- e-rooster.gr - http://e-rooster.gr -

Όταν δεν υπάρχει ντροπή, όλα επιτρέπονται!

Κοιτάξτε τι ποιότητας άνθρωποι μας κυβερνούν! Προσέξτε τι είδους πολιτικοί διαχειρίζονται τις τύχες της πατρίδας μας! Παρατηρήστε τι εμετικές δικαιολογίες χρησιμοποιούν άπληστα άτομα που έχουν εκλεγεί να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον!

Η συγκομιδή είναι ογκώδης τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε σημείο που να είναι δύσκολα εποπτεύσιμη. Κουμπάρος του κ.Τσιτουρίδη, (πρώην) υπουργού Απασχόλησης, εμπλέκεται σε μείζων σκάνδαλο οικονομικού εκβιασμού. Ο υπουργός διορίζει κομματικό του φίλο εκ Θεσσαλονίκης σε διοικητικό συμβούλιο ταμείου του ΙΚΑ, για να κατηγορηθεί κι αυτός, στη συνέχεια, για εμπλοκή στο ίδιο σκάνδαλο. Οι κομματικές διοικήσεις συνταξιοδοτικών ταμείων που ο κ.Τσιτουρίδης διόρισε διώκονται για κακή διαχείριση της περιουσίας τους με την εμπλοκή τους στο πρωτοφανές σκάνδαλο των ομολόγων. Ο υπουργός, ατάραχος, βλέπει σε όλα αυτά «σκευωρίες» σε βάρος του.

Ο κ.Μαγγίνας, ένας αξιοπρόσεκτος γίγαντας της εγχώριας βλαχοπολιτικής, χτίζει παράνομα σπίτι στους πρόποδες του Υμηττού με άδεια αναψυκτηρίου, στο οποίο απασχολεί, όντας υπουργός Απασχόλησης ο ίδιος, ανασφάλιστους αλλοδαπούς. Ο κ.Σουφλιάς, υπουργός Χωροταξίας παρακαλώ, χτίζει σπίτι στην Ανάβυσσο χωρίς νόμιμη οικοδομική άδεια. Ο πρώην υπουργός και βουλευτής, άμισθος σύμβουλος του πρωθυπουργού, κ.Κεφαλογιάννης, διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος, κατηγορούμενος ότι άσκησε πιέσεις σε δύο αστυνομικούς να αποσύρουν τις καταθέσεις τους εναντίον χασισοκαλλιεργητή της περιοχής Μυλοποτάμου Κρήτης, προκειμένου ο τελευταίος να απαλλαγεί από κάθε κατηγορία.

Ο κ.Λιάπης, (πρώην) υπουργός Μεταφορών, συναγελάζεται στη Γερμανία με τον επικεφαλής της, εξ όσων είναι γνωστά μέχρι στιγμής, πλέον διεφθαρμένης εταιρίας στη χώρα. Ο (πρώην) βουλευτής κ.Τσουκάτος, το δεξί χέρι του (πρώην) πρωθυπουργού κ.Σημίτη, ομολογεί ότι παρέλαβε για λογαριασμό του κόμματός του ένα σεβαστό ποσό χρημάτων από τον τόσο «γενναιόδωρο» σε πολιτικούς και κόμματα διευθύνοντα σύμβουλο της Ζήμενς κ.Χριστοφοράκο. Ο κ.Μητσοτάκης ο νεότερος, ανατέλλων εθνοπατέρας, λαμβάνει πιστωτικά τιμολόγια από την εταιρία που έταξε σκοπό της ζωής της την «καλλιέργεια του πολιτικού τοπίου στην Ελλάδα», ενώ η αδελφή του, των εξωτερικών υποθέσεων της χώρας επιλαμβανομένη, είχε απλήρωτα τιμολόγια στη διαβόητη Ζήμενς. Αποκαλύπτεται ότι δεξιώσεις γάμων και βαπτίσεων πολιτικών επιχορηγούνται γενναιόδωρα από τον Γερμανικό κολοσσό.

Ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του κ.Παυλίδη, (πρώην) υπουργού Αιγαίου, διώκεται σε βαθμό κακουργήματος για εκβιασμό και δωροληψία. Μετά την παραίτηση του στενότερου συνεργάτη του, ο υψηλόφρων υπουργός τον διορίζει σύμβουλό του, σε μια συγκινητική πράξη υπεράσπισης του «παιδικού φίλου» του, όπως ομολόγησε ο ίδιος. Ο βουλευτής Έβρου κ.Γεροντόπουλος καταθέτει τροπολογία στη Βουλή για τον αποχαρακτηρισμό έκτασης υγροβιότοπου στη Χαλκιδική, προκειμένου να καταστεί δυνατή η οικιστική εκμετάλλευσή της. Σε μια σπάνια στιγμή αυτογνωσίας, ο βουλευτής δεν διστάζει να αποκαλέσει τον εαυτό του «χαζό» για την πράξη του αυτή, υπενθυμίζοντας σε όλους το επίπεδο πολλών εκπροσώπων του έθνους.

Ο πολιτικός δεν ενεργεί απλώς ως ιδιώτης που μεγιστοποιεί το ατομικό ή οικογενειακό του όφελος, αλλά, πρωτίστως, ως άνθρωπος που μεριμνά, στο μέγιστο βαθμό, για τα κοινά της «πόλεως»: δίνει πρώτος αυτός το ηθικό παράδειγμα στη συμμετοχή στα δημόσια βάρη, ο λόγος του παιδαγωγεί, ο βίος του εμπνέει τους πολίτες. Υπακούμε όχι μόνο στους γραπτούς νόμους της «πόλεως» λέει ο Περικλής στον «Επιτάφιο», αλλά και σε εκείνους που «ενώ είναι άγραφοι, επιφέρουν πανθομολογούμενη καταισχύνη (των παραβατών)»

Ο υπουργός Ναυτιλίας κ.Βουλγαράκης, καλομαθημένος ήδη από τη δεκαετία του 1990 να παρακάμπτει ευσχήμως τις δημόσιες υποχρεώσεις του (ειδικός νόμος πέρασε επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη προκειμένου να υπηρετήσει ελάχιστη στρατιωτική θητεία, αφότου η ανυποταξία του ήρθε στο φως ενόσω ο ίδιος ήταν βουλευτής), συστήνει εταιρίες διαχείρισης ακινήτων για να μειώσει τους φόρους που, ως φυσικό πρόσωπο, θα πλήρωνε από τις αγοραπωλησίες και μεταβιβάσεις ακινήτων του. Ήταν η καλύτερη «λογιστική επιλογή», λέει, καθότι «σκοπός αυτών των εταιριών ήταν η διαχείριση και η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας της οικογένειάς μου, ώστε να εξασφαλιστεί κατά το δυνατόν το μέλλον των τεσσάρων παιδιών μου». Τον διαχειριστή της εταιρίας του τον διορίζει ο κ.Βουλγαράκης πρόεδρο του ΝΑΤ. Δυστυχώς δεν απεκάλυψε τι τύχη επεφύλαξε στον κηπουρό του, στον μπατζανάκη του, ή στην καθαρίστριά του.

Ναι, τέτοιους ανθρώπους εκλέγουμε να μας εκπροσωπούν και να μας κυβερνούν! Πολιτικοί πυγμαίοι όχι μόνο εγνωσμένης διαχειριστικής ανεπάρκειας, αλλά ηθικώς αμβλύνοα άτομα δίχως αίσθηση μέτρου, διάκρισης του προσωπικού από το δημόσιο συμφέρον, της φιλίας από την υπουργία, της πατρικής φροντίδας από την πολιτική ηγεσία• ανίκανοι να διακρίνουν τις ποινικές από τις πολιτικές ευθύνες και, ακόμη χειρότερα, διανοητικά ανήμποροι να κατανοήσουν τη διαφορά του «νομίμου» από το «ηθικό».

Το εξέφρασε εύγλωττα ο καλοζωισμένος υπουργός Ναυτιλίας: «[οι πράξεις μου] είναι νόμιμες και, άρα, ηθικές». Ίσως η παρατεταμένη ευζωία και ο συναγελασμός με ολιγόνοες διασημότητες στη νυχτερινή ζωή της Μυκόνου έχουν στομώσει την οξύνοια του κ.Βουλγαράκη: αδυνατεί να καταλάβει ότι ο πολιτικός δεν κρίνεται μόνο για τη νομιμότητα αλλά και για την ηθική βαρύτητα των πράξεών του. Ένας υπουργός που συστήνει εταιρίες διαχείρισης ακινήτων για να αποφύγει την πληρωμή φόρων, δεν κάνει απλώς μια «λογιστική επιλογή» όπως κάθε πολίτης, αλλά, ως πολιτικός ηγέτης, δίνει, εκών άκων, το παράδειγμα στους πολίτες: φοροαποφύγετε. Ο πολιτικός δεν ενεργεί απλώς ως ιδιώτης που μεγιστοποιεί το ατομικό ή οικογενειακό του όφελος, αλλά, πρωτίστως, ως άνθρωπος που μεριμνά, στο μέγιστο βαθμό, για τα κοινά της «πόλεως»: δίνει πρώτος αυτός το ηθικό παράδειγμα στη συμμετοχή στα δημόσια βάρη, ο λόγος του παιδαγωγεί, ο βίος του εμπνέει τους πολίτες. Υπακούμε όχι μόνο στους γραπτούς νόμους της «πόλεως» λέει ο Περικλής στον «Επιτάφιο», αλλά και σε εκείνους που «ενώ είναι άγραφοι, επιφέρουν πανθομολογούμενη καταισχύνη (των παραβατών)». Υποψιάζομαι, όμως, ότι να παραπέμπεις ανθρώπους σαν τον κ.Βουλγαράκη στον «Επιτάφιο» είναι τόσο αποτελεσματικό όσο να ζητάς από τον Θέμο Αναστασιάδη να διαβάσει τον Κάντ.

Η μακαρίτισσα η γιαγιά μου δεν είχε διαβάσει ούτε Κάντ ούτε Θουκυδίδη, αλλά μπορούσε διαισθητικά να διακρίνει το σωστό από το λάθος. «Όταν δεν υπάρχει ντροπή όλα επιτρέπονται», έλεγε. Δυστυχώς, στη Βουλή των Ελλήνων η «ντροπή» δεν περισσεύει…

Χαρίδημος Τσούκας

————————————————————————————-

Σημειώσεις:
Συντετμημένη και ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή του άρθρου αυτού δημοσιεύθηκε στο Κέρδος στις 6/9/2008