Αυτό το θεμελιώδες λάθος λέγεται δημοκρατία.
Αν δεν μπορούν να κρίνουν ποιο είναι το συμφέρον τους δε θα πρέπει και να ψηφίζουν, κάτι πολύ σοβαρότερο από το να επιλέγουν πρόγραμμα τηλεόρασης.
Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνεσαι ότι εξέφρασες τη βασική λογική όλων των αυταρχικών/ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Σαφέστατα, και οι κατά καιρούς παρεμβάσεις του ΕΣΡ είναι το λιγότερο άστοχες και το πολύ φασιστικές. Αλλά ας μην ξεγελιόμαστε.

Το ζήτημα με το παράδειγμα που χρησιμοποιείς (την Πετρούλα) δεν είναι ζήτημα συντηρητισμού ή ηθικού ξεπεσμού: «μια κοπέλα «ελαφρά ενδεδυμένη» λέει τον καιρό. Οι τηλεθεατές καρφώνουν τα βλέμματα τους πάνω στις καμπύλες της. Το κράτος επεμβαίνει και τραβάει από το αυτί την αμαρτωλή κοπέλα και τους εργοδότες της επειδή παρασέρνουν τίμιους νοικοκυραίους στον ηθικό ξεπεσμό.»

Είναι πολύ απλά ζήτημα soft πορνό. Όχι επειδή η εν λόγω κοπέλα είναι σχεδόν γυμνή, αλλά επειδή η γύμνια της *χρησιμοποιείται*. Για να πουλήσει. Είναι απλά τα πράγματα. Και δεν είναι ζήτημα ευπρέπειας, ούτε ποιότητας. Είναι ζήτημα εμείς ως κοινωνία που βάζουμε τα όρια.

Το ΕΡΣ καλώς ή κακώς, έτσι όπως είναι τώρα, πρέπει να πάρει πόδι. Ή να αναμορφωθεί ριζικά. Αλλά δεν το χαρακτήριζα όργανο για την εξυπηρέτηση ολοκληρωτικών σκοπών.

ή, απλώς , είναι παράρτημα του ΟΑΕΔ – για να μην πεινάνε κάποιο άνεργοι………(ας πάει και το παλιάμπελο…..)

Τα δύο ερωτήματα είναι:

1) Πρέπει το κράτος να υποστηρίζει μια συγκεκριμένη κουλτούρα / ιδεολογία κτλ
2) Εάν ναι, πως το κάνει και ποιος αποφασίζει.

Η ταπεινή μου γνώμη είναι:
1) Η ερώτηση είναι λίγο άσχετη: Είναι πολύ δύσκολο να ΜΗΝ υποστηρίζει μια ιδεολογία το κράτος. Το κάνει ασυνείδητα συχνα μέσω των σχολείων, της τηλεόρασης, των ίδιων των νόμων, στο που ξοδεύει τα χρήματα του.

Και μάλιστα αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό. Και ο φιλελευθερισμός είναι ιδεολογια και πρέπει να διαφημιστεί και να υποστηριχτεί για να διαδοθεί στον πληθισμό. Η δημοκρατία, η ελευθερία έκφρασης, η ανεκτηκότητα κτλ κτλ δεν είναι αυτονόητα και εάν δεν υποστηριχθούν από την κοινωνία, μπορεί να έχουμε προβλήματα και το «κενό» να καλυφθεί από άλλες ιδεολογίες (πχ φασισμός την δεκαετία του ‘30).

Γνωρίζω βέβαια τα προβλήματα που συχνά δημιουργούντε με ένα κράτος-προπαγανδιστή (αδικείες για αυτούς που διαφωνούν, ποιος αποφασίζει κτλ). Γι αυτό, ως συνήθως, χρειάζεται μια μέση λύση με το κράτος να έχει περιορισμένες παρεμβάσεις τέτοιου είδους.

2) Το ποιος αποφασίζει είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα και ίσως το καλύτερο επιχείρημα κατά της κρατικής επιροής. Πχ τώρα έχουμε το Ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο να βάζει πρόστιμα τα οποία το ΣτΕ θεώρησε ώς αντισυνταγματικά (για το gay φιλί). Προφανώς οι φιλελευθεροι πρέπει να πιέζουμε όσο περισσότερο μπορούμε για την διάδοση φιλελευθερων ιδεών.

Επί του θέματος μας, προσωπικά πιστεύω ότι το ΣτΕ
α) παράείναι δραστήριο – θα προτιμούσα να είναι ποιο επιλεκτικό και λιγότερο γρήγορο στο να καταδικάσει
β) παραείναι συντηρητικό και οι φιλελευθεροι άνθρωποι (»αριστεροί» ή «νεοφιλελευθεροι» ή «κεντρώοι») πρέπει να πιέσουν για την αλλαγή πλεύσης του.
γ) Το να ζητάμε την κατάργηση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου είναι λίγο άσχετο – επιτέλους πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε την Ελλάδα ειδική περίπτωση και να προσπαθούμε να ξανα-ανακαλύψουμε την πυρίτιδα. Σε κάθε πολιτισμένη χώρα (χωρίς εξαιρέσεις από ότι γνωρίζω) έχουν ένα αντίστοιχο συμβούλιο και αυτό και μόνο είναι καλό επιχείρημα για μένα.

Δεν είναι ότι ο Θεοδωράκης δεν διαφημίζεται… και οι γάτες τις γειτονιάς μου τον ξέρουν. Απλά τον έχουμε γραμμένο στα αυτά μας και ακούμε Καρβέλα. Δεν νομίζω ότι μας φταίει κανείς πέρα από το κεφάλι μας.
Συνεπώς δεν καταλαβαίνω εφόσον το όνειρο του μέσου Έλληνα είναι να μπεί στο δημόσιο, να πηγαίνει στις πορείες το σαββατοκύριακο και μετά στου Ρέμου, να έχει η Πάνια 50% τηλεθέαση και στο ΕΤ3 ο Bob Ross να έχει 10%, να έχουμε από τα χαμήλοτερα ποσοστά στην Ευρώπη για άτομα που διαβάζουν εφημερίδες και βιβλία… Δηλαδή τι περίμενες να είμαστε;

Γήπεδο, δημόσιο, φραπές, μπουζούκια, γκόμενες, ψώνια, κλάψα και Μακεδονία.
Αυτή είναι η Ελλάδα.

Το θέμα είναι το εξής: Ποιός θα κρίνει τι είναι ποιοτικό και τι όχι; πώς και με τι κριτίρια; και γιατί να δώσει ο λαός σε 1 άτομο τέτοια δύναμη; χούντα μου θυμίζει…

Έχω βαρεθεί να ακούω ότι οι Καναλάρχες μας σερβίρουν trash Tv και μαλακίες… Κανείς δεν μας σερβίρει τίποτα. Εγώ προσωπικά ότι θεωρώ μάπα το κλείνω, αλλάζω κανάλι και προχωράω. Δεν κάθομαι να κλαίγομαι ότι δεν έχουμε ποιοτική τηλεόραση. Χέστηκα να σας πω την αλήθεια. Ποιότητα θα βρω αλλού. Βιβλία, μουσική, σινεμά. Όποιος ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θέλει ποιότητα και κουλτούρα την βρίσκει. Πολύ πιο εύκολα τώρα από ότι 50 χρόνια πριν… δηλαδή τι να λέγανε οι άνθρωποι του ‘60 που για να διαβάσουν ένα βιβλίο έπρεπε να τρέχουν σε βιβλιοθήκες και ΑΝ τελικά το βρουν… που για να βρουν δίσκο έπρεπε να τον παραγγείλουν να περιμένουν κάνα μήνα και μετά; Τώρα, internet, μαγαζιά άφθονα…

Ραδιόφωνο έχει πολύυυ μεγάλα ονάματα και αρκετά «εναλλακτικά» επίσης. Κάνουν πολύ καλές εκπομπές και δεν είναι αναγκαίο να ενημερωνόμαστε και να παρακολουθούμε το σκατοκούτι. Όσοι θέλουν ή/και είναι «ρομαντικοί» πρέπει να καταλάβουν ότι η τηλεόραση είναι η Φασολάδα των Media. Είναι ένα όργανο για τις μάζες. Και στην εποχή που ζούμε, οι μάζες είμαστε κυρίως ψευτοδιαβασμένοι, κοκορόμυαλοι και εξυπνάκιδες. Κρυφοκουτσομπόλες και μίζεροι. Συνεπώς ο κόσμος που έχουμε δημιουργήσει για τον εαυτό μας, αρχίζει με Ολυμπιακό και Μπάσκετ και τελειώνει με μπουζούκια και Σαρρή να δείχνει τον κώλο της στου Λαζόπουλου.
Αυτή είναι η πλειοψηφία του λαού, σε αυτήν αναφέρεται η τηλεόραση και όλα τα μαζικά καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες.