Οι εχθροί της προόδου
Νοε 16th, 2009 | Πάσχος Μανδραβέλης| Κατηγορία: Πάσχος Μανδραβέλης |
Email This Post
|
Print This Post
|
Ενα καημό έχει η συντηρητική Αριστερά και τον διαλάλησε με πλείστα όσα αφιερώματα. Το ερώτημα που στοιχειώνει στη σκέψη της είναι «μετά την πτώση του Τείχους έγινε ο κόσμος καλύτερος;». Οι απαντήσεις φυσικά είναι «όχι», και μιλάμε για «απαντήσεις» και ουχί για «απάντηση» διότι η συντήρηση έχει πολλά ποδάρια.
Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, τα πράγματα είναι απλά: η απελευθέρωση εκατομμυρίων ανθρώπων είναι «ιστορική οπισθοδρόμηση», οπότε περιμένει τον μαρμαρωμένο Γ.Γ. να αναστηθεί και να ξαναχωρίσει στα δύο την πόλη.
Υπάρχουν όμως και άλλες νεοκομμουνιστικές λογικές, οι οποίες επειδή μοιάζουν ευλογοφανείς, είναι και πιο ύπουλες. Η μία λέει ότι «η πτώση του Τείχους δεν έκανε τον κόσμο καλύτερο, διότι υπάρχουν πολλά ακόμη τείχη να γκρεμιστούν.
Η αλήθεια είναι ότι τα τείχη είναι πολλά. Οχι μόνο αυτά που φαίνονται, όπως στη Λευκωσία, αλλά υπάρχουν κοινωνικά και οικονομικά τείχη εντός των ελεύθερων κοινωνιών, τα οποία πρέπει να γκρεμιστούν. Το γεγονός, όμως, ότι υπάρχουν αυτά τα τείχη δεν σημαίνει ότι δεν έγινε τίποτε την 9η Νοεμβρίου του 1989. Μπορεί οι κάτοικοι του Ανατολικού Βερολίνου να μην έγιναν ευτυχισμένοι, αλλά αν μη τι άλλο μπορούν να περνούν την πύλη του Βραδεμβούργου χωρίς να κινδυνεύουν να τους πυροβολήσουν στην πλάτη, όπως γινόταν την 8η Νοεμβρίου 1989. Μπορεί να μην έχουμε τον επί γης παράδεισο, αλλά εκατομμύρια ανθρώπων γεύτηκαν για πρώτη φορά την ελευθερία τους. Μπορεί να παχαίνουν πίνοντας Coca-Cola ή να έχουν καρδιαγγειακά προβλήματα τρώγοντας στα McDonalds, αλλά τουλάχιστον έχουν να φάνε. Και κυρίως μπορούν να επιλέξουν. Μπορεί να μην γκρεμίστηκε το τείχος της Λευκωσίας, αλλά από τα δύο τείχη που είχε η Ευρώπη έπεσε το ένα. Δεν είναι «η πρόοδος» που πολλοί διαλαλούν, αλλά πώς να το κάνουμε; Είναι 50% πρόοδος· κανείς λογικός -όσο κι αν είναι αριστερός- δεν δικαιούται να απαξιώνει.
Η δεύτερη αντίρρηση έχει να κάνει με τον χρόνο. Πολλοί σπουδαιοφανείς λένε πως αν και πέρασαν είκοσι έτη, το χάσμα μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού είναι διακριτό. Βέβαια, αν και το ίδιο επιχείρημα γράφτηκε και την 9η Νοεμβρίου του 1999 (στο πρώτο αφιέρωμα για την πτώση του Τείχους), πρέπει να παραδεχθούμε τη μισή του αλήθεια. Πραγματικά: οι Δυτικοβερολινέζοι παραμένουν πιο πλούσιοι από τους Ανατολικούς, οι επιχειρήσεις στα δυτικά δουλεύουν καλύτερα από τα ερείπια του υπαρκτού, τα ποσοστά ανεργίας στην Ανατολή είναι υψηλότερα απ’ ό,τι στη Δύση.
Το ερώτημα όμως εδώ είναι «τι, ακριβώς, συγκρίνουμε»; Η πρώην Δυτική Γερμανία δεν έζησε τον όλεθρο του 40χρονου υπαρκτού σοσιαλισμού. Εχτισε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δομές, αντιλήψεις, παραγωγική ηθική. Στην Ανατολική Γερμανία, οι μόνοι παραγωγικά εργαζόμενοι ήταν οι πράκτορες της Στάζι. Αρα οι σημερινές συγκρίσεις δεν είναι απλώς άδικες είναι ανόητες. Το μόνο ερώτημα που στέκει είναι «πώς θα ήταν σήμερα η Ανατολική Γερμανία, σε σχέση με τη Δυτική αν δεν έπεφτε το Τείχος;». Σ’ αυτό μπορούμε να κάνουμε πολλές υποθέσεις, αλλά το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι στην Ανατολική Γερμανία θα υπήρχαν περισσότεροι φάκελοι και περισσότεροι αλκοολικοί.
Τα τελευταία χρόνια έχει διαδοθεί ένας αριστερίστικος συντηρητισμός που μηδενίζει κάθε πρόοδο, συγκρίνοντάς την με έναν ιδανικό κόσμο που δεν υπάρχει. Η πατέντα είναι η ίδια, είτε αφορά την πτώση του Τείχους είτε την ανοιχτή διακυβέρνηση που επιχειρείται σήμερα στην Ελλάδα. Πρώτον, διαγράφεται διά της επίκλησης του ιδανικού κάθε κατάκτηση: «Ε, σιγά! Και τι έγινε; Σε σχέση με το πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος, η πτώση του Tείχους είναι ένα τίποτε»· ενώ τα προβλήματα και οι καθυστερήσεις του πρώτου καιρού διογκώνονται για να κολακευτεί το τέλμα: «Δεν σας τα λέγαμε εμείς; Ορίστε, πέρασαν 20 χρόνια κι ακόμη οι Ανατολικογερμανοί βγάζουν λιγότερα». Ή αντίστοιχα στα καθ’ ημάς: «Σε σχέση με το πώς έπρεπε να είναι το Δημόσιο, η αξιολόγηση των βιογραφικών είναι ένα τίποτε». Ή «Ε, σιγά! Πέρασε ήδη ένας μήνας και το ελληνικό κράτος ακόμη δεν δουλεύει…».
Πάσχος Μανδραβέλης
—————————————
Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 15/11/2009
Το διάβασα και την Κυριακή – πολύ καλό.
- Δύσκολα μπορούμε να συγκρίνουμε εποχές.
- Το ότι το «τείχος» ‘επεσε χωρίς ντουφεκιά ήταν το μεγαλύτερο απρόσμενο σύγχρονο θαύμα..
δεύτερο συνεχόμενο άρθρο του συγγραφέα για τη κακια αριστερά και τις οποιες ανοησίες είπε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Απλά θα περίμενα από ένα μαχόμενο δημοσιογράφο να ελέγχει λίγο περισσότερο την εξουσία, να ασχολείται λίγο λιγότερο με την ηγεσία της Αριστεράς (συντηρητικής και μη) και να μη προβαίνει σε συγχωροχάρτια προς την εκάστοτε εξουσία του τύπου «Σε σχέση με το πώς έπρεπε να είναι το Δημόσιο, η αξιολόγηση των βιογραφικών είναι ένα τίποτε». Ή «Ε, σιγά! Πέρασε ήδη ένας μήνας και το ελληνικό κράτος ακόμη δεν δουλεύει…».
Τα τελευταία χρόνια έχει διαδοθεί ένας νεοφιλελευθερίστικος προοδευτισμός που θεοποιεί οποιοδήποτε αυτονόητο βήμα πραγματοποιείται, συγκρίνοντάς το με την υπάρχουσα κατάσταση στην Ελλάδα. Η πατέντα είναι η ίδια: παραβλέπουμε το γεγονός ότι τη χώρα αυτή κυβέρνησαν και έφεραν σε αυτά τα χάλια διαδοχικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και επιλέγουμε να κρίνουμε και να κατακρίνουμε…ποιον άλλον? τη κακιά αριστερά πάλι. Να του υπενθυμίσω ότι δεν¨»Πέρασε ήδη ένας μήνας και το ελληνικό κράτος ακόμη δεν δουλεύει…»… πέρασαν 40 χρόνια. Ενδεχομένως τα χρόνια αυτά να ήταν λιγότερα εάν σεβαστοί κατά τα άλλα δημοσιογράφοι επέλεγαν να συγκρουστούν περισσότερο με την εκάστοτε κυβέρνηση και λιγότερο με την όποια αριστερά…
Τέλος να πώ ότι το ερώτημα που στοιχειώνει στη σκέψη της Αριστεράς δεν είναι τόσο εάν «μετά την πτώση του Τείχους έγινε ο κόσμος καλύτερος;» αλλά «Πώς θα γίνει ο κόσμος καλύτερος?»
Alex,
- Ενδιαφέρουσες οι επισημάνσεις σου, και το τελευταίο σου ερώτημα , είμαι σίγουρος, οτι απασχολεί πολλούς αριστερούς ή αριστερίζοντες, αλλά σίγουρα όχι την οργανωμένη αριστερά……….
Ασε που η (αριστερή) απάντηση στο ερώτημα σου, είναι μάλλον «συνταγολογημένη» , σε αντίθεση με την αενάως ζητουμένη απάντηση των αρχαίων φιλοσόφων…
@spyridon44
τη σημασία της πτώσης του Τείχους δεν τη παραγνωρίζει κανείς λογικός άνθρωπος. Όταν όμως σημειώνεται στο πιο πάνω άρθρο ότι «Μπορεί να παχαίνουν πίνοντας Coca-Cola ή να έχουν καρδιαγγειακά προβλήματα τρώγοντας στα McDonalds, αλλά τουλάχιστον έχουν να φάνε», παραγνωρίζοντας το τι συμβαίνει στη δυτική «Γη της Επαγγελίας», όταν ορισμένοι επιλέγουν να αναλώνονται ad nauseam σε κριτική του πρώην υπαρκτου, της κακιάς αριστεράς και στο τι συνέβη πριν απο 20 χρόνια επιλέγοντας να μην ασχοληθούν με το συμβαίνει σήμερα και επιλέγοντας να μην ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ, δεν μπορώ παρά να τους συστήσω να δούν (ή να ξαναδούν εάν την έχουν ήδη δει) την ταινία Good luck and good night.
Αναφορικά τέλος με το ποιοι έχουν και ποιοι δεν έχουν να φάνε επισυνάπτω άρθρο από τη σημερινή ελευθεροτυπία…
«Ρεκόρ Πείνας στις ΗΠΑ
Σχεδόν το 15% των αμερικανικών νοικοκυριών, δηλαδή 17 εκατ. οικογένειες -κατά τρία εκατ. περισσότερες από το περασμένο έτος-με δυσκολία γέμισαν τα πιάτα τους σε μία δεδομένη στιγμή μέσα στο 2008, τονίζεται σε κυβερνητική έκθεση που δημοσιεύθηκε χθες.
Πρόκειται για αριθμό ρεκόρ από το 1995, οπότε το υπουργείο Γεωργίας ξεκίνησε να καταγράφει την «διατροφική αβεβαιότητα», όπερ σημαίνει την αδυναμία των νοικοκυριών να εξασφαλίσουν καθ’ όλον το έτος σε όλα τα μέλη του μία επαρκή διατροφή ώστε να διάγουν μία υγιή ζωή.
Το γεγονός αυτό συμπίπτει χρονικά με την αύξηση της δεινότερης ύφεσης που έχουν γνωρίσει οι ΗΠΑ από τη δεκαετία του ’30 και την απώλεια εκατ. θέσεων εργασίας.
Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα χαρακτήρισε «ανησυχητική» την έκθεση, μολονότι η τάση αυτή ήταν προβλέψιμη, δεδομένης της σημαντικής αύξησης στη ζήτηση διατροφικής βοήθειας σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
«Εκείνο που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι πως σε περισσότερες από 500.000 οικογένειες ένα παιδί βίωσε την πείνα για περισσότερες φορές μέσα στη χρονιά. Η ανάπτυξη των παιδιών μας, οι ικανότητες τους για μάθηση και για να αναπτύξουν όλες τους τις δυνατότητες, και μέσα από αυτά η ίδια η ανταγωνιστικότητα της χώρας μας, εξαρτώνται από τα κανονικά και υγιή γεύματα», τονίζει ο πρόεδρος στο σχετικό ανακοινωθέν του.
Σύμφωνα με την έκθεση του υπουργείου Γεωργίας για το 2008, το 14,6% των νοικοκυριών σε κάποια δεδομένη στιγμή είχαν δυσκολίες να έχουν επαρκή φαγητό για να καταναλώσουν όλα τα μέλη τους, λόγω έλλειψης χρημάτων και αποθεμάτων.
Πρόκειται για μία σημαντική αύξηση εν σχέσει προς το 2007, όταν 13 εκατ. οικογένειες (11,1%) βρέθηκαν στην ίδια κατάσταση.»
και για να μη με κατηγορήσει κανείς ότι επικαλούμαι αριστερή φυλλάδα, παραπέμπω στο CNN στο άρθρο του με τίτλο «1 in 6 Americans go hungry», http://money.cnn.com/2009/11/16/news/economy/food_insecurity/index.htm
Συμφωνώ με τον Alex παραπάνω…
Οι Γουσέτης, Μανδραβέλης, κ.ά. πρέπει να βρίσκονται μπροστά σε σοβαρά πολιτικά και ιδεολογικά αδιέξοδα, ώστε να στρέφονται με τέτοιο μένος και συχνότητα κατά της Αριστεράς και να καταπιάνονται με το τι λένε οι Παπαρήγα ή Τσίπρας και την «πτώση του τείχους». Ιδαίτερα, μετά μια ακόμα αναποτελεσματική εναλλαγή στην ντόπια κυβερνητική εξουσία και κατά τη διάρκεια μιας ανευ προηγουμένου συστημικής κρίσης.
Ίσως, σε τελική ανάλυση, να πρόκειται απλά περί στερέματος δημοσιογραφικής έμπνευσης και παρακμής του «ταλέντου» τους. Κάποιος θα περίμενε όμως 30-40 χρόνια στο κουρπέτι να τους έχουν διδάξει δυο πράματα.
Οταν αμολαει μια παρολα ή βεβαια κατι πιο ανατριχιαστικο ο Τσιπρας (δες περι διαχρονικης σκεψης του Μαο, κλπ) ή η Παπαρηγα δεν πρεπει να «καταπιανομαστε» μαζι τους, ο κοσμος εχει αλλα προβληματα, κοκ. Αν αντιθετως ο χ, ψ Καρατζαφερης αμολησει κατι δικο του, τοτε απειλειται η δημοκρατια, καποιος πρεπει να τον βαλει στη θεση του, κ.ά.
Η εμπαθεια, ιδεολογικη και ψυχολογικη όπως και η βιά (εκ του μη αλαβανειου εθνικου υμνου) μερικων να κατακεραυνωνουν αμεσα οποιον τολμησει να ακουμπησει τις (μονο στο Ελλαδισταν) ιερες αγελαδες, και αποκρυφα ταμπου, παραγνωριζουν πως τα αρθρα αναφερονται σε οτι αναφερονται λογω της συγκεκριμενης επετειου. Οι παραπανω αρθρογραφοι εχουν ασκησει αναριθμητες φορες κριτικη σε οσα ταλαιπωρουν το συστημα μας αλλα και τις ατελειες και δυσλειτουργιες γενικοτερα της καπιταλιστικης δημοκρατιας. Αλλα οταν ερχονται σε αδιεξοδο θυμούνται και κατι «ασημαντα» γεγονοτα όπως ενα τειχος στη καρδια της Ευρωπης που χωρισε οικογενειες, σκοτωσε μερικους περιπλανωμενους που θελανε να δουν τι ειναι στην αλλη πλευρα και εγκλωβισε μερικα εκ. στη μια μερια του χαρτη. Ασημαντα πραγματα βεβαια μπροστα στην ελλαδικη κριση και τον ατιμο τον παγκοσμιο καπιταλισμο που τοσα δεινα προσφερει και δεν λεει να γκρεμιστει ο ατιμος. Η ιδια η επετειος της πτωσης του ειναι επισης μια ασημαντοτητα όπως και το γεγονος πως ενα μεγαλο ποσοστο των νεοελληνων το θεωρει μηδαμινο η παραπλευρο γεγονος μπροστα στα «αισχη¨της Δυσης.
Κοινως, ολα ειναι «ασημαντα», αν δεν εμπλεκονται οι αμερικανοι, το κεφαλαιο, το ισραηλ, οι επιχειρησεις, ο καπιταλισμος και ο κακος μας ο καιρος…
Το γεγονος πως υπαρχουν ταινιες οπως το good luck αλλα και αλλες πολυ πιο επικριτικες στο αμερικανικο και οχι μονο συστημα ειναι και αυτο ενα δειγμα ελευθεροστομιας και ελευθεριας γενικοτερα. Το γεγονος επισης πως μια αλλη ταινια «η ζωη των αλλων» επρεπε να πεσει ενα καθεστως για να γυριστει και να προβληθει ειναι επισης ενα δειγμα, αλλου τυπου βεβαια. Επιπλεον, αφου δεν χρειαζεται να ασχολουσμαστε με το τι εγινε πριν 20 χρονια, υποθετω πως δεν πρεπει να ασχολουμαστε πχ και με την επετειο του Πολυτεχνειου (30+ χρονια). Ή μηπως οχι;
rebel, σωστός,
Και εγώ απορώ με την στείρα ενασχόληση, άν και κάπως εξηγείται – λόγω στειρότητος και του πολιτικού λόγου!
Alex,
Αυτή είναι η κατάστασις τώρα στις ΗΠΑ, αν καί, φυσικά δεν συγκρίνεται με καταστάσεις σε άλλες χώρες και άλλα καθεστώτα, και ούτε, φυσικά, επιδεινώθηκε λόγω απουσίας των «τειχών»…
Η΄, μπορεί και να επιδεινώθηκε λ’ογω αναδιανομής του «πλούτου», δηλαδή (όπως έχω πεί επανειλημμένως) οι παίρνοντες 1 δολλάριο το μήνα, θέλουν τώρα 1 δολλάριο την ημέρα…..
@Spyridon44
Σωστά. Ένα-δυο άρθρα κάθε χρόνο για την «πτώση του τείχους», καναδυο για την Άνοιξη της Πράγας ή τη διάλυση της ΕΣΣΔ, δυο-τρία για τη Β. Κορέα και την Κούβα, και τα υπόλοιπα για το τί λέει η Παπαρήγα ή ο Τσίπρας, και κάπως έτσι θα βγαίνει το ψωμί κάποιου δημοσιογράφου σαν το Μανδραβέλη… Και ας βρίσκεται η χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας χάριν στη διαχειριστική πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, δυο κομμάτων, στα οποία – υποθέτω- ο Μανδραβέλης καταθέτει την ψήφο του ώς «ελεύθερος πολίτης», του «ελεύθερου κόσμου».
rebel,
Μην γίνεσαι πολύ αυστηρός , αρκεί που τουλάχιστον «ορθο»γραφούν , – άχαρη δουλειά – μάλλον προσπαθούν να βγάλουν κάστανα απο την φωτιά χωρίς να καούν …….
Ο Π.Μ. έχει γράψει πολύ ωραία άρθρα – άσχετα αν είμαι σύμφωνος ή όχι.
κανείς εδώ δεν χαρακτήρισε το γεγονός άσήμαντο, ούτε απαίτησα να μην ασχούμαστε με οτιδήποτε πει ο Τσίπρας και η Παπαρήγα ή με το τι έγινε πριν από 20 χρόνια. Απλά σχολίασα, όπως έχω κάθε δικαίωμα νομίζω, τη τάση ορισμένων δημοσιογράφων να καταφέρονται πολύ περισσότερο κατά της Αριστεράς παρά κατά της εξουσίας. Απλά έχουμε διαφορετική άποψη για το τι είναι μαχόμενη δημοσιογραφία.
Επίσης μου κάνει εντύπωση ότι συνήθως η «κριτικη σε οσα ταλαιπωρουν το συστημα μας» και οι αναλύσεις για «τις ατελειες και δυσλειτουργιες γενικοτερα της καπιταλιστικης δημοκρατιας» είναι ακριβώς αυτό….συνήθως γενικόλογες, χωρίς σαφή επιμερισμό ευθυνών και light. Εξαντλούμε όμως την αυστηρότητά μας όταν αναφερόμαστε στην Αριστερα, η οποία όπως είπα και προηγουμένως στο δυτικό κόσμο τουλάχιστον δεν είχε ποτέ την εξουσία, κάτι που ισχύει και για τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, αφού και εκεί τα τελευταία 10-20 χρόνια επικρατούν δεξιές κυβερνήσεις και πάντως όχι αριστερές.
Τέλος, προτείνω να κάνει κάποιος μια στατιστική ανάλυση των άρθρων που φιλοξενούνται στο e-rooster προκειμένου να δούμε πραγματικά πόσα είναι εκείνα που ασχολούνται με τη κακιά αριστερα, τους «κακούς» φοιτητές, εργαζόμενους και απεργούς, το λαουτζίκο κλπ και πόσα ελέγχουν πραγματικά την εξουσία.
Με δεδομένη την κυριαρχία της αυτοαποκαλουμένης αριστεράς, τόσο στην ιδεολογία, όσο και στην πρακτική της κυβερνήσεως της χώρας τουλάχιστον από το 1967, είναι φυσικό να της καταλογίζονται όλα τα στραβά καρβέλια. Θυμίζω δύο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα που αποδεικνύουν την κυριαρχία αυτή :
«Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν» είχε πει ο Γεώργιος Παπανδρέου ο Α’ στον λόγο του της Απελευθερώσεως στην πλατεία Συντάγματος.
«Έλληνα εργάτη ! Τα στρατευμένα παιδιά σου επεναστάτησαν για να σε σώσουν από την εκμετάλλευση» μετέδιδε το ραδιόφωνο την 21η Απριλίου 1967.
Να θυμίσω το βιβλίο Ρεπούση; Τέτοιο σύμπλεγμα κατωτερότητος είχε η κυβέρνηση Καραμανλή του μικρού, που προτίμησε να θυσιάσει την υπουργό του (άλλη συμπλεγματική κι αυτή) παρά να τον πουν «δεξιό».
Καραμανλής, Παπανδρέου, Παπαδόπουλος – ιστορικές προσωπικότητες και εκφραστές της «αυτοαποκαλούμενης» αριστεράς! Ενφιαφέρουσα άποψη!
εκτος από ενδιαφέρουσα και επικίνδυνη … δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει στο e-rooster μεγαλύτερη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. συνειδητή άραγε???
Γιατι Ρεμπελ μου, αφορητα κρατιστες αμφοτεροι. Τα πιο υγρα ονειρα της αριστερας δηλαδη συνδικαλιστες νταβατζηδες μιας ολοκληρης κοινωνιας, εφαρμοζονται επι υπαρκτου σοσιαλισμου στην Ελλαδα. Αφηστε δε που επισημη κρατικη ιδεολογια ειναι οι αντιληψεις των ΚΚΕ-ΣΕΚΕ του Μεσοπολεμου.
Μου φαίνεται οτι καπου έχουμε χάσει το θέμα…
- Το θέμα, αν διαβάζω καλά, είναι ο συντηρισμός των «παλαιών» κομμάτων ή Πολιτικών, που κάθε απόπειρα αλλαγής την λοιδωρούν.
- Δεν θα έλεγα οτι είναι παράξενο, αλλά συνήθως οι επικλήσεις φανταχτερών ιδεών εχουν εντελώς αντίθετες εφαρμογές !
- Δηλαδή,
- Τα αριστερίστικα κόμματα αυτοαποκαλούνται «προοδευτικά» ενω, στην πράξι, τάσσονται υπέρ συντηρητικοτάτων πολιτικών…
- Τα υπόλοιπα «συντηρητικότερα» κόμματα, υπόσχονται δουλειά και «επιδόματα» για όλους, και προσπαθούν να εφαρμόζουν αυτές τις αριστερίστικες πολιτικές…..
- Τα πρώτα δρούν σαν τροχοπέδη σε κάθε απόπειρα ανανέωσις,
- Τα δεύτερα, προσπαθούν να γεμίσουν τον πίθο των Δαναϊδων…..
Η αισιοδοξία μου πηγάζει απο το γεγονός οτι εξακολουθούν να γίνονται απόπειρες αλλαγής, εις πείσμα ακόμη και «σκληρών» συντεχνιών , όπως, π.χ., της «Βουλής»…….
Στην Ελλαδα η ρατιο ειναι η αριστερα, ακομα και δεξιοι «διανοητες» σε καθε διανοητικη τους κουβεντα θα αναφερουν ενα τσιτατο του Γκραμσι η του Μαρξ για να δειξουν ανακολουθια λογων και εργων των αριστερων. Εν πολλοις οφειλεται στο οτι η εν Ελλαδι δεξια, ειναι καλη για ψαροταβερνες και κοκορετσια αλλα καθολου καλη για ιδεολογικη δουλεια. Και βεβαια εισηγουμαι την παραυτα ανεξαρτητοποιηση της Παντειου, αποδοσης της εξ ολοκληρου στο ΔΕΠ προσωπικο της και κοψιμο καθε ειδους κρατικης χρηματοδοτησης της. Να ιδρυσει μια Τυπεκδοτικη και αυτη να βγαζει τα ως προς το ζειν και να ησυχασουμε απο την ανοησια που ειναι καθεστως εκει μεσα.
Το δεύτερο Άρθρο του Ελληνικού βασιλοκομμουνισμού, λέει ότι ο πλουτισμός είναι ύποπτος, ότι ο εργαζομενος έχει πάντα μα πάντα δίκιο και πρέπει να προστατεύεται πάση θυσία.
Το Άρθρο αυτό έρχεται απο την Αριστερά και πέρασε σε ευρύτερα τμήματα του εκλογικού σώματος ακριβώς επειδή δεν υπήρξε ποτέ αντίλογος. Για χρόνια και δεκαετίες κανείς δεν ‘καταπιάστηκε’ με την Αριστερά και αυτή αφέθηκε να διαδίδει το κυρηγμά της.
Ο κόσμος δεν ψηφίζει αριστερά, τα κόμματα τις αριστεράς είναι στάσιμα και μικρά. Αλλά οι ιδέες τις περνάνε στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ακόμα και της ΝΔ, και τα πολυσσυλλεκτικά αυτά κόμματα καθορίζουν τις πολιτικές τους με βάση την νοοτροπία των ψηφοφόρων τους που έχει πάρει ιδέες και απο την Δεξιά (το πρώτο Άρθρο του Ελληνικού βασιλοκομμουνισμού) και απο την Αριστερά (το δεύτερο αναφέρθηκε πιο πάνω) και απο τους δύο.
η ελλειψη φιλελευθερου αντίλογου για δεκαετίες έχει φέρει τα πολυσυλλεκτικά κόμματα σε ήπιες εκδόσεις των ακραίων Αριστερών και Δεξιών κομμάτων. Η ΝΔ είναι μια light έκδοση του ΛΑΟΣ, και το ΠΑΣΟΚ μια light εκδοση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ.
Επομένως όταν βγαίνει ο κάθε Τσίπρας και τη κάθε Παπαρήγα να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και δεν υπάρχει κανείς να καταθέσει έναν αντίλογο, υπάρχουν ψηφοφόροι που ακούν συνέχεια και επίμονα την μία πλευρά.
Το ίδιο συμβαίνει και στην Ακρα Δεξιά. Αν κάποιος δεν αντικρούσει τα ανεγκέφαλα επιχειρήματα και συνθήματα της Χρυσής Αυγής τότε οι ιδέες της θα συνεχίσουν να περνάνε σιγα σιγά σε ανθρώπους που δεν ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, αλλά που θα μοιράζονται τις απόψεις της Χρυσής Αυγής και του ΛΑΟΣ για τους μετανάστες.
Επομένως alex, rebel και λοιπές ‘δημοκρατικές’ (καθε άλλο παρά) δυνάμεις απαντήστε στο άρθρο και στο περιεχόμενο του άρθρου και αφήστε το γιατί ο κ. Μανδραβέλης, ‘καταπιάνεται’ με την Αριστερά.
Είμαστε φιλελεύθεροι και έχουμε μια ιδεολογία που έχει άποψη για όλα τα θέματα και κάποιοι απο μάς ενδιαφερόμαστε να υπάρξει φιλελευθερος αντίλογος στην αριστερή αερολογία, και μηδενισμό που έχει πέσει πάνω μας για πάνω απο 30 χρόνια. Θα καταπιανόμαστε με την Αριστερά, με την Δεξιά, με την οικονομία, το ασφαλιστικό, την παιδεία, την υγεία.
Η εποχή που εβγαινε η Αριστερά και μίλαγε χωρίς να ασχολούνται μαζί της και είχε το πεδίο ελεύθερο έχει περάσει.
Τώρα αν εσείς το μόνο σας επιχείρημα είναι ‘μα γιατί καταπιάνεστε με την Αριστερά’, τότε ο αναγνώστης αυτών των συζητήσεων έχει ήδη βγάλει τα συμπερασματα΄του για το πού υπάρχει εξάντληση και φτώχεια του πολιτικού λόγου
κατ’ αρχήν, το ΠΑΣΟΚ δεν είναι light εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, είναι light εκδοχή της ΝΔ και η ΝΔ είναι απλά ένα κλασικό και παραδοσιακό δεξιό κόμμα. Τώρα εάν κάποιες αυτονόητες αριστερές ιδέες, όπως για παράδειγμα εργασιακά δικαιώματα, δωρεάν περίθαλψη και δωρεάν υγεία, οι οποίες είναι ανάθεμα για τους φιλελεύθερους, έχουν γίνει αποδεκτές από το μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών όλου του κόσμου, είτε αυτοί αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί είτε ως δεξιοί, αυτό μόνο ως υπεροχή της Αριστερής ιδεολογίας μπορώ να το εκλάβω.
Όταν διαβάζω εδώ μέσα τις φιλότιμες προσπάθειες ορισμένων να επιτεθούν στην Αριστερή ιδεολογία με το καινοφανές και συκοφαντικό επιχείρημα ότι αυτή έχει γίνει εν μέρει αποδεκτή και εφαρμόζεται από το σύνολο των κεντροδεξιών κυβερνήσεων της Ευρώπης δεν μπορώ να μην αντιδράσω … και πάντως το γεγονός αυτό δείχνει εάν όχι συνειδητή προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, τουλάχιστον άγνοια για το τι πραγματικά πρεσβεύει η Αριστερά.
Μην βαυκαλίζεστε και μην κρύβεστε πίσω από το δάκτυλό σας υποστηρίζοντας ότι η φιλελεύθερη ιδεολογία δεν έχει απήχηση επειδή δεν προβάλλεται ο δικός της αντίλογος. Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή. Το ότι δεν έχει πλατιά απήχηση οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο τι πρεσβεύει (απελευθέρωση της αγοράς, και της αγοράς εργασίας, η περίφημη «ευελιξία», η απαίτηση για σημαντική μείωση της φορολογίας αυτών που έχουν, οι εκτεταμένες αποκρατικοποιήσεις (κοινώς ξεπούλημα») κλπ). Το ότι δεν έχετε πείσει με άλλα λόγια το κόσμο είναι πρόβλημα δικό σας και της ιδεολογίας σας και όχι της υποτιθέμενης έλλειψης αντίλογου (έχεις ακούσει για το ξυράφι του Occam???)
Δεν σας απαγόρεψε κανείς να καταπιανόσαστε με ό,τι θέλετε. Επέτρεψέ μας όμως και εμάς να σχολιάζουμε το κάθε άρθρο όπως θέλουμε εμείς και όχι όπως θέλεις εσυ. Γι’ αυτό και το «λοιπές ‘δημοκρατικές’ (καθε άλλο παρά) δυνάμεις» στο επιστρέφω.
Ειναι παντως αποριας αξιον πως ενω μεχρι και η ΓΓ του ΚΚ Γαλλίας (!), Μαρι Μπιφε, δινει συνενετυξεις και μιλα για την πτωση του τειχους και τους συμβολισμους της, κατακρινωντας για αλλη μια φορα τα καθεστωτα της Αν Ευρωπης, στο Ελλαδισταν υπαρχουν εκατονταδες (αν οχι χιλιαδες) που βγαζουν σπυρακια οταν θιγονται τετοια θεματα, ακομη και εξ’ αφορμης της επετειου τους.
Σκεφτειτε να τα θυμομασταν κατα μεσης της χρονιας ή να αυτα να τα ελεγε καποιος πιο αριστεριζων απο τον Μανδραβελη.
Σκεφτειτε συμπερασματικα, τον ιδεολογικο μεσαιωνα που ζουν τα επισημα κομματα της αριστερας τα οποια οπως ολα τα κομματα, ως γνωστον, απευθυνονται κατω του διανοητικου μ.ο.
@Spyridon44 #10
Δυστυχώς, ούτε καν «ορθογραφούν» (βλ. σχετικά σχόλια στο άρθρο «Ανερυθρίαστα Ψεύδη» από τον ίδιο δημοσιογράφο). Πέρα από την έλλειψη δημοσιογραφικού ταλέντου (σε αντίθεση με μερικούς έλληνες δημοσιογράφους, όπως ο Ν. Ξυδάκης, που απολαμβάνω να διαβάζω), οι Γουσέτης, Μανδραβέλης, Ανδριανόπουλος, κ.ά. διακρίνονται για την ημιμάθειά (επιστημονική, οικονομική, ιστορικήγ) και τη γενικά κακή μεταχείριση της ελληνικής γλώσσας.
Τα σχολια και οι προτιμησεις σου ρεμπελ ειναι «μνημεια» αντικειμενικότητας και ιδεολογικου πλουραλισμου. Το «κ.ά.» μετα το ονομα του «τρισκαταρατου» Αδριανοπουλου ηταν περιττο…
Βαγγελη στην Ελλαδα, η αριστερα απολαμβανει μιας ιδεολογικης ασυλιας απεριγραπτης. Το συστημα δινει εξετασεις πολιτικης ορθοτητας οταν ενας βαλτον στον συνεδριο του Καρατζαφερη εκανε ναζιστικο χαιρετισμο, οταν ομως καποιοι αναπολουν τους σφαγεις Σταλιν, Λενιν, Μαο θεωρειται απολυτα φυσιολογικο. Ουτε το απεριγραπτο «ουτε κλαιμε, ουτε γελαμε» την 11η Σεπτεμβριου 2001 που εκστομισε η κατοχο μεν βιλας μεταξυ Μαραθωνος-Νεας Μακρης, κομμουνιστρια δε, Αλεκα Παπαρηγα.
Και σε αυτο φταιει η Δεξια που δεν μπορεσε ποτε να υπερασπιστει την ιστορια της και σε αυτο φταινε οι δηθεν φιλελευθεροι σχολιαστες που δεν εχουν επιτεθει στην αριστερα στην καρδια της ιδεολογιας της, δηλαδη στον Εμφυλιο. Ουτε ο Πασχος, ουτε ο Γουσετης [σιγα δηλαδη], ουτε κανενας δεν εχουν αμφισβητισει το αν κατα ποσο η αριστερα στον εμφυλιο υπηρξε πατριωτικη και οχι ενα πορνιδιο της Μοσχας. Τα ιδια ισχυουν και για τις αποψεις των ΚΚΕ-ΣΕΚΕ του μεσοπολεμου, τις οποιες αμφοτεροι Πασχος και Γουσετης εστερνιζονται. Μικρα αλλα τιμιος Ελλας.
Και μην μου πει κανεις οψιμος φιλελευθερος Περλικος, Γουσετης, Πασχος κλπ οτι ιδεολογικος του προπατορας ειναι ο Ελ Βενιζελος γιατι βιαζουν την προσωπικοτητα ενος ανθρωπου που δεν διστασε να κυλησει την Βαλκανικη στο αιμα για να υπερδιπλασιασει την Ελλαδα. Οσοι σημερα ζητουν υποχωρησεις, σχεδια Ανναν κλπ δεν εχουν καμια σχεση με τον Βενιζελο.
Εγραφε καποτε ο Δημου για να δειτε τι ατομο ειναι, οτι ο δηθεν ο εθνικισμος φταιει για την Μικρασιατικη καταστροφη. Οταν του ανεφερα πως ο εθνικισμος δικαιολογει το 1912-13, μετα μουγγα στην στρουγκα.
@rebel + @alex
Ἰδεολογικὴ ἡγεμονία ἔχουμε ὅταν τὴν ιδεολογία σου παραδέχονται οἱ ἀντίπαλοί σου. Ἡγεμονία ἐπὶ τῶν ἤδη ὀπαδῶν δὲν νοεῖταi.
Απαντηση στο σχολιο 18 του κυριου Χαραλαμπους.Γραφεται πως στην Ελλαδα υπαρχει μια ιδεολογικη ηγεμονια της Αριστερας και δεν υπαρχει αντιλογος πανω σε αυτο.Μπορει αυτος ο ισχυρισμος να απορριφθει με τα εξης επιχειρηματα
α)Παιρνω ως παραδειγμα αυτο το μπλογκ.Γραφουν εδω οι εξης αρθογραφοι.Ανδριανοπουλος,Μανδραβελης,Παπαδοπουλος,Τσουκας,Παγουλατος.Πειτε μου ειλικρινα τα αναγραφομενα προσωπα δεν εχουν προβληθει ποτε απο τα ΜΜΕ?Δεν εχουν μιλησει ποτε σε δημοσιες εκδηλωσεις?
β)Σε μια χωρα που οι αποκρατικοποιησεις αυξανονται,που εμπορευματοποιουνται η παιδεια,η υγεια κλπ ειναι δυνατον να εχουμε ιδεολογικη ηγεμονια της Αριστερας?
Και τωρα οσον αφορα τα σχολια που γινονται και αφορουν τη μονομερεια του Μανδραβελη και με βρισκουν συμφωνο.Προφανως ο Μανδραβελης εχει το δικαιωμα να εκφερει λογο.Εφοσον δεν αυτοπροσδιοριζεται αριστερος ειναι επομενο πως τα βελη του θα στραφουν και στην Αριστερα.Σημασια εχει ομως ο σκοπος και τα μεσα με τα οποια κανει την κριτικη.Οσον αφορα τουλαχιστον αυτο το αρθρο,διακρινουμε μια καθαρη εμπαθεια, μια μη νηφαλια κριτικη με εντονα επιθετικο υφος που δεν μπορω να καταλαβω γιατι γινεται?Δηλαδη ο Μανδραβελης φοβαται πως το ΚΚΕ θα αποκτησει την εξουσια αυριο και για αυτο κανει τοση εντονη μνεια σε αυτο?.Δεν ξερω φιλε Χαραλαμπους πως θα εκλαβεις τα παραπανω εγω τη σταση του κυριου Μανδραβελη την κρινω ως εντονα φανατισμενη και με βαζει σε δευτερες σκεψεις για τα κινητρα της κριτικης του.Θεωρω δε το αρθρο χειροτερο και απο το αμεσως προηγουμενο που δημοσιευστηκε εδω περα.Τουλαχιστον στο προηγουμενο ειχαμε παραθεση επιχειρηματων εδω μονο κραυγες διαβαζουμε.Φιλικα.
Γραφετε αντι για γραφεται.
Επιπλεον να γραψω το εξης.Επειδη ειναι πιθανον να κατηγορηθω πως δεν κανω κριτικη πανω σε αυτο το αρθρο με επιχειρηματα να πω μονο οτι αν επιχειρουσα απαντηση λογω της δομης και του υφους του εν λογω κειμενου στο τελος θα κατεληγα σε μια συζητηση επιπεδου διαφορων εδω μεσα με μπιχτες ,υπονουμενα και καταγγελιες.Θεωρω λοιπον σωστο να μην σχολιασω το αρθρο.
Μάριε, alex
Δεν έχετε καταλάβει τί έχω γράψει.
Κανείς δεν μιλά για ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς. Μιλάμε για κάποιες ιδέες που έχουν περάσει και έχουν ριζώσει σε μεγάλο τμήμα των Ελλήνων ψηφοφόρων , με τον ίδιο τρόπο που η Δεξιά έχει περάσει κάποιες (όχι όλες τις δικές τις ιδέες).
Η δαιμονοποίηση της αξιολόγησης και του ανταγωνισμού, και η άκριτη προστασία του αδύνατού (άσχετα αν ο αδύνατος έχει βρεθεί εκεί και απο δικά του λάθη και ανικανότητα), η αποποίηση κάθε προσωπικής ευθύνης (για όλα φταίνει κάποιοι άλλοι και ποτέ εμείς) είναι οι ‘νίκες’ της Αριστεράς που έχουν συμβάλει στο τέλμα στην οικονομία και στην γνώση.
Μιλώντας πάντοτε για την Ελλάδα και όχι για τον κόσμο, οι φιλελεύθερες ιδέες δεν εκφράστηκαν με τον καλύτερο τρόπο και γι’αυτό φταίνε πρώτα οι Έλληνες φιλελεύθεροι που είτε προσπάθησαν με αρχηγικά κόμματα είτε με εισοδισμό, να περάσουν φιλελεύθερες θέσεις αλλά χωρίς να δημιουργήσουν υποδομές που θα καλλιεργήσουν τον φιλελευθερισμο στις νέες γενιές. Μην ανυσυχείτε σύντροφοι, εμείς μπορούμε να κάνουμε αυτοκριτική.
Λέξη άγνωστη για το ΚΚΕ, που προσπαθεί να ξαναγράψει την ιστορία με το τείχος του Βερολίνου. Και μετα είναι ο κ. Μανδραβέλης που χρησιμοποιεί ‘εμπάθεια’ και ‘επιθετικό ύφος’. Είναι σαν να βγαίνει ο Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής και να προσπαθεί να εμφανίσει την απόβαση στην Νορμανδία σαν έγκλημα πολέμου.
Να είμαστε σοβαροί Μάριε. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα στην Ευρώπη που επανέφερε σαν βασική ιδεολογία τον Σταλινισμό. Όχι και να σταθούμε αδιάφοροι σε αυτό. Θα το στιγματίσουμε και με επιχειρήματα και με χαρακτηρισμούς για να μην βγαίνουν κάποιοι να λένε ότι το ΚΚΕ είναι το ‘κόμμα του λαού’ και να βγαίνουν απο πάνω.
alex Τώρα εάν κάποιες αυτονόητες αριστερές ιδέες, όπως για παράδειγμα εργασιακά δικαιώματα, δωρεάν περίθαλψη και δωρεάν υγεία, οι οποίες είναι ανάθεμα για τους φιλελεύθερους, έχουν γίνει αποδεκτές από το μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών όλου του κόσμου, είτε αυτοί αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί είτε ως δεξιοί, αυτό μόνο ως υπεροχή της Αριστερής ιδεολογίας μπορώ να το εκλάβω.
Και για μιά ακόμα φορά αλεξ θα εκλάμβανες λάθος μυνήματα.
Τα εργασιακά δικαιώματα (όποια και αν είναι αυτά), η δωρεάν περίθαλψη και η δωρεάν υγεία (νομίζω είναι παρεμφερείς ένοιες) δεν είναι αναθεμα για κανένα, ουτε για τον εθνικιστή, ούτε για τον φιλελεύθερο, ούτε για τον κεντρώο.
Αυτό που λένε οι φιλελεύθεροι είναι αύτο που πιστεύω να συμφωνήσουμε όλοι ότι έχει αποδειχθεί επιστημονικά, είναι ότι τα χρήματα δεν φυτρώνουν στα δέντρα. Ένοιες που έχουν ξεχαστεί ή ακόμα και έχουν γίνει ανάθεμα για τους Αριστερούς, όπως αποδοτικότητα, αξία για τα λεφτά, σχέση κόστους -ωφέλους, για τους φιλελεύθερους είναι το ζητούμενο για κοινωνικές παροχές, βιώσιμες που θα ωφελήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους και ειδικά αυτούς που το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.
Οι Αριστεροί τάζουν δωρεάν υγεία, παιδεία μέχρι και διακοπές λές και έχουν ανακαλύψει το ευρώδεντρο.
Δεν έχουν εξηγήσει ποτέ στα 30 χρόνια πώς θα καταφέρουν να χρηματοδοτήσουν αυτά που τάζουν. Είδαμε την οικονομική χρεωκοπία του σοσιαλιστικού μοντέλου. Είδαμε την εγκαταλειψή του απο Κομμουνιστικά κόμματα. Και πολύ πιο σημαντικό άλεξ είναι ότι είδαμε ότι ο σοσιαλισμός μπόρεσε να προσφέρει ‘δωρεάν υγεία και περίθαλψη’ για μερικές μόνο δεκαετίες. Τι να το κάνουμε αυτό; Τι να το κάνω να φτιάξω το καλύτερο σύστημα υγείας όταν έχω ξοδεψει περισσότερα απ’οσο μπορώ και δεν μπορώ να το συντηρήσω;
Στην Ελλάδα οι Έλληνες Αριστεροί έχουν μείνει απολιθωμένοι στο 1975.
To αντίδοτο στην Αριστερά είναι ο ορθολογισμός.
ερώτηση: τις περισσότερες φορές η παραμονή στην ανεργία και η απόλυση οφείλονται στα «δικά του λάθη και ανικανότητα» (του αδυνάτου) ή σε κάτι άλλο???
«Η δαιμονοποίηση της αξιολόγησης και του ανταγωνισμού, και η άκριτη προστασία του αδύνατού (άσχετα αν ο αδύνατος έχει βρεθεί εκεί και απο δικά του λάθη και ανικανότητα), η αποποίηση κάθε προσωπικής ευθύνης (για όλα φταίνει κάποιοι άλλοι και ποτέ εμείς) είναι οι ‘νίκες’ της Αριστεράς που έχουν συμβάλει στο τέλμα στην οικονομία και στην γνώση.»
εάν νομίζεις ότι αυτές «οι ‘νίκες’ της Αριστεράς» προκάλεσαν την τωρινή οικονομική κρίση μάλλον δεν έχεις καταλάβει κάποια πράγματα. Το τέλμα στη γνώση επιτείνεται από την άκρατη εμπορευματοποίησή της και την επιθυμία αυτή να φέρει κέρδη και όχι από αυτά που λες.
Market-directed constraints not only limit the choice of research topics, they also entrain commercial secrecy. A company’s researchers may not discuss their progress with scientific colleagues from outside, and often even within, the company lest they say something which might benefit a competitor, influence the company’s stock market quotation or foul up a patent application. Any research findings which might have broad scientific value are slow to reach the scientific community because their publication is delayed, sometimes indefinitely, because industries wish to protect their investment.This secrecy invades publicly-funded research institutions as well. A lamentable development of the past quarter century has been pressure by Government, through the Research Councils, to urge research scientists to form themselves into businesses, or into what are laughably called partnerships with industry. The intention has been to promote rapid practical application of fundamental discoveries, and indeed it has done this. But the longer-term effect has been to impede basic research by promoting secrecy and inhibiting communication between scientists. I have known laboratories funded bythe taxpayer in which graduate students were forbidden to talk about their research to other students in the same room, let alone co-operateor help each other, because their respective research programmes were sponsored by different industrial concerns. What a dreadful way to train young scientists, let alone to advance knowledge! The great majority of important, radical and useful scientific advances have originated from unconstrained, curiosity-driven research, an atruism confirmed yet again when a huge 1998survey by the USA’s National Science Foundation revealed that 75 per cent of recent patent applications cited basic, publicly-funded research as the basis for their innovations.Research today has an unwholesome atmosphere in which its objective is seen to bemoney making rather than either the public good or the advancement of knowledge. …I find it tragic that the market ethos now dominates one of Britain’s once universally-admired Research Councils.
SCIENCE & PUBLIC AFFAIRS | March 2003 John Postgate, FRSis Emeritus Professor of Microbiology at the University of Sussex
«Τα εργασιακά δικαιώματα (όποια και αν είναι αυτά), η δωρεάν περίθαλψη και η δωρεάν υγεία (νομίζω είναι παρεμφερείς ένοιες) δεν είναι αναθεμα για κανένα, ουτε για τον εθνικιστή, ούτε για τον φιλελεύθερο, ούτε για τον κεντρώο.»
έχεις δίκιο στην παρένθεση, ήθελα να πώ παιδεία…
Με εργασιακά δικαιώματα αναφέρομαι στη διασφά΄λιση αυτονόητων δικαιωμάτων ενάντια στις φιλελεύθερες απαιτήσεις για κυριαρχία των ελαστικών μορφών απασχόλησης, για απελευθέρωση των απολύσεων, για ατομικές συμβάσεις εργασίας, για συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για άρνηση πληρωμής υπερωριών κλπ κλπ. Βασικά και αυτονόητα δηλαδή πράγματα που απαιτεί κάθε εργαζόμενος. Ότι τα δικαιώματα αυτά, η δωρεάν παιδεία και η δωρεάν υγεία αποτελούν ανάθεμα για τους φιλελεύθερους είναι νομίζω γεγονός που δεν αμφισβητείται.
Θυμίζω ότι οι φιλελεύθεροι είναι υπέρ των διδάκτρων και των ιδιωτικών πανεπιστημίων (και θυμίζω εδώ τις διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων γερμανών και αυστριακών φοιτητών που απαιτούν δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση), θυμίζω τις αντιδράσεις φιλελευθέρων για τις προσπάθειες Ομπάμα για δημόσια ασφάλιση….
βεβαίως και τα χρήματα δεν φυτρώνουν στα δέντρα. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο το κόσμο εργάζονται σκληρά για να βγάζουν δισεκατομμύρια κέρδη κάποιες εταιρίες, επιχειρήσεις και τράπεζες. Το γεγονός βέβαια ότι αυτές ακριβώς οι επιχειρήσεις και τράπεζες προκάλεσαν τη τωρινή οικονομική κρίση, το γεγονός ότι για μια ακόμη φορά καλούμε τους εργαζόμενους να πληρώσουν τη νύφη παρόλο που δεν ήταν αυτοί που την προκάλεσαν και το γεγονός ότι ο ιδιωτικός τομέας απαιτεί και απολαμβάνει κοινωνικοποίηση ζημιών και ιδιωτικοποίηση κερδών δεν θα πρέπει να μας απασχολούν. Είναι καλύτερα να το βουλώνουμε, να δεχόμαστε κάποια ψίχουλα ελεημοσύνης και όλα αυτά, σύμφωνα με τον τελευταίο σχολιαστή τα βαφτίζουμε «ορθολογισμό»
Κυριε Χαραλαμπους ο alex με εχει καλυψει σε μεγαλο βαθμο οποτε η απαντηση θα ειναι σχετικα συντομη.Δεν λεω εγω πως ο Μανδραβελης η ο Χαραλαμπους δεν πρεπει να κανει κριτικη στο ΚΚΕ η στην Αριστερα γενικοτερα.Σου θυμιζω η σου γνωστοποιω οτι ο Χατζηδακης ειναι τιμωμενο προσωπο απο ολους τους αριστερους σημερα παρολο που ηταν ιδεολογικα αντιθετος με τον χωρο.Αυτο συμβαινει επειδη η κριτικη ηταν εντιμη και αξιοπρεπεης.Οταν καποιος κανει την κριτικη με πλαγια μεσα οπως ο Μανδραβελης στο εν λογω αρθρο δεν πρεπει να αντιδρασω?Οσον αφορα τους χαρακτηρισμους φαινεται πως για καποιους φιλελευθερους αποτελουν δεξια κληρονομια.Οπως δεξια κληρονομια αποτελει η αντιδραση τους οταν χρησιμοποιουνται πολυ περισσοτεροι ηπιοι χαρακτηρισμοι για τον φιλελευθερο χωρο.Και οσον αφορα την αυτοκριτικη τωρα.Προφανως δεν μπορω να μιλησω εκ μερους καθενος κομματος της Αριστερας ξεχωριστα.Ουτε εσυ για λογαριασμο καθε φιλελευθερου.Ομως μην θεωρεις την αυτοκριτικη προνομιο του φιλελευθερου χωρου.Δεν εχω δει κατι τετοιο απο τους Μανδραβελη,Ανδριανοπουλο ειδικα απο το δευτερο για τη σταση του στον πολεμο του Ιρακ πχ.Αν θυμασαι ο κ.Ανδριανοπουλος ειχε δηλωσει παραμονες του πολεμου πως η Ελλαδα πρεπει να τον στηριξει γιατι θα ωφεληθει η οικονομια της μεσω της μειωσης της τιμης του πετρελαιου.Ετσι θα πετυχουμε με ενα σμπαρο δυο τριγωνια ελεγε,και θα διωξουμε ενα ανελευθερο καθεστως και θα βοηθησουμε την οικονομια μας.Η πορεια τον διεψευσε προφανως.
ΕΠΕΙΔΗ εγώ τις αισχρότητες ΔΕΝ τις μπορώ και ως free spirit τις καταγγέλλω,
ΔΗΛΩ
ότι ο κ. Μανδραβέλης, ο κ. Μίχας, ο κ. Κύρτσος, ο κ. Ξυδάκης και άλλοι πέντε-δέκα, τέλος πάντων, είναι ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ και ΤΙΜΟΥΝ την ΠΑΤΡΙΔΑ!
Et apres eux, le deluge, δλδ μετά αυτούς το ΧΑΟΣ. Πράγματι, η Δημοσιογραφία, αν και όχι ικανή, είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ προϋπόθεση γιά την Δημοκρατία οπουδήποτε στον Κόσμο. Τα δεινά της Ελλάδος, φυσικά ΔΕΝ μπορεί να αποδωθούν στην κακή δημοσιογραφία (αλλίμονο),
ΕΞ ΙΣΟΥ, όμως, μπορεί να λεχθεί ασφαλώς ότι,
με Πρετεντερισμόν, ΔΟΛισμόν και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠ-ισμόν είναι ΑΔΥΝΑΤΗ η λειτουργία της Δημοκρατίας.
Το αν οι παραπανω ειναι καλοι δημοσιογραφοι η καλυτεροι απο τους υπολοιπους ας το κρινει ο καθενας με βαση τα δικα του κριτηρια.Δεν θα αναλαβει κανεις την υπερασπιση τους εδω περα, δεν ειμαστε δικαστηριο.Οποτε δεν εχουμε αναγκη απο «εξαγριωμενους»πολιτες ουτε απο αυτοκλητους υπερασπιστες της ελευθεροτυπιας.
1. You [I] may speak ONLY for yourself [myself], Sir. Αφήστε τους πληθυντικούς
2. Nα παρουσιασθούν παρακαλώ τεκμηριωμένα τα καταμαρτυρούμενα/καταλογιζόμενα στον κ. Μανδραβέλη πλάγια μέσα ΚΑΙ εμπάθεια στο κείμενο του.
3. Την συμπεριφορά του ΚΚΕ στην προκειμένη περίπτωση δεν την κατεδίκασε μόνο ο κ. Μανδραβέλης αλλά την ΧΛΕΥΑΣΕ η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών – κουβέντα να γίνεται, λοιπόν.
KAI να το πω άλλη μιά φορά, καθότι επανάληψις μήτηρ μαθήσεως.
Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο μιά εφημερίδα [Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ] αλλά ΚΑΙ αυτή υπό αίρεσιν, διότι έχει μεν θαυμάσια σχολιαστικά άρθρα, αλλά παρουσιάζει (και αυτή) μείζονα υστέρησιν στις ειδήσεις [ποιοτικώς ΚΑΙ ποσοτικώς].
1.Επισης και για σενα.Μαλλον ΓΙΑ σενα.
2Εχω γινει σαφης στα παραπανω ποστ περι αυτου.Εξαλλου το θεμα για μενα θεωρειται ληξαν.Οι εξηγησεις που επρεπε να δωθουν εκ μερους μου δωθηκαν.
3Και εδω ταιριαζει το δικο σου σχολιο νο 1
4Εισαι συγγενης του Μανδραβελη η μηπως ο ιδιος και τον υπερασπιζεις τοσο εντονα?Αν αυτα που εγραψα για τον Μανδραβελη ειναι προσβλητικα ας βγει ο ιδιος να μου απαντησει και αν μου ζητησει το λογο θα απαντησω πιο λεπτομερως.
5Σε δουλεια να βρισκομαστε.Δυστυχως αυτο το μηνυμα μου αφηνετε καναδυο φορες κ.Χασαπογιαννη.Οσο αγενης και αν φαινομαι αυτο πρεπει να το πω αν θελω να ειμαι ειλικρινης απεναντι σας και απεναντι στους υπολοιπους αναγνωστες,
6Αυτα ηταν η τελευταια λεξη μου οσον αφορα το θεμα που προεκυψε.
ΟΧΙ ενικούς και όχι οικειότητες παρακαλώ. Familiarity breeds contempt – δλδ η οικειότης εκτρέφει την περιφρόνηση.
Οσο για την ελευθεροτυπία, έχει προ πολλού, όχι de jure, αλλά de facto ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ και ΚΑΛΥΘΕΙ στην Ελλάδα και αυτό είναι γνωστό σε απαξάπασα την Δύση.
Αν δεν θες ενικο παω πασο.Θα σας απευθυνομαι στον πληθυντικο.Βεβαια και εσεις να ειστε πιο ευγενης αν θελετε να σας σεβομαι.Το μπλογκ δεν ειναι τσιφλικι σας.Ημουν κατανοητος?
Alex συγγνώμη που θα το θέσω ωμά, αλλά επικοινωνείς; Καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις ή έχείς κάποιου είδους δυσλεξία;
Έίπα εγώ ότι η Αριστερά είναι υπεύθυνη για την τωρινή οικονομική κρίση;
Είπα εγώ ότι η δημόσια παιδεία και η υγεία είναι ανάθεμα απο τους φιλελεύθερους;
Πέρα απο το γεγονός ότι δεν έχεις απαντήσει σε τίποτα απο αυτά που παραθέτω για την αριστερά ας απαντήσω επιγραμματικά σε κάποια απο τα σχολιά σου που τα έχουμε ακούσει πολλές φορές αλλά φαίνεται ότι έχεις κάποιο πρόβλημα κατανόησης των απαντήσεων.
1. Η απόλυση του εργαζόμενου μπορεί να οφείλεται και στην ανικανότητα του, και στο γεγονός ότι δεν κανει μια δουλειά που να του αρέσει και σε λάθη της επιχείρησης που αναγκάζεται να κάνει απολύσεις γιατί η ίδια δεν έκανε σωστές επιλογές.
2. Αν δεν έχεις κάνει ποτέ επιχείρηση σε συμβουλεύω να προσπαθήσεις, πρίν βγάλεις τα συμπεράσματα που βγάζεις. Αν δεν έχεις ποτέ δουλέψει σε μικρές επιχειρήσεις και πάλι σε συμβουλεύω να το κάνεις και να παρατηρήσεις τί περνά ο επιχειρηματίας. Θα καταλάβεις ότι ο πιο συμαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη και την επιβίωση της επιχείρησης είναι το ανθρώπινο κεφάλαιο, ο εργαζόμενος και ο επιχειρηματίας το έχει καταλάβει περισσότερο απο εσένα. Θα κάνει πολλές προσπάθειες για να μην απολύσει έναν καλό εργαζόμενο, δεν θα τον απολύσει για ένα καπρίτσιο.
3. Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν την ελεύθερη διαπραγμάτευση. Το αν θα πληρωθεί ο εργαζόμενος υπερωρίες ή όχι, το πόσα θα πάρει δεν είναι κάτι στο οποίο οι φιλελεύθεροι θα βάλουν συνταγές ή αν θα είναι εναντίον ή υπέρ κάτι. Μακάρι να πληρώνεται ο εργαζόμενος όσες υπερωρίες μπορεί να κάνει και να του παρέχει ο εργοδότης το καλύτερο ασφαλιστικό. Πιστεύεις ότι έχω πρόβλημα αν ένας εργοδότης θέλει να δώσει παροχές με τον εργαζόμενο; Νομίζεις ότι είμαι εναντίον του εργαζόμενου; Αλλά αν προσπαθείς να επιβάλεις αυτά τα δικαιώματα, δυσκολεύεις τις επιχειρήσεις να προσλάβουν και να αναπτυχθούν. Αυξάνεις το κόστος εργασίας, αυξάνεις την ανεργία και κρατάς τους μισθούς ακριβά. Ακριβώς επειδή το ελληνικό κράτος έχει κάνει αυτά που λέει η αριστερά σε αυτόν τον τομέα, ο εργαζόμενος παίρνει 700 ευρώ ο εργοδότης πληρώνει κοντά 2000 ευρώ, και η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει την μεγαλύτερη σε ποσοστό μακροχρόνια ανεργία (πάνω απο 1 χρόνο). Δηλαδή απο τους έλληνες άνεργους πάνω απο το 55% είναι άνεργοι πάνω απο ένα χρόνο. Τα ποσοστά στις ‘καπιταλιστικές χώρες’ είναι πολύ χαμηλότερα. Μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει αυτό αλεξ; σημαίνει ότι περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα μένει έξω απο την εργασία για πάνω απο ένα χρόνο, χάνει την εμπειρία του και τις δεξιοτητές του και την τεχνογνωσία του.
4. Πολλά λες για τους εργαζόμενους και μπορείς να εκτεθείς γιατί δεν γνωρίζεις με ποιόν μιλας. Δεν θα μου κάνεις εσύ διάλεξη για ‘τα εργασιακά δικαιώματα΄. Και εγώ εργαζόμενος είμαι και υποψιάζομαι ότι έχω εργασθεί περισσότερο απο εσένα. Όταν καθάριζα τζάμια και πισίνες κάποιοι σύντροφοι διαβάζαν Ριζοσπάστη στην ΚΟΒΑ, όταν έκανα διανομές πίτσας τα βράδια και δούλευα γκαρσόνι τα απογεύματα, κάποιοι μοιράζανε φυλλάδια. Έχω δουλέψει για 10 χρόνια με μηδέν εργασιακή ασφάλεια και πλήρως ελαστική εργασία (και οι πέντε εργοδότες μου σε αυτήν την περίοδο θα μπορούσαν να με απολύσουν άμεσα, αλλά ώ του θαύματος κανείς δεν το έκανε), και τα τελευταία 13 χρόνια έχω περάσει μόνο 3 εβδομάδες άνεργος. Ασε λοιπόν τις διαλέξεις περί ‘εργασιακών δικαιωμάτων’ και φιλελευθερισμού. Ξέρουμε και απο τα δύο.
5.Λέω ότι η δημόσια παιδεία και υγεία δεν είναι ανάθεμα για κανέναν, και ότι πρέπει να βρούμε αποδοτικούς τρόπους για να βοηθήσουμε αυτούς που έχουν περισσότερη ανάγκη, και να μεγιστοποιήσουμε το όφελος και μου λές οτι η ένοια της δημόσιας παιδείας είναι ανάθεμα για τους φιλελεύθερους και υποστηρίζουμε την θέσπιση διδάκτρων . Ολα αυτά την στιγμή που σε αυτό το ιστολόγιο και απο πολλούς φιλελεύθερους έχουν προταθεί, τα κουπόνια εκπαίδευσης, το ελαχιστο εγγυημένο εισόδημα, το κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα. Και πάλι αναρωτιέμαι αν καταλαβαίνεις αυτά που γράφω ή αν απλά παραθέτεις κάποια έτοιμα ασχετα κείμενα απο το ιστολόγιο της ‘Αυγής’.
6. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, απο την οποία πολλές χώρες βγαίνουν και στην οποία η Ελλάδα θα παραμείνει περισσότερο, είναι ένα συνθετο φαινόμενο στο οποίο απο τις μέχρι στιγμής αναλύσεις και βιβλία, έχει προκύψει ότι ευθύνη έχει το Αμερικανικο κράτος που επιδίωξε να δώσει φθηνά στεγαστικά δάνεια σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να πληρώσουν, οι τράπεζες που έκοψαν και έραψαν μελλοντικά ρίσκα και τα διέσπειραν σε όλο το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, οι ελεγκτικοί οργανισμοί του κράτους που δεν κατάλαβαν τί γινόταν κάτω απο την μύτη τους, ιδιωτικοί ελεγκτικοί οργανισμοί και αναλυτές που έφτιαξαν μοντέλα οικονομικής ανάλυσης χωρίς να λαμβάνουν υπ’οψη την πιθανότητα ότι οι τιμές των σπιτιών μπορεί να πέσουν, μεγάλο μέρος του κόσμου που δανείστηκε υπερβολικά και ξόδεψε χωρίς να υπολογίζει ότι μπορεί να πάνε στραβά τα πράγματα και να έχει κάτι στην μπάντα για μια βροχερή μέρα.
Εν ολίγοις το φαινόμενο είναι σύνθετο και δεν μπορεί να χωρέσει σε αριστερίζοντα εφηβικά τσιτάτα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πολλοί τα κάναν σαν τα μούτρα τους. Αλλά το γεγονός είναι ότι αυτή την στιγμή που μιλάμε στην Αμερική, στην Ευρώπη στην Αυστραλία ακαδημαικοί, αναλύτές και διανοούμενοι γράφουν για την κρίση, διαφωνούν, αναλύουν, αντιπαρατίθενται χωρίς τον φόβο να τους βάλουν φυλακή.
Σε ποιό απο τα καθεστώτα που θαυμάζεις άλεξ συζητούν τις αιτίες και τα στραβά του συστήματος; Στην Κούβα μήπως; Έχουν υπάρξει πολλά βιβλία απο Κουβανέζους ακαδημαικούς που αναλύουν την ύφεση και την οικονομική κρίση απο το 92 έως το 96; Στην Βενεζουέλα; Μιλάνε πολλοί στα κανάλια για τις διακοπές ρεύματος και νερού;
Αλεξ, με λίγη προσοχή και κάμποση δουλειά, η κρίση θα ξεπεραστεί και θα έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα με καλύτερους ελέγχους και ο κόσμος θα αποκτήσει περισσότερη σοφία απέναντι στις αγορές και στον ίδιο τον καπιταλισμό.Και θα μείνουν οι αριστεροί να αναπωλούν τους χαμένους παραδείσους τους. Σου θυμίζω ότι οικονομικά κράχ συνέβαιναν πολύ συχνά και πολλές φορές εναλλάσονταν με πολέμους. Αν αυτή η κρίση είναι η πιο σοβαρή για τα τελευταία 60 χρόνια (αν υπολογίσουμε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) τότε η ανθρωπότητα έχει ήδη διανύσει μια πιο σταθερή εποχή.
7. Το κείμενο στα αγγλικά που παραθέτεις είναι άσχετο και με το άρθρο και με οτιδήποτε αναφερόμαστε εδωπέρα. Και έχει και πάρα πολλά νοηματικά λάθη.
Μάριε
Δεν νομίζω ότι όταν κάποιος συμφωνεί με το άρθρο του κ. Μανδραβέλη, και αντιπαρατίθεται με αυτούς που του επιτίθενται, τότε αναλαμβάνει ‘την υπεράσπιση του’. Συμφωνώ με το άρθρο, δεν μπορώ να δώ ποια είναι τα πλάγια μέσα στα οποία αναφέρεσαι.Το άρθρο αναφέρεται με ευθύ και ξεκάθαρο λόγο στην οπισθοδρόμική άποψη της ΓΓ. του ΚΚΕ, για τα γεγονότα του 89, και για τις παρωπίδες που μόνο το ΚΚΕ έχει σε όλη την Ευρώπη.
Kυριε Χαραλαμπους οτι ηταν να πω για το αρθρο του Μανδραβελητο ειπα.Οτι απαντηση ηταν να δωσω στα σχολια τουκ.Χασαπογιαννητην εδωσα.Εσεις τι θελετε και ανακινειτε ενα θεμα το οποιο εχει ληξει?Οσο για το σχολιο που παρεθεσες υπαρχουν σημεια που διαφωνω,υπαρχουν λιγοτερα σημεια που συμφωνω ομως δεν εχω το χρονο να αφοσιωθω πανω στην κριτικη του.Απλα να σου η σας αν ειναι αποδεκτος μονο ο πληθυντικος οτι απο δικα σας σχολια καποια στιγμη λοιδωρηθηκα οτι χρησιμοποιω χαρακτηρισμους.Βλεπω πως και εσεις δεν κανετε κατι το διαφορετικο.Θελω να πιστευω ειλικρινα οτι αυτο δεν συμβαινει εκ του πονηρου καθως ασχετα αν στα περισσοτερα σχολια ερχομαστε σε αντιπαραθεση οφειλω να σας πω πως τα δικα σας σχολια αλλα και τα λινκ τα διαβαζω με προσοχη ενω σας θεωρω σοβαρο συνομιλητη.Ξερετε κυριε Χαραλαμπους επειδη ξερω οτι καποιοι χαρακτηρισμοι σας αφορουν εμμεσως και εμενα να σας επαναλαβω μονο πως δεν ειμαι καποιος που χασομεραει διαβαζοντας Μαρξ η κανοντας αναλυσεις επι αναλυσεων.Αν και ειμαι νεοτερος απο εσας εχω κανει αρκετα για να πετυχω εστω δυο πραγματα,το ιδιο φανταζομαι ισχυει και για τους υπολοιπους συνομιλητες στους οποιους αναφερεστε.Φιλικα παντα οφειλω να σας πω οτι υποπεσατε σε φαουλ, ετσι να χρησιμοποιησω ποδοσφαιρικους ορους.
«Alex συγγνώμη που θα το θέσω ωμά, αλλά επικοινωνείς; Καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις ή έχείς κάποιου είδους δυσλεξία;»
σου επιστρέφω το ερώτημα…
«Έίπα εγώ ότι η Αριστερά είναι υπεύθυνη για την τωρινή οικονομική κρίση;»
Όταν, μιλώντας για το τι έχει συμβάλλει για το τέλμα στην οικονομία (σχόλιο 28), επιλέγεις να αναφερθείς στις «νίκες» της Αριστεράς χωρίς να αναφερθείς σε οτιδήποτε άλλο, you are tacitly assuming ότι η Αριστερά είναι και βασικός υπέυθυνος. Στο τελευταίο σου σχόλιο βέβαια (40 σημειο 6) το διορθώνεις.
«Είπα εγώ ότι η δημόσια παιδεία και η υγεία είναι ανάθεμα απο τους φιλελεύθερους;»
Όχι, εγώ το είπα, αλλά μάλλον δεν το κατάλαβες.
«Η απόλυση του εργαζόμενου μπορεί να οφείλεται και στην ανικανότητα του, και στο γεγονός ότι δεν κανει μια δουλειά που να του αρέσει και σε λάθη της επιχείρησης που αναγκάζεται να κάνει απολύσεις γιατί η ίδια δεν έκανε σωστές επιλογές.»
Δεν αντιλέγω, τις περισσότερες φορές όμως σε λάθη της επιχείρησης, όπως επίσης και στην επιθυμία της επιχείρησης για περισσότερα κέρδη.
2. Το τι «περνά» ο κάθε επιχειρηματίας (μικρός ή μεγάλος) το γνωρίζω πολύ καλά. Και γνωρίζω ότι βασικός του στόχος είναι η αύξηση της κερδοφορίας του. Γι’ αυτό πετάει τα απόβλητά του όπου του καπνίσει (κάνε καμιά βόλτα προς τα Οινόφυτα και τον Ασωπό και θα το διαπιστώσεις), γι’ αυτό, έχοντας ήδη πάρει οικονομική ενίσχυση βάζει στη συνέχεια λουκέτο πετώντας τους εργαζόμενους στο δρόμο, γι’ αυτό (όπως επιβεβαιώθηκε και χτες) δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες δεν αποδίδουν στο Δημόσιο τον ΦΠΑ, γι’ αυτό πολλές από αυτές συντηρούν μαύρη εργασία και γι’ αυτό στις μεγάλες επιχειρήσεις επικρατούν τακτικές καρτελ.
3. «Οι φιλελεύθεροι υποστηρίζουν την ελεύθερη διαπραγμάτευση»
Εγώ πάλι αλλά και το σύνολο των εργαζομένων, όχι. Είναι νομίζω προφανές το γιατί και δεν θα επεκταθώ περισσότερο.Θα πώ μόνο ότι αυτή είναι καθαρός εκβιασμός από τη πλευρά της εταιρίας που θα λέει στον κάθε εργαζόμενο «αυτά είναι, αν δεν τα θέλεις παίρνω άλλον στη θέση σου». Εάν δεν επιβάλλεις αυτά τα δικαιώματα, κρατάς τον εργαζόμενο δέσμιο των επιχειρήσεων. Δεν έχω πρόβλημα να αναπτυχθούν οι επιχειρήσεις…΄’οχι όμως σε βάρος των εργαζόμενων και του ιδρώτα τους.
4. Δεν σου έκανα διάλεξη για τα εργασιακά δικαιώματα. Επειδή όμως αναρωτήθηκες στην παρένθεση σου (»όποια και να είναι αυτά» λες στο σχόλιό σου) σου απάντησα. Και προτείνω να μην επιδοθούμε σε διαγωνισμό (επιπέδου δημοτικού) για το ποιος έχει δουλέψει περισσότερο.Αυτό που λες ότι έκανες εσύ, ότι δούλεψες με άλλα λόγια «για 10 χρόνια με μηδέν εργασιακή ασφάλεια και πλήρως ελαστική εργασία» είναι αυτό ακριβώς που θα ήθελε ο κάθε καημένος επιχειρηματίας που «δεν ξέρω τι περνά’». ΟΙ εργαζομενοι πάλι όχι…
Είναι εντυπωσιακό αλλά και εξοργιστικό συνάμα ότι τόσο εσύ όσο και οι ομοϊδεάτες σου ακολουθείτε την ίδια τακτική όταν αντιμετωπίζετε έναν αριστερό αντίλογο. Κατηγορείτε τον συνομιλητή σας ότι είναι οπαδός του ενός ή του άλλου καθεστώτος. Έτσι και συ τώρα με ρωτάς «Σε ποιό απο τα καθεστώτα που θαυμάζεις άλεξ συζητούν τις αιτίες και τα στραβά του συστήματος;» Το συμπέρασμά σου ότι θαυμάζω το ένα ή το άλλο καθεστώς είναι και αυθαίρετο και λάθος.
«Το κείμενο στα αγγλικά που παραθέτεις είναι άσχετο και με το άρθρο και με οτιδήποτε αναφερόμαστε εδωπέρα.»
Εσύ ο ίδιος στο σχόλιο 28 αναφέρθηκες σε «τέλμα στη γνώση» για το οποίο φταίν οι περίφημες «‘νίκες’ της Αριστεράς». Με το αγγλικό κείμενο θέλησα να σου υπενθυμίσω ένα άλλο τρόπο που συμβάλλει σε τελμάτωση της γνώσης γι’ αυτό και δεν ε’ίναι καθόλου άσχετο.
@Χασαπογιάννη re. Κύρτσο
δεν ξέρω εάν έχετε υπόψη σας τι έλεγε ο συγκεκριμένος στα κανάλια κατά τα μέσα Ιουνίου..
Σε δελτίο του Alter έλεγε (περίπου) τα εξής: Είχα βρει έναν φίλο εφοπλιστή και προσφέραμε 9,3 εκατ. ευρώ για την αγορά του «Ελεύθερου Τύπου». Αλλά έβαζε εμπόδια η Ντ. Μπακογιάννη. Πήγα τότε εγώ ο ίδιος στο Καρπενήσι και της έδωσα εγγυήσεις ότι θα προστατεύσω τη δημόσια εικόνα της (γην και ύδωρ, δηλαδή), αλλά έβαλε τον φίλο και κουμπάρο της, τον εφοπλιστή Μαρινάκη, να πάρει τον «Ελ.Τύπο» και μετά να τον δώσει στους Αγγελόπουλους. Μία μέρα μετά στο δελτίο του Alpha το γύρισε στο ‘σείς και το ‘σάς, ότι η κυρία Μπακογιάννη μάλλον δεν είχε καταλάβει ότι ενδιαφερόμουν ν’ αγοράσω τον «Ελεύθερο Τύπο», γι’ αυτό πήγα στο Καρπενήσι να την παρακαλέσω να μεσολαβήσει στον κύριο Μαρινάκη που είναι αξιόλογος άνθρωπος!!!
Δεν θα έλεγα ότι τιμά τη δημοσιογραφία και τη πατρίδα…
Ρε Αλεξ ειλικρινα με επιχειρηματα Ριζοσπαστη και Οδηγητη νομιζεις οτι θα πεισεις κανεναν εδω? Ειπαμε να γινει διαλογος με τους απεναντι, αλλα υπαρχουν και ορια στο τι θα αντεξουμε να ακουμε. Προφανως και δεν προκειται να σχολιασω επιμερους παιδιαστικα επιχειρηματα.
τι ακριβώς δεν αντέχεις να ακούς Λάσκος, ότι οι περισσότερες απολύσεις δεν συμβαίνουν με υπαιτιότητα του εργαζομένου ή μήπως το τι «περνά» ο κάθε επιχειρηματίας, ή τέλος το ότι κάθε εργαζόμενος που σέβεται τον εαυτό του οριοθετεί μια κόκκινη γραμμή πίσω από την οποία δεν μπορεί να κάνει βήμα πίσω?? Ποιο είναι παιδιαστικό επιχείρημα?? Ότι δεν συμφέρει τους εργαζόμενους η ελεύθερη διαπραγμάτευση ή ότι πλέον των 100.000 επιχειρήσεων δεν αποδίδουν ΦΠΑ, ή τέλος ότι συστηματικά και ανεξέλεγκτα, στην ελλάδα τουλ΄λαχιστον μολύνουν το περιβάλλον?
Ρε Αλεξ κοιτα κατι και να απαντησω σε αυτα που λες που εχουν μια βαση παλι θα βρεις κατι να πατησεις. Κοιτα σωστα λες πως ελευθερη διαπραγματευση εργατη και εργαζομενου οταν υπαρχει υπερπροσφορα ανθρωπινου δυνμαμικου. Κατα συνεπεια διαφωνω με τον Νικος Χαραλαμπους για ατομικες συμβασεις εργασιας, η θα ειναι συλλογικες η δεν θα ειναι. Απο κει και περα τωρα δεν μπορω να συζητησω για μολυνσεις κλπ. Εφοσον δεν υπαρχει θεσμικο πλαισιο για τον πτυοντα τον δρομο, αυτος που χτιζει καρακιτσαρια σπιτια, περιμενεις να σεβαστουν οι επιχειρησεις οταν δεν υπαρχουν ελεγκτικοι μηχανισμοι? Και αυτο ειναι καταγγελια μηπως για τον καπιταλισμο? Λυπαμαι επειδη στην ελλαδα, το μοντελο του κρατικοδιαιτου σοσιαλκαπιταλισμου δεν δουλευει, δεν σημαινει πως αυτο το οποιο εσυ ζητας θα δουλεψει καλυτερα, η οτι ο καπιταλισμος δεν δουλευει αλλου. Τι κριμα για το σοσιαλισμο που δεν δουλεψε πουθενα. Απλα δεν μπαινω σε διαδικασια διαλογου μαζι σου, γιατι θα μου συγκρινεις το υπαρκτο με μια ουτοπια. Σιγουρα μπορω να βρω 1000000000000000 στραβα στον καπιταλισμο συγκρινοντας τον με τον παραδεισο.
Αλλα τι λεμε τωρα, αυτο που επικρατει στην Ελλαδα δεν ειναι καπιταλισμος, αλλα σοσιαλισμος των λιγων εις βαρος των πολλων. Μονο που οι πολλοι νομιζουν πως ωφελουνται.
Οσον αφορα τη μολυνση παντως ειλικρινα δε νομιζω οτι ειναι θεμα απουσιας των ελεγκτικων μηχανισμων η τουλαχιστον δεν ειναι αυτη η κυρια αιτια.Επειδη ο alex ανεφερε το θεμα του Ασωπου το οποιο γνωριζω ως ενα βαθμο ελκοντας την καταγωγη μου απο τη συγκεκριμενη περιοχη,η μολυνση αυτη συμβαινει εδω και 40 περιπου χρονια απο τοτε που υπαρχει δηλαδη η βιομηχανικη ζωνη.Μεγαλυτερο μεριδιο ευθυνης αποδεδειγμενα πλεον εχουν οι μεγαλοι ομιλοι που δραστηριοποιουνται στην περιοχη οπως ο ομιλος Σιδενορ που εμφανιζει τις περισσοτερες φορες υψηλη κερδοφορια.Δεν ειναι μονο οτι ολα τα χρονια πριν δεν ειχαν ελεγχθει οι ρυπογονες βιομηχανιες αλλα και οταν ελεγχθηκαν οι ποινες που τους επιβληθηκαν ηταν κατα κοινη ομολογια αστειες.Για παραδειγμα στην Ελβαλ ειχε επιβληθει ενα προστιμο αν θυμαμαι καλα 20000 ευρω ενω ειχαν επιβληθει ποινες μονο σε μεσαια στελεχη.Για οποιον ενδιαφερεται υπαρχουν διαθεσιμες πηγες οπως ο τηλεοπτικος σταθμος Σκαι που ειχε ασχοληθει ενδελεχως με το θεμα.Δεν ηταν ομως μονο οι ποινες,ηταν και το θεσμικο πλαισιο διαμορφωμενο ετσι ωστε να επωφελουνται οι ρυπογονες βιομηχανιες.Χαρακτηριστικο παραδειγμα οι νομοι της Χουντας το 1969 που δεν αποσυρθηκαν ποτε και οριζαν τον ποταμο Ασωπο ως χωρο υποδοχης βιομηχανικων λυματων.Δε θελω να επεκταθω ακομη παραπερα σε φημες που εχουν να κανου με φαινομενα διαπλοκης γιατι θα κατηγορηθω ως συνομοσιολογος.Εγω απλα θελω να καταληξω στο εξης συμπερασμα.Καλα αυτα που λετε καποιες φορες για ελευθερια στο επιχειρειν κλπ ομως η πραξη αποδεικνυει ποσο ουτοπικα ειναι αυτα που λετε.Πολλες φορες και ειμαι επιεικης η επιχειρηματικη πρωτοβουλια δρα εις βαρος του κοινωνικου συμφεροντος.Και επειδη ξερω οτι θα μου απαντησετε παλι για το θεσμικο πλαισιο θα σας πω το εξης.Το θεσμικο πλαισιο πρεπει να εφαρμοζονται απο διατεθειμενους να το κανουν αυτο πολιτικους και υπηρεσιακους παραγοντες αλλα και να γινεται αποδεκτο απο την επιχειρηματικη κοινοτητα οτι πρεπει να υπακουει στους νομους και να δεχεται τις συνεπειες οταν τους παραβιαζει.Στον κοσμο που ζουμε αυτα δεν συμαβαινουν και μονο αφελης η φανατισμενος θα πρεπει να ειναι καποιος για να το αγνοει.Ποιος πολιτικος σε ποια χωρα θα επιβαλλει κυρωσεις αυστηρες σε εναν μεγαλοεπιχειρηματια οταν ελεγχεται απο αυτον και ποιος μεγαλοεπιχειρηματιας θα λαβει υποψην του το κοινωνικο πλαισιο αλλα και το θεσμικο πλαισιο οταν η βασικη του επιδιωξη ειναι η υψηλοτερη κερδοφορια.Βεβαια μπορω απο τωρα να προβλεψω απο τωρα τις αντιδρασεις στα απαραπανω.
1Παλι επιχειρηματα Ριζοσπαστη χρησιμοποιεις
2Στα καθεστωτα που υποστηριζεις τι συνεβαινε?
3Εμεις οι φιλελευθεροι εχουμε μιλησει για το θεμα αυτο και αποφασισαμε οτι δεν φταινε οι επιχειρησεις αλλα το κρατος και το θεσμικο πλαισιο
4Η κοινοβουλευτικη δημοκρατια σου δινει το δικαιωμα να καταγγειλεις τις επιχειρησεις.
Για το 3 εχω δωσει την απαντηση μου που πιστευω μπορει να απαντησει και το 4.Για τα δυο πρωτα απλα να πω πως χρησιμοποιω ενα παραδειγμα μεσα απο τη ζωη μου απλα για φανει οτι δεν κινουμαι απο καθαρα ιδεολογικα κριτηρια.
Kαι θελω να κανω μια ερωτηση στον κυριο Χαραλαμπους.Ειναι η δεν ειναι αποδεκτο στις ταξεις των οικονομολογων διεθνως πως οταν η οικονομια βρισκεται στο χαμηλοτερο σημειο του κυκλου την υφεση δηλαδη οι επιχειρησεις απολυουν εργαζομενους ειτε για να καλυψουν τις ζημιες ειτε για να διατηρησουντην κερδοφορια τους?Ειναι αποδεκτο οτι ακομη και επιχειρησεις που διατηρουν την κερδοφορια επιλεγουν να μην προσλαμβανουν η και να απολυουν ακομη οπως π.χ τον τελευταιο καιρο οι εταιριες vodafone και wind αλλα να επιβαλλουν πιο εντατικους ρυθμους εργασιας στους εναπομεινανετες εργαζομενους τους με προφανη σκοπο παλι τη διατηρηση η την αυξηση της κερδοφοριας?
Κοίτα, Λάσκο…νομίζω ότι με αδικείς… δεν σου συγκρίνω τον υπαρκτό με μια ουτοπία και είμαι ο πρώτος που θα παραδεχτώ ότι επί υπαρκτού στη πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ το περιβάλλον (μεταξύ άλλων) και εκεί δεινοπάθησε. Και για να επιστρέψουμε στη πτώση του Τοίχους δεν πραγνωρίζω σε καμία περίπτωση τη σημασία του.Έχω όμως την εντύπωση ότι η πλήρης απουσία κρατικού ελέγχου και η αυτορίθμηση που υποστηρίζει ο φιλελευθερισμός είναι εξίσου ανέφικτοι και ουτοπικοί αφού μοχλός της επιχειρηματικής φύσης είναι η κερδοφορία. Είναι σαν να αφήνεις το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Να υπενθυμίσω the dumping of nuclear and toxic waste στη Μεσόγειο με τη βοήθεια της Μαφίας βεβαίως-βεβαίως. Αντέδρασε η φιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αυτό? Καθόλου. Να υπενθυμίσω ότι στο όνομα του κέρδους οι μεγάλες φαρμακευτικές βιομηχανίες αρνούνται σε χώρες του τρίτου κόσμου τη παραγωγή φτηνών αντιγράφων των φαρμάκων τους…τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά για να τα αναφέρω εδώ. Και θα υποστηρίξω ότι αυτό για το οποίο με κατηγορείς, αυτό ακρίβως κάνετε και οι φιλελεύθεροι από την ανάποδη. Με άλλα λόγια, φορτώνετε (αυθαίρετα κατά τη γνώμη μου) τα 1000000000000000 στραβά που λες του υπαρκτού καπιταλισμού στην αριστερή ιδεολογία που δήθεν έχει περάσει στα κράτη του δυτικού κόσμου, υποστηρίζοντας παραλληλα ότι σε έναν κόσμο που θα ίσχυαν οι φιλελεύθερες πολιτικές, κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε. υπ’ αυτή την έννοια και εσείς εκθιάζετε τις φιλελεύθερες πολιτικές, ανάγοντάς τες σε έναν ιδεατό κόσμο.
Καλό ΣΚ σε όλους και τα λέμε σε άλλη κουβέντα
Το παραπανω σχολιο του alex με εκφραζει απολυτα.Οφειλω να εκφρασω τη συμφωνια μου για αυτο οπως και για το νοημα της απαντησης που παρεθεσε στο σχολιο 42 κατι που ξεχασα πριν να αναφερω.
Να ξεκινήσω απο το τελευταίο σχόλιο το 49 του αλεξ, γιατι νομίζω ότι έχει παρεξηγήσει πολλά πράγματα για τον φιλελευθερισμό και την ελευθερη οικονομία.
Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν αναρχοφιλελευθεροι που αρνούνται και την ανάγκη ύπαρξης του κράτους, αλλά οι φιλελευθεροι στην πλειοψηφεία τους και σε κάθε επίσημη πολιτική εκφρασή τους ζητάνε ένα κράτος περιορισμένο, επικεντρωμένο σε λίγα βασικά καθήκοντα και σε αυτά τα καθήκοντα να είναι ισχυρό και άμεμπτο.
Το ότι δεν υπάρχει κρατική εταιρεία τηλεπικοινωνιών, παραγωγής ενέργειας, τηλεόρασης και ραδιοφώνου, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει εφορία, δικαιοσύνη, επιτροπή ανταγωνισμού. Το ότι δεν υπάρχουν δημόσια σχολεία και δημόσια πανεπιστήμια δεν σημαίνει οτι το κράτος δεν δίνει χρήματα στα παιδιά φτωχών οικογενειών να πάνε σε καλά σχολεία και πανεπιστήμια. Το ότι οι φόροι είναι χαμηλοί για να μένουν περισσότερα χρήματα στους πολίτες δεν σημαίνει ότι η εφορία δεν θα βάλει βαριά πρόστιμα στους φοροφυγάδες.
Το ότι έχεις χαμηλούς φόρους και ελευθερες εργασιακές σχέσεις δεν σημαίνει ότι δεν έχεις ένα καλό σύστημα για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.
Θα έπρεπε να μελετήσεις το ‘φαινόμενο’ ότι στις χώρες με παράδοση στον καπιταλισμό και στην ελεύθερη οικονομία, ΗΠΑ και Αγγλία (και πρόσφατα και στην Ε.Ε) υπάρχουν οι πιο αποτελεσματικοί θεσμοί για την καταπολέμηση των ολιγοπωλίων και των ολιγοπωλιακών πρακτικών, όπως και τις πιο δυνατές αρχές προστασίας του περιβάλλοντος
Πολύ λίγοι φιλελεύθεροι αναφέρονται πλέον σε ιδεατές καταστάσεις για τον απλούστατο λόγο ότι τα παραδείγματα που έχουμε ενισχύουν θριαμβευτικά τις φιλελεύθερες προτάσεις:
Οι πιο δυναμικές οικονομίες είναι αυτές που έχουν εγκαταλείψει τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας (ΗΠΑ, ΚΙΝΑ, Βιετναμ,Ηονγκ Κονγκ, Αυστραλια, Νεα Ζηλανδια, Βρετανία, Ιρλανδία, Σκανδιναβικές Χώρες, Χιλή, Ινδια, Ιαπωνία). Η ανεργία είναι ιστορικά και μακροπρόθεσμα χαμηλή στις χώρες που δεν έχουν παρέμβαση του κράτους στις εργασιακές σχέσεις (ΗΠΑ, Αγγλία, Ιρλανδία, Σκανδιναβικές Χώρες). Τα πιο βιώσιμα ασφαλιστικά συστήματα είναι αυτά που βασίζονται στο κεφαλαιοποιήτικό (Ελβετία). Οι καλύτεροι στρατοί είναι αυτοί που έχουν καταργήσει την υποχρεωτική στράτευση (ΗΠΑ, Βρετανία), Οι γάμοι των ομοφυλοφυλων δεν οδήγησαν σε όργια και ηθική κατάπτωση (Βρεττανία, Ολλανδία) Οι αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών δεν οδήγησαν σε αυξηση της χρήσης, (Ολλανδία, Πορτογαλία).Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν οδήγησαν στην απαξίωση του δημοσίου συστήματος τριτοβάθμιας εκπέδευσης (Βρεττανία, ΗΠΑ, Αυστραλία).
Αρα δεν έχουμε λόγο να μιλάμε ειδικά για την Ελλάδα για ιδεατές καταστάσεις. Είμαστε ολιγαρκείς εδωπέρα. Μας αρκεί σε πρώτο βήμα να ακολουθήσουμε μέτρα που έχουν κάνει άλλες χώρες και έχουν προοδεύσει.
Περι εργασιακών για τον Μάριο και αλεξ.
Υπάρχει μία παγιωμένη αντίληψη στην Αριστερά ότι ο εργαζόμενος απολύεται αν η εταιρεία δεν αυξήσει τα κέρδη της. Και είναι η απαντηση σε κάθε επιχείρημα για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και η βάση για κάθε δαιμονοποίηση των επιχειρήσεων και του κέρδους.
Πριν το αναλύσουμε αυτό το παραπάνω ‘επιχείρημα’ ελπίζω να μπορέσουμε να συμφωνήσουμε στις παρακάτω δηλώσεις για να προχωρήσουμε παρακάτω:
‘Υπάρχουν κάποιοι εργαζόμενοι που απλώς δεν αποδίδουν σε μία δουλειά. Μπορεί να αποδίδουν σε άλλη δουλειά αλλά σε αυτή που είναι τώρα απλώς δεν αποδίδουν. Δεν είναι καλοί’
‘Απολύσεις είναι δικαιολογημένες αν η επιχείρηση παρουσιάζει ζημίες και είναι αντιμέτωπη με την χρεωκοπία’
‘Η αυθαιρεσία δεν είναι χαρακτηριστικό συγκεκριμένων οικονομικών ομάδων. Και ο επιχειρηματίας μπορεί να αυθαιρετήσει αλλά και ο εργαζόμενος (μπορεί πχ να κλέψει απο τον εργοδότη, να μην πληρώσει ασφαλιστικές εισφορές, να τεμπελιάσει’, και ένας εργαζόμενος που αυθαιρετεί στον χώρο εργασίας του, είναι αποδεκτό να απολυθεί΄
‘Ενας εργαζόμενος που δεν συμπεριφέρεται καλά και δημιουργεί προβλήματα στους συναδελφούς του θα πρέπει να μπορεί να απολύεται’.
Αν συμφωνούμε στις παραπάνω περιπτώσεις τότε ελπίζω ότι θα παραδεχθούμε ότι επειδή όλα αυτά μπορούν να συμβούν, η περίπτωση μια επιχείρηση να απολύει εργαζόμενους επειδή δεν αυξησε τα κέρδη της είναι ένα μόνο ποσοστό αυτού που συμβαίνει.
Και εδώ κάνουμε πολλές φορές δύο παράλληλες συζητήσεις. Εσείς αναφέρεστε στην Ελληνική πραγματικότητα όπου το κράτος αναγκάζει κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις να μεταφέρουν τις βιοτεχνίες τους σε γειτονικές βαλκανικές χώρες και να απολύει εργαζόμενους εδώ. Το κόστος του εργαζόμενου στην Ελλάδα είναι ακριβό και το χειρότερο δεν το καρπώνεται ο εργαζόμενος. Το κράτος βάζει τεράστια εμπόδια στην απόλυση των εργαζόμενων, αρα επειδή η εταιρεία δεν θέλει να αναλάβει το ρίσκο να προσλάβει έναν εργαζόμενο που δεν της κάνει, δεν προσλαμβάνει. Ο εργαζόμενος παραμένει στην ανεργία για μεγάλο διάστημα.
Πολλοί απο εμάς αναφερόμαστε στο τί γίνεται στην Αγγλία και στην Αμερική που ακόμα και όταν γίνεται η μεταφορά τμημάτων των εταιρειών στην βιομηχανία και στις υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις κρατάνε και μετεκπαιδεύουν το προσωπικό γιατι απλούστατα αναπτύσσονται. Ακόμα και όταν γίνονται απολύσεις όπως αυτή τη χρονιά, ο εργαζόμενος, πρώτον έχει μαζεψει πολύ περισσότερα χρήματα απο τις ‘καλές χρονιές’ που μπορεί να έχει καλύτερους μισθούς και δευτερον δεν μένει για πολύ στην ανεργία, βρίσκει πιο γρήγορα απο την Ελλάδα δουλειά.
Τώρα μια εταιρεία που στην Αμερική και στην Αγγλία, το πρώτο που θα κάνει αν δεν αυξήσει τα κέρδη θα απολύσει εργαζόμενους έτσι για το καπρίτσιο, θα έχει χάσει για πάντα εργαζόμενους και το κυριότερο η φήμη της θα πληγεί. Κανείς δεν θα θέλει να δουλεψει εκεί, κυρίως γιατί υπάρχουν πολλές επιχειρήσεις που θέλουν να επενδύουν στον εργαζόμενο γιατί μόνο αυτός τελικά θα μπορέσει να αποδόσει τα μέγιστα για την εταιρεία.Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να κάνει μια εταιρεία για να αυξήσει τα κέρδη της μέχρι να αρχίσει να απολύει εργαζομένους.
Θα ήθελα να δώ τις στατιστικές και τις έρευνες πανω στις οποίες ο αλεξ βασίζει την σίγουρη αποψή του ότι το πρώτο πράγμα που κάνουν επιχειρήσεις όταν δεν αυξάνουν τα κέρδη τους είναι να απολύουν εργαζομένους. Είμαι σίγουρος ότι πολλά στελέχή επιχειρήσεων απο διευθυντές μέχρι απλούς προισταμένους, όπως και κάθε ένας που έχει σπουδάσει οικονομικά θα χαμογέλά με τέτοιου είδους θέσεις.
σε καθε χωριο υπαρχει ενας πυρσος-ο δασκαλος-και ενας πυροσβεστηρας-ο κληρικος»