- e-rooster.gr - http://e-rooster.gr -

Παγκόσμια Τράπεζα: Απωθητική για επενδύσεις η Ελλάδα

Μας κατατάσσει 109ους μεταξύ 175 χωρών

Του Τάκη Μίχα

Η καλύτερη απάντηση στους ισχυρισμούς των κ. Καραμανλή και Αλογοσκούφη σχετικά με την πορεία και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας περιέχεται στην πρόσφατη έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας «Κάνοντας δουλειές το 2007 [1]».

Η έκθεση έχει επίκεντρο το επιχειρηματικό θεσμικό περιβάλλον σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Μεταξύ των 175 κρατών τα οποία αναφέρει η έκθεση, η Ελλάδα βρίσκεται στη θέση 109 όσον αφορά το πόσο ευνοϊκό είναι το περιβάλλον για τη δημιουργία και τη λειτουργία επιχειρήσεων. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ (!) Στην πρώτη θέση στις χώρες του ΟΟΣΑ βρίσκεται η Νέα Ζηλανδία, ενώ στην πρώτη θέση παγκοσμίως η Σιγκαπούρη.

Η ετήσια έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι εξετάζει το θεσμικό πλαίσιο το οποίο καθορίζει τη λειτουργία του DNA της οικονομίας, που είναι η επιχείρηση. Θεσμικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία της επιχείρησης είναι το κόστος και ο χρόνος του στησίματος μιας επιχειρηματικής μονάδας, ο αριθμός και το κόστος αδειών που απαιτούνται, το πιστωτικό σύστημα της χώρας, η ελαστικότητα της εργασίας και του ωραρίου, η προστασία των επενδυτών, το φορολογικό σύστημα, η εφαρμογή των συμβολαίων, το κόστος και ο χρόνος των εμπορικών συναλλαγών με το εξωτερικό κ.λπ. Σε όλους αυτούς τους τομείς η χώρα μας βρίσκεται σε τραγική θέση και υστερεί σημαντικά όχι μόνο σε σχέση με τις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ αλλά και με πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.

Απαιτούνται 38 μέρες

Στην Ελλάδα, π.χ., για να στήσει κανείς μια επιχείρηση απαιτούνται 15 διαφορετικές γραφειοκρατικές διαδικασίες, που ισοδυναμούν κατά μέσο όρο με 38 ημέρες ετησίως και με κόστος 24,2% του μέσου εισοδήματος. Στον Καναδά απαιτούνται 2 διαδικασίες, 3 ημέρες και κόστος 0,9%. Στη Δανία 3 διαδικασίες, 5 ημέρες και μηδενικό κόστος. Στο Βέλγιο 9 διαδικασίες, 27 ημέρες και κόστος 5,8% του εισοδήματος .

Στην Ελλάδα για να στήσει κανείς μια επιχείρηση απαιτούνται 15 διαφορετικές γραφειοκρατικές διαδικασίες, που ισοδυναμούν κατά μέσο όρο με 38 ημέρες ετησίως και με κόστος 24,2% του μέσου εισοδήματος

Αν εξετάσουμε τώρα το φορολογικό καθεστώς στην Ελλάδα, ο μέσος επιχειρηματίας θα πρέπει να κάνει ετησίως 33 πληρωμές, να δαπανήσει 204 ώρες και να πληρώσει το 60,22% του κέρδους του σε φόρους. Ακόμα και τα σκανδιναβικά κράτη, που είναι γνωστά για το αυστηρό φορολογικό τους σύστημα, ωχριούν μπροστά στην Ελλάδα. Στη Δανία απαιτούνται 18 πληρωμές, για τις οποίες ο επιχειρηματίας δαπανά 131 ώρες και καταβάλλει το 31,5% των κερδών του σε φόρους. Στη Νορβηγία 3 πληρωμές, 87 ημέρες και το 46,2% των κερδών. Ακόμα και στην «κόλαση» της φορολογίας, τη Σουηδία, η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη από την Ελλάδα. Εκεί ο επιχειρηματίας κάνει 5 πληρωμές, δαπανά 123 ώρες και πληρώνει το 57% των κερδών σε φόρους.

Ενας άλλος σημαντικός παράγων στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία είναι το κόστος και οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που σχετίζονται με τις εξαγωγές και εισαγωγές αγαθών. Στην Ελλάδα απαιτούνται για την εξαγωγή ενός κοντέινερ 7 έγγραφα, 29 ημέρες, με κόστος ανά κοντέινερ 1.328 δολάρια.

Στη Δανία απαιτούνται 3 έγγραφα, 5 ημέρες με κόστος 540 δολάρια. Στη Φινλανδία 4 έγγραφα, 7 ημέρες και 420 δολάρια. Στη Γερμανία 4 έγγραφα, 6 ημέρες, 731 δολάρια.

Ανάλογη είναι και η κατάσταση που επικρατεί στις εισαγωγές. Στην Ελλάδα απαιτούνται 11 έγγραφα, 34 ημέρες και κόστος ανά κοντέινερ 1.443 δολάρια. Στη Δανία 3 έγγραφα, 5 ημέρες, 540 δολάρια. Στη Φινλανδία 3 έγγραφα, 7 ημέρες και 420 δολάρια. Στη Γερμανία 4 έγγραφα, 6 ημέρες και 750 δολάρια.

Προστασία από απολύσεις

Φυσικά οι χειρότεροι δείκτες της Ελλάδας σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ αφορούν τις εργασιακές σχέσεις. Στους δείκτες που αφορούν τις προσλήψεις, απολύσεις και το ωράριο, η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ανελαστικότητα, ξεπερνώντας κατά πολύ ακόμα και χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία, που έχουν και αυτές μια αρκετά ανελαστική αγορά εργασίας.

Η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας αποκαλύπτει με τον πλέον ολοκληρωμένο τρόπο τη γύμνια των ισχυρισμών των κυβερνητικών παραγόντων στην Ελλάδα σχετικά με την εφαρμογή «ριζικών μεταρρυθμίσεων». Οταν μια κυβέρνηση δεν μπορεί να μειώσει τον αριθμό των εγγράφων που απαιτούνται για μια εξαγωγή ή τον αριθμό των γραφειοκρατικών διαδικασιών που απαιτούνται για να στηθεί μια επιχείρηση, πώς αλήθεια μπορεί να πάρει κανείς σοβαρά τις μεγαλεπήβολες εξαγγελίες της για μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό, στην Παιδεία κ.λπ.;

Η έκθεση επίσης δείχνει πόσο λανθασμένο είναι το επιχείρημα ότι οι επιχειρήσεις ανθούν στις χώρες όπου επικρατεί οικονομική εξαθλίωση. Αντίθετα οι χώρες που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας είναι εύπορες και με υψηλές απολαβές των εργαζομένων. Ετσι, τις πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν κατά σειρά η Σιγκαπούρη, η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Χονγκ Κονγκ, η Βρετανία, η Δανία, η Αυστραλία, η Νορβηγία, η Ιρλανδία, η Ιαπωνία, η Ισλανδία και η Σουηδία.

—————————————————–
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία [2]» στις 23/9/2006