- e-rooster.gr - http://e-rooster.gr -

Τα μέτρα δεν είναι βιώσιμα

Πικρή γεύση και ποικίλα ερωτηματικά άφησε η εξαγγελία των μέτρων για την αντιμετώπιση του ελλείμματος από την Κυβέρνηση. Μια εικόνα του χαρακτήρα της επέμβασης δείχνει ο τρόπος χειρισμού των συντάξεων αλλά και του προβλήματος εισόδου των νέων στην παραγωγική διαδικασία.

Προκειμένου για τις συντάξεις, που εν πολλλοίς κυμαίνονται μεταξύ των 600 και 6.000 ευρώ, η Κυβέρνηση επέλεξε μια κάθετη παρέμβαση κατάργησης των δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας (13ου και 14ου «μισθού»). Μάλιστα, προκειμένου για συντάξεις κατώτερες των 2.500 ευρώ προσέφερε και «στήριξη» με 200, 400 και 200 ευρώ αντιστοίχως, έναντι των καταργούμενων δώρων.

Ας δούμε τώρα μερικά αποτελέσματα της ρύθμισης αυτής. Πρώτον, ο λόγος υψηλών προς χαμηλές συντάξεις παραμένει στο σχετικά υψηλό 9 (από 10 που ήταν πριν). Δεύτερον, ένας συνταξιούχος των εξακοσίων ευρώ υποχρεώνεται να «συμβάλει» στο πρόβλημα των ελλειμμάτων με τετρακόσια ευρώ το χρόνο (οι καταργούμενοι 13ος και 14ος μισθοί ήσαν 1.200 ευρώ, ενώ τα προσφερόμενα δώρα είναι 800 ευρώ) και να τα βγάλει πέρα, σε ένα σαφώς δυσμενέστερο περιβάλλον (αύξηση ΦΠΑ κλπ), με λιγότερα, ενώ ήδη η θέση του ήταν δύσκολη.

η Κυβέρνηση μοιάζει να θεωρεί ιερό το λόγο 9 (έως10), υψηλών προς χαμηλές συντάξεις, και τα 600 ευρώ επαρκή για την ένταξη των νέων στην εναπομείνασα παραγωγική μηχανή της χώρας. Ταυτόχρονα θεωρεί τη σύνταξη των δυόμιση χιλιάδων οριακή, χρήζουσα ιδιαίτερης στήριξης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η καθιέρωση νέου κατώτατου ορίου αμοιβών για νέους έως 26 ετών, στο ύψος των 600 ευρώ. Στο σημείο αυτό σκέπτομαι και διερωτώμαι: αν τη σύνταξη των 2.500 ευρώ η Κυβέρνηση θεώρησε ότι πρέπει να την στηρίξει με δώρα των 200, 400 και 200 ευρώ, τι είδους στήριξη προσφέρει στον νέο εργαζόμενο των εξακοσίων ευρώ? Η απάντηση είναι ότι η Κυβέρνηση δεν σκέφτηκε κάτι τέτοιο. Παραμένει τέλος ένα ουσιώδες ερώτημα. Ένα σύστημα, που από τη μια στηρίζει, με ειδικές προβλέψεις, συντάξεις των δυόμιση χιλιάδων, ενώ από την άλλη στέλνει τους νέους, άνευ ετέρου, στα εξακόσια, έχει καμιά πιθανότητα να είναι βιώσιμο? Δεν φαίνεται.

Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι η Κυβέρνηση μοιάζει να θεωρεί ιερό το λόγο 9 (έως10), υψηλών προς χαμηλές συντάξεις, και τα 600 ευρώ επαρκή για την ένταξη των νέων στην εναπομείνασα παραγωγική μηχανή της χώρας. Ταυτόχρονα θεωρεί τη σύνταξη των δυόμιση χιλιάδων οριακή, χρήζουσα ιδιαίτερης στήριξης. Στήριξης που, αντικειμενικά, θα προσφέρει ο εικοσπεντάρης των εξακοσίων ευρώ, αν είναι δυνατόν!

Και καλά η Κυβέρνηση, κινούμενη κατά πάσα βεβαιότητα με κριτήρια πολιτικού κόστους, υπηρετώντας τα γνωστά «κεκτημένα» (πρέπει κάποιος να τους πει ότι στον «Τιτανικό» δεν υπάρχουν κεκτημένα!) και άλλα τέτοια κοντόφθαλμα, πρότεινε αυτά τα μέτρα. Οι λεβέντες του ΔΝΤ και λοιπών οργανισμών, με διδακτορικά και διεθνή εμπειρία, δεν πρόσεξαν ότι τέτοιες ρυθμίσεις δεν είναι βιώσιμες (sustainable, στη γλώσσα τους)? Μήπως αντιμετώπισαν το όλο πρόβλημα από στενά λογιστική σκοπιά? Αυτοί λοιπόν θα φταίνε αν η Ελληνική περίπτωση αποδειχθεί η πιο ακριβή αποτυχία στην ιστορία του ΔΝΤ!

Γεώργιος Στάικος