Σενάρια ΠΑ-«ΣΟΚ και Δέος»

Ιούλ 25th, 2009 | | Κατηγορία: Μάρκος Δραγούμης | Email This Post Email This Post | Print This Post Print This Post |

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Ντίνος Ρόβλιας, στον όρκο που έδωσε δεσμεύθηκε να τηρεί πιστά «το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους». Στις 22 Ιουλίου, ωστόσο, προωθώντας τη γραμμή του κόμματός του για εκλογές με ευκαιρία την ψήφιση από τη Βουλή του Προέδρου της Δημοκρατίας έκανε μια πολύ περίεργη δήλωση. «Σαφώς» είπε «το εθνικό συμφέρον δηλαδή η ανάγκη για αλλαγή κυβερνήσεως, υπερέχει της όποιας ερμηνείας και εφαρμογής ενός νομικού κειμένου ακόμη και αν αυτό είναι το Σύνταγμα». Ο κ. Ρόβλιας φαίνεται να συμμερίζεται στο θέμα αυτό την interpretatio authentica όχι έγκριτων συνταγματολόγων ως ο κ. Δημ. Τσάτσος αλλά Απριλιανών συνταγματαρχών ως ο Παπαδόπουλος.

Ο κ. Ρόβλιας φαίνεται να συμμερίζεται στο θέμα αυτό την interpretatio authentica όχι έγκριτων συνταγματολόγων ως ο κ. Δημ. Τσάτσος αλλά Απριλιανών συνταγματαρχών

Ας δούμε όμως για λίγο πως ξεδιπλώνεται το σενάριο που προωθεί με πάθος ο ΓΑΠ και οι δικοί του αλλά όχι, απ’ ότι φαίνεται το «όλον ΠΑΣΟΚ» κατά την έκφραση του κ. Βενιζέλου. Ο Πρόεδρος Παπούλιας καλείται, λοιπόν, να κάτσει στ’ αυγά του και να δεχτεί αδιαμαρτύρητα την «εργαλειοποίησή» του κατά την έκφραση του κ. Τσάτσου. Θα έρθει έτσι η στιγμή που το ΠΑΣΟΚ θα τον καταψηφίσει και η χώρα θα πάει σε εκλογές. Ας υποθέσουμε λοιπόν τώρα κάτι πολύ πιθανό, ότι δηλαδή ο κ. Παπούλιας θα αρνηθεί να παίξει αυτό το παιχνίδι και θα αποσυρθεί. Τι θα γίνει τότε;

Μετά τις εκλογές θα χρειαστούν μόνο 151 ψήφοι βουλευτών για να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αν το ΠΑΣΟΚ κερδίσει τις εκλογές θα μπορεί – μόνο του αν έχει αυτοδυναμία, με τους οικολόγους αν δεν την έχει μια και ο ΣΥΡΡΙΖΑ θα έχει στο μεταξύ διαλυθεί – να εκλέξει τότε έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας της απολύτου προσωπικής αρεσκείας του ΓΑΠ. Ύστερα από τόσα χρόνια εκτός εξουσίας αποκλείεται να τολμήσει οιοσδήποτε «διαφωνών» να σηκώσει κεφάλι μέσα στο ΠΑΣΟΚ για ένα τέτοιο θέμα, τόσο νωρίς. Η Ελλάδα θα αποκτήσει έτσι για πέντε χρόνια έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας αφοσιωμένο στον ΓΑΠ προσωπικώς.

Όχι ότι ο ΓΑΠ θα διαλέξει, ας πούμε, τον Τσουκάτο (του οποίου κάθε αδίκημα έχει ούτως η άλλως παραγραφεί) κυρίως διότι αυτός υπήρξε άνθρωπος του Σημίτη που αντιπροσωπεύει το «κακό παρελθόν» του κινήματος. Πολλοί θα πουν ότι οι αρμοδιότητες του Προέδρου στο πολίτευμά μας είναι τόσο περιορισμένες ώστε δεν έχει και τόση σημασία ποιος κάθεται στην καρέκλα. Ως ένα βαθμό αυτό είναι σωστό. Ωστόσο ένας εκκεντρικός, αθυρόστομος πεισματάρης Πρόεδρος μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με αυτά που λέει όχι τόσο με αυτά που κάνει ακόμη και σε μια φιλική του κυβέρνηση. Οι παλαιότεροι δεν έχουν ξεχάσει τον Σαρτζετάκη. Στον ευαίσθητο τομέα της εξωτερικής πολιτικής όπου – προς τιμήν τους – αμφότερα τα μεγάλα κόμματα βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από την κοινή γνώμη της χώρας, ένας Πρόεδρος που θα θελήσει να γίνει δημοφιλής μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.

Ας φαντασθούμε π.χ. ένα σενάριο με Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Απόστολο Κακλαμάνη κατά το οποίο ο «ερμηνευτικός περίγελος» του Συντάγματος (σύμφωνα με τη διατύπωση του κ. Τσάτσου) οδηγεί στον καθημερινό κλαυσίγελο του πολιτικού ρεπορτάζ. Φαντασθείτε τον άνθρωπο που βλέπουμε στο κανάλι της Βουλής να ωρύεται, να φληναφεί και να αφρίζει, να πρέπει να τον υφιστάμεθα κάθε μέρα για λίγο και στις εθνικές εορτές για πολύ. Θα νοσταλγήσουμε την διακριτικότητα και τους χαμηλούς τόνους του Παπούλια αλλά τότε θα είναι πια αργά.

θα πρέπει να βρεθεί τρόπος αποφυγής ενός τέτοιου ενδεχομένου στο μέλλον. Μια ιδέα θα ήταν αν η Βουλή δεν μπορεί να βγάλει Πρόεδρο Δημοκρατίας με 181 βουλευτές αυτός τότε να εκλέγεται απ’ ευθείας από το εκλογικό σώμα

Τι πρέπει λοιπόν να γίνει; Αυτό που πρέπει να μην γίνει είναι εκλογές με ευκαιρία την ψήφιση Προέδρου από τη Βουλή τον Μάρτιο του 2010. Στα πολύ σημαντικά συνταγματικά επιχειρήματα πρέπει να προστεθεί και το πολιτικό επιχείρημα ότι δεν είναι νοητό οι Έλληνες να εμπιστευθούν στον ΓΑΠ να τους φορτώσει ενδεχομένως τον Πρόεδρο της αρεσκείας του για πέντε χρόνια, Αν αυτή η εκτροπή δεν αποφευχθεί και η χώρα οδηγηθεί όντως σε πρόωρες εκλογές πρέπει να αποφευχθεί η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ που θα του επιτρέψει να επιβάλλει στη χώρα έναν Πρόεδρο περιορισμένης απήχησης.

Πιο μακροπρόθεσμα θα πρέπει να βρεθεί τρόπος αποφυγής ενός τέτοιου ενδεχομένου στο μέλλον. Μια ιδέα θα ήταν αν η Βουλή δεν μπορεί να βγάλει Πρόεδρο Δημοκρατίας με 181 βουλευτές αυτός τότε να εκλέγεται απ’ ευθείας από το εκλογικό σώμα. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο σήμερα ακόμη και ο Γιώργος θα συνετιζόταν.

Μάρκος Δραγούμης

9 σχόλια
Leave a comment »

  1. Εμένα όχι πως με νοιάζει, αλλά μου κάνει εντύπωση, πως ακόμη αυτοί που δεν γουστάρουν τον Παπανδρέου για πρωθυπουργό, δεν το βάζουν κάτω, και βρίσκουν οποιαδήποτε ευκαιρία για να τον ροκανίσουν. Πραγματικά εντύπωση μου κάνει!

  2. δηλαδή πρέπει ο Βενιζέλος να αρνηθεί την ιδιότητα του συνταγματολόγου και να στηρίξει βρόμικα παιχνίδια με θεσμούς μόνο και μόνο να μην πουν ότι ροκανίζει τον ΓΑΠ?
    Τότε θα είναι ίσως χειρότερη ήττα ακόμα και απο τις εσωκομματικές εκλογές, να γίνεσαι δηλαδή μαριονέτα…

  3. Πραγματικά εντυπωσιακό! Δηλαδή η χώρα να ανέχεται τη σημερινή ακυβερνησία, επικαλούμενη το όνομα του ΠτΔ; Δεν υπάρχει άλλη λύση; Δηλαδή, για να παραφράσω, «Καραμανλής & Παπούλιας ή τανκς»; Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Και απορώ, πώς δεν εκφράστηκε ο εκλεκτός αρθρογράφος για το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής, όταν εσπευσμένα υποχρεώθηκε τότε να υπογράψει το σχετικό διάταγμα ο ΠτΔ; Τότε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν λειτούργησε προς όφελος του Καραμανλή, που έχει αφήσει τη χώρα στο έλεος;
    Τελικά, τόσο τρόμο προκαλεί σε ΟΛΟ το κατεστημένο ο Γιώργος Παπανδρέου; Άρα, αυτό σημαίνει πως κάτι καλό θα προκύψει! Για το λαό και τη χώρα!

  4. «Τελικά, τόσο τρόμο προκαλεί σε ΟΛΟ το κατεστημένο ο Γιώργος Παπανδρέου; Άρα, αυτό σημαίνει πως κάτι καλό θα προκύψει! Για το λαό και τη χώρα!»

    Καλά είμαστε σοβαροί; Εδώ με τεράστια στήριξη των καναλιών και ο Γιωργάκης ακόμα δεν μπορεί να τον «τελειώσει» τον Κωστάκη παρά τα άπειρα λάθη της ΝΔ. Ποιόν να φοβίσει ο Γιωργάκης, ήμαρτον. Και φυσικά δεν νομίζω ότι ο σοβαρός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ θα ήθελε να ψηφίσει έναν τέτοιο ολίγιστο, έναν άνθρωπο ο οποίος το μόνο που κάνει είναι να σκούζει ακατάληπτα «Θέλω εκλογές», σαν το ξεκατουρημένο κανίς που δεν του δίνουν το κόκκαλο του. Αστείο κατάντησε πια. Ή μήπως φοβάται ότι είναι τόσο ανίκανος που μια σίγουρη νίκη επί της ΝΔ μπορεί να μετατραπεί σε ντέρμπι οπότε σου λέει ας σκούξω μπας και το σώσω;

    Και στο κάτω-κάτω δεν το ξέρει ο αγαθός environmentally conscious ποδηλάτης και blogger ότι θα τα βρει μπαστούνια έτσι και αναλάβει τώρα τα ηνία της χώρας;

    Άκου ο Γιωργάκης εναντίον του κατεστημένου….

    Είπαμε ότι ο Κωστάκης είναι για τα πανηγύρια αλλά ας προσέχουμε και τι λέμε γενικότερα.

  5. ton kostaki ton xtypane ta kanalia giati afti i kyvernisis toy einai gia ton poytso den einai parasimo ton xtypane ta kanalia poly siga min ponesei kai einai kalos giati ton xtypaei o pretenteris o portosalte o sroiter o xatzinikolaou klp

  6. Galazia papagalakia sto e-rooster…
    Ksafnika oloi oi ypokrites kai farisaioi koptodai gia to sydagma,giati arage???
    Hanetai i koutala mallon…

  7. Κε Δραγούμη,

    ο θεσμός του προέδρου της δημοκρατίας έχει προ πολλού χάσει το κύρος του de facto και αποτελεί αφενός διακοσμητικό στοιχείο ενός παρακμάζοντος κοινοβουλευτικού συστήματος, αφετέρου δε ένα πεδίο άσκησης ευτελών πολιτικών παιχνιδιών. Και δεν αναφέρομαι στην τελευταία εμπλοκή της εκλογής του προέδρου της δημοκρατίας με τα εκλογικά σενάρια. Πολύ περισσότερο, η θητεία του κου Παπούλια αποτέλεσε την ταφόπλακα του θεσμού αυτού ως έχει σήμερα: ένας «Πρόεδρος» άβουλος, άχρωμος, άοσμος, επικαλείται τις ηθικές αξίες κάθε φορά που η σήψη στο δημόσιο, στη δικαιοσύνη, στην κυβέρνηση και στη διοίκηση με ΑΚΕΡΑΙΗ ευθύνη των δύο τελευταίων κυβερνήσεων της ΝΔ δοκιμάζει τα όρια της εμπιστοσύνης των πολιτών στο υπάρχον πολιτικό σύστημα και εξαντλεί τα περιθώρια υπομονής κάθε υγιώς σκεπτόμενου και σωστά ενημερωμένου ατόμου. Θα περίμενα κε Δραγούμη αυτό να σας έχει προβληματίσει πολύ περισσότερο από τα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας στα οποία μας έχει συνηθίσει ο δικομματισμός, η δε σαφής προτίμησή σας για μία από τις χειρότερες-αν όχι τη χειρότερη- και πιο διεφθαρμένες-αν όχι την πιο διεφθαρμένη- διακυβερνήσεις της μεταπολίτευσης μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει, και δη όταν αυτή προέρχεται από κάποιον αυτοαποκαλούμενο «φιλελεύθερο» με αριστερό και αγωνιστικό παρελθόν…

  8. «Τελικά, τόσο τρόμο προκαλεί σε ΟΛΟ το κατεστημένο ο Γιώργος Παπανδρέου; Άρα, αυτό σημαίνει πως κάτι καλό θα προκύψει! Για το λαό και τη χώρα!»

    Μου βγήκε ο καφές απ’τη μύτη ! Μου χρωστατε καινουργιο πληκτρολόγιο…

  9. “Τελικά, τόσο τρόμο προκαλεί σε ΟΛΟ το κατεστημένο ο Γιώργος Παπανδρέου; Άρα, αυτό σημαίνει πως κάτι καλό θα προκύψει! Για το λαό και τη χώρα!”…

    …αντιγράφω από την …καμήλα του Χότζα:
    – «….μα καλά, χάθηκε ο Ισιος δρόμος;»

Σχολιαστε