρατηγική είναι πιο κρίσιμη γιατί εάν τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών βρίσκονται μέσα, χωρίς την υποστήριξη ανθρώπων που βρίσκονται έξω, τότε γιατί θα μας ακούν; Δεν μπορώ να μιλήσω στο όνομα όλης της κοινωνίας των πολιτών, αλλά στη Greenpeace είχαμε περισσότερο κόσμο έξω παρά μέσα, στην Κοπεγχάγη, κι αυτός είναι ο λόγος που στην τελευταία συνάντηση της G20 δεν μας άφησαν να παραστούμε στη συνάντηση. Είπα στους ανθρώπους μας: ʺ Αυτό είναι καλόʺ. Είχαμε μια δράση στην Κοπεγχάγη που τους σόκαρε όλους, τη δανέζικη κυβέρνηση και τα λοιπά. Ένας από τους ακτιβιστές μας εισέβαλε στο δείπνο των αρχηγών κρατών την παραμονή της λήξης των διαπραγματεύσεων, όταν τα πράγματα έμοιαζαν ανέλπιδα. Πέρασε μετά πολύ καιρό στη φυλακή.

Η άποψή μου είναι ότι όταν οι άνθρωποι δείχνουν ότι έχουν θιγεί αρκετά από τις αδικίες και είναι έτοιμοι να μπουν στην πρώτη γραμμή, τότε τάσσομαι υπέρ της ανυπακοής των πολιτών. Ένας από τους λόγους είναι ότι προβληματίζομαι βαθιά για μια κλιμάκωση των διαμαρτυριών σε μορφές αναρχικής, ανεξέλεγκτης βίας. Κάθε μεγάλη διαδήλωση ή εκστρατεία που ξεκινά τα τελευταία δέκα χρόνια- και που έχω δει- γίνεται όλο και πιο ακραία. Το επίπεδο αποξένωσης που βιώνουν οι νέοι αυξάνεται μαζικά- έχουν χάσει την πίστη τους σε όλους, έχουν σχεδόν πάψει να εμπιστεύονται τις μεγάλες διεθνείς ΜΗ.ΚΥ.Ο. Θα έλεγα ότι έχουμε ένα λογικό επίπεδο υποστήριξης από νέους ανθρώπους ως Greenpeace γιατί οργανώνουμε αυτές τις πιο ριζοσπαστικές δράσεις που οι άνθρωποι θεωρούν πιο αμφιλεγόμενες.

Η αλλαγή δεν θα προκύψει μόνο μέσα από τη συζήτηση. Εάν δεν έχουμε ένα ισχυρό στοιχείο ειρηνικών προσπαθειών τότε η διαμαρτυρία κινδυνεύει να γίνει διέξοδος για τον θυμό που οι άνθρωποι νιώθουν εναντίον του συστήματος. Για να το περιγράψω σύντομα, οι επιλογές δράσης που έχουν οι άνθρωποι είναι τρεις. Στο ένα άκρο, είναι να μιλούν, να συμμετέχουν, να στέλνουν επιστολές με αιτήματα και τα λοιπά. Στο μέσο, είναι η ανυπακοή των πολιτών. Και στο άλλο άκρο είναι η βία. Είναι καίριο σήμερα να προσπαθούμε να κρατάμε τον κόσμο μακριά από τη βίαιη διαματυρία- όπως προκύπτει από την εμπειρία μου, στη Νότια Αφρική πληρώνουμε ακόμη το τίμημα για τη βία στη μάχη για την ανεξαρτησία.

Π.Χ.: Σε σχέση με την αναφορά σας για την κινητοποίηση των πολιτών έξω από τις αίθουσες των επίσημων συναντήσεων, μια από τις κριτικές εναντίον γνωστών ΜΗ.ΚΥ.Ο παγκόσμιας εμβέλειας είναι ότι για να την αποκτήσουν έχουν πληρώσει το τίμημα να είναι όλο και πιο αποστασιοποιημένες από τις τοπικές κοινότητες και τους τοπικούς αγώνες στον κόσμο. Υποστηρίζουν είναι ότι αυτές οι ΜΗ.ΚΥ.Ο πρέπει να επανασυνδεθούν με τοπικές μορφές ακτιβισμού.

Kumi Naidoo: Ένα δημοφιλές σύνθημα στη δεκαετία του 1980 ήταν: ʺ Σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικάʺ. Σήμαινε ότι ανεξάρτητα από αυτό που προσπαθείς να αντιμετωπίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να καταλάβεις πώς ο παγκόσμιος λόγος, οι παγκόσμιες διαδικασίες, οι παγκόσμιες πολιτικές, μπορούν να επιδράσουν σε αυτό που μπορείς να κάνεις σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο. Ωστόσο, μια από τις ειρωνείες σ’ αυτή την ιστορική στιγμή, ειδικά μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, είναι ότι η πραγματική εξουσία περνάει σήμερα από το εθνικό στο παγκόσμιο επίπεδο. Κι αυτό ισχύει για χώρες σαν τη δική μου, τη Νότια Αφρική, ή τα διάδοχα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ή τις δημοκρατίες στην Αφρική ή τη Λατινική Αμερική που διαδέχθηκαν στρατιωτικές δικτατορίες. Ακόμη κι αν έχεις μια πολύ ικανή, δεσμευμένη, αποτελεσματική, ευφυή εθνική ηγεσία, ακόμη κι αν αυτή κάνει ό, τι καλύτερο μπορεί, ακολουθεί όλους τους κανόνες. Δεν έχει την εξουσία να αλλάξει, για παράδειγμα, την εμπορική ατζέντα, γιατί η Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου καθορίζει τους παγκόσμιους εμπορικούς κανόνες. Δεν έχει την εξουσία να καταπολεμήσει το HIV-AIDS γιατί η μάχη αυτή απαιτεί τη χρήση σωτήριων φαρμακευτικών ουσιών που την ευρεσιτεχνία τους έχουν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες που δεν έδειξαν το είδος της ανθρωπιάς που ελπίζαμε ότι θα δείξουν, τουλάχιστον σε γρήγορη και βαθιά κλίμακα. Το καλύτερο παράδειγμα είναι φυσικά το περιβάλλον. Καμιά χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Για παράδειγμα, η Νορβηγία κατάφερε να μειώσει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα από 40% σε 20%- αλλά ακόμη κι αν πετύχαινε μια μείωση της τάξης του 100% δεν θα ήταν αρκετή χωρίς τη συνεργασία και το συντονισμό με τα άλλα κράτη.

Ωστόσο, η ερώτησή σας είναι πολύ σημαντική καθώς αυτό που είδα, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια, είναι ότι η ενέργεια των πολιτών έχει μετατοπιστεί προς το πάνω ή προς τα κάτω σε σχέση με το εθνικό επίπεδο. Σε μεγάλο βαθμό, οι περισσότεροι άνθρπωοι μοιάζουν να έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην εθνική πολιτική σφαίρα. Μπορεί να πουν ʺεντάξει, αυτά τα ζητήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν σε παγκόσμιο επίπεδοʺ, όπως μπορώ να φανταστώ έναν Έλληνα ακτιβιστή να λέει ʺο καημένος ο κ. Παπανδρέου, δεν μπορεί να ελέγξει την κατάσταση…είναι θέμα του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσηςʺ. Είναι υπερεθνικοί θεσμοί και κάποιοι άνθρωποι μπορούν να πουν: ʺΑς στοχεύσουμε στην πίεση στην Ε.Ε., τον ΟΗΕ και τα λοιπάʺ. Είναι μια κατανοητή αντίδραση κι αυτό το είδος αντίδρασης έχει αυξηθεί την τελευταία δεκαετία. Αυτό που είδα επίσης να συμβαίνει πιο πρόσφατα είναι μια διαφορετική προσέγγιση από ανθρώπους που λένε: ʺ Ας αφήσουμε το εθνικό, ας αφήσουμε το παγκόσμιο επίπεδο, ας κάνουμε κάτι πιο μετρήσιμο σε τοπικό επίπεδο, που μπορεί να έχει πραγματικό αποτέλεσμαʺ. Είναι μια στάση που πρεσβεύει: ʺ Θα ήθελα όλος ο κόσμος να στραφεί στην ανανεώσιμη ενέργεια, αλλά αν δεν μπορώ να το πετύχω, ας δω ποιες είναι οι ηλιακές δυνατότητες στην κοινότητά μου, ας επενδύσουμε ό, τι μπορούμε και αν βελτιώσουμε τις ζωές 5.000 ανθρώπων στην τοπική μας κοινότητα, αυτό είναι το πεδίο ελέγχου μαςʺ.

Ακόμη κι αν ξέρω ότι το παγκόσμιο και το εθνικό και οι κανόνες που θέτουν μπορούν να εμποδίσουν αυτό που μπορώ να κάνω, αλλά αυτό ξεπερνά το πεδίο ελέγχου μου. Επομένως, πιστεύω βαθύτατα ότι δεν έχουμε την επιλογή να πούμε ότι θα χειριστούμε τα τοπικά ή τα εθνικά ή τα περιφερειακά ή τα παγκόσμια ζητήματα. Η πολιτική έχει γίνει πιο σύνθετη, η αλλαγή έχει γίνει επίσης πιο σύνθετη, όλες οι οργανώσεις που εμπλέκονται στη διακυβέρνηση είναι σημαντικές, από το τοπικό έως το παγκόσμιο επίπεδο. Νομίζω ότι σε αυτό το στάδιο πρέπει να συμμετέχουμε ταυτόχρονα σε όλα τα επίπεδα. Η στρατηγική πρόκληση για μας είναι πόσο χρόνο, ενέργεια και πόρους θα επενδύσουμε στο τοπικό, το εθνικό, το περιφερειακό και το παγκόσμιο επίπεδο αντίστοιχα. Ο τρόπος που απαντάμε σε αυτή την ερώτηση ποικίλλει ανάλογα με το διαφορετικό πλαίσιο.

share !
Victor Ponta – Ένα πραγματικό κράτος πρόνοιας είναι ακόμη εφικτό στην Ευρώπη

Posted: September 2nd, 2010, 7:23am MDT by Victor Ponta

Ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ρουμανία, Victor Ponta, περιγράφει τις πιθανές πολιτικές κατευθύνσεις που μπορούν να ακολουθήσουν τα Ευρωπαϊκά περιφερειακά κράτη για να αντιμετωπίσουν την παγκόσμια οικονομική κρίση. Σχετικά με την οικονομική θέση της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τονίζει ότι το “ευρώ είναι μια κοινή οικονομική ζώνη κι αν κάποιος έχει προβλήματα πρέπει να βοηθηθεί να τα ξεπεράσει, γιατί κάποια άλλη στιγμή κάποιος άλλος θα έχει ανάγκη αυτή τη βοήθεια. Η ύπαρξη μιας κοινής αντίληψης θα μας ωθήσει να μπούμε γρηγορότερα στην ευρωζώνη. Είναι πραγματικά μια καλή ερώτηση αλλά ταυτόχρονα είναι μια καλή περίοδος για μας για να κατανοήσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτής της δυνατότητας και όχι απλώς να ευχόμαστε να μπούμε στην ευρωζώνη χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τις συνέπειες.”

Παύλος Χατζόπουλος: Κύριε Ponta, θα ήθελα να σας ρωτήσω ποιο είναι το πολιτικό σας πρόγραμμα για την αναδιοργάνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ρουμανίας, τα επόμενα δυο χρόνια.

Victor Ponta: Πρώτα απ’ όλα οφείλω να πω ότι έγινα ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στη Ρουμανία, το οποίο όμως όπως πολλά άλλα αριστερά κόμματα στην Ευρώπη (με ελάχιστες σημαντικές εξαιρέσεις, όπως στην Ελλάδα ή την Ισπανία) βρίσκεται τώρα στην αντιπολίτευση. Ο κόσμος με ψήφισε, πρώτα απ’ όλα, ως επένδυση για το μέλλον. Είμαι ένας νέος άνθρωπος γεμάτος ιδέες και μπορώ ακόμη να μαθαίνω από τις εμπειρίες των άλλων αλλά και από τις δικές μας. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά είμαι αποφασισμένος πρώτα να αναδιοργανώσω το Κόμμα και μετά να εκσυγχρονίσω τη χώρα.

Η χώρα μας, όπως όλες οι άλλες, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίση, αλλά ο τρόπος που η κυβέρνησή μας χειρίζεται αυτή την κρίση είναι κάπως ιδιαίτερος με την αρνητική έννοια. Φυσικά, παρακολουθούμε την κατάσταση στην Ελλάδα που έχει ίσως τη μεγαλύτερη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης. Στη Ρουμανία όμως η κυβέρνησή μας πήρε πολύ πιο σκληρά μέτρα. Για παράδειγμα, ίσως είναι καλό να μάθει ο ελληνικός πληθυσμός ότι ο κόσμος στη Ρουμανία βρίσκεται κάτω από ακόμη μεγαλύτερη πίεση. Οι περικοπές στις αποδοχές έφτασαν στο 25%, στις συντάξεις στο 15%, ο ΦΠΑ ανήλθε στο 24% (που είναι ο υψηλότερος στην Ευρώπη). Επομένως, η οικονομική κατάσταση στη Ρουμανία μοιάζει να είναι ακόμη χειρότερη από της Ελλάδας.

Κατά τη γνώμη μου, όμως, και κατά τη γνώμη του κόμματός μου, αυτό που είναι πραγματικά αρνητικό στη Ρουμανία είναι ότι δεν έχουμε στρατηγική για το μέλλον, δεν έχουμε στρατηγική για το πώς θα βγούμε από την κρίση, για το πώς θα οικοδομήσουμε τη νέα οικονομία και τη νέα κοινωνία. Γι’ αυτό κι έχω εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι η Ελλάδα και ο Έλληνας πρωθυπουργός σκέφτονται για όλα αυτά, ακούνε σημαντικούς οικονομολόγους από το εξωτερικό, αναζητούν λύσεις. Την ίδια ώρα στη χώρα μας, τουλάχιστον ο πρωθυπουργός δεν προσπαθεί να βρει μια λύση: θέλει μόνο να κάνει περικοπές, να κάνει περικοπές στα πάντα χωρίς να μας λέει ποιο είναι το μέλλον, και όπως συμβαίνει πάντοτε οι περικοπές και τα πιο σκληρά μέτρα δεν είναι για εκείνους που βρίσκονται σε καλύτερη θέση, δεν στοχεύουν τις μεγάλες τράπεζες ή επιχειρήσεις, αλλά αγγίζουν άμεσα τους πιο φτωχούς και αδύναμους. Έτσι η κοινωνική κατάσταση γίνεται χειρότερη κι από την οικονομική, και στο Συμπόσιο της Σύμης, ακούγοντας για την ελληνική εμπειρία και τους άλλους οικονομικούς συμβούλους, συνειδητοποίησα ότι η κυβέρνησή μας στη Ρουμανία ακολουθεί ακριβώς εκείνα τα βήματα που οι ειδικοί δεν συστήνουν.

Δεν είμαστε στην ευρωζώνη για να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την νομισματική πολιτική πολύ καλύτερα απ’ ό, τι τώρα. Η ρουμανική κυβέρνηση έχει διατηρήσει σταθερό το νόμισμα, όπως συνέβη στην Αργεντινή ή την Τουρκία όταν βυθίστηκαν στην κρίση. Μειώνουμε απλώς την γενική οικονομική παραγωγή και την κατανάλωση κι αυτό θα μπλοκάρει ακόμη περισσότερο την οικονομία. Ωθούμε αυτή τη στιγμή όλες τις κοινωνικές ομάδες σε εσωτερικές διαμάχες, τους δημόσιους υπάλληλους έναντι των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα, πράγμα που αυξάνει σημαντικά τις κοινωνικές εντάσεις. Προσπαθώ λοιπόν να μάθω και να καταλήξω σε λύσεις, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία πολλών άλλων χωρών. Οι παλιές ιδέες, σύμφωνα με τις οποίες το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να μειώσουμε τις δαπάνες και να αυξήσουμε την ανεργία- ο πρωθυπουργός μας είπε ότι πρέπει να απολύσουμε το ένα πέμπτο των δημοσίων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων των δασκάλων και των γιατρών- δεν είναι πλέον βιώσιμες. Είναι λύσεις της δεκαετίας του ογδόντα ή του ενενήντα, δεν είναι λύσεις του μέλλοντος.

Π.Χ.: Μπορείτε να επεκταθείτε λίγο περισσότερο σε αυτό που εσείς και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Ρουμανίας προτείνετε ως εναλλακτική λύση στην πολιτική που περιγράψατε; Δεν θέλω να πω μ’ αυτό ότι έχετε έτοιμες λύσεις, κανείς δεν έχει.

Victor Ponta: Εμείς τουλάχιστον λέμε ότι πρέπει να εξετάσουμε τις πιθανές λύσεις. Το να συνεχίσουμε να κλαιγόμαστε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, ότι είμαστε σε μια πολύ κακή κατάσταση, δεν πρόκειται να μας βοηθήσει να βγούμε απ’ την κρίση. Η πρώτη μας πρόταση- που έχει γίνει αντικείμενο μεγάλης συζήτησης στη Ρουμανία- αφορά τα υπάρχοντα ποσοστά των φόρων. Έχουμε σήμερα έναν σταθερό ενιαίο φόρο 16%, τον οποίο εισήγαγε η δεξιά κυβέρνηση πριν από πέντε χρόνια και θεωρήθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία της δεξιάς πολιτικής της. Σε αυτά τα πέντε χρόνια δεν έφερε περισσότερα χρήματα στον προϋπολογισμό, αλλά αντίθετα πόλωσε ακόμη περισσότερο την κοινωνία μας. Ένα πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού γινεται πλουσιότερο λόγω αυτού του 16%- είναι οπωσδήποτε πολύ επωφελές για τους ανθρώπους με τα υψηλότερα εισοδήματα. Από την άλλη πλευρά, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν έχει χρήματα σήμερα για να καλύψει τις βασικές ανάγκες. Τα περισσότερα δημόσια σχολεία αντιμετωπίζουν τώρα οικονομικά προβλήματα, ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία στα οποία έχουν πρόσβαση μόνο οι άνθρωποι και οι γονείς που έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν γι’ αυτά. Το σύστημα υγείας είναι σχεδόν μια πλήρης καταστροφή, γιατί με το 16% δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί. Το κοινωνικό σύστημα, και πρώτα από όλα οι συντάξεις, βρίσκονται μονίμως σε αρνητικό ισοζύγιο.

Το μεγαλύτερο θέμα συζήτησης αυτή τη στιγμή, ανάμεσα σε εμάς την Αριστερά και τη δεξιά κυβέρνηση έχει να κάνει με την επιβολή ενός διαφορετικού, προοδευτικού συστήματος φορολόγησης στη Ρουμανία, όπως συνέβαινε πριν από το 2005. Το παλιό σύστημα φορολόγησης δεν έφερνε αναγκαστικά περισσότερα χρήματα στον προϋπολογισμό, αλλά τουλάχιστον εξασφάλιζε μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνική ισορροπία. Τώρα, το να φορολογείται με το ίδιο 16% κάποιος που κερδίζει 10.000 ευρώ και κάποιος που κερδίζει 100 ευρώ, δεν είναι δίκαιο, όχι μόνο ιδεολογικά, αλλά επειδή στην πραγματική ζωή δεν αποτελεί την καλύτερη λύση για να κρατούνται οι ισορροπίες στην κοινωνία.

Η δεύτερη πρότασή μας αφορά την απόρριψη του προγράμματος της σημερινής κυβέρνησης για απολύσεις μεγάλου μέρους των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα σε αυτόν τον τομέα. Απορρίπτουμε αυτό το πρόγραμμα: έχουμε μια συμφωνία με το ΔΝΤ και προτιμάμε να χρησιμοποιήσουμε τους όρους της συμφωνίας και να μαζέψουμε χρήματα από τις ιδιωτικές τράπεζες για την προώθηση επενδύσεων και τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας. Εάν απλώς απολύεις ανθρώπους και δεν τους δίνεις θέσεις εργασίας, το μόνο που πετυχαίνεις είναι να αυξάνει το ποσοστό της ανεργίας- πράγμα που πάλι επιβαρύνει το κράτος. Είναι σα να εξοικονομείς χρήματα στη μια τσέπη και να τα ξοδεύεις απ’ την άλλη.

Η τρίτη πρότασή μας αφορά τα κυβερνητικά προγράμματα για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας. Πιστεύουμε ότι μακροπρόθεσμα αυτό θα επιδράσει αρνητικά στην κοινωνία μας, γιατί εάν δεν υποστηρίξουμε την εκπαίδευση και την υγεία όλων των πολιτών, και ιδιαίτερα των μη προνομιούχων, δεν θα μπορέσουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια σκηνή. Η τέταρτη πρότασή μας, και τελειώνω μ’ αυτό, είναι να αξιοποιήσουμε το πλεονέκτημα ότι δεν ανήκουμε στην ευρωζώνη και να αφήσουμε το νόμισμα λίγο πιο ελεύθερο, αντί να κρατάμε τη συναλλαγματική ισοτιμία σταθερή. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε αυτή την πολιτική για να εξισορροπήσουμε τον προϋπολογισμό λίγο περισσότερο, αντί να επιμένουμε σε μέτρα μείωσης των δημοσίων δαπανών και της απασχόλησης.

Π.Χ.: Σχετικά με όσα είπατε για τις κοινωνικές υπηρεσίες, το κράτος πρόνοιας και τι κάνει η Δεξιά: Η κρίση δημιουργεί κάποιες προκλήσεις για τη χρηματοδότηση του κράτους πρόνοιας σε χώρες όπου αυτό ήταν ισχυρό και ακόμη μεγαλύτερες προκλήσεις για οικοδόμηση νέων κοινωνικών υπηρεσιών. Σε περιπτώσεις όπου το κράτος πρόνοιας ήταν πολύ αδύναμο, όπως υποθέτω ότι συνέβαινε στη Ρουμανία, πώς βλέπετε αυτή την πρόκληση τώρα;

Victor Ponta: Συμφωνώ απολύτως ότι είναι κάτι παραπάνω από μια κρίση ή μια πολιτική συζήτηση. Στην πραγματικότητα, το ερώτημα είναι κατά πόσο το κράτος πρόνοιας είναι ακόμη εφικτό στην Ευρώπη ή εάν ξαναγυρίσουμε σε κοινωνίες άκρως ατομικιστικές, όπως στη Δυτική Ευρώπη πριν από τη δεκαετία του πενήντα. Το κράτος πρόνοιας δεν υπήρχε από καταβολής κόσμου. Και πιστεύω ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος και η μεγαλύτερη μάχη ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά σήμερα. Καθώς πιστεύω ακράδαντα στο κράτος πρόνοιας ως ιδέα και ως λύση, εάν δεν λειτουργεί υπάρχουν δυο λύσεις, εννοώ ότι υπάρχουν δυο πράγματα να χειριστεί κανείς, γιατί δεν είμαι βέβαιος ότι έχουμε όλες τις λύσεις. Πρώτα απ’ όλα, είχα την ευκαιρία να ακούσω τον Ευρωπαίο Επίτροπο Γιοακίμ Αλμούνια, που μας είπε ´Κοιτάξτε, δεν πρέπει απλώς να περικόψετε δαπάνες και υπηρεσίες, πρέπει να βρείτε νέες πηγές εισοδήματος, να είστε πιο δημιουργικοί και να καταλάβετε ότι η αύξηση της φορολογίας δεν θα είναι πλέον η λύση, γιατί όλο το κεφάλαιο, όλο το χρήμα θα πηγαίνει οπουδήποτε αλλού εκτός απ’ την Ευρώπηʺ. Πρέπει λοιπόν να βρούμε νέες λύσεις για τη χρηματοδότηση των κοινωνικών υπηρεσιών και σε μια χώρα που δεν είναι πολύ ανεπτυγμένη, όπως η Ρουμανία, υπάρχει μεγάλο έδαφος για την ανάπτυξη υποδομών. Τα ευρωπαϊκά ταμεία είναι μια λύση προς αυτή την κατεύθυνση- κι εμείς δεν χρησιμοποιούμε αποτελεσματικά τα ευρωπαϊκά κονδύλια: είμαστε ένα από τα ελάχιστα νέα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δίνουμε περισσότερα στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό από εκείνα που μας επιστρέφονται. Αυτό οφείλεται στη γραφειοκρατία μας και τη διαφθορά μας. Δεύτερον, είναι βέβαιο ότι υπάρχει δυσλειτουργία στην κρατική γραφειοκρατία. Έχω ακούσει τους φόβους εδώ στην Ελλάδα για τη διαδεδομένη διαφθορά και απάτη και φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στην ίδια κατάσταση. Δεν μπορώ να πω ότι στην περίπτωσή μας 8% του ΑΕΠ – όπως στην Ελλάδα- χάνεται με αυτό τον τρόπο, μπορεί να είναι περισσότερο. Πρώτα απ’ όλα, λοιπόν, πρέπει να βρούμε νέες πηγές εισοδήματος, δεύτερον πρέπει να αναμορφώσουμε τη δημόσια διοίκηση και να την κάνουμε πιο αποτελεσματική, πιο διαφανή, γιατί φυσικά έχουμε χρήματα, το πρόβλημα δεν είναι να έχουμε κάποια χρήματα, το πρόβλημα είναι πώς ξοδεύουμε αυτά τα χρήματα. Για παράδειγμα, σχεδόν 20% του ρουμανικού προϋπολογισμού δαπανάται σε υπηρεσίες και απόκτηση αγαθών που κανείς δεν βλέπει ή δεν καταλαβαίνει σε τι χρειάζονται. Υπάρχουν λοιπόν δυο λύσεις: ο τρόπος εφαρμογής τους είναι θέμα πολιτικής διαχείρισης και βεβαίως μοιάζουν πολύ καλές στα χαρτιά, στην πράξη μπορεί να μην είναι εύκολες, αλλά δεν βλέπω κάποια τρίτη λύση.

Π.Χ.: Η Ρουμανία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίοδο κρίσης. Θα ήθελα να σας ρωτήσω ποια είναι η προσδοκία σας για το ρόλο της Ρουμανίας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που αυτό μπορεί να έχει επίδραση σε νέες πολιτικές, σε σχέση για παράδειγμα με την οικονομική κρίση ή με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Victor Ponta: Θα είμαι πολύ ευθύς και ευλικρινής. Φυσικά, οι προσδοκίες της Ρουμανίας είναι υψηλές- λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της χώρας μας και τον πληθυσμό της και επίσης τη στρατηγική σημασία της ως σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ουκρανία και τη Ρωσία και τη Μαύρη Θάλασσα. Ωστόσο, δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να παίξουμε καλά τα χαρτιά μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, νιώθουμε σα να είμαστε ακόμη μέλος μιας δεύτερης κατηγορίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν φταίνε μόνο οι Ευρωπαίοι γι’ αυτό, φταίνε οι πολιτικοί μας και δεν τους ασκώ κριτική επειδή είμαι στην αντιπολίτευση αλλά επειδή είναι εμφανές ότι δεν είχαν ιδέες, δεν είχαν την πρόθεση να συμμετάσχουν σε αυτή τη διαδικασία. Έπειτα, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας απογοήτευσαν όταν είπαν περίπου – και ίσως αυτή είναι η γερμανική άποψη : ʺ Δεν είστε στο ευρώ, δεν μας νοιάζει για σας, πηγαίνετε στο ΔΝΤ και κάνετε ό, τι σας πουν, γιατί έχουμε τόσα προβλήματα με το ευρώ, έχουμε τόσα προβλήματα με τις χώρες της ευρωζώνης, δεν θέλουμε ν’ ακούμε για σας ή τη Βουλγαρία ή την Ουγγαρία και τους άλλουςʺ.

Στην πράξη, λοιπόν, νιώθουμε κάπως απογοητευμένοι από την ένταξή μας στην ΕΕ και υπάρχουν ζητήματα όπου η Ρουμανία θα έπρεπε να έχει συμμετάσχει περισσότερο στη λήψη αποφάσεων. Ένα παράδειγμα είναι η πολιτική των κοινών συνόρων: έχουμε τα μεγαλύτερα σύνορα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ξοδεύουμε πολλά χρήματα από τον προϋπολογισμό για την εποπτεία αυτών των συνόρων. Έχουμε πολλά προβλήματα με τους μετανάστες, είμαστε ίσως η μεγαλύτερη πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα ανατολικά. Δεύτερον, μετά την Πολωνία και φυσικά τη Γαλλία, έχουμε τεράστιες δυνατότητες στη γεωργία που μένουν ανεκμετάλλευτες- δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν, ίσως είναι δικό μας το σφάλμα που δεν έχουμε καταφέρει να κατανοήσουμε πλήρως το αγροτικό σύστημα στην Ευρώπη. Το μισό περίπου της αγροτικής μας δυναμικής μας χάνεται κάθε χρόνο επειδή δεν ξέρουμε πώς να μπούμε στον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό που είναι πραγματικά σκληρός σε ό, τι αφορά τα αγροτικά προϊόντα. Η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία που μπήκαν νωρίς στην Ευρωπαϊκή Ένωση βοηθήθηκαν πάρα πολύ από τα ευρωπαϊκά ταμεία για την ανάπτυξη των υποδομών τους. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία ήρθαν λίγο αργά: τα ευρωπαϊκά κονδύλια γίνονται όλο και λιγότερα, κι είναι όλο και πιο δύσκολο να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά. Από την άλλη πλευρά, οφείλω να αναγνωρίσω ότι η κοινή γνώμη διάκειται ακόμη πολύ ευνοϊκά σε σχέση με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ήταν πάντα κι αυτό δεν άλλαξε, ανεξάρτητα από το τίμημα. Και φυσικά το μέλλον της χώρας, κατά την άποψή μου τουλάχιστον, είναι εκατό τοις εκατό ευρωπαϊκό.

Π.Χ.: Μολονότι πρόκειται για ένα ευαίσθητο θέμα, θέλω να σας ρωτήσω για το ευρώ. Για παράδειγμα, αναφερθήκατε προηγουμένως στις πιθανές λύσεις σε σχέση με την κρίση, στο ενδεχόμενο να έχετε έναν μη σταθερό μηχανισμό ισοτιμίας συναλλάγματος για το νόμισμά σας. Από την άλλη πλευρά, το ευρώ δεν το επιτρέπει.

Victor Ponta: Το γνωρίζω αυτό!

Π.Χ.: Μετά την εμπειρία της κρίσης και τον τρόπο που την αντιμετώπισαν τα μέλη της ευρωζώνης, θα ήταν μια επιθυμητή στρατηγική για τη Ρουμανία να μπει στο ευρώ ή μήπως ένα άλλο είδος ευρώ θα αποτελούσε μια πιο επιθυμητή επιλογή;

Victor Ponta: Θα σας απαντήσω ευθέως. Δεν ξέρουμε ακόμη. Εάν μου είχατε κάνει την ίδια ερώτηση πριν από δυο χρόνια, θα σας έλεγα: ʺ Θα μπούμε στο ευρώ όταν θα είμαστε έτοιμοι, ίσως το 2012 ή το 2013ʺ. Τώρα είμαστε πολύ πιο σκεπτικοί. Δεν είμαστε έτοιμοι να μπούμε τώρα στην ευρωζώνη και ίσως οι όροι να είναι πιο σκληροί όταν θα είμαστε έτοιμοι. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις συμφωνούμε να βάλουμε ως στόχο για να μπούμε στο ευρώ το 2014-2015. Στο μεταξύ, όμως, ο κόσμος θα αλλάξει, είμαι βέβαιος γι’ αυτό. Η πολιτική του ευρώ θα αλλάξει, η ευρωζώνη θα αλλάξει. Ελπίζω πραγματικά η ευρωζώνη να αντέξει αυτή τη δύσκολη περίοδο της κρίσης. Είμαι όμως βέβαιος ότι το έτος 2015 θα έχουμε διαφορετικές συνθήκες και διαφορετικές προσεγγίσεις για τα αν θα μπούμε ή όχι στην ευρωζώνη. Αυτή την περίοδο, λοιπόν, σε σχέση με τα ευρώ λέμε: ʺΒλέποντας και κάνονταςʺ. Το πώς θα εξελιχθεί η απόφαση της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης να σώσει την Ελλάδα και να σώσει την Ισπανία και την Πορτογαλία θα μας επηρεάσει πολύ, γιατί αν όλα πηγαίνουν καλά μόνο για τη Γερμανία ή τη Γαλλία δεν θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον για μας να μπούμε. Το ευρώ είναι μια κοινή οικονομική ζώνη κι αν κάποιος έχει προβλήματα πρέπει να βοηθηθεί να τα ξεπεράσει, γιατί κάποια άλλη στιγμή κάποιος άλλος θα έχει ανάγκη αυτή τη βοήθεια. Η ύπαρξη μιας κοινής αντίληψης θα μας ωθήσει να μπούμε γρηγορότερα στην ευρωζώνη. Είναι πραγματικά μια καλή ερώτηση αλλά ταυτόχρονα είναι μια καλή περίοδος για μας για να κατανοήσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτής της δυνατότητας και όχι απλώς να ευχόμαστε να μπούμε στην ευρωζώνη χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τις συνέπειες.

Π.Χ.: Μια τελευταία ερώτηση για τους άμεσους στόχους σας. Αναφερθήκατε στα σχέδιά σας για αναδιοργάνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα γι’ αυτό;

Victor Ponta: Δεν είμαι ο νεότερος ηγέτης στην ιστορία του κόμματός μας αλλά είμαι ένας ηγέτης που εξελέγη από ένα πολύ δημοκρατικό συνέδριο, πράγμα που δεν ήταν ακριβώς στις παραδόσεις μας. Η αντιπαράθεση ανάμεσα σε μένα και τον προηγούμενο ηγέτη κρίθηκε από μια μικρή διαφορά 80 ψήφων σε σύνολο 1.600, κι αυτό με έπεισε ότι ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα πρέπει να είναι πρώτα απ’ όλα δημοκρατικό εσωτερικά. Φυσικά θα υποστηρίξω, κι αυτό δεν θέλω να το κρύψω, τη νέα γενιά. Με εξέλεξαν, επίσης, ως επένδυση για το μέλλον, για να υποστηρίξω τη γενιά μου, να βοηθήσω να έρθουν νέα πρόσωπα στη δημόσια σκηνή, νέοι ηγέτες στις τοπικές κομματικές οργανώσεις. Θα αποκτήσω πολύ περισσότερες διασυνδέσεις, αυτό προτείνω στον εαυτό μου και στο κοινό, στα ευρωπαϊκά κινήματα, δεν θα αρκεστώ στην εσωστρέφεια σε σχέση με τη δική μας χώρα και τις δικές μας εθνικές πολιτικές, γιατί αυτό δεν είναι πλέον δυνατό στο παγκοσμιοποιημέμο περιβάλλλον μας.

Το κόμμα μου ήταν στην κυβέρνηση από το 2000 έως το 2004 και όλοι, ακόμη και οι εχθροί μας, ακόμη και ο σημερινός πρωθυπουργός, αναγνώρισαν ότι έκανε την καλύτερη πολιτική διαχείριση και διακυβέρνηση της μετακομμουνιστικής περιόδου. Η προηγούμενη κυβέρνησή μας είχε ωστόσο πρόβλημα με τη διαφθορά. Δεν θα ντραπώ να το χειριστώ, όχι μόνο επειδή πριν μπώ στο κόμμα και στην πολιτική ήμουν δημόσιος κατήγορος, αλλά επειδή ενδιαφέρομαι πολύ γι’ αυτό το θέμα. Προωθώ τη νέα γενιά, αλλά προωθώ μια καθαρή νέα γενιά, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο. Φιλοδοξώ να αποδείξω ότι μπορούμε να είμαστε πάλι πολύ καλοί στη διακυβέρνηση, αλλά ότι θα μας αγγίξει λιγότερο αυτή η ασθένεια που μεταδίδεται τόσο πολύ στην Ευρώπη. Τα πράγματα δεν είναι τόσο περίπλοκα. Όπως σας είπα προηγουμένως, θα είναι δύσκολο να τα εφαρμόσουμε στην πράξη, αλλά ελπίζω ότι θα τα καταφέρουμε.

share !
Jutta Urpilainen – Χρειαζόμαστε περισσότερο κράτος πρόνοιας, όχι λιγότερο

Posted: September 2nd, 2010, 7:22am MDT by Jutta Urpilainen

Η νέα πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Φινλανδίας, Jutta Urpilainen, μιλά για τις προοπτικές ενδυνάμωσης του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη και τις προσπάθειες αναδιοργάνωσης του κόμματος της. Σημειώνει ότι οι σοσιαλδημοκράτες πρέπει “να ενισχύσουμε το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και για να το κάνουμε αυτό πρέπει πρώτα απ’ όλα να προχωρήσουμε στην αναγκαία μεταρρύθμιση του φορολογικού μας συστήματος: να εξασφαλίσουμε ότι το κράτος θα συλλέγει περισσότερους φόρους, αλλά με δίκαιο τρόπο- να ανακουφίσουμε τους μη έχοντες από την πίεση και να επικεντρωθούμε στην εξεύρεση νεωτεριστικών τρόπων φορολόγησης του μεγάλου πλούτου.”

Παύλος Χατζόπουλος: Κυρία Urpilainen, πρώτα από όλα θέλω νας ρωτήσω για τα σχέδιά σας σχετικά με την αναδιοργάνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στη Φινλανδία. Η σημασία της επανεξέτασης του ρόλου των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό στην ατζέντα, αλλά υπάρχουν διάφοροι τρόποι εφαρμογής, ανάλογα και με κάθε εθνική περίπτωση.

Jutta Urpilainen: Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας αριθμεί σήμερα γύρω στα 50.000 μέλη, με μέσο όρο ηλικίας τα 60 χρόνια, επομένως το πρώτο καθήκον μας είναι να προσελκύσουμε περισσότερους νέους στο κόμμα μας και να τους εμπνεύσουμε να γίνουν πολιτικά ενεργοί. Προσπαθούμε τώρα να ανοίξουμε το κόμμα μας, έτσι ώστε να συμμετέχουν περισσότεροι άνθρωποι στις κομματικές διαδικασίες. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, κάνουμε μια θερινή περιοδεία, πηγαίνουμε στις μεγάλες καλοκαιρινές εκδηλώσεις στη Φινλανδία, συγκεντρώνουμε προτάσεις για τον επόμενο προεδρικό υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών ( καθώς η επόμενη προεδρική εκλογή αναμένεται το 2012 και δεν έχουμε ακόμη επιλέξει τον δικό μας υποψήφιο). Ζητάμε από τους πολίτες να προτείνουν ποιος θα ήταν καλός υποψήφιος για το κόμμα μας- υπάρχει επίσης η δυνατότητα να ψηφίσουν τον υποψήφιό μας μέσω Ίντερνετ. Ελπίζουμε αυτός ο νεωτεριστικός τρόπος πολιτικής να φέρει νέα μέλη στο κόμμα μας. Έχουμε επίσης αρχίσει να χρησιμοποιούμε τα κοινωνικά μέσα επικοινωνίας για την πολιτική οργάνωση και υπάρχουν μερικά κατ’ αρχάς θετικά σημάδια- αποκτούμε περισσότερα νέα μέλη τώρα απ’ ό, τι προηγουμένως και μάλιστα νεότερα. Είμαι πολύ αισιόδοξη για το μέλλον του κόμματός μας.

Σε ό, τι αφορά τα πολιτικά ζητήματα, διακρίνω κυρίως τρία που αφορούν τη σοσιαλδημοκρατία στη Φινλανδία, σε σχέση και με τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2011. Το πρώτο έχει να κάνει βεβαίως με την οικονομία και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Σήμερα στη Φινλανδία, το ποσοστό της ανεργίας είναι περίπου 10% και μας προβληματίζει ιδιαίτερα η ανεργία των νέων, γιατί σε αυτούς το ποσοστό ανεργίας είναι ακόμη υψηλότερο- περίπου 20%. Έτσι, το κύριο μέλημά μας είναι να επινοήσουμε πολιτικές που να μπορούν να παρέχουν περισσότερες θέσεις εργασίας στους ανθρώπους, ιδιαίτερα στους νέους, αλλά φυσικά και στους μεγαλύτερους. Το δεύτερο θέμα έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη. Η φορολογία, για παράδειγμα, πιστεύουμε ότι πρέπει να αναδιοργανωθεί για να γίνει πιο δίκαιη. Η σημερινή κυβέρνησή μας- που είναι δεξιά- θέσπισε αντίθετα φορολοαπαλλαγές για τους πλούσιους, για ανθρώπους που στην πραγματικότητα δεν ζήτησαν φοροαπαλλαγές. Θέλουμε λοιπόν να αλλάξουμε ριζικά το φορολογικό μας σύστημα την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Τέλος, το τρίτο θέμα αφορά την ασφάλεια. Λόγω της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, ο κόσμος νιώθει πολύ ανασφαλής, πόσο μάλλον υπό την απειλή της αυξανόμενης ανεργίας. Υπάρχουν ορισμένες γεωγραφικές περιοχές στη Φινλανδία όπου η ανεργία είναι πολύ υψηλή και όπου πολλοί κάτοικοι νιώθουν ότι δεν έχουν μέλλον, λόγω της έλλειψης προοπτικής σχετικά με τις θέσεις εργασίας. Επιπλέον, οι περιοχές αυτές πλήττονται από την ανεπάρκεια των κοινωνικών υπηρεσιών- αν πάρουμε για παράδειγμα τον τομέα της περίθαλψης, υπάρχει μεγάλη έλλειψη γιατρών σε πολλούς δήμους στη Φινλανδία. Πρέπει να κάνουμε αυτούς τους ανθρώπους να νιώσουν πιο ασφαλείς κι αυτό σημαίνει να τους προσφέρουμε θέσεις εργασίας αλλά επίσης κοινωνικές υπηρεσίες, όπως περίθαλψη, σχολεία, υψηλότερο επίπεδο ζωής.

Νομίζω ότι τα τρία αυτά θέματα, η οικονομία και η δημιουργία θέσεων εργασίας, η δικαιοσύνη και η ασφάλεια θα βρίσκονται στο επίκεντρο των βουλευτικών εκλογών την προσεχή άνοιξη.

Π.Χ.: Θα ήθελα να μας πείτε περισσότερα για το κράτος πρόνοιας και τον σχεδιασμό των κοινωνικών υπηρεσιών γενικά. Το κράτος πρόνοιας άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα πριν από την οικονομική κρίση και έχει τώρα να ξεπεράσει πολλές δυσκολίες προκειμένου να επιβιώσει. Μια από τις πρώτες πολιτικές που υιοθετούν τα δεξιά κόμματα για να χειριστούν την κρίση είναι ο περιορισμός του κράτους πρόνοιας και των κοινωνικών δικαιωμάτων γενικότερα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω πώς το κόμμα σας και εσείς αντιμετωπίζετε την πρόκληση της αναμόρφωσης του κράτους πρόνοιας σε μια περίοδο κρίσης, χωρίς περικοπές στα κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών.

Jutta Urpilainen: Καλή ερώτηση! Ετοιμάζουμε το δικό μας λεπτομερές και εκτεταμένο πρόγραμμα για τη μεταρρύθμιση του κράτους πρόνοιας ενόψει της επόμενης εκλογικής περιόδου. Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι σήμερα χρειαζόμαστε περισσότερο κράτος πρόνοιας, όχι λιγότερο. Οφείλουμε να ενδυναμώσουμε το κοινωνικό μοντέλο μας και για να το κάνουμε πρέπει πρώτα απ’ όλα να προχωρήσουμε στην αναγκαία μεταρρύθμιση του φορολογικού μας συστήματος: να εξασφαλίσουμε ότι το κράτος θα συλλέγει περισσότερους φόρους, αλλά με δίκαιο τρόπο- να ανακουφίσουμε τους μη έχοντες από την πίεση και να επικεντρωθούμε στην εξεύρεση νεωτεριστικών τρόπων φορολόγησης του μεγάλου πλούτου.

Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να ξαναφέρουμε τους ανθρώπους στη δουλειά, και γι’ αυτό πιστεύω ότι η δημουργία θέσεων εργασίας θα είναι το κύριο θέμα στην πολιτική ατζέντα τους ερχόμενους μήνες. Σε σχέση με το κράτος πρόνοιας, πιστεύω ότι πρέπει να στοχεύσουμε περισσότερο στα παιδιά και τους νέους, γιατί αυτοί είναι το μέλλον της κοινωνίας μας. Κατά συνέπεια, η ενίσχυση της ποιότητας και η δημουργικότητα της εκπαίδευσης έχουν ιδιαίτερη σημασία, ειδικά στο πλαίσιο του δημοτικού σχολείου, ακόμη και του νηπιαγωγείου. Θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε και την ανώτατη εκπαίδευση, έτσι ώστε κάθε νέος να έχει τη δυνατότητα να κάνει πανεπιστημιακές σπουδές και μετά να εργαστεί. Εάν πάρουμε τα ερευνητικά αποτελέσματα του Programme for International Sudent Assessment (PISA) του ΟΟΣΑ, η Φινλανδία έχει πολύ υψηλό σκορ, αλλά αυτό αφορά κυρίως το σύστημα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης- η ανώτατη εκπαίδευση χρειάζεται σοβαρές μεταρρυθμίσεις.

Π.Χ.: Μια τελευταία ερώτηση: γίνεται πολύς λόγος για το ρόλο της Ευρώπης, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σε σχέση με την χρηματοοικονομική κρίση και το πώς αυτή επιδρά στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Πώς βλέπετε το ρόλο της Φινλανδίας μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, σε μια εποχή που η Ευρώπη ακολουθεί μια πορεία λιγότερο προοδευτική από την αναμενόμενη ή την επιθυμητή;

Jutta Urpilainen: Ελπίζω ο ρόλος της Ευρώπης να αποτελέσει πρότυπο για τον υπόλοιπο κόσμο, στους τομείς της εκπαίδευσης, της καινοτομίας, της πράσινης οικονομίας και επίσης της ασφάλειας, με τον τρόπο που περιέγραψα πριν. Πιστεύω ότι αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι ένα ισχυρό πολιτικό κίνημα, ισχυρά πολιτικά κόμματα στην Ευρώπη, όπως επίσης πανευρωπαϊκά. Η απλή παρουσία εθνικών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στη Φινλανδία και την Ελλάδα, για παράδειγμα, δεν αρκεί. Κι είμαι έτοιμη να το υποστηρίξω αυτό ως ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Φινλανδίας. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μια ισχυρή πολιτική ατζέντα για ολόκληρη την Ευρώπη ως σοσιαλδημοκράτες.

Νομίζω ότι το μανιφέστο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος που υιοθετήθηκε πριν από τις ευρωεκλογές του 2009 ήταν μια καλή αρχή, αλλά οπωσδήποτε δεν αρκεί. Έχω μια μικρή ανησυχία μήπως, επειδή η Ευρώπη βρίσκεται τώρα στα χέρια των συντηρητικών, παραιτηθούμε κατά κάποιο τρόπο, μήπως επειδή δεν είμαστε στην κυβέρνηση θεωρήσουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε την κατάσταση. Όπως ανέφερα προηγουμένως, χρειαζόμαστε τώρα ένα ισχυρότερο κράτος πρόνοιας, και όχι ασθενέστερο. Χρειαζόμαστε τώρα ένα νέο κοινωνικό πρότυπο για ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτός είναι ο λόγος που εμείς οι Σοσιαλδημοκράτες πρέπει να είμαστε πολύ ενεργοί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε μια νέα κοινή προοδευτική πολιτική για την Ευρώπη.

share !

Ο κοσμος ετσι οπως τον βλεπω εγω

Το τελευταίο τσιγάρο…

Posted: September 2nd, 2010, 6:37am MDT by Dimitris Agorastos (~JimHellas)

Κώστας: μη καπνιστής | Μάκης: καπνιστής

- Γκουχ, γκουχ!

- Τι έγινε ρε;

- Δεν μπορώ το τσιγάρο σου ρε Μάκη. Με πνίγει! 100 φορές σου είπα να μην καπνίζεις μες τα μούτρα μου.

- Έλα ρε μαλάκα… Τι θα πάθεις;

- Εσύ να καπνίζεις όσο θες. Επιλογή σου είναι. Εγώ τα πνευμόνια μου τα θέλω!

- Ωχού ρε γκρινιάρη! Ούτε ένα τσιγάρο δεν μας αφήνεις να κάνουμε. Όλο κλαίγεσαι. Αφού δεν είναι σίγουρο ότι το παθητικό κάπνισμα βλάπτει. Μόνο 2 στους 100.000 μη καπνιστές πεθαίνουν από καρκίνο του πνεύμονα.

- Χέστηκα. Και ένας στα 30.000.000 να πεθαίνει ή ακόμη και να είναι απολύτως ασφαλές, δεν το μπορώ. Απλά δεν αντέχω ρε, πως το λένε; Πνίγομαι…

- … να πίνεις νεράκι…

- …τα ρούχα μου βρωμάνε…

- … να τα πλένεις πιο συχνά…

- … και επιπλέον με τσούζουν τα μάτια!

- …

- Τι; Σοβαρά μιλάω ρε.

- Το ξέρω, αλλά τι θες να κάνω; Ανάγκη είναι αυτή.

- Να βγεις έξω ρε 2-3 λεπτά να κάνεις το τσιγάρο σου και μετά ξαναμπες.

- Θες να με ξεπαγιάσεις ρε; Να βγεις εσύ έξω να πάρεις αέρα στο ψωφόκρυο, να σου ξετσούξουν τα μάτια και να ξαναμπεις.

- Δεν τρώγεσαι ρε!

- Ελευθερία δεν έχουμε; Είναι ρατσιστικό να βγαίνω έξω, λες και είμαι κανένας λεπρός. Τι κάνω στο κάτω-κάτω; Καπνίζω! Δεν χτυπάω πρέζα!

- Μακάρι να χτυπούσες πρέζα! Τότε τουλάχιστον θα ένιωθες μια ντροπή και δεν θα το έκανες μπροστά μου, ενώ βλέπεις πόσο με πειράζει.

- Είσαι μαλάκας ρε! Να… Το έσβησα! Φασίστα!

- Σε ευχαριστώ!

-Κάτι τέτοια μέτρα του Χίτλερ υποστηρίζετε εσείς οι αντικαπνιστές και οι κυβερνήσεις μας υποδουλώνουν μέρα με τη μέρα! Σήμερα το τσιγάρο, αύριο το ποτό, μετά τι;

-Ωχού… Καλά! Είμαι φασίστας επειδή δεν γουστάρω τον καπνό σου. Έγινε! Να αλλάξουμε θέμα τώρα; Δεν έχω όρεξη…

Οι δυο φίλοι σωπαίνουν… Μια τηλεόραση ακούγεται στο βάθος: “Ο Νικολά Σαρκοζί σκληραίνει τη στάση του απέναντι στους Ρομά. Οι απελάσεις συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό”.

Ο Μάκης γυρνάει και λέει στον Κώστα: “Καλά τους κάνει ρε! Τους κωλόγυφτους. Δεν είμαι ρατσιστής, αλλά κλέβουν, βρωμίζουν και μετά ζητάνε και τα ρέστα. Έναν τέτοιο πολιτικό με αρχίδια χρειαζόμαστε και εδώ για να μπει τάξη!” Ο Κώστας κουνάει αδιάφορα το κεφάλι συγκαταβατικά, ενώ έχει καρφώσει το βλέμα του στην διπλανή παρέα που απολαμβάνει το τσιγαράκι της, πνίγοντας τα γύρω τραπέζια στον καπνό… Σηκώνεται, αφήνει 5 ευρώ και φεύγει.

“Τι τον έπιασε τώρα;”, σκέφτεται ο Μάκης, καθώς κοιτά την τηλεόραση χαμογελώντας. Η Πετρούλα λέει τον καιρό…

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Η κυβέρνηση ανακαλύπτει(;) ξαφνικά ότι ο διπλασιασμός του ΦΠΑ θα πυροδοτήσει τον πληθωρισμό

Posted: September 2nd, 2010, 2:45am MDT by Πάνος

Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ με την καθυστερημένη …ανακάλυψη ή να λυπηθώ με την προηγούμενη εμμονή της κυβέρνησης σε μια πολιτική (των σοφών του ΔΝΤ) που οδήγησε τον πληθωρισμό στο 5,5%, έναντι προβλέψεως (μα ποιοι άσχετοι προ-έβλεψαν;) 1,5%… Πηγή: http://tvxs.gr/node/64990 Ματαιώνεται τελικά η μετάταξη των προϊόντων και υπηρεσιών από τον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ (11%) [...]
Το νέο δόγμα της κυβέρνησης; …Ο καθένας να κάνει ό,τι ξέρει καλύτερα.

Posted: September 2nd, 2010, 2:08am MDT by sxoliasths

http://www.ethnos.gr/summary.asp?catid=11419&subid=2&pubid=27366948 Filed under: σχολιαστής
Οι επαναστάτες της φακής.

Posted: September 2nd, 2010, 1:21am MDT by sxoliasths

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=14&ct=11&artid=4591925 Θόδωρος Βάρδας ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 1 Σεπτεμβρίου 2010 (ο σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά για τα οικονομικά θέματα, στον Αθήνα 9,84) «Η χώρα θα πτώχευε αν δεν έπαιρνε τα χρήματα του Μνημονίου. Αυτό ήταν δουλειά της κυβέρνησης να το κάνει και το έκανε, καλώς το έκανε. Αν ετίθετο το θέμα να ψηφιστεί το Μνημόνιο με 181 ψήφους, [...]
Οι Υγειονομικές Υπηρεσίες του ΔΣΕ σε Γράμμο – Βίτσι

Posted: September 2nd, 2010, 1:19am MDT by Πάνος

Αποσπάσματα από ομιλίες και παρεμβάσεις στο συνέδριο της ΕΔΙΑ, Νεστόριο 21 & 22 Αυγούστου 2010 Κατερίνα Λατίφη Τώρα έρχομαι στο θέμα της υγειονομικής υπηρεσίας. Ποια ήταν η υγειονομική υπηρεσία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Με τη δημιουργία της προσωρινής δημοκρατικής κυβέρνησης, το Δεκέμβρη του 1947, δημιουργήθηκε και Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, με υπουργό τον Πέτρο Κόκκαλη, [...]

BizWriter.gr [Beta]

Social Media Marketing -The “Greek Way”

Posted: September 1st, 2010, 10:00pm MDT by BizWriter.gr
Αν κάτι λείπει από το “ελληνικό” web, Facebook, Twitter, whatever είναι αυτό που οι “κουτόφραγκοι” χρησιμοποιούν κάθε φορά που πρέπει και το οποίο ονομάζουν… Η συνέχεια στο blog της AdWords-Solutions.

Related posts:

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ

Επιστολές

Posted: September 1st, 2010, 5:01pm MDT by Περαστικός

Με αφορμή την έντονη διαφωνία μου με αυτό το δημοσίευμα του ΣΚΑΙ και την παρουσίαση της είδησης στο δελτίο ειδήσεών του σταθμού, αλλά και την καταδίκη των ακτιβιστών από τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ, με την οποία επίσης διαφωνώ, απέστειλα (επώνυμα και όχι ως Περαστικός) τις κάτωθι επιστολές:

.

ΠΡΟΣ ΑΡΚΤΟΥΡΟ:

.

Με αφορμή την πρόσφατη απελευθέρωση γουνοφόρων ζώων από ακτιβιστές στη Δυτική Μακεδονία, ενέργεια που ηθικά τουλάχιστον αδυνατώ να δω αρνητικά, είδα με έκπληξη τη θέση του ΑΡΚΟΤΥΡΟΥ σε πρόσφατο δημοσίευμα του ΣΚΑΙ (http://www.skai.gr/news/environment/article/150792/apeleytherosan-ki-alla-goynofora-zoa-sti-d-makedonia/), να αναφέρεται ως: «Μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ το Σάββατο ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, μέλος του Αρκτούρου Κοζάνης, είπε ότι το να αφήσεις ένα άλλο είδος πανίδας σε ξένο περιβάλλον είναι έγκλημα για το περιβάλλον, καθώς είναι αμφίβολο αν μπορεί να επιβιώσει ή να συνυπάρξει με τα άλλα είδη πανίδας της περιοχής.»
.
Θα περίμενα ότι πρώτο σας μέλημα θα ήταν η καταδίκη αυτής της βιομηχανίας της ντροπής, της θανάτωσης ζώων με αποκλειστικό σκοπό την ικανοποίηση της ματαιοδοξίας ορισμένων με τον πιο αρρωστημένο τρόπο και το κέρδος. Η βιομηχανία αυτή δεν έχει τίποτα να ζηλέψει σε ανηθικότητα από το δουλεμπόριο άλλων εποχών ή τις μονομαχίες στις ρωμαϊκές αρένες και αποτελεί η ίδια περιβαλλοντικό έγκλημα και, ακόμη χειρότερα, έγκλημα εναντίον της ζωής.
.
Προφανώς, σκοπός των ακτιβιστών δεν είναι η ενσωμάτωση αυτών των ζώων στο τοπικό περιβάλλον αλλά να καταφέρουν ένα πλήγμα σε αυτό το αίσχος και να προκαλέσουν ένα κόστος που θα αποθαρρύνει σε κάποιο βαθμό αυτές τις δραστηριότητες. Τα εν λόγω ζώα είναι ήδη καταδικασμένα και μάλιστα πολλοί ισχυρίζονται με τρόπους θανάτωσης που κάθε άλλο παρά ανώδυνοι είναι, συνεπώς, δεν καταλαβαίνω τον ενδιαφέρον για το κατά πόσο μπορούν να επιβιώσουν μετά την απελευθέρωσή τους. Αν όντως ενδιαφέρεστε για τη ζωή τους, γιατί δεν καταδικάζετε την εισαγωγή τους, την εκτροφή και τη θανάτωσή τους για ένα τόσο άθλιο σκοπό;
.
Η στάση απέναντι στο περιβάλλον απλώς και μόνο ως ωφελιμιστικά ορθής επιλογής, στερούμενης κάθε ηθικής ή σεβασμού προς τα πλάσματα με τα οποία μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο, μου είναι παντελώς αδιάφορη. Συνεπώς, σε περίπτωση που αυτή είναι η επίσημη θέση του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ και σε περίπτωση που δεν λάβετε σαφή θέση εναντίον της βιομηχανίας της γούνας, παρακαλώ να με διαγράψετε από το newsletter σας.
.
Με πολύ ενδιαφέρον θα περίμενα απάντησή σας διότι μου είναι αδιανόητη η θέση που υιοθετήσατε λαμβάνοντας υπόψη τη μέχρι τώρα πορεία σας.

.

Υπογραφή

.

ΠΡΟΣ ΣΚΑΙ:

.

Με αφορμή την πρόσφατη απελευθέρωση γουνοφόρων ζώων από ακτιβιστές στη Δυτική Μακεδονία, ενέργεια που ηθικά τουλάχιστον αδυνατώ να δω αρνητικά, είδα με έκπληξη τη θέση σας σε πρόσφατο δημοσίευμα (http://www.skai.gr/news/environment/article/150792/apeleytherosan-ki-alla-goynofora-zoa-sti-d-makedonia/).

.

Θα περίμενα ότι πρώτο σας μέλημα θα ήταν η καταδίκη αυτής της βιομηχανίας της ντροπής, της θανάτωσης ζώων με αποκλειστικό σκοπό την ικανοποίηση της ματαιοδοξίας ορισμένων με τον πιο αρρωστημένο τρόπο και το κέρδος. Η βιομηχανία αυτή δεν έχει τίποτα να ζηλέψει σε ανηθικότητα από το δουλεμπόριο άλλων εποχών ή τις μονομαχίες στις ρωμαϊκές αρένες και αποτελεί η ίδια περιβαλλοντικό έγκλημα και, ακόμη χειρότερα, έγκλημα εναντίον της ζωής.

.

Προφανώς, σκοπός των ακτιβιστών δεν είναι η ενσωμάτωση αυτών των ζώων στο τοπικό περιβάλλον αλλά να καταφέρουν ένα πλήγμα σε αυτό το αίσχος και να προκαλέσουν ένα κόστος που θα αποθαρρύνει σε κάποιο βαθμό αυτές τις δραστηριότητες. Τα εν λόγω ζώα είναι ήδη καταδικασμένα και μάλιστα πολλοί ισχυρίζονται με τρόπους θανάτωσης που κάθε άλλο παρά ανώδυνοι είναι, συνεπώς, δεν καταλαβαίνω τον ενδιαφέρον για το κατά πόσο μπορούν να επιβιώσουν μετά την απελευθέρωσή τους που μόνο ως εξόφθαλμα υποκριτικό μπορώ να χαρακτηρίσω. Αν όντως ενδιαφέρεστε για τη ζωή τους, γιατί δεν καταδικάζεται την εισαγωγή τους, την εκτροφή και τη θανάτωσή τους για ένα τόσο άθλιο σκοπό;

.

Η στάση απέναντι στο περιβάλλον απλώς και μόνο ως ωφελιμιστικά ορθής επιλογής, στερούμενης κάθε ηθικής ή σεβασμού προς τα πλάσματα με τα οποία μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο, μου είναι παντελώς αδιάφορη και δεν στερείται εγωισμού από τη μέχρι τώρα στάση μας. Οι ακτιβιστές ενήργησαν παρανόμως, αλλά ηθικότατα, βάζοντας πάνω από όλα το σεβασμό προς τη ζωή, κάτι που υπερβαίνει και τα ωφελιμιστικά περιβαλλοντικά κριτήρια. Αν ενδιαφέρεστε για το περιβάλλον, ξεκινήστε άλλη μια από τις περίφημες εκστρατείες σας διερευνώντας τη βιομηχανία γούνας που βασίζεται σε ζώα που υφίστανται κακομεταχείριση και σφαγιάζονται αποκλειστικά για αυτό τον ελεεινό σκοπό.

.

μετά τιμής,

ΥΠΟΓΡΑΦΗ

.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗ ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ:

.

Αγαπητέ κύριε ……,

.

Ευχαριστούμε πολύ για την επικοινωνία και την υποστήριξη.

Είναι γνωστό σε όλους ότι ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ έχει δημόσια και επίσημα λάβει θέση κατά της βιομηχανίας της γούνας και της αιχμαλωσίας και θανάτωσης γουνοφόρων ζώων σε εκτροφεία, όπως επίσης σε κάθε μορφή αιχμαλωσίας και εκμετάλλευσης ζώων (βλέπε τσίρκο, ζωολογικοί κήποι, εκθέσεις και εκτροφεία ζώων) και αγωνίζεται γι΄αυτό. Επίσης ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ εκπροσωπεί την Ελλάδα στο δίκτυο END CAP.

Ωστόσο είναι επίσης δεδομένη η αντίθεσή μας σε βίαιες και παράνομες ενέργειες των οποίων η εφαρμογή έχει αποδείξει ότι και αναποτελεσματικές είναι αλλά και πλήττουν ακόμη περισσότερο αυτά τα ήδη ταλαιπωρημένα ζώα αλλά και την ήδη ταλαιπωρημένη εικόνα «φιλόζωων και οικολόγων» στις τοπικές κοινωνίες. Το να καταστραφεί οικονομικά ένας Έλληνας εκτροφέας δεν λύνει το παγκόσμιο πρόβλημα της γούνας. Με τη βοήθεια όλων, πρέπει να πειστούν οι παραγωγοί ότι μπορούν να στραφούν σε άλλα επαγγέλματα και οι καταναλωτές ότι δεν χρειάζονται τις γούνες.

.

Ακραίες κινήσεις απελευθέρωσης γουνοφόρων ζώων προκαλούν περαιτέρω προβλήματα στην τοπική πανίδα, καθώς τα ζώα αυτά δεν μπορούν να προσαρμοστούν στην τοπική πανίδα και ως ξενικά αλλά και ως πρώην αιχμάλωτα (και αυτή είναι η πραγματικότητα).

Η τακτική του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ αλλά και άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων βασίζεται σε στρατηγικές και νόμιμες κινήσεις με τον ίδιο απώτερο στόχο τη σταδιακή μείωση και την εξάλειψη της αιχμαλωσίας ζώων. Η συνεργασία μας με τα αρμόδια Υπουργεία είναι διαρκής και πολυετής, όσο κι αν αυτό απαιτεί τεράστια αποθέματα υπομονής. Αν η επίσημη Πολιτεία δεν πιεστεί για την εφαρμογή νόμων αλλά και την υιοθέτηση ευρωπαϊκών οδηγιών σχετικών με τα θέματα της παράνομης εισαγωγής και εμπορίας ζώων αλλά και τα θέματα αιχμαλωσίας άγριων ειδών, οτιδήποτε άλλο θα παραμένει αποσπασματικό και αναποτελεσματικό.

Προσωπικά σας συγχαίρω για την αγάπη σας για τα ζώα και ελπίζω όλοι μαζί να καταφέρουμε περισσότερα για την κατάργηση της αιχμαλωσίας των ζώων.

.

Με εκτίμηση

.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΣΚΑΙ:

.

Αγαπητέ κ. ……,

.

Ο ΣΚΑΪ έμπρακτα υποστηρίζει και σέβεται το περιβάλλον, τη φύση και τα αδέσποτα και το έχει αποδείξει και προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με το θέμα.
.
Ίσως να γνωρίζετε ότι η εκπομπή Παρά Τρίχα έχει απελευθερώσει δεκάδες αδέσποτα από puppy mills και έχει σώσει πολλά περισσότερα.

.

Σας αναφέρουμε μόνο μερικές ειδήσεις στις οποίες το ΣΚΑΪ.gr αναφέρεται στα ζώα:

.

http://www.skai.gr/news/environment/article/150695/skylaki-eglovistike-se-diahoristiko-diazoma-stin-ethniki-odo/

http://www.skai.gr/news/greece/article/148604/diadiktyakos-apotropiasmos--25-7-2010/

http://www.skai.gr/news/environment/article/140681/ΗPETAκαλείτηνHermesναπάψειναχρησιμοποιείδέρματαεξωτικώνζώων06042010/

http://www.skai.gr/news/culture/article/144442/ena-narti-afieromeno-sta-adesnota-zoa/

.

Όσον αφορά στη συγκεκριμένη είδηση, δεν αναφέρεται πουθενά στο άρθρο ότι είμαστε υπέρ της δολοφονίας των ζώων για οποιοδήποτε λόγο.
Αναφέρουμε απλώς το περιστατικό όπως το έδωσε το αστυνομικό δελτίο.

Η τηλεόραση του ΣΚΑΪ είχε κάνει σχετικό ρεπορτάζ και εκπρόσωπος του Αρκτούρου σχολίασε ότι πρόκειται για περιβαλλοντικό έγκλημα. Το βίντεο υπάρχει στο συγκεκριμένο άρθρο.

.

Δεν πήραμε καμία θέση, απλώς το παρουσιάσαμε, όπως δηλαδή πρέπει να κάνουν τα ΜΜΕ.

.
Ευχαριστούμε για την επικοινωνία

.

ΣΚΑΪ.gr

.

ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΑΡΚΤΟΥΡΟ:

.

Αγαπητή κ. ……,
.
Σας ευχαριστώ θερμά για την απάντησή σας, αλλά θα επιμείνω ότι από τη στιγμή που επιλέξατε, ως ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, να τοποθετηθείτε δημόσια, θα έπρεπε κατ' ελάχιστον παράλληλα να καταδικάσετε εξίσου αποφασιστικά και τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις, διαφορετικά θα ήταν καλύτερα να μη λάβετε θέση. Εάν το πράξατε και ο ΣΚΑΙ πρόβαλε αποσπασματικά τη θέση σας, καλό θα ήταν να διαμαρτυρηθείτε για αυτό. Όσο για την οικονομική ζημία μιας τέτοιας επιχείρησης, νομίζω ότι αυτή δεν μπορεί να αποτελεί ζήτημα περισσότερο από ό,τι, κατ' αναλογία, η οικονομική ζημία ενός διακινητή δούλων από την απελευθέρωση δούλων από αντίστοιχους ακτιβιστές στον αμερικάνικο Νότο προ του Αμερικανικού Εμφυλίου, ενέργεια που θα μπορούσε εξίσου να καταδικαστεί με παρόμοια επιχειρήματα με αυτά που παραθέτετε και εσείς.
.
Φυσικά, πέρα από αυτό, κατανοώ τους λόγους που θα σας εμπόδιζαν να πάρετε δημόσια μια τέτοια θέση, αλλά αυτό είναι θέμα πολιτικής και όχι ηθικής. Αν ένας άνθρωπος αγανακτεί με την υφιστάμενη κατάσταση σε βαθμό ώστε να οδηγείται σε παρόμοιες ενέργειες, κανένας από εμάς δεν δικαιούται να τον καταδικάσει, κυρίως από τη στιγμή που η μοίρα των εν λόγω ζώων είναι ήδη καθορισμένη. Στην ιστορία της ανθρωπότητας, τα πιο ακραία εγκλήματα θεωρήθηκαν νόμιμα, φυσιολογικά, θεμιτά, μέρος της παράδοσης, επιταγές των θεών, οικονομικά αναγκαία (κοινότητες της Λατινικής Αμερικής εξαρτώνται από το εμπόριο ναρκωτικών και τη «φιλανθρωπία» των καρτέλ), συμπεριλαμβανομένων των ανθρωποθυσιών, της δουλείας, των βασανιστηρίων, της γενοκτονίας. Όσοι αντιστάθηκαν σε αυτά έγιναν πολλές φορές στόχος του νόμου και του όχλου. Το ζητούμενο είναι η αφύπνιση των κοινωνιών και η χειραφέτησή τους από εσφαλμένες αντιλήψεις. Φοβάμαι ότι τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται και με καταλύτη τη συμβολή ανθρώπων που είναι διατεθειμένοι να βάλουν το κεφάλι τους στον τορβά, χωρίς να υποτιμώ τις προσπάθειες άλλων με νόμιμα μέσα. Βλέπετε, οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν ακόμη και τους γνωστούς πολιτικούς προστάτες τους στο κοινοβούλιο, χάριν του πελατειακού μας συστήματος, ενώ τα ζώα δεν εκλέγουν βουλευτές και δεν κάνουν χορηγίες σε κόμματα.
.
Αντίστοιχη επιστολή διαμαρτυρίας απέστειλα και στον ΣΚΑΙ για τον τρόπο παρουσίασης της είδησης. Ακόμη και αν κάποιος δεν συμφωνεί με την ενέργεια, οφείλει με κάθε αναφορά σε αυτήν να καταδικάζει ακόμη εντονότερα την επιχείρηση. Ας μη λησμονούμε ότι τα εν λόγω ζώα εισάγονται στη χώρα από αυτές τις επιχειρήσεις και όχι από τους ακτιβιστές και ότι η ανεμπόδιστη λειτουργία τους σημαίνει τη συνέχιση αυτής της κατάστασης.
.
Προσωπικά, αν και κάθε άλλο παρά ακτιβιστής είμαι, αδυνατώ να καταδικάσω αυτούς τους ανθρώπους. Σας απευθύνομαι προσωπικά και σας ρωτώ ευθέως: εσείς, ως άνθρωπος και όχι με το ρόλο σας ως υποστηρικτής του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, α) θα τους καταδικάζατε; β) θεωρείτε σωστό να τους καταδικάζει κάποιος και να προβάλλει αυτή την καταδίκη αυτή από τα ΜΜΕ χωρίς να καταδικάζει και το υποτιθέμενο θύμα;
.
Σας ευχαριστώ και πάλι για την απάντησή σας και θα ήθελα την άδειά σας για το ενδεχόμενο να δημοσιεύσω πέραν των δικών μου επιστολών και τη δική σας απάντηση στο ιστολόγιό μου, χωρίς αναφορά ονομάτων.

.

Με εκτίμηση,

ΥΠΟΓΡΑΦΗ

.

ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΣΚΑΪ:

.

Σας ευχαριστώ, για την απάντηση, αλλά η αξιέπαινη δράση σας σε άλλες περιπτώσεις δεν αναιρεί αυτό που θεωρώ εσφαλμένη οπτική και αξιολόγηση προτεραιοτήτων της συγκεκριμένης είδησης. Σημειώστε ότι διαμαρτυρήθηκα και στον ΑΡΚΤΟΥΡΟ για το θέμα. Πρώτη προτεραιότητα είναι η απαγόρευση του αίσχους που ονομάζεται βιομηχανία παραγωγης γούνας από ζώα που εκτρέφονται και θανατώνονται αποκλειστικά για αυτό τον σκοπό. Αν και προσωπικά κάθε άλλο παρά ακτιβιστής είμαι, προτιμώ να σιωπώ παρά να καταδικάζω ανθρώπους που επενέβησαν με βάση τις επιταγές της συνείδησής τους για να διακόψουν ένα έγκλημα κατά της ζωής χιλιάδων ζώων.

.

Υπήρξε έγκλημα πριν από το έγκλημα κατά του περιβάλλοντος (αλήθεια, ποιο είναι αυτό αφού τα εν λόγω ζώα αναφέρεται ότι έτσι και αλλιώς δεν μπορούν να επιβιώσουν στο ελληνικό περιβάλλον, ενώ και η μοίρα που τα περίμενε τα ίδια ήταν η σφαγή για να αντικατασταθούν μετά υποθέτω από άλλες σειρές ζώων που επίσης θα σφαγιάζονταν;) και υπεύθυνος για την αλυσίδα των γεγονότων είναι ο εκτροφέας και όχι οι ακτιβιστές. Όταν είμαστε μάρτυρες ενός βιασμού εν εξελίξει, πρώτα σταματάμε τον βιασμό και μετά ασχολούμαστε με τις συνέπειες, όσο για τον υπαίτιο των όποιων συνεπειών, αυτός είναι ο αρχικώς αδικών, δηλαδή ο εκτροφέας, ο οποίος εισήγαγε και τα ζώα αυτά στη χώρα μας. Ακριβώς λόγω του προηγούμενου ιστορικού σας, θα περίμενα να είχατε κάνει μια αναφορά εναντίον της εκτροφής γουνοφόρων ζώων.

.

Με εκτίμηση,

ΥΠΟΓΡΑΦΗ

.

Από την κυρία του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ έλαβα εκ νέου απάντηση, αλλά επειδή πλέον η επιστολή απηχεί προσωπικές απόψεις, δεν θα τη δημοσιεύσω.

Σας προτρέπω να ασκήσετε και εσείς πίεση μέχρι να απαγορευθεί και να εξαλειφθεί η άθλια βιομηχανία γουνοφόρων ζώων.

.

Δεν υπάρχει καμία κοινωνική συνοχή μεταξύ εμού και όσων ασκούν τέτοια επαγγέλματα.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Η Τουρκία υπαναχωρεί στο θέμα του casus belli

Posted: September 1st, 2010, 12:14pm MDT by Πάνος

Η Αγκυρα δεν πρόκειται να άρει μονομερώς την απειλή πολέμου (casus belli) εναντίον της Ελλάδος για την επέκταση των χωρικών υδάτων της σε 12 ναυτικά μίλια. Αυτό ξεκαθάρισε χθες ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου σε δηλώσεις του πριν από τη συνάντησή του με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα στην Αγκυρα και μόλις [...]

E-Lawyer

Η εξύμνηση ποινικών αδικημάτων στην κρατική τηλεόραση

Posted: September 1st, 2010, 11:32am MDT by e-Lawyer

Ο Κώστας Τσόκλης είναι ένας από τους αγαπημένους μου εικαστικούς. Κυρίως επειδή στο έργο του υπάρχει το στοιχείο της πρόκλησης, είτε ζωγραφίζει ένα ταπεινό σπίρτο, είτε προσπαθεί να εγκαταστήσει το βυθό μιας θάλασσας σε ένα δωμάτιο, όσο κι αν αυτό θυμίζει επαρχιακή βιτρίνα μερικές φορές. Ο Κώστας Τσόκλης δήλωσε στην δημόσια τηλεόραση προ δεκαετίας ότι τον γοητεύει αισθητικά η επίθεση που ενέχει το αδίκημα του βιασμού και αναρωτήθηκε μήπως τελικά το θύμα προκαλεί αυτή την επίθεση. Προ ετών είχε δηλώσει ότι βρίσκει κάτι το γοητευτικό στις πυρκαγιές. Ακόμη πιο παλιά είχε οργανώσει ένα δρώμενο με σφαγή καρπουζιών για να σχολιάσει την απώλεια ανθρώπων σε κάποιο θερμό επεισόδιο. Οι αποτιμήσεις του είναι αισθητικές, πλήρως απελευθερωμένες από οποιαδήποτε κοινωνική χρηστικότητα (βλ. "ηθική"), υπέρμαχος πάντοτε του ότι η Τέχνη δεν είναι εκεί για να αναπληρώνει άλλες λειτουργίες, αλλά επειδή Είναι.
Οι απόψεις του Τσόκλη για τον βιασμό φαίνεται ότι δεν ενσωματώθηκαν όμως σε ένα έργο Τέχνης, ώστε να τύχουν εφαρμογής άλλες διατάξεις (άρθρο 16 Συντάγματος), αλλά μεταδόθηκαν από την δημόσια τηλεόραση. Οι θέσεις του μου ακούγονται ειδεχθείς - αισθητικά- και διαφωνώ κάθετα με αυτές ως νομικός, αλλά θα ήθελα να παρακολουθήσω και την υπόλοιπη εκπομπή για να έχω πλήρη εικόνα του πλαισίου (context) στο οποίο τις διατύπωσε. Διότι μπορεί, ας πούμε, να εξηγούσε το σκεπτικό ενός ήρωα κάποιου έργου (πλάγιος λόγος) οπότε δεν επιτρέπεται να το απομονώσουμε, γιατί έτσι δεν θα έχουμε πλήρη εικόνα των διανοημάτων του Τσόκλη ως προς το θέμα. Αρχικά διάβασα λοιπόν τις διαμαρτυρίες για τις ειδεχθείς απόψεις του Τσόκλη. Στη συνέχεια διάβασα τις διαμαρτυρίες που λένε ότι αν δεν αφήσουμε τον Τσόκλη να εκφραστεί, υποστηρίζουμε στην ουσία μια κακώς νοούμενη "πολιτική ορθότητα" που θα αναπαράγονται μόνο τα γνωστά και τα δεδομένα ( όπως ότι "ο βιασμός είναι αδίκημα"). Θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το θέμα με τους κανόνες της νομικής διαλεκτικής.
Ο κ. Τσόκλης φυσικά και έχει το δικαίωμα να εκφραστεί επί παντός επιστητού. Εάν όμως, οι πράξεις με τις οποίες εκφράζεται εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής κάποιας ποινικής διάταξης, αυτό είναι αντικείμενο προς εξέταση από τα αρμόδια όργανα. Επειδή σέβομαι το τεκμήριο της αθωότητας του κ. Τσόκλη, καθώς και ότι η πράξη έχει ήδη παραγραφεί αφού παρήλθε 10ετία, δεν θα τοποθετηθώ για το κατά πόσον υπέπεσε στο αδίκημα του άρθρου 184 Π.Κ. περί παρακίνησης σε τέλεση κακουργήματος. Δεν λέμε λοιπόν να καταδικαστεί ο κ. Τσόκλης, αλλά να εξεταστεί, όπως θα εξεταζόταν και κάθε άλλος πολίτης στη θέση του αν εξυμνούσε ένα ποινικό αδίκημα στη δημόσια τηλεόραση. Ουδείς σε μια δημοκρατία έχει το δικαίωμα να προβάλλει μια ανύπαρκτη ασυλία λόγω της ιδιότητάς του ώστε να αποφεύγει τη δημόσια λογοδοσία. Έτσι η ίδια η εξέταση του κ. Τσόκλη είναι πιο σημαντική από την τυχόν αθώωση ή καταδίκη του και δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να την επικρίνουμε εξ ορισμού. Θα είναι μια κίνηση ίσης μεταχείρισης: ο καλλιτέχνης δεν έχει μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης επειδή υπογράφει ως "καλλιτέχνης", αλλά για να παράγει απερίσπαστος το έργο του.
Υπάρχει όμως και το σκέλος της ευθύνης της δημόσιας τηλεόρασης για το περιεχόμενο των εκπομπών που μεταδίδει. Η ευθύνη του μέσου διαφοροποιείται ουσιωδώς από την όποια ευθύνη του φιλοξενουμενου μιας εκπομπής. Διότι όσον αφορά τις ενημερωτικές εκπομπές, ισχύουν δεσμευτικοί δεοντολογικοί κανόνες οι οποίοι ενσωματώνονται στο π.δ. 77/2003. Στο άρθρο 4 αναφέρεται ότι στις ενημερωτικές εκπομπές δεν επιτρέπεται να προβάλλονται σεξιστικά μηνύματα και δεν πρέπει να θίγονται ευάλωτες ή ανίσχυρες πληθυσμιακές ομάδες. Ανεξάρτητα δηλαδή απο το αν οι δηλώσεις Τσόκλη συνιστούν ή όχι "παρακίνηση", το βέβαιο είναι ότι αυτές μεταδόθηκαν από τους υπεύθυνους της εκπομπής και ότι αυτές όπως φαίνεται έχουν σεξιστικό περιεχόμενο που προσβάλλει τα θύματα βιασμού γενικά. Η εφαρμογή του π.δ. 77/2003 αποτελεί αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Ωστόσο κι εδώ θα πρέπει να εξεταστεί το πραγματολογικό μέρος, δηλαδή το context και το κατά πόσον πρόκειται για απόψεις ή για ερμηνευτικές σκέψεις σχετικά με κάποιο έργο τέχνης. Αυτή όμως είναι η αποστολή των αρμόδιων δικαιοδοτικών οργάνων και δεν βρίσκω για ποιο λόγο θα πρέπει να μας τρομάζει εξ ορισμού η ενάσκηση αυτής της αρμοδιότητας, την στιγμή που υπάρχουν πολλές δικλείδες και εγγυήσεις για την αποφυγή ή την ακύρωση μιας πιθανής άδικης καταδίκης.

var sc_project=894419; var sc_invisible=0; var sc_partition=7; var sc_security="8b0daec5";
View My Stats

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ο δήμος Θερμαϊκού και το δικαίωμα των Ρομά στη στοιχειώδη εκπαίδευση

Posted: September 1st, 2010, 10:15am MDT by Πάνος

Ένα από τα θέματα που μένουν συστηματικά στο περιθώριο στην όμορφη περιοχή μας είναι η έμπρακτη αμφισβήτηση της δυνατότητας των παιδιών Ρομά να πηγαίνουν στα σχολεία. Το θέμα έχει ήδη φτάσει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, αλλά και στην ΕΕ: http://hellenicaction.blogspot.com/2010/08/blog-post_6499.html Εδώ δεν έχουμε μια υπόθεση όπου μπορεί κανείς να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο. Οι [...]

E-Lawyer

Ανταπόκριση του υποψήφιου Ευρωδικαστή κ. Σισιλιάνου στις ερωτήσεις e-lawyer

Posted: September 1st, 2010, 9:52am MDT by e-Lawyer

Ενόψει της επιλογής ενός από τους τρεις Έλληνες υποψήφιους για τη θέση του δικαστή του Ευρωπαικού Δικαστηρίου των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων αναρτήθηκαν στο e-lawyer μια σειρά ερωτήσεις που αφορούν το Διαδίκτυο, τις διακρίσεις, το δικαίωμα ψήφου ομογενών, τη θρησκευτική ελευθερία, το δικαίωμα στέγασης των Ρομά και το γάμο ομόφυλων προσώπων. (βλ τις ερωτήσεις εδώ .)
Αρχικά ανταποκρίθηκε ο υποψήφιος Δικαστης κ. Πέτρος Στάγκος. Μπορείτε να διαβάσετε τις απαντήσεις του εδώ.
Προχθές ανταποκρίθηκε η υποψήφια Δικαστής κ. Μαρια Τσίρλη. Μπορείτε να διαβάσετε το μήνυμά της εδώ.
Σήμερα ελήφθη και η τρίτη και τελευταία ανταπόκριση υποψηφίου Δικαστή, του κ. Λίνου- Αλέξανδρου Σισιλιάνου, η οποία δημοσιεύεται αυτούσια παρακάτω. Ευχαριστούμε και τους τρεις υποψήφιους ευρωδικαστές για την ανταπόκρισή τους και ευχόμαστε να επιλεγεί ο/η καλύτερος/η.

Αξιότιμε κύριε Σωτηρόπουλε

Έλαβα το μήνυμα σας της 29.8 2010 και σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας το οποίο εκτιμώ ιδιαίτερα.

Πιστεύω, πράγματι, ότι τα σημαντικά και επίκαιρα ζητήματα που θέτετε είναι σκόπιμο να γίνονται αντικείμενο ευρύτερου διαλόγου. Σέβομαι απόλυτα τη στάση και τις απόψεις των εκλεκτών συνυποψηφίων μου. Ωστόσο, σε ό,τι με αφορά και ενόψει της διαδικασίας εκλογής που εκκρεμεί ενώπιον των αρμοδίων θεσμικών οργάνων, καθώς και των διατάξεων του Κανονισμού του Δικαστηρίου που αφορούν την αμεροληψία των Δικαστών, δεν θεωρώ πρέπον να δεσμεύσω την κρίση μου ως προς ζητήματα με τα οποία να έρθω ενδεχομένως αντιμέτωπος στο μέλλον υπό άλλη ιδιότητα.

Ευχαριστώ για την κατανόησή σας

Με εκτίμηση

Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος

var sc_project=894419; var sc_invisible=0; var sc_partition=7; var sc_security="8b0daec5";
View My Stats

NYLON

Γεωγραφικές κοινότητες, και charter cities.

Posted: September 1st, 2010, 9:00am MDT by Νίκος Δρανδάκης

Βρίσκω τον εαυτό μου να επανέρχεται συχνά – πυκνά στο κείμενο του Αρίστου Δοξιάδη “Νοικοκυραίοι, Ραντιέρηδες, Καιροσκόποι” (αναφέρθηκα σε αυτό πριν λίγο καιρό). Θεωρώ ότι είναι μια εξαιρετική ανάλυση του Ελληνικού προβλήματος, και μιας πιθανής λύσης του που θα στηρίζεται πάνω στις πραγματικότητες μας, και όχι σε (αριστερά – δεξιά) ιδεολογήματα.

Ξαναδιαβάζοντας το σήμερα (με αφορμή μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχα) έπεσα στην απάντηση που έδωσε ο Αρίστος στα σχόλια των αναγνωστών, και ειδικότερα σε αυτή την αναφορά:

Νομίζω οτι δεν υπάρχει τόσο έλλειμμα ανθρώπινου κεφαλαίου, όσο κοινωνικού κεφαλαίου. Η καινοτομία συχνά προκύπτει από δικτύωση και άτυπη συνεργασία. Αυτά σαφώς μας λείπουν, και πρέπει να δούμε πως θα τα αναπτύξουμε.

Αυτή ακριβώς η σκέψη είναι που με απασχολεί εδώ και καιρό, μετά και από άλλα πράγματα που έχω διαβάσει. Είχα πάντα την πεποίθηση ότι οι μητροπόλεις που παρουσιάζουν ανάπτυξη σε ένα (ή περισσότερους) επαγγελματικό κλάδο, το κάνουν επειδή έχουν καταφέρει να έχουν υψηλό ποσοστό συγκέντρωσης ανθρώπων και στελεχών αυτού του κλάδου, σε σχετικά μικρή γεωγραφική επιφάνεια.

Η Silicon Valley, το Hollywood, το City του Λονδίνου, και άλλες αντίστοιχες περιοχές, έχουν ένα βασικό πλεονέκτημα: ότι άνθρωποι με τα παρόμοια επαγγελματικά χαρακτηριστικά, γνωσιακό και μορφωτικό επίπεδο, και προσδοκίες, συνεβρίσκονται πάρα πολύ συχνά (σε καθημερινή oυσιαστικά βάση) συζητώντας τις ιδέες τους, τον κλάδο τους, τις δουλειές τους.

Όταν κάποιος έχει τη δυνατότητα να συζητήσει τις ιδέες του με ανθρώπους που μπορούν να τις καταλάβουν και να συνεισφέρουν στην κουβέντα, ένα μόνο αποτέλεσμα προκύπτει: οι ιδέες του γίνονται καλύτερες. Συχνά νομίζουμε ότι το Facebook, το Twitter και η Google προήλθαν από μια στιγμή μαγικής έμπνευσης. Η αλήθεια όμως έιναι ότι ήταν το αποτέλεσμα ενός οικοσυστήματος που καλλιεργεί ιδέες, τις μεταλάσσει, τις εμπλουτίζει, μέχρι κάποιες από αυτές να αποδειχθούν σπουδαίες. Η επιτυχία των εταιρειών της Silicon Valley δεν οφείλεται στο ότι υπάρχουν τεράστια κεφάλαια πρόθυμα να χρηματοδοτήσουν τις ιδέες. Τα κεφάλαια είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία της ανάπτυξης.

Το μεγάλο πρόβλημα για ένα προγραμματιστή που ζει στην Αθήνα και έχει μια καλή ιδέα, δεν είναι ότι δεν βρίσκει κεφάλαια να χρηματοδοτήσει τις ιδέες του. Είναι ότι συζητώντας γιαυτές, πιο εύκολα βρίσκει idea killers που είναι έτοιμοι να τον αποθαρρύνουν, παρά ανθρώπους που μπορούν έστω να κατανοήσουν για τι πράγμα μιλάει και ποιές είναι οι επιπτώσεις αυτού που προτείνει. Εξ ου και βλέπουμε συχνά προγραμματιστές να οργανώνουν co-working sessions στα πιο άσχετα μέρη, προκειμένου να κάνουν το χρόνο τους λίγο πιο δημιουργικό με τους peers τους.

Η σημαντικότερη ιδέα για την ανάπτυξη ενός κλάδου (όπως ο τεχνολογικός) δεν είναι το να βρεθούν οικονομικοί πόροι για την ενίσχυση του. Το σημαντικότερο είναι βρεθούν τρόποι για τη γεωγραφική του συγκέντρωση. Οι σχετικά λίγοι προγραμματιστές, web designers, και στελέχη του κλάδου είναι διασκορπισμένοι σε όλα τα σημεία της Ελλάδας (και κυρίως της Αθήνας – που είναι αρκετά μεγάλη για το μέγεθος της κοινότητας) χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να συνεβρίσκονται συχνά (έτσι, χωρίς προγραμματισμό), χωρίς να μπορούν να ανταλάσσουν τις ιδέες τους και να συνεργάζονται ευκαιριακά. Πιστεύω ότι υπάρχει ήδη μια καλή εμπειρία από τη συγκέντρωση γραφείων από graphic και art designers στην περιοχή του Ψυρρή, αλλά θα ήθελα οποιοσδήποτε γνωρίζει περισσότερα να επιβεβαιώσει/διαψεύσει.

Η πρόκληση λοιπόν, για την τεχνολογική κοινότητα της Ελλάδας (ή έστω, της Αθήνας) είναι βρεθεί μια ιδέα που θα μπορέσει σταδιακά να συγκεντρώσει τους χώρους εργασίας των ανθρώπων της σε μια κοινή περιοχή. Ένα μέρος που θα αναπτυχθεί εξαιτίας της κοινότητας, θα γίνει cool εξαιτίας της κοινότητας, θα οργανώνει events one the fly, θα οργανώνει “τεχνολογικές βόλτες”, θα είναι το μέρος που θα πειραματίζεται κάθε νέα ιδέα, κλπ κλπ. Μου άρεσε ΠΑΡΑ πολύ η σκέψη που είχε o Ryan Graves στο blog post “The Value of Customer Forgiveness“. Εκεί εξηγεί ότι το μεγάλο πλεονέκτημα που βρήκε μετακομίζοντας την εταιρεία του στο San Francisco ήταν ότι βρήκε ένα κοινό έτοιμο να “συγχωρήσει” τα προβλήματα που δημιουργούνται από μια νέα υπηρεσία, ακριβώς επειδή (οι κάτοικοι της πόλης) έχουν συνηθίσει ότι εκεί πειραματίζονται διαρκώς νέες εταιρείες, και νέες ιδέες. Στη δική τους μικρή κοινότητα, οι Έλληνες προγραμματιστές θα βρίσκουν πιο εύκολα κοινό να δοκιμάζει (και να δείχνει “ανοχή”) τις ιδέες τους.

Συμφωνώντας με τα συμπεράσματα του άρθρου του Αρίστου ότι η παράδοση μικρής, ατομικής επιχειρηματικότητας που έχει η χώρα μας μπορεί να αποτελέσει στο μέλλον πλεονέκτημα, θα ήθελα να συμπληρώσω την ιδέα με την ανάγκη να βρούμε ένα τρόπο ώστε – σταδιακά – να δημιουργήσουμε γεωγραφικά hubs μέσα στα οποία θα φιλοξενείται αυτή η μικρή, καινοτόμα επιχειρηματικότητα, ως μοναδική προϋπόθεση να ανθίσει και επηρρεάσει καταλυτικά την οικονομία μας.

Charter Cities

Στη βάση της η σκέψη αυτή προέρχεται από την σπουδαία (κατά τη γνώμη μου) πρόταση του οικονομολόγου Paul Romer, για τη δημιουργία των charter cities ως αντίδοτο των φτωχών χωρών στην υπανάπτυξη.

Ο Romer λέει ότι κανένας τόπος δεν είναι φτωχός επειδή οι άνθρωποι του τον έχουν κάνει τέτοιο. Είναι επειδή η κάθε κοινωνία λειτουργεί και συμβιώνει μέσα από ΚΑΝΟΝΕΣ οι οποίοι έχουν βαθιές ρίζες σε αυτήν, και συνεπώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξουν (δες σχετικά και την κατάρρευση των πολύπλοκων μοντέλων κατά Shirky). Προτείνει λοιπόν τη δημιουργία νέων πόλεων δίπλα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ανάπτυξης, οι οποίες θα λειτουργούν κάτω από νέους κανόνες και συμπεριφορές (ένα ιδιότυπο “σύνταγμα”), στις οποίες θα πηγαίνουν να κατοικούν αυτοβούλως οι κάτοικοι μια χώρας (ή ευρύτερης περιοχής).

Σαν επιτυχημένο παράδειγμα αυτού του μοντέλου ο Romer δείχνει το Χονγκ Κονγκ όπου πήγαιναν να ζήσουν όσοι Κινέζοι ήθελαν να δοκιμάσουν ένα διαφορετικό πρότυπο κανόνων διαβίωσης – κυρίως την ελεύθερη αγορά. Το Χονγκ Κονγκ στη συνέχεια έγινε (από τον Τενγκ Χσιάο Πινγκ) ο πιλότος για τη σταδιακή ανάπτυξη και εκβιομηχάνιση των πόλεων στα παράλια της Κίνας (Σαγκάη, κλπ).

Σκεφτείτε κάπου στην Ελλάδα να ιδρύαμε μια πόλη η οποία θα λειτουργούσε κάτω από νέους κανόνες, χωρίς τις παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας, με δικό της μοντέλο διοίκησης, και στην οποία θα μπορούσε να κατοικήσει όποιος Έλληνας ήθελε, και αν δεν άντεχε τις συνθήκες, να μπορούσε να επιστρέψει. Τι θα γινόταν αυτή η πόλη? Αναμφίβολα, ο σπόρος της αλλαγής και στην υπόλοιπη Ελλάδα σε βάθος χρόνου. Τέτοιους μικρούς σπόρους δημιουργικότητας και ανάπτυξης προτείνω να δημιουργήσουμε μέσα στις υπάρχουσες πόλεις μας.

Δείτε την ομιλία του Romer στο TED όπου παρουσιάζει την ιδέα του.

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ Πολιτικό ιστολόγιο

Permalink for '_________________________________________________________________________/2010/09/01/%ce%9d%ce%ad%ce%b1_%ce%a0%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%bf%cf%82'

Νέα Πελοπόννησος

Posted: September 1st, 2010, 7:33am MDT by Πέτρος Τατούλης

Νέα Πελοπόννησος

Τηλεοπτική εμφάνιση Πέτρου Τατούλη

Posted: 31 Aug 2010 06:06 AM PDT

Σήμερα το βράδυ στις 10:30 ο Πέτρος Τατούλης θα εμφανισθεί στο "Αποκαλυπτικό Δελτίο" του Extra 3 και τον Γιάννη Παπαγιάννη.

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

You are subscribed to email updates from Νέα Πελοπόννησος - Πέτρος Τατούλης To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.	Email delivery powered by Google
Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610

αναΜορφωση - Ιστολογιο

Η αρχη του τελους της νικοτινοπληκτης Ελλαδας?

Posted: September 1st, 2010, 6:12am MDT by S G

Επιτελους, ξεκιναει σημερα καθολικη απαγορευση του καπνισματος σε δημοσιους χωρους. Τα επιχειρηματα τα εχουμε δωσει συστηματικα και εκει μπορει να βρει κανεις απαντησεις στα περισσοτερα επιχειρηματα, σοβαρα ή σαχλα, που διατυπωνονται κατα της απαγορευσης.

Θα αφιερωσω ομως μια παρεκβαση δυο γραμμων να εκφρασω την απορια μου για ατομα, που εν μερει εμπνεομενοι απο αντιαμερικανικα αντιμεταρρυθμιστικα αντιφιλελευθερα (?) αισθηματα, θεωρουν την απαγορευση μια επιθεση στον παλιο καλο τροπο ζωης τους, αλλα την ιδια στιγμη δηλωνουν οτι “αν η αγορα πραγματικα ηθελε μη καπνιστικα μπαρ και χωρους διασκεδασης, τοτε οι επιχειρηματιες θα τα εφτιαχναν”. Αποριας αξιο, πως συμβιβαζεται να ειναι κανεις κατα των μεταρρυθμισεων προς μια πιο ελευθερη αγορα και κοινωνια, αλλα να αρθρωνει ενα οφθαλμοφανως σαχλο επιχειρημα (βλ μια καταρριψη εδω) που και Ταλιμπαν της ελευθερης αγορας δυσκολευονται να πιστεψουν.

Τελοσπαντων, λογικη βρισκω την μειωση των προστιμων που ανακοινωθηκε με προειδοποιηση οτι θα εφαρμοζονται αυστηρα, στα πλαισια της αντεγκληματικης λογικης ήπια-ανελεητα. Ελπιζω να εφαρμοστει στην πραξη, η συνεχης ανακοινωση νομων χωρις προβλεψεις για την τηρηση τους, δεν βλαπτει μονο το συγκεκριμενο αγαθο που προστατευει ο νομος, βλαπτει και την γενικη αισθηση ευνομιας και σεβασμου στο κρατος που πρεπει να αποκτησουμε σε αυτην την χωρα.

Διακινδυνευω καποιες ερασιτεχνικες προβλεψεις, αν τηρηθουν οι νομοι:

Με το που εφαρμοστει καλα η απαγορευση, η χωρα μας θα γινει ελκυστικοτερη για ξενους αλλα και ντοπιους επισκεπτες. Πληθος δραστηριοτητων, απο μια διαδρομη με ταξι μεχρι ενα γευμα σε εστιατοριο θα γινουν πραγματικα πιο ευχαριστες, ακομα και για οσους σημερα καπνιζουν. Περιμεντε κανα χρονο για να το νιωσετε.

Σε 2-3 χρονια οι φωνες κατα της απαγορευσης θα εχουν εξαφανιστει σχεδον εντελως.

Σε 10 χρονια ο αριθμος των καπνιστων θα εχει πεσει κατα 30-40% και πανω.

Σε 15 χρονια η επιπτωση της απαγορευσης στην υγεια των Ελληνων θα ειναι μετρησιμη και σημαντικη.

Σε 30 χρονια τα παιδια μας θα μας θεωρουν καννιβαλους που ανεχομασταν το καπνισμα σε δημοσιους χωρους.

Η Γενιά των 700 ευρώ

Συντονισμός

Posted: September 1st, 2010, 5:38am MDT by G700

Εδώ και ένα μήνα επικρατεί στη δημόσια συζήτηση, παράλληλα με τα μέτρα του Μνημονίου, η ανασχηματισμολογία. Αν και προσφιλές σπορ της ελληνικής μιντιακής και πολιτικής ζωής, επί της ουσίας σ’ αυτή τη φάση δεν ενδιαφέρει κανένα. Κι ας εκμαιεύεται η γνώμη του πολιτών ότι είναι υπέρ μέσα από διάφορα δημοσκοπικά τερτίπια, βλέπε την πρόσφατη έρευνα της GPO.

Προφανώς και στο κυβερνητικό σχήμα υπάρχουν σοβαρές υστερήσεις με μεγαλύτερη απ’ όλες την υγεία και στη συνέχεια την ανάπτυξη. Θα ήταν ευπρόσδεκτο να άλλαζαν οι τελευταίοι σε επιδόσεις Υπουργοί. Ωστόσο, αν η κυβέρνηση δομικά και ουσιωδώς πάσχει από κάτι αυτό είναι η έλλειψη συντονισμού της δημοσιονομικής με την αναπτυξιακή και κλαδική πολιτική.

Ο νομπελίστας καθηγητής και τακτικός συνομιλητής του Πρωθυπουργού, Joseph Stiglitz, μελετώντας την ασιατική κρίση στα τέλη της δεακετίας του ’90 έχει δείξει ότι ένας σημαντικός λόγος αποτυχίας της διαδικασίας οικονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών πολιτικών που ευαγγελίζονται οι διεθνείς οργανισμοί, είναι η λανθασμένη χρονική κλιμάκωση των μέτρων πολιτικής.

Σύμφωνα με τον Stiglitz καθοριστικός παράγοντας στην αντιμετώπιση της κρίσης είναι η διαμόρφωση ενός κέντρου συντονισμού των δημοσιονομικών μέτρων με τις μικροοικονομικές διαρθρωτικές αλλαγές και τις κλαδικές παρεμβάσεις. Δεν μπορεί για παράδειγμα την εσωτερική υποτίμηση να την επιμερίζονται μονομερώς οι μισθοί και να μη γίνεται τίποτα στο επίπεδο του αποπληθωρισμού των τιμών. Ούτε είναι δυνατόν να απουσιάζει μια πολιτική στήριξης της ρευστότητας ή έστω στήριξης των επιχειρηματικών προσδοκιών που αυτή τη στιγμή βρίσκονται υπό κατάρρευση. Και φυσικά δεν μπορεί από τη μία να περικόπτονται οριζοντίως οι μισθοί όλων ανεξαιρέτως στο Δημόσιο και στην υγεία τα πιράνχας να συνεχίζουν να κάνουν πάρτι.

Συνεπώς, κι επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα εύκολης επανεκκίνησης ή εξόδου από την κρίση μέσα από την αλλαγή προσώπων και μόνο, θα ήταν χρήσιμο να επιχειρηθεί η δημιουργία ενός άτυπου οργάνου συντονισμού και διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, το οποίο θα έχει καθημερινή πρόσβαση στο λεγόμενο economic intelligence, θα το αναλύει, και με βάση τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από το Μνημόνιο και τις ανάγκες για βαθιές αλλαγές που πρέπει να γίνουν θα συγχρονίζει το ρυθμό του συνόλου της οικονομικής πολιτικής. Και φυσικά για να υποστηριχτεί τεχνικά ένα τέτοιο εγχείρημα θα χρειαστεί σοβαρότητα και σωστές επιλογές στελεχών, συνεργατών και συμβούλων.

Oikonomika Blog

Robert Kientz: Gold, silver market suppression failures flash buy signal

Posted: September 1st, 2010, 3:53am MDT by Chrysotheras

Gold and Silver Market Suppression Failures Flash Buy Signal
"I am writing this in a 5-part series. The first three parts will document in as much detail as space allows the methods and actors involved in the historic and current price suppression of the gold market.
The fourth piece will tell you how to profit from gold, and the fifth from silver. These last two parts are really how to survive it first, and then profit from it. I say this because the gold market is an economic signal that cannot be ignored, no matter how much the powers that be want you to. If the powers that be are trying this hard to suppress this invaluable economic signal, then this is one ominous sign that we are in for a large economic ‘adjustment’ period.
Each piece will be released on consecutive days. Please be patient as the story is gradually told. I endeavored to put as much information here as to make this a solid basis for gold (and silver) market investment analysis, and not a typical ‘one-off’ chart and recommendation piece ..."
A series of essays that has begun to be posted at Seeking Alpha by Robert Kientz, an auditor and former broker and currency market analyst, is worth looking up at the Seeking Alpha website.
The essays are titled "Gold and Silver Market Suppression Failures Flash Buy Signal". You can find the first of the series HERE, and the second one HERE ...

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Κόψιμο!

Posted: September 1st, 2010, 2:10am MDT by sxoliasths

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4591906 ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΑ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ Εξαφανισμένα τα… τασάκια από το πρωί! ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010 ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΑ είναι από σήμερα τα καπνιστήρια και εξαφανισμένα τα τασάκια σε όλους τους στεγασμένους δημόσιους χώρους και τις επιχειρήσεις, αφού άρχισε η εφαρμογή της γενικής απαγόρευσης του καπνίσματος. Εν μέσω των αντιδράσεων αρκετών επιχειρηματιών που υποστηρίζουν [...]
Η μετανεωτερικότητα στη διαχείρηση της μνήμης του Εμφυλίου: ένα μνημείο πεσόντων

Posted: September 1st, 2010, 2:06am MDT by Πάνος

Το μνημείο που είναι στημένο στο Νεστόριο ίσως αποτελέσει υπόδειγμα για τα μνημεία του μέλλοντος, στους δήμους ή τα χωριά που θα θελήσουν να εντάξουν τον Εμφύλιο σε μια κοινή (κοινά αποδεχτή) αφήγηση. Ας αφήσουμε την (ανεπανάληπτη!) αισθητική κατά μέρος και ας δούμε λίγο τα μηνύματα που εκπέμπει αυτή η εικαστική και συνάμα πολιτική μαρτυρία. [...]

e-rooster.gr

Γιατί θέλω να γίνω δήμαρχος

Posted: September 1st, 2010, 1:48am MDT by Τάσος Αβραντίνης

Ξεκινώ κάθε πρωί να πάω στο γραφείο. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζω στο δρόμο είναι παρατημένες σακούλες σκουπιδιών λίγα μόλις μέτρα από τον κάδο απόρριψης. Συχνά στο πεζοδρόμιο, έξω από την πόρτα γειτονικής πολυκατοικίας, κάποιος ένοικος έχει «ακουμπήσει» την παλιά του τηλεόραση ή κάποια άλλη ηλεκτρική συσκευή χωρίς προηγουμένως να συνεννοηθεί για την παραλαβή της με την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου. Όλοι γνωρίζουν καλά ότι μολονότι είναι πολύ αυστηρός ο κανονισμός καθαριότητας του Δήμου σχεδόν ποτέ δεν επιβάλλονται πρόστιμα στους δημότες που τον παραβιάζουν. Κι όχι μόνο τώρα που έχουμε προεκλογική περίοδο, αλλά όλο τον καιρό – δεν αρέσει, βλέπετε, στη δημοτική αρχή να έρχεται σε προστριβές με τους δημότες-ψηφοφόρους της.

Πρέπει επίσης να προσέξω γιατί ο πεζόδρομος μπροστά από το σπίτι μου που το απόγευμα θα παίζουν μπάλα τα παιδιά της γειτονιάς είναι γεμάτος από περιττώματα σκύλων. Κάποιοι ασυνείδητοι ιδιοκτήτες δεν τα μάζεψαν. Αλλά κι ο Δήμος Αθηναίων δεν έχει τοποθετήσει τα ειδικά σκάμματα με χώμα ή άμμο για τις ανάγκες των σκύλων και των γάτων, που έγιναν πολυπληθείς.

Προχωρώ προς το αυτοκίνητό μου. Αναγκαστικά, αφού με τα μέσα μαζικής μεταφοράς (μετρό με μετεπιβίβαση στο Σύνταγμα και μετά στη Συγγρού το λεωφορείο, με τις αναμονές στις στάσεις) θα κάνω 50 λεπτά, και όταν βρέχει περισσότερο. Φτάνω στο αυτοκίνητο. Το αριστερό του καθρεφτάκι σπασμένο. Για την ακρίβεια, ξεχαρβαλωμένο στη στήριξή του. Κάποιο όχημα πέρασε τη νύχτα σύρριζα και το κοπάνησε, χωρίς βέβαια ο οδηγός ν’ αφήσει τα στοιχεία του. Έρμαιο του κάθε ασυνείδητου το αυτοκίνητό μου, αφού στην Αθήνα δεν προβλέφθηκαν γκαράζ στις πολυκατοικίες ή πολλά από εκείνα που δημιουργήθηκαν μετατράπηκαν παράνομα σε καταστήματα, αποθήκες ή διαμερίσματα. Τον νόμο για τα γκαράζ του Μάνου τον πήρε το λαϊκίστικο ποτάμι. Χωρίς το καθρεφτάκι του οδηγού, το οδήγημα είναι επικίνδυνο. Δεν σκέφτομαι τόσο τα λεφτά που θα δώσω, όσο τις χαμένες ώρες στο συνεργείο.

Βάζω μπρος και φεύγω. Σταματώ τελευταία στιγμή στο φανάρι που δεν φαίνεται αν είναι πράσινο ή κόκκινο, γιατί ακριβώς στη διάβαση των πεζών έχει παρκάρει ένα φορτηγό που ξεφορτώνει εμπορεύματα για το σούπερ μάρκετ λίγο παρακάτω. Από την άλλη μεριά η διάβαση είναι κλειστή από ένα σπορ αυτοκίνητο σκαρφαλωμένο στο πεζοδρόμιο. Κάποια μαμά με το παιδί στο καροτσάκι, αγχωμένη, μη έχοντας άλλη επιλογή κατεβαίνει βιαστικά στο οδόστρωμα.

Προχωρώ κι αντιλαμβάνομαι ότι έκανα μεγάλο λάθος να πάρω το αυτοκίνητό μου. Η Σταδίου είναι κλειστή. Την έκλεισαν 50 διαδηλωτές όλοι κι όλοι. Δεν διακρίνω τα συνθήματα μέσα από τις φωνές και τις ντουντούκες, αλλά παρατηρώ ότι είναι με επιμέλεια ακροβολισμένοι πίσω από τεράστια πανό σύμφωνα με τις οδηγίες που έχουν λάβει κατά τη διάρκεια της «επαναστατικής» τους εκπαίδευσης: πώς να δείχνουμε δεκαπλάσιοι απ’ όσοι είμαστε («αραία-αραία, να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα»). Έχω το χρόνο να παρατηρήσω επίσης τους αστυνομικούς που προστατεύουν τους διαδηλωτές και εμποδίζουν εμένα. Θα μπορούσαν άνετα να τους περιορίσουν στα πεζοδρόμια ή σε μια λωρίδα του οδοστρώματος, ώστε να περάσουμε. Όμως όχι. Ούτε η αστυνομία ενδιαφέρεται για την παρακώλυση της δουλειάς μας, την ελευθερία της μετακίνησής μας ή τον τζίρο των καταστημάτων της οδού Σταδίου. Τη βολή τους ψάχνουν όλοι. Καθένας σε βάρος των άλλων.

Ενώ βρίσκομαι εγκλωβισμένος μου τηλεφωνεί η γυναίκα μου ότι κάτι της έτυχε και πρέπει να πάω στο γραφείο της να τη βοηθήσω. Καταφέρνω να στρίψω και σε λίγο βρίσκομαι στη Σόλωνος, στο ύψος της Βουκουρεστίου. Ξοδεύω άλλα είκοσι λεπτά ψάχνοντας μάταια για θέση να σταθμεύσω. Υποτίθεται ότι το παρκάρισμα στις θέσεις ελεγχόμενης στάθμευσης επιτρέπεται για λίγες μόνον ώρες, ώστε να εξυπηρετούνται οι επισκέπτες του Κέντρου που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους και να φύγουν. Όμως βλέπω αυτοκίνητα στην ίδια ακριβώς θέση που τα είδα και χθες το απόγευμα όταν ήρθα να την πάρω. Χωρίς να έχουν πληρώσει, εννοείται. Ποντάρουν –και ορθώς– στην αμέλεια της δημοτικής αστυνομίας.

Βρίσκω τελικά θέση σ’ ένα ιδιωτικό γκαράζ που κοστίζει δεκατέσσερα ευρώ η ώρα.
Ανεπαισθήτως, η πόλη Αθήνα έχει μεταβληθεί σε κόλαση για τους κατοίκους. Καμιά δημοτική αρχή δεν έκανε τον κόπο, όχι να επιληφθεί, αλλά τουλάχιστον να εντοπίσει τα αίσχη. Για να μην κάθομαι, όμως, στη γωνία να πετροβολώ ανεύθυνα όλες τις δημοτικές αρχές, αποφάσισα, μαζί με άλλους, να δράσω σαν υπεύθυνος πολίτης
Bγαίνω πεζός από το γκαράζ. Αν νομίζετε πως περπατώ στα διαπλατυσμένα πεζοδρόμια, έχετε γελαστεί. Δεν διαπλατύνθηκαν για τους πεζούς αλλά για τα… τραπεζοκαθίσματα. Μια καφετέρια αριστερά τα έχει καταστήσει αδιάβατα, τοποθετώντας «τραπεζάκια έξω». Η καφετέρια έχει βάλει και ζαρντινιέρες στο κράσπεδο του πεζοδρομίου για να περιχαρακώσει την «ιδιοκτησία» της. Αν τουλάχιστον πλήρωναν ενοίκιο στο Δήμο… Έτσι λοιπόν, συνωστιζόμενος στο στενάδι, με το επόμενο αυτοκίνητο ανεβασμένο στο πεζοδρόμιο, καταφέρνω να φτάσω στον πεζόδρομο, όπου περπατώ σε μια στενή λωρίδα πλάτους μετά βίας ενάμιση μέτρου, γιατί κι εκεί είναι αραδιασμένα τραπεζοκαθίσματα δεξιά κι αριστερά. Ο μονότονος και εκκωφαντικός «νεανικός» ήχος της καφετέριας, που θεωρεί ότι έτσι γίνεται ελκυστικότερη, ανταγωνίζεται εκείνον των μοτοσικλετών, που έχουν αφαιρέσει τον σιγαστήρα από την εξάτμισή τους. Δολιχοδρομώ μαζί τους ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, στα «τραπεζάκια έξω» και σε κάτι ζαρντινιέρες που έχουν προβλεφθεί για να στολίζεται ο πεζόδρομος. Οι ζαρντινιέρες είναι γεμάτες πεταμένα αποτσίγαρα, χαρτιά, κυρίως περιτυλίγματα από σουβλάκια.

Ξαναβγαίνω στο δρόμο, τον διασχίζω, αφού πρώτα περάσουν όλα τα αυτοκίνητα (στην Ελλάδα τα αυτοκίνητα έχουν προτεραιότητα). Σκοντάφτω όμως στην προσπέλαση στο απέναντι πεζοδρόμιο. Μια σειρά παρκαρισμένων αυτοκινήτων στην άκρη του δρόμου είναι τόσο κοντά το ένα με το άλλο –σχεδόν ακουμπούν– ώστε δεν χωράει πεζός ανάμεσά τους. Ακουμπώ σε ένα από αυτά για να δρασκελίσω («σαλτάρισμα» λέγεται) κι αυτό αρχίζει έναν διαβολεμένο συριγμό. Κακότεχνος συναγερμός.

Δεν ξέρω πόσο έχει νόημα να συνεχίσω, αλλά τα περιστατικά που σας διηγήθηκα είναι αληθινά μέχρι κεραίας. Ανεπαισθήτως, η πόλη Αθήνα έχει μεταβληθεί σε κόλαση για τους κατοίκους. Καμιά δημοτική αρχή δεν έκανε τον κόπο, όχι να επιληφθεί, αλλά τουλάχιστον να εντοπίσει τα αίσχη. Για να μην κάθομαι, όμως, στη γωνία να πετροβολώ ανεύθυνα όλες τις δημοτικές αρχές, αποφάσισα, μαζί με άλλους, να δράσω σαν υπεύθυνος πολίτης. Κατεβαίνω για Δήμαρχος. Και εύχομαι καλή ψήφο σε όλες και όλους στις 7 του Νοέμβρη.

Τάσος Αβραντίνης

Koblopoulos...

Η κατάχρηση

Posted: September 1st, 2010, 1:42am MDT by John 25aris

(Για το Θάνο και για όσους μπήκαν έστω μία φορά να τσεκάρουν αν έχει ανέβει κάτι τόσο καιρό στον κομπλόπουλο, για τον Αντώνη και το Χοντρό και για την Ε.)

Ποιο είναι το νόημα των καταχρήσεων; Ή μάλλον, γενικότερα, της αυτοκαταστροφής; Έχουμε ξαναμιλήσει γι' αυτά...Είναι τα Βάσανα. Τα βάσανο του καθενός από εμάς, απλά εκφρασμένο σε διαφορετική προσωπική μορφή( θυμίζοντας τη "βούληση" του Σοπνεχάουερ ή το Θεό του Σπινόζα). Προσπαθώ να γράψω πολύ τεχνικά και δεν τα καταφέρνω: γιατί τρώμε τον εαυτό μας;! Με ποικίλες αφορμές και αιτίες, μέσω διαφορετικών τρόπων και συνηθειών τρώμε το σώμα και το πνεύμα μας! Είμαστε τόσο αδύναμοι ή γνωρίζουμε κάτι μυστικό, που οι γύρω μας, ακόμα και οι πιο κοντινοί, αγνοούν;

Κατ' αρχάς, είναι η ευχαρίστηση, η απόλαυση: όλες οι καταχρήσεις σου δίνουν μια, μεγάλη ή μικρή, ποσότητα απόλαυσης. Και ,όπως αξιωματικά πιστεύουμε, οι άνθρωποι δεν είναι όλοι τους χαζοί! Και επειδή, λίγο πολύ είναι όλοι φτιαγμένοι από τα ίδια υλικά( τα γνωστά "εγκεφαλικά κύταρρα"), μάλλον είναι σχεδόν όλοι τους έξυπνοι- ή μάλλον ,ακριβέστερα, "ορθολογικοί". Δηλαδή ξέρουν τα κακά του καπνίσματος, του αλκοόλ, της φούντας, της ηρωίνης ή του λιπαρού φαγητού και ανταλάσσουν ποσότητα με ποιότητα: λιγότερα χρόνια ζωής, αλλά γεμάτα με μεγαλύτερη απόλαυση. Είτε το δέχεσαι, είτε όχι, δεν δικαιολογείται αποδεικτικά. Εγώ το δέχομαι και η λέξη "ακρασία" είναι αυστηρά άνευ περιεχομένου. Δεν υπάρχει "δεν κρατήθηκα": διάλεξες αυτό που πίστευες ότι ήταν το καλύτερο εκείνη τη στιγμή, απλά μετά κατάλαβες ότι υπερέβαλες και το άλλαξες. Οι προτιμήσεις μάγκα αλλάζουν με το χρόνο, δυστυχώς...

Εγώ δέχομαι ολοκληρωτικά το παραπάνω. Και θα προσπαθήσω να το βελτιώσω: το trade-off δε λαμβάνει χώρα μόνο μεταξύ ευχαρίστησης και φθοράς, αλλά είναι πολύ πιο πολύπλοκο! Είναι ένα παιχνίδι μεταξύ φθοράς και προσωπικότητας! Σ' αυτή την ανταλλαγή( για τους οικονομολόγους, σ' αυτή τη βελτιστοποίηση) οι δυνάμεις που παίζουν ρόλο είναι πολλές, τρομακτικά πολλές. Σ' αυτή την επιλογή παίζουν ρόλο τα παιδικά σου βιώματα, τα λάθη σου, τα κόμπλεξ σου, οι ζήλειες σου, τα πάθη σου, η Ύπαρξη σου! Το πόσο θα διαλέξεις να αυτοκαταστραφείς είναι το βασικό ζήτημα ακόμα και της θρησκείας( θυμίσου Αδάμ-Εύα, μήλα κλπ)! Αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της Ύπαρξης μας το πόσο θέλει να αυτοκαταστραφεί! Αντικατοπτρίζει σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά της ζωής: το πόσο θες να ρισκάρεις, πού θέλεις να αρχίσεις και πού να σταματήσεις. Το πώς θέλεις να σε βλέπει ο μεγάλος Άλλος, δηλαδή πώς θέλει να σε βλέπει ο ίδιος σου ο εαυτός, το πώς θέλεις να σε βλέπουν οι άλλοι. Ειδικά αυτό το τελευταίο...

Η απόλαυση είναι απλά μια αφορμή: στέκει πρώτη και "σημαντικότερη", απλά για να καλύψει τις βαθύτερες και ουσιαστικότερες άπειρες αιτίες. Μέσα στην απειρία, όμως, κάποιες στέκουν πρώτες και σημαντικότερες: οι γονείς σου και το πόσο σε πίεσαν, με ποιους τρόπους και σε τι σημείο, οι φίλοι σου και τα παιδικά χρόνια του δημοτικού, το ξεπέταγμα και τα άγουρα χρόνια του γυμνασίου, τα καθοριστικότερα των καθοριστικών χρόνια του Λυκείου( αχ πάλι αυτά...), την βασιλική οδό της φοιτητικής ζωής- τέλος εδώ, πιο μετά δεν έχουμε πάει και η ανάρτηση είναι ξεκάθαρα προσωπική. Τόση φιλοσοφία θέλει;! Το να αποφασίζεις το πώς και το πόσο θες να αυτοκαταστραφείς είναι το πιο θεμελιώδες στοιχείο της Ύπαρξης σου, επηρεάζεται από το σύνολό της. Δεν είναι απλά και μόνο "η γεύση", "η κάβλα", "η μαστούρα" ή "το κλάσιμο"! Αφού όλα τα ξέρεις από πριν, τις συνέπειές τους και τα προβλήματα που σου δημιουργούν: τι να κάνουμε όμως που το σχέδιο ζωής σου σταθμίζει πολύ την απόλαυση στο παρόν;! Σου επιτρέπουμε όμως να γκρινιάζεις και να επιβεβαιώνεις κάθε φορά πόσο πολύ αλλάζουν οι προτιμήσεις- η συνάρτηση χρησιμότητας- με το πέρασμα του χρόνου...

Είναι παραπάνω από απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι τα παραπάνω ισχύουν μέσα σε κάποια όρια και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις: δεν ισχύουν για την πρώτη φορά και η δικαιολόγηση είναι πολύ ακραία όσον αφορά τους τρελούς ή τα πρεζάκια( μπορεί να υποστηριχθεί με συνέπεια, όμως και κάποιοι το κάνουμε). Αλλά και το τι θέλεις να δοκιμάσεις δεν είναι μια επιλογή που γίνεται σε καθορισμένες χρονικές στιγμές υπό συγκεκριμένες συνθήκες; Όπως επιβεβαιώνουν και οι κανίβαλοι των κοινωνικών επιστημών- aka "Οικονομολόγοι"- είναι και μάλιστα μια επιλογή που μπορεί να μελετηθεί με τα ίδια εργαλεία με όλες τις άλλες( βλέπε το έργο του μεγάλου Gary Becker και του διαδόχου του Steven Levitt). Αχ αυτή η Επιλογή και η Ευθύνη: τυρρανούν κάθε σόφρωνα νου από την πρώτη στιγμή! Ψάχνουμε το σωστό μείγμα, το κατάλληλο για την πάρτη μας modus vivendi, το πώς θα την περνάμε ρε αδερφέ από την πρώτη στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη μας. Και μέχρι το τέλος, πολλές λεπτομέρειες βρίκονται ακόμα προς διευρεύνηση- ακόμα και την τελευταία στιγμή...

Οπότε ρε μάγκες( και αυτό απευθύνεται πρώτον και κύριον στον εαυτό μου!): αράξτε! Όλοι ξέρουμε ότι κάτι βαθύτερο παίζει, απλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς! Και για όσους "δε σας έχει απασχολήσει το θέμα" ξεφορτώστε λίγο μαγκιά! Όλους μας απασχολεί, αλλά με τη μορφή διαφορετικών ερωτημάτων, προβλημάτων και βασάνων. Όσο μπορούμε ηρεμία αδέρφια και προσεκτικότερη σκέψη: όσο πιο πολύ μπορούμε- να μη ζοριστούμε και παραπάμω απ' όσο πρέπει όμως, ε;- να σκεφτούμε το τι θέλουμε και πόσο. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις τις πολλές "μετάνοιες" και τις πολλές βαριές ανάσες μετά τα 50. Όσο πιο πολύ μπορείς- και αυτό μια επιλογή είναι και θα την αλλάζεις όσο περνάει ο καιρός. Και είναι και ο συμβιβασμός, η "εκ των υστέρων εκλογίκευση": το παρελθόν πάντα φαίνεται πολύ πιο ωραίο απ' ότι πραγματικά το ένιωσες, ενώ το μέλλον είναι αβέβαιο και με άπειρες βαριέντες στο παιχνίδι! Αλλά να ξέρεις ότι όσο πιο πολύ το σκέφτεσαι, τόσο πιο λιγότερο θα το μετανιώνεις μετά- υπάρχουν και εξαιρέσεις, ευτυχώς. Τι διάολο, εμείς που το σκεφτόμαστε νυχθημερόν εδώ και καμιά δεκαριά χρόνια, μαλάκες είμαστε;! Εντάξει μπορεί, αλλά και κάτι δε θα ξέρουμε;

Ο καθένας με τον τρόπο του είναι μοναδικός, και σπουδαίος και τιποτένιος, και μάγκας και φλώρος, και μαλάκας και σωστός με έναν ανεπανάληπτο τρόπο. Και ο καλύτερος τρόπος για να το δεις αυτό, είναι να δεις το πόσο επιτρέπουμε στο σαράκι του αυτοφαγώματος να μας τρυπήσει, μέχρι που να φτάσει. Δεν είναι αστείο σύντροφοι, είναι σημαντικό! Μην το λοιδωρείτε και μην το ικτίρετε: μπορεί να σας( με) καταπιεί! Να είστε καλά σύντροφοι, σας φιλώ και σας ευχαριστώ...

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ο Αύγουστος (2010) της καλύβας

Posted: September 1st, 2010, 12:20am MDT by Πάνος

…ήταν ένας μακρύς μήνας, με ακραίες εναλλαγές θερμοκρασίας και συναισθημέτων. Συνολικά ανέβηκαν 119 καινούρια ποστ. Παραγωγικότατος υπήρξε ο σχολιαστής, με δεκάδες ποστ, και παραγωγικός ο sissa ban dahir, με 10 αναρτήσεις, ενώ έδωσαν το παρόν ο Μιχάλης Μιχελής και ο Γιώργας. Οι επισκέψεις έφτασαν τις 70.905. Τα δέκα δημοφιλέστερα του Αυγούστου: Ένα βιβλίο για τον [...]

www.liberalism.gr

ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΠΟΥΤΙΝ ΜΕ LADA

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

2010-08-31 21:32:32
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

2010-08-31 21:27:57
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
FORUM ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

2010-08-31 19:30:54
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Posted: August 31st, 2010, 7:04pm MDT

2010-08-31 19:04:08

Σκέψεις ενός ντροπαλού-Μπλο(γ)κ σκεψογραφίας

Πλατφόρμα blog μπορεί, blog καθ’ εαυτό όχι

Posted: August 31st, 2010, 4:09pm MDT by Ντροπαλός

“Έμπαινα” και εγώ στο “τρωκτικό“. Προφανώς δεν έχει σημασία, εάν έμπαινα σπάνια ή κάθε ημέρα· δεν έχει σημασία, εάν απέρριπτα ως σκανδαλολάγνα και προκαλόντα τον ηθικό πανικό τα άρθρα του· ούτε έχει σημασία, εάν συμφωνούσα με αυτά, που έγραφε, ή απλώς έμπαινα μέσα για να αντλώ την ικανοποίηση της διαφοροποίησης και της “ανωτερότητας” από την [...]

Ελευθερία / Liberty

Should being born in the USA make you a citizen?

Posted: August 31st, 2010, 3:58pm MDT by Yulie Foka

USA Today August 31, 2010 With the economic recovery faltering and midterm elections approaching, simmering anger against illegal immigrants seems to be reaching a new boiling point. Polls show most Americans back Arizona's controversial new law aimed at arresting undocumented immigrants, and now support is growing for an even more drastic move to deny citizenship to babies born in the U.S.
U.S. citizens who say they were tortured get their day in court

Posted: August 31st, 2010, 3:42pm MDT by Yulie Foka

Washington Post Editorial August 31, 2010 The allegations are sadly familiar by now: The men were picked up by U.S. military forces, locked in tiny cells, deprived of sleep, and subjected to extreme temperatures and loud music. What makes these allegations extraordinary is that the men in question, Donald Vance and Nathan Ertel, are U.S. citizens who were working in 2006 for an Iraqi security
The Iraq war leaves a fog of ambiguity

Posted: August 31st, 2010, 3:39pm MDT by Yulie Foka

Washington Post August 31, 2010 Now that the Iraq war is over -- for U.S. combat troops, at least -- only one thing is clear about the outcome: We didn't win. We didn't lose, either, in the sense of being defeated. But wars no longer end with surrender ceremonies and ticker-tape parades. They end in a fog of ambiguity, and it's easier to discern what's been sacrificed than what's been gained.

BizWriter.gr [Beta]

AdWords-Solutions is a Google AdWords Certified Partner

Posted: August 31st, 2010, 2:47pm MDT by BizWriter.gr
AdWords-Solutions is a Google AdWords Certified Partner!
Related posts:

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Aνήκει και στους Παλαιστίνιους

Posted: August 31st, 2010, 1:41pm MDT by sxoliasths

To μισό φυσικό αέριο και πετρέλαιο ανήκει στους Παλαιστίνιους. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=351296&dt=31/08/2010 Filed under: σχολιαστής
Γκόλφ και χαμαιλέοντας

Posted: August 31st, 2010, 12:07pm MDT by sxoliasths

Η Πυλία μπήκε στη νέα εποχή. Γκόλφ, εκατοντάδες πισίνες, κατασκευές δίπλα στην περιοχη Νατούρα, αλλαγή δρόμων, δουλειές με φούντες. Ο χαμαιλέοντας τα μαζεύει και …φεύγει. Στην ουσία με τη λειτουργία και των γκόλφ στη Γιάλοβα και την επιβάρυνση θα εξαφανιστεί. Βέβαια στην εποχή της κρίσης και του ΔΝΤ, όποιος πει τίποτα κατά των επενδύσεων στους [...]
Επιτέλους, πάγος στον Ψωμιάδη!

Posted: August 31st, 2010, 11:26am MDT by Πάνος

Δεν το περιμέναμε, αλλά ο Σαμαράς το τόλμησε: Ή αφαιρείς τον αδερφό σου από τη λίστα των αντιπεριφερειαρχών, ή φέρε πίσω το χρίσμα! Η πρωτοβουλία Σαμαρά είναι η αρχή του τέλους της πολιτικής ασυδοσίας του Ζορρό. Μακάρι να τσινήξει, ώστε να δώσει την ευκαιρία στη ΝΔ να τον ξεφορτωθεί – να απαλλαγεί και η Θεσσαλονίκη [...]

GreekForum

Ορισμένοι απεργοί πείνας είναι λιγότερο αριστεροί από άλλους...

Posted: August 31st, 2010, 10:32am MDT by GreekForum

...και περισσότερο νεκροί.
Ίσως γι'αυτό δεν έχουν την τύχη να πολυασχολούνται μαζί τους τα ελλαδικά ΜΜΑ.
Διαβάστε για τον νεκρό απεργό πείνας, θύμα της σοσιαλιστικής πολιτικής του αντι-συνταγματάρχη, πρώην αποτυχημένου πραξικοπηματία Ούγκο Τσάβες...

Ημερολογιο Ιδεων

Δει δη ανθρώπων…

Posted: August 31st, 2010, 9:01am MDT by kostis

Η κυβερνητική πολιτική στην οικονομία έχει ένα χαρακτηριστικό που δεν έχει επισημανθεί επαρκώς. Με πίεση από την τρόικα λαμβάνει κάποιες δύσκολες αποφάσεις. Αυτές, όμως, που μέχρι στιγμής έχουν προχωρήσει είναι αυτές που απαιτούν απλώς νομοθετική πρωτοβουλία: Περικοπές μισθών, αυξήσεις του ΦΠΑ, ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό κ.λπ. Αντίθετα, προχωρούν ελάχιστα ή καθόλου πολιτικές που απαιτούν σχεδιασμό, συλλογική προσπάθεια και συντονισμό. Το ΕΣΠΑ είναι κολλημένο. Το ΤΕΜΠΜΕ βούλιαξε. Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ καρκινοβατούν. Οι συμβάσεις παραχώρησης στη σφαίρα της θεωρίας. Οι αποκρατικοποιήσεις έχουν γίνει ασκήσεις επί χάρτου. Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας λεκτικό σχήμα. Όλα αυτά, όμως, είναι που κρατούν ζωντανή την αγορά και δημιουργούν ανάπτυξη. Γι’ αυτό και υπάρχει έντονη ανησυχία όλων των παραγωγικών φορέων.

Η δημοσιονομική εξυγίανση είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την υπέρβαση της κρίσης. Αφήστε, που ούτε αυτή θα επιτευχθεί αν πέσουμε σε βαθύ τέλμα ύφεσης και δεν υπάρχουν επαρκή έσοδα για τον προϋπολογισμό. Η ανάπτυξη δεν διατάσσεται. Απαιτεί πολλές φορές συγκρούσεις και ανάληψη πολιτικού κόστους. Απαιτεί, όμως, εξίσου σοβαρό σχεδιασμό και ανθρώπους με διοικητικές ικανότητες που σε σύντομο χρονικό διάστημα θα μπορέσουν να δώσουν χειροπιαστά αποτελέσματα. Εκεί η τρόικα δεν έχει καμιά συνταγή. Η αξιοποίηση των καλύτερων στελεχών με γνώση και αποτελεσματικότητα είναι μονόδρομος. Και αυτό δεν φαίνεται να γίνεται.

KOΠΕΡΝΙΚΟΣ

H συνεντευξη του Κώστα Μπακογιάννη στη REAL NEWS της Κυριακής

Posted: August 31st, 2010, 7:25am MDT by Kopernikos

Ακολουθεί κείμενο συνέντευξης Κώστα Μπακογιάννη στη REAL NEWS της Κυριακής (29/8) Επισυναπτόμενα pdf συνέντευξης από εφημερίδα. Ο Κώστας Μπακογιάννης τονίζει με κάθε απάντηση και σε κάθε λέξη την υπερκομματική υποψηφιότητά του. Καλοδεχούμενη η στήριξη της Ν.Δ. αλλά, αν εκλεγεί, θα επισκεφθεί και θα καλέσει, όπως λέει, όλους τους πολιτικούς αρχηγούς στο όμορφο Καρπενήσι. Αλλά και στην ερώτηση αν

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ Πολιτικό ιστολόγιο

Permalink for '_________________________________________________________________________/2010/08/31/%ce%9d%ce%ad%ce%b1_%ce%a0%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%bf%cf%82'

Νέα Πελοπόννησος

Posted: August 31st, 2010, 7:24am MDT by Πέτρος Τατούλης

Νέα Πελοπόννησος

Η αναπόφευκτη επιλογή Τατούλη – Οι σκέψεις στο ΠΑΣΟΚ, η στρατηγική του πρώην υπουργού
ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ: Δεν είμαι αντάρτης. Τακτικός στρατιώτης είμαι!
Σαμαράς – Έλσα: Παραμένει η απόσταση παρά την ολιγόλεπτη συνάντηση
ATHENSART 2010»BLACKLEMON: ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΩΝ «ATHEN
Το «παραμύθι με τον Δράκο»

Η αναπόφευκτη επιλογή Τατούλη – Οι σκέψεις στο ΠΑΣΟΚ, η στρατηγική του πρώην υπουργού

Posted: 31 Aug 2010 02:33 AM PDT

Η υποψηφιότητα Τατούλη καταγράφει ήδη μια δυναμική και η έλξη μοιάζει μοιραία.

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ: Δεν είμαι αντάρτης. Τακτικός στρατιώτης είμαι!

Posted: 31 Aug 2010 01:13 AM PDT

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ: Δεν είμαι αντάρτης. Τακτικός στρατιώτης είμαι!

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

Σαμαράς – Έλσα: Παραμένει η απόσταση παρά την ολιγόλεπτη συνάντηση

Posted: 30 Aug 2010 09:52 PM PDT

Προσπάθεια να χαμηλώσουν οι τόνοι στο θέμα της Περιφέρειας Πελοποννήσου με τις τοποθετήσεις της βουλευτού Αργολίδας Έλσας Παπαδημητρίου κατέβαλε σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς, που όπως δήλωσε ο ίδιος στο...

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

ATHENSART 2010»BLACKLEMON: ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΩΝ «ATHEN

Posted: 30 Aug 2010 09:17 AM PDT

Η πρωτοβουλία «Athens Art- 2010» υπηρετεί στο έπακρο αυτό το σπάνιο ζητούμενο: η τέχνη να εκφράζει τη ζωή, να είναι σε διάλογο με την κοινωνία

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

Το «παραμύθι με τον Δράκο»

Posted: 30 Aug 2010 02:53 AM PDT

Αληθεύει ότι ο βασικός λόγος που ο Σαμαράς οδηγήθηκε στην επιλογή Δράκου για την Περιφέρεια Πελοποννήσου έχει να κάνει με την επίσκεψη των τριών νομαρχών Κορίνθου, Αρκαδίας και Αργολίδας στο γραφείο...

Τα δύσκολα προβλήματα απαιτούν καθαρές απόψεις, τολμηρές λύσεις και αποφασιστικές πράξεις. Στο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ηθικό αδιέξοδο υπάρχει διέξοδος.

You are subscribed to email updates from Νέα Πελοπόννησος - Πέτρος Τατούλης To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.	Email delivery powered by Google
Google Inc., 20 West Kinzie, Chicago IL USA 60610

The Greek Crisis

EFG Eurobank Net Slumps 61%

Posted: August 31st, 2010, 4:47am MDT by Yulie Foka

Wall Street Journal August 31, 2010 EFG Eurobank Ergasias SA, Greece's second-largest lender by assets, said second-quarter net profit skidded 61%, weighed down by rising provisions on consumer loans and narrower margins. Net profit for the three months to June 30 was €34 million ($43.3 million), down from €88 million a year earlier, as provisions for bad loans jumped 21% to €346 million, the

Ελευθερία / Liberty

Who Else Will Speak Up?

Posted: August 31st, 2010, 4:44am MDT by Yulie Foka

New York Times Editorial The hate-filled signs carried recently by protesters trying to halt plans to build an Islamic center and mosque in Lower Manhattan were chilling. We were cheered to see people willing to challenge their taunts and champion tolerance and the First Amendment. But opportunistic politicians are continuing to foment this noxious anger. It is a dangerous pursuit. Already New
Incidents at Mosque in Tennessee Spread Fear

Posted: August 31st, 2010, 4:42am MDT by Yulie Foka

New York Times August 30, 2010 After a suspected arson and reports of gunshots at an Islamic center in Tennessee over the weekend, nearby mosques have hired security guards, installed surveillance cameras and requested the presence of federal agents at prayer services. Muslim leaders in central Tennessee say that frightened worshipers are observing Ramadan in private and that some Muslim

A Blog About Nothing

MoMA Marches to the Beat of History

Posted: August 31st, 2010, 4:40am MDT by Yulie Foka

Wall Street Journal
August 31, 2010

The faux documentary on Charles Foster Kane that follows his death at the beginning of Orson Welles's Citizen Kane (1941) is one of the cleverest pieces in the movie's brilliant puzzle. With its mix of pristine and artificially aged footage, sternly detached narrator, newsreel-style editing, quirky grammar and grandiose title, News on the March sends up the newsreel series The March of Time, which entertained American moviegoers from 1935 to 1951.

The Museum of Modern Art is marking the 75th anniversary of that ground-breaking series—which brashly mingled actuality with Hollywood-style narrative techniques—by screening nine programs containing dozens of episodes, organized by curator Charles Silver. The retrospective is being presented in collaboration with HBO Archives, which has been managing and restoring the films. (On Sunday, cable viewers will be able to catch Turner Classic Movies' four-hour March of Time marathon.)

Mr. Welles had been a gung-ho performer on the radio version of The March of Time, which launched in 1931 after Time Inc.'s Roy E. Larsen had the idea of hiring actors to dramatize news items. The catchy title came from a Harold Arlen song written for Broadway, and such actors as Everett Sloane, Art Carney and Agnes Moorehead were enlisted to impersonate newsworthy figures like Adolf Hitler and Franklin and Eleanor Roosevelt (though the FDR skits were dropped after the president complained). Hugely popular, the broadcasts were a publicity gold mine for Time magazine.

More

Journalist Walter Winchell appears in The March of Time episode 'What to Do With Germany,' from 1944.

The Greek Crisis

Euro-Zone Confidence Improves

Posted: August 31st, 2010, 3:48am MDT by Yulie Foka

Wall Street Journal August 30, 2010 Consumers in the 16 nations that use the euro became more upbeat about the outlook for the economy and less fearful of losing their jobs in August, driving a revival of confidence in the currency area. In a monthly survey published Monday, the European Commission's overall Economic Sentiment Indicator, or ESI, rose to 101.8 from 101.1, in line with forecasts

KOΠΕΡΝΙΚΟΣ

Η καινούρια ΝΔ απειλεί και τον Μαντούβαλο

Posted: August 31st, 2010, 3:12am MDT by Kopernikos

Σε όλα τα γκάλοπ, ο Μαντούβαλος προηγείται. Γέμισε και τον Πειραιά με αφίσες. Στη Νέα Δημοκρατία δεν αισθάνονται καθόλου καλά. Έχει καταλήξει σε ομηρικό ζήτημα η αναζήτηση υποψηφιότητας στο λιμάνι. Ο ένας μετά τον άλλο απορρίπτουν τις προτάσεις, αν και διαρρέουν ότι θα αποτελεί μεγάλη έκπληξη η τελική επιλογή. Το κρατάμε αυτό, γιατί μεγάλη έκπληξη ήταν και ο Κικίλιας και θα εκπλαγούμε περισσότερο

e-rooster.gr

Η «παντιέρα ρόσα» του ΕΒΕΑ

Posted: August 31st, 2010, 1:44am MDT by Πάσχος Μανδραβέλης

Μπορεί να συγκινήθηκε μέχρι και ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης από την εκτίμηση του ΕΒΕΑ ότι «το Μνημόνιο δεν αποτελεί συνολική μεταρρυθμιστική προσπάθεια, αλλά μια τοκογλυφική διαδικασία επιβολής εύκολων, ισοπεδωτικών και αναποτελεσματικών επιλογών που, αντί να εκσυγχρονίζουν, κατεδαφίζουν, αντί να αναπροσανατολίζουν, αποσυνθέτουν και αντί να εξοικονομούν πόρους, προσθέτουν φτώχεια, διευρύνουν ανισότητες και αποδυναμώνουν ελπίδες και προοπτικές», αλλά σαφώς η στόχευση είναι διαφορετική. Αλλαι μεν αι βουλαί ΣΥΡΙΖΑ, άλλα δε ΕΒΕΑ κελεύει. Η σύμπτωση αφορά μόνο την ανάλυση του προβλήματος της ελληνικής οικονομίας.
η ελληνική οικονομία χρειάζεται και τη ζήτηση, η οποία όμως έπεται της παραγωγής, όπως το κάρο μπαίνει μετά τα άλογα. Η λογική της ανάπτυξης διά της κατανάλωσης (την οποία ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας επί Αλογοσκούφη) δεν αποδείχθηκε μόνο βραχυπρόθεσμη, είναι σήμερα αδύνατη
Στην Ελλάδα ανάπτυξη θεωρείται να παράγουν οι Γερμανοί κι εμείς να τους βοηθάμε να εμφανίζουν καλό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Εξ ου και ο πανσυντεχνιακός κλαυθμός ότι οι περιοριστικές πολιτικές στη ζήτηση υπονομεύουν την ανάπτυξη. Η αλήθεια είναι ότι ο περιορισμός του διαθέσιμου εισοδήματος βλάπτει την παραγωγή, αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας (με έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της τάξης του 15%), η παραγωγή που βλάπτεται είναι αλλού. Δηλαδή η κλασική κεϊνσιανή συμβουλή να ανοίγουμε αχρείαστες τρύπες για να διοχετευθεί εισόδημα στην αγορά και αυτό με τη σειρά του να τροφοδοτήσει τη ζήτηση και συνεπώς την παραγωγή, στην περίπτωσή μας δεν δουλεύει. Το πλεονάζον εισόδημα που θα διοχετευθεί θα πάει στους Ισπανούς για να αγοράσουμε ντομάτες, στους Χιλιανούς για μήλα, στους Τούρκους για φακές και στους Γερμανούς για αυτοκίνητα. Εμείς στο τέλος της ημέρας θα μείνουμε με τις τρύπες και με την απορία πώς από ρυθμό ανάπτυξης 4% βρεθήκαμε (μόλις κόπηκαν τα δανεικά) στο μείον 4%.

Ο περιορισμός της ζήτησης είναι αναγκαίος, ειδικά αν σου κόψουν τον τροφοδότη λογαριασμό των δανεικών και (κατά πολλούς στις διεθνείς αγορές) αγύριστων. Δεν είναι όμως ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη. Για να ξεκολλήσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται και τη ζήτηση, η οποία όμως έπεται της παραγωγής, όπως το κάρο μπαίνει μετά τα άλογα. Η λογική της ανάπτυξης διά της κατανάλωσης (την οποία ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας επί Αλογοσκούφη) δεν αποδείχθηκε μόνο βραχυπρόθεσμη, είναι σήμερα αδύνατη. Λεφτά δεν υπάρχουν, όπως θα έλεγε και ο πρωθυπουργός.
το Μνημόνιο δεν είναι ευαγγέλιο ούτε ό, τι καλύτερο μπορούσε να μας τύχει. Απλώς ήμασταν τυχεροί να βρούμε τα 110 δισ. ευρώ που έχουμε άμεση ανάγκη και τα τρία χρόνια να τα αλλάξουμε όλα. Πριν απ’ όλα τις αντιλήψεις μας για την οικονομία
Η αλήθεια είναι ότι το Μνημόνιο τα αλλάζει όλα. Πιο βίαια από όσο θα μπορούσαμε να το κάνουμε πριν από μερικά χρόνια, αλλά σίγουρα δραστικά. Το στρεβλό οικονομικό μοντέλο -το οποίο απομυζά με συνέπεια ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρών του κ. Μίχαλου στο ΕΒΕΑ- έχει τελειώσει. Μαζί με την τακτική να μειώνουμε την ανεργία διά μαζικών προσλήψεων στο Δημόσιο (ώστε να ανοίγουν τις κεϊνσιανές τρύπες), έχουν τελειώσει και οι πρακτικές της στρεβλής επιχειρηματικότητας: και τα μαγαζάκια των 50 τ. μ. με τους συντελεστές κέρδους 200% (πώς αλλιώς θα τα βγάζουν πέρα, πληρώνοντας και διά των υψηλών ενοικίων τη φούσκα της κτηματαγοράς;), και οι επενδύσεις που μόνο στόχο έχουν φοροαπαλλαγές και κρατικές ενισχύσεις, και οι υπηρεσίες που δεν χρειάζονται σε κανέναν παρά μόνο στους πολιτικούς πάτρωνες των παραγωγών τους (26 εφημερίδες έχει η Αθήνα, 10 κανάλια και ουκ έστιν αριθμός ραδιοφώνων). Η χρεοκοπία και ουχί το Μνημόνιο τα αλλάζει όλα.

Ετσι, παρά τους κλαυθμούς της ανορθολογικής Αριστεράς ότι το Μνημόνιο αποτελεί την αιχμή του δόρατος του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου, αποδεικνύεται ότι το ντόπιο κεφάλαιο συνοδοιπορεί μαζί της κατά του Μνημονίου, ενώ το διεθνές κεφάλαιο δεν δίνει φράγκο. Σίγουρα το Μνημόνιο δεν είναι ευαγγέλιο ούτε ό, τι καλύτερο μπορούσε να μας τύχει. Απλώς ήμασταν τυχεροί να βρούμε τα 110 δισ. ευρώ που έχουμε άμεση ανάγκη και τα τρία χρόνια να τα αλλάξουμε όλα. Πριν απ’ όλα τις αντιλήψεις μας για την οικονομία.

Πάσχος Μανδραβέλης

———————————————–

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 29/8/10

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

…επέπεσαν επί του Μνημονίου

Posted: August 31st, 2010, 12:46am MDT by sxoliasths

Ενδιαφέρον κείμενο για την πολιτική του ΠΑΣΟΚ. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/08/2010_413055 Οι ιδανικοί αυτόχειρες Tου Κωστα Iορδανιδη Η κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου είναι μάλλον καινοφανής. Δεν συγκροτείται από «πολιτικούς» με την παραδοσιακή έννοια της λέξεως, αφού απώλεσε την ικανότητα χειραγωγήσεως του αίσθηματος των μαζών, όπως επί δεκαετίες έπραττε το ΠΑΣΟΚ. Δεν συγκροτείται καν από «τεχνοκράτες», διότι αυτή [...]
Ο Πάγκαλος «αδειάζει» τον ΓΑΠ

Posted: August 30th, 2010, 10:25pm MDT by Πάνος

Η άποψη του αντιπροέδρου της κυβέρνησης διατυπώνεται ενώ στη Βουλή έχει ήδη κατατεθεί αίτημα του ΠΑΣΟΚ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, υπέρ της οποίας έχει ταχθεί κατ’ επανάληψη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, που είχε δώσει εντολή τον περασμένο Φεβρουάριο στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ Χ. Παπουτσή να καταθέσει τη σχετική πρόταση. Χθες επικρατούσε [...]

Eye of the Rooster

Feeds

Unread items (100)

Posted: September 2nd, 2010, 12:39pm MDT by G700

Posted: September 2nd, 2010, 7:33am MDT by Πέτρος Τατούλης

Posted: September 2nd, 2010, 7:25am MDT by info@re-public

Posted: September 2nd, 2010, 7:23am MDT by Kumi Naidoo

Posted: September 2nd, 2010, 7:23am MDT by Victor Ponta

Posted: September 2nd, 2010, 7:22am MDT by Jutta Urpilainen

Posted: September 2nd, 2010, 6:37am MDT by Dimitris Agorastos (~JimHellas)

Posted: September 2nd, 2010, 2:45am MDT by Πάνος

Posted: September 2nd, 2010, 2:08am MDT by sxoliasths

Posted: September 2nd, 2010, 1:21am MDT by sxoliasths

Posted: September 2nd, 2010, 1:19am MDT by Πάνος

Posted: September 1st, 2010, 10:00pm MDT by BizWriter.gr

Posted: September 1st, 2010, 5:01pm MDT by Περαστικός

Posted: September 1st, 2010, 12:14pm MDT by Πάνος

Posted: September 1st, 2010, 11:32am MDT by e-Lawyer

Posted: September 1st, 2010, 10:15am MDT by Πάνος

Posted: September 1st, 2010, 9:52am MDT by e-Lawyer

Posted: September 1st, 2010, 9:00am MDT by Νίκος Δρανδάκης

Posted: September 1st, 2010, 7:33am MDT by Πέτρος Τατούλης

Posted: September 1st, 2010, 6:12am MDT by S G

Posted: September 1st, 2010, 5:38am MDT by G700

Posted: September 1st, 2010, 3:53am MDT by Chrysotheras

Posted: September 1st, 2010, 2:10am MDT by sxoliasths

Posted: September 1st, 2010, 2:06am MDT by Πάνος

Posted: September 1st, 2010, 1:48am MDT by Τάσος Αβραντίνης

Posted: September 1st, 2010, 1:42am MDT by John 25aris

Posted: September 1st, 2010, 12:20am MDT by Πάνος

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:32pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 9:27pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT

Posted: August 31st, 2010, 7:30pm MDT