Πώς κατασκευάζεται η ιδεολογία στη Ν.Δ.

Νοέ 3rd, 2009 | | Κατηγορία: Τάκης Μίχας | Email This Post Email This Post | Print This Post Print This Post |

Κανείς, τελικά, δεν ήξερε πώς ο νεαρός με τα χλωμά μάγουλα και το μπλέιζερ βρέθηκε στο γραφείο του μεγαλοβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Ολοι είχαν ακούσει ότι είχε κάνει σπουδές «στα ξένα», στο Γιέιλ ή στο Χάρβαρντ, κανείς δεν θυμόταν. Δεν υπήρχε λόγος άλλωστε. Η παρουσία του Γιάννη -έτσι τον έλεγαν- περνούσε τελείως απαρατήρητη. Οταν ο μεγαλοβουλευτής καλούσε τους άλλους στο γραφείο για να θαυμάσουν στην τηλεόραση την απάντηση που έδωσε στον Χατζηνικολάου ή στην Τρέμη, ο Γιάννης δεν συμμετείχε. Ούτε τον καλούσε ποτέ ο μεγαλοβουλευτής να λάβει μέρος στις συσκέψεις για θέματα «επικοινωνιακής στρατηγικής», όπως τα έλεγαν. Στο γραφείο τον είχαν προσλάβει για να κάνει «τεκμηρίωση» -να ψάχνει δηλαδή με τις ώρες στο Ιντερνετ να βρει στοιχεία που θα στήριζαν κάποια επερώτηση ή ομιλία του αφεντικού του.

Ομως, η Παρασκευή της 12ης του Οκτώβρη έμελλε να αλλάξει οριστικά τη ζωή του. Ο μεγαλοβουλευτής είχε κλειστεί από το πρωί στο προσωπικό του γραφείο με τους στενούς συνεργάτες του. Πριν από μερικές ημέρες ο ηγέτης του κόμματος είχε παραιτηθεί, ανοίγοντας τον δρόμο της διαδοχής. Ενα από τα ονόματα που «έπαιζαν» στα ΜΜΕ για τη διαδοχή ήταν αυτό του μεγαλοβουλευτή.

«Γιάννη, μπορείς να πας στο γραφείο των συσκέψεων;» Η ένταση στη φωνή της Κικής, της ιδιαιτέρας του αφεντικού, δεν άφηνε περιθώρια για αντιρρήσεις.

Σηκώθηκε, προχώρησε και άνοιξε την πόρτα περιμένοντας τα χειρότερα. Στο τραπέζι καθόταν ο μεγαλοβουλευτής με τους τρεις πιο στενούς συνεργάτες του. Μόλις τον είδε χαμογέλασε και του ζήτησε να καθήσει πλάι του.

«Γιάννη μου, δεν έχω βρει τον καιρό να σ’ το πω αλλά θα ήθελα να σε συγχαρώ για τη δουλειά που κάνεις εδώ. Ομως σήμερα σε θέλω κάτι για πολύ πιο σημαντικό. Να σου βάλω καφέ;»

«Σκέφθηκα να πάω για την αρχηγία του κόμματος», συνέχισε ο μεγαλοβουλευτής, «και σε χρειάζομαι. Θέλω να μου φτιάξεις μες στο Σαββατοκύριακο μια ιδεολογία! Να μου γράψεις κάτι για φιλελευθερισμό… ξέρεις εσύ …τα έχεις σπουδάσει στα ξένα πανεπιστήμια».

Ο Γιάννης αισθάνθηκε να ζαλίζεται. «Θέλετε ο φιλελευθερισμός να πηγάζει από την Αυστριακή Σχολή, τον Γαλλικό Διαφωτισμό ή μήπως την Αγγλοσαξονική Σχολή των φυσιοκρατών;», ρώτησε προσπαθώντας να θυμηθεί τις διακρίσεις που είχε διδαχθεί στο μάθημα της Πολιτικής Επιστήμης.

«Αυτά θα τα βρεις εσύ», απάντησε με ανυπομονησία το αφεντικό. «Αλλωστε, όπως ξέρεις, εμένα δεν με πολυενδιαφέρουν αυτά. Αυτό που θέλω είναι να είναι κοινωνικός ο φιλελευθερισμός… ξέρεις ένας φιλελευθερισμός για τον λαό, όχι για τους λεφτάδες. Και πάνω από όλα, Γιάννη μου, να είναι εθνικός φιλελευθερισμός – ελληνικός, ρε αδελφέ! Να, αυτό θέλω να μου έχεις έτοιμο τη Δευτέρα το πρωί: έναν εθνικό, κοινωνικό, φιλελευθερισμό!»

«Αυτά θα τα βρεις εσύ», απάντησε με ανυπομονησία το αφεντικό. «Αλλωστε, όπως ξέρεις, εμένα δεν με πολυενδιαφέρουν αυτά. Αυτό που θέλω είναι να είναι κοινωνικός ο φιλελευθερισμός… ξέρεις ένας φιλελευθερισμός για τον λαό, όχι για τους λεφτάδες. Και πάνω από όλα, Γιάννη μου, να είναι εθνικός φιλελευθερισμός – ελληνικός, ρε αδελφέ! Να, αυτό θέλω να μου έχεις έτοιμο τη Δευτέρα το πρωί: έναν εθνικό, κοινωνικό, φιλελευθερισμό!»

Προτού καν προλάβει να απαντήσει ο Γιάννης, ο μεγαλοβουλευτής είχε σηκωθεί από το τραπέζι και περνώντας το χέρι του γύρω από τον ώμο του νεοδιορισθέντος ιδεολογικού αρχιστοχαστή άνοιξε την πόρτα:

«Ο Γιάννης θα μας γράψει την ιδεολογία μας!», ανακοίνωσε θριαμβευτικά στους υπόλοιπους συνεργάτες. «Να τον βοηθήσετε σε ό,τι σας ζητήσει!»

Ο Γιάννης αισθάνθηκε ξαφνικά να τον αγκαλιάζει ένα συννεφάκι και να τον ανεβάζει ψηλά στο ταβάνι. Από κει μπορούσε να δει όλα τα μάτια να τον κοιτάνε – άλλα με ζήλεια και άλλα με θαυμασμό. Και κάπου του φάνηκε ότι είδε και τη λαμπερή Τίνα με τα πράσινα μάτια -που μέχρι τώρα δεν καταδεχόταν να του πει ούτε ένα γεια- να τον κοιτάει με ένα βλέμμα γεμάτο απορία, ένα βλέμμα που ρωτούσε «αγόρι μου, πού σε έκρυβαν τόσο καιρό;»».

Και τότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ο Γιάννης κατάλαβε ότι το νόημα της ζωής δεν βρισκόταν ούτε στα Μάστερ ούτε στα διδακτορικά, ούτε στο Χάρβαρντ ούτε στο Γιέιλ αλλά σε ένα μόνο μέρος: στον «εθνικό κοινωνικό φιλελευθερισμό».

Και από τότε εμείς μεν ζήσαμε καλά, αλλά ο ήρωάς μας πολύ, μα πολύ καλύτερα.

Τάκης Μίχας

——————————————————————–

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 24/10/2009 και στο newstime.gr

8 σχόλια
Leave a comment »

  1. Χααααααααααααααααααααααχαχαχαχαχαχαχα

    Λάϊκάντζα begets λαϊκάντζα.

    Aλλά για νάμαστε δίκαιοι «έτσι είναι όλη η Ελλάδα» όπως θάλεγε ο φίλτατος κύριος κ. Κώστας Σημίτης.

  2. Katapliktiko arthro k. Mixa!

    Tora pia katalavaino ki ego apo pu proekipse o perifimos ‘koinonikos fileleftherismos’ pu epanelave peripu 50 fores stin sinedefksi tu. Ki anarotiomuna o afelis ti ennoei…

  3. Όντως κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Τι στο διάολο είναι ο «κοινωνικός φιλελευθερισμός»; Υπάρχει μήπως και «μη-κοινωνικός»; Ποιες είναι οι διαφορές τους; Ποιος ξέρει άραγε;

  4. Ποιός ποιός βρε παιδιά. Πείτε μας που είμαστε στα ξένα μακρυά από τη μανούλα μας

  5. Εγλω θάλεγα ο χωριάτης ο Αβραμόπουλος με τις οιονεί-Chesterfield δερμάτινους capitonnέ καναπέδες με quasi-patina του χρόνου. Τελείως, μα τελείως………… μα τελείως………. Το βρήκα;;;

  6. Οι ιδεολογιες που πουλιουνται στην Ελλαδα εχουν πανω κατω τα ιδια συστατικα.
    Αλλαζουν μονο οι αναλογιες σε καθε κομμα.
    Αντιαμερικανισμος, αντισημιτισμος, αντικαπιταλισμος, αντιευρωπαϊσμος, ψευδοπατριωτισμος, λαικισμος, αντιφιλελευθερισμος και φιλοπουτινισμος.
    Όλα αυτα ανακατευονται μεθοδικα σε μια διακομματικη καθεστωτικη ΄΄ιδεολογια΄΄ για την δημιουργια του
    Ανορθολογικου εθνους αλα Γκρεκ
    Μια μοναδικη σπεσιαλιτε των μεγαλων σεφ Δοσιλογοφ Ψευδοπατριοτοφ και του του Νεοαριστεροφ Ναζιστικοφ
    Η εκτελεση της συνταγης εχει ως εξης:

    Για να φτιάξουμε την άκριτη ΄΄βάση΄΄ παίρνουμε τον ΄΄νεανικό ανθό΄΄ στον οποίο προσθέτουμε καθαρή ΄΄παπαγαλία΄΄, ΄΄πατριωτικά κλισέ΄΄ και ΄΄χαβαλέ΄΄ τα οποία χτυπάμε ΄με αλεύρι ΄΄ΟΛΜΕ΄΄ και ΄΄ΠΟΣΔΕΠ΄΄. Αφήνουμε το μείγμα να φουσκώσει με ΄΄επαναστατικές καταλήψεις΄΄.
    Για την γέμιση βάζουμε κομματική ΄΄γραφειοκρατία΄΄ που να έχει σιτέψει.. την οποία μαρινάρουμε με μπόλικο ΄΄λαϊκισμό΄΄ ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και εκλεκτικές ΄΄αντικαπιταλιστικές ρητορείες΄΄. Τοποθετούμε την γέμιση στην βάση και την δένουμε με ΄΄πελατειακές σχέσεις΄΄.
    Σιγοψήνουμε για αρκετά χρόνια σε μέτρια θερμοκρασία μέχρι να πάρει καμένη όψη ΄΄επιχειρηματικής ερήμωσης΄΄.
    Αφού βγάλουμε το ταψί από τον φούρνο, κάνουμε πορεία ενάντια στην πολυεθνική που κατασκεύασε την κουζίνα…
    Σερβίρουμε επιλεκτικά με ωμές ΄΄οικολογικές ανησυχίες΄΄ και για κρασί ΄΄συνθηματολογία εικοσαετίας΄΄ …; Αν δεν αρέσει το πιάτο, τρίψτε από πάνω φρέσκο ΄΄αντιιμπεριαλισμό΄΄ και χοντροκομμενο »αντισημιτισμο» …

    Ενα εκλεκτο δειπνο που μπορειτε να προσφερετε στον ΄΄φιλο μας΄΄ τον Πουτιν μαζι με τους εκλεκτους του εν Ελλαδι πρακτορες…

  7. A’A’A’.
    Κάπως έτσι λειτουργεί και το κράτος (κατ’ εικόνα κι ομοίωση του -όποιου- κόμματος…). Βασίλειο της αβάσταχτης αλαφρότητας…

  8. Στην ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Ντόρας Μπακογιάννη διαβάζω, ή καλύτερα ακούω στο 1 λεπτό και 37ο δευτερόλεπτο από το βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=Hdy1nPF329U στις 14 Οκτωβρίου 2009:

    «Η παράταξή μας δεν έχει ανάγκη νέας ιδεολογίας. Αυτή είναι ξεκάθαρη. Είναι ο σύγχρονος κοινωνικός φιλελευθερισμός. Τον οποίον πρέπει να υπερασπιζόμαστε με συνέπεια και αποφασιστικότητα. Με θάρρος και αυτοπεποίθηση»

    Αν θέλετε να δείτε κι εσείς που άκουσε η Ντόρα Μπακογιάννη για πρώτη φορά αυτήν την ιδεολογία και της άρεσε, διαβάστε το παρακάτω κείμενο, από τις 18 Μαΐου 2009

    http://www.ana-mpa.gr/anaweb/user/showprel?service=3&maindoc=7614333

Σχολιαστε