Δεν μίλησα για δικό μου δραμα, το συμπέρασμα είναι δικό σας και αυθαίρετο. Το 1978, ο κ. Μητσοτάκης ήταν υπουργός Οικονομίας και αυτό ακριβώς έγραψα! [ιδε άνω] Η εγκατάλειψη δε και εξαθλίωση όλων των πολυκατοικών της Αθήνας ξεκίνησε τότε, επί ενοικιοστασίου!

Ηταν το ελεεινότερο μέτρο που ελήφθη μετά την δικτατορία. Ενοικιοστάσιο βέβαια κηρύχθηκε και διαρκούντος του μεσοπολέμου αλλά ήταν δικαιολογημένο λόγω προσφυγιάς, έλλειψης προσφερομένων οικιών, αργότερα δε συνεπεία ΒΠΠ και της μετεμφυλιακής μετακίνησης πληθυσμών προς τα αστικά κέντρα.

Tην θυμάμαι την νεοφιλελεύθερη επανάσταση του Reagan. Θυμάμαι, ως νεαρός fellow στην Βαλτιμόρη, στα mid-80s, που αγόρασα το πρώτο αυτοκίνητό μου με επιτόκιο 19%.
Θυμάμαι πως επί Reagan αυξήθηκε το Δημόσιο χρέος κατά 60%.
ΚΑΙ θυμάμαι επίσης το crash and black Monday of October 1987!!!!!!

Ελάχιστη πιθανότης!
Να σημειωθεί, δε, ότι ο πόλεμος που έγινε ειδικά εναντίον του κυρίου κ. Κώστα Σημίτη από το βαθύ ΠΑΣΟΚ ήταν λυσσαλέος, to say the least!!!!

Χθές, όμως, είδα κάποιο φωτάκι, κ. Γεωργάνα, που επιτρέπει συγκρατημένη αισιοδοξία. Ατυχώς δεν μπορώ να εκπτυχθώ επί του θέματος, διότι δεν θέλω να βλάψω. Πάντως, συνέβη κάτι άκρως ΘΕΤΙΚΟ [δεν ξέρω πόσο έγινε αντιληπτό] που σημαίνει πως ο ΓΑΠ ίσως [λέω ίσως] σεβασθεί φιλελεύθερες ιδέες. Οψόμεθα ες Φιλίππους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ φέτος θα μου λέγατε ότι οι εργαζόμενοι θα μειωθούν στον δημόσιο τομέα. Στην τελευταία έκθεση η ΤτΕ λέγετε ότι θα γίνουν 12.000 προσλήψεις ενώ το 2008 συνταξιοδοτήθηκαν 21.925. Λέτε ότι «ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα μειώθηκε από 484.000 το 1989 στις 458.000 το 1993.» Αν ήταν έτσι οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν την ΝΔ του 93 ακολούθησαν τις μειώσεις αφού τώρα σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών έχουμε 370,517.
Σε αυτά τα νούμερα όμως δεν μετρούνται συμβασιούχοι και άλλες κατηγορίες, και εκεί γίνετε το πάρτι διορισμών.

Έγιναν πολλά καλά πράγματα επί Μητσοτάκη το 90. Και ήταν από τις πιο θαρραλέες κυβερνήσεις. Δυστυχώς όμως η κεντρική ιδέα της διακυβέρνησης ήταν οικονομικά ατελέσφορη και πολιτικά αυτοκαταστροφική.

Δεν θα επανερχόμουνα, αλλά η διαστρέβλωση είναι προκλητική και πιστεύω ότι πρέπει να κρατάμε κάποιο επίπεδο κουβέντας εδώ μέσα το οποίο να στηρίζεται στα πραγματικά δεδομένα και όχι σε προσωπικές εμπάθειες. Εσείς θεωρείτε τον Μητσοτάκη κρατικιστή ενώ όλοι οι αναλυτές σε οποιονδήποτε χώρο και να βρίσκονται, από το ΚΚΕ μέχρι το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ τον θεωρούνε φιλελεύθερο. Ελπίζω ότι μιλάμε για τον ίδιο Κ. Μητσοτάκη, τον πρωήν αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας και για την πρωθυπουργία του το 90 – 93.

Συμφωνούμε ότι στην επίσημη ιδεολογία ήταν νεοφιλελεύθερος. Λέτε ότι στην πράξη ήτανε κρατικιστής. Πως μετράμε τον κρατικισμό; Εγώ θα κοίταζα στο (Α) μέγεθος του δημόσιου τομέα σε υπαλλήλους, (Β) κρατικές δαπάνες σαν ποσοστό του προυπολογισμού, (Γ) deregulation πολιτικές και (Δ) αποκρατικοποιήσεις. Να δούμε λοιπόν τα στοιχεία σε αυτούς τους τομείς:
(Α) – Ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα μειώθηκε από 484.000 το 1989 στις 458.000 το 1993, (επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος).
(Β) – Το έλλειμμα του προϋπολογισμού μειώθηκε από 19,8% το 1990 σε 13,8% το 1993 (το 93 για πρώτη φορά είχαμε πρωτογενές πλεόνασμα)
(Γ) – Εφαρμόστηκε απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος και της κίνησης κεφαλαίων, απελευθέρωση κατά μεγάλο μέρος της αγοράς των ενοικίων, απελευθέρωση της εμπορίας καυσίμων, κατάργηση των ελέγχων τιμών σε όλα τα αγαθά με εξαίρεση τα φάρμακα, απελευθέρωση της αγοράς εργασίας με την εισαγωγή της μερικής απασχόλησης και της τέταρτης βάρδιας και απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων (με συνεισφορά Μάνου – Ανδριανόπουλου)
(Δ) – Ιδιωτικοποιήσεις: αποκρατικοποίηση των αστικών λεωφορείων της Αθήνας. Μεταβιβάστηκαν στον ιδιωτικό τομέα ή εκκαθαρίστηκαν 66 προβληματικές επιχειρήσεις του ΟΑΕ (ΑΓΕΤ, Πειραϊκή Πατραϊκή κ.λπ.) και διευκολύνθηκε με την απομάκρυνση του μη αναγκαίου προσωπικού η αποκρατικοποίηση των υπολοίπων που είχαν απομείνει (συνολικά μειώθηκε, από το 1989 μέχρι το 1993, το προσωπικό των επιχειρήσεων αυτών κατά 9000 εργαζομένους). Ιδιωτικοποιήθηκαν 15 από τις 69 επιχειρήσεις που ανήκαν σε κρατικές τράπεζες (όπως τα ναυπηγεία Ελευσίνος, η Τραπεζα Αθηνών κ.α.). Πραγματοποιήθηκε επιτυχώς η αποκρατικοποίηση μέσω εισαγωγής στο χρηματιστήριο της Βιομηχανίας Ζάχαρης, μεταβιβάστηκε το management της ΕΑΒ (στην Lockheed Martin) και ιδιωτικοποιήθηκε η Olympic Catering. Έκλεισαν επίσης οι παρεμβατικές επιχειρήσεις του δημοσίου (ΠΡΟΜΕΤ, ΙΤΚΟ κ.λπ.), που νόθευαν τον ανταγωνισμό και ανάλογες υπηρεσίες του στενότερου δημόσιου τομέα όπως η ΜΟΜΑ και η ΣΥΚΕΑ.

Παρακαλώ εάν έχετε διαφορετικά στοιχεία που μου διαφεύγουν να τα παρουσιάσετε. Αλλιώς βρείτε κάτι άλλο για να επιτεθείτε στον Μητσοτάκη, γιατι κρατικιστής ΔΕΝ ήταν.

@Χασαπόγιαννης

Σέβομαι το οικογενειακό σας δράμα, αλλά αυτό ήταν το 78, επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή, πριν εμφανιστούν Θάτσερ, Ρέηγκαν και η νεφιλελεύθερη επανάσταση στον δυτικό κόσμο. Η κυβέρνηση του 90 – 93 υπό τον Κ. Μητσοτάκη ήταν ότι πιο νεοφιλελεύθερο έχει δει αυτή η χώρα και για αυτό διαμονιοποιήθηκε και έπεσε