Ώστε λοιπόν είσαστε βεβαία πως κάθε γυναίκα που έχει συμβιώσει με Έλληνα χαμογέλασε πικρά…Πως είναι δυνατόν κάποιος με Διδακτορικό να ξεκινάει έτσι σε άρθρο;; Φυσικά δεν μου κάνει πια τίποτε εντύπωση ειδικά εφόσον το άρθρο έχει δημοσιευθεί και στην «Ελευθεροτυπία».

Επίσης δεν καταλαβαίνω για πιο λόγο πρέπει να προκαλείτε. Η χρησιμοποίηση όρων όπως «πασάς» δεν εξυπηρετούν σε τίποτα άλλο παρά μόνο στο φτηνό εντυπωσιασμό…σε αυτό αποσκοπείτε λοιπόν; Το όλο θέμα με τους «πασάδες» γίνεται κωμικό αν αναλογιστεί κανείς ότι η συγγραφέας του άρθρου λέγεται «Χατζή»!

Αν βέβαια, δεσποινίς μου, διαβάζατε πιο προσεκτικά και ανευ των παραμορφωτικών φακών της ιδεοληψίας σας το σχόλιό μου (αρ.12), θα καταλαβαίνατε ότι περιγράφει μία απτή πραγματικότητα που δεν αποδίδεται καθόλου ικανοποιητικά με υπεραπλουστεύσεις του στυλ «ο έλληνας πασάς», «η ελληνίδα δούλα» κλπ κλπ. Διότι στηρίζεται σε μία, κατά την ταπεινή μου γνώμη, επιφανειακή γενίκευση που αποσπασματικά μόνο ισχύει και γι’ αυτό αποτυγχάνει να αποτυπώσει αξιόπιστα την πραγματικότητα, αφού τα δύο φύλα διαχρονικά λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Αν από την άλλη σας πειράζει το ελευθεριάζον ύφος μου, αιτούμαι της συγγνώμης σας που προσέβαλλα την υψηλή ανατροφή σας.

Το ζήτημα, για να συμπληρώσω το προηγούμενό μου σχόλιο, είναι ότι ως νέα γενιά πρέπει να υπερβούμε τα ταμπού και τις προκαταλήψεις με τα οποία έχουμε γαλουχηθεί ασυνείδητα οι περισσότεροι από την (ελληνική) μας οικογένεια. Η οποία, μπορεί σίγουρα να έχει αποδειχθεί αρκετά πιο εύρωστη και ανθεκτική π.χ. από την αγγλική (και αυτό πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι έχει μεγάλη σπουδαιότητα σε κρίσιμα θέματα, για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα…) αλλά από την άλλη η επίδρασή της σε θέματα ηθικοσεξουαλικά είναι τουλάχιστον ανασταλτική για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς μας, διότι απλά διακατέχεται από υποκρισία.

Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες είναι ανίκανες να αναλάβουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για να κατοχυρώσουν και de facto τη (θεσμική) τους χειραφέτηση, η οποία δεν περικλείει φυσικά μόνο δικαιώματα, αλλά και επιπρόσθετες ευθύνες και πρωτοβουλίες.

Και από την άλλη βέβαια οι άντρες αποδεικνύονται παντελώς ανίκανοι να συμβάλλουν εποικοδομητικά προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς παραμένουν φορείς καθυστερημένων αντιλήψεων και προτιμούν να επαναπαύονται σε παρωχημένα, αντιπαραγωγικά μοντέλα επικοινωνίας και συμβίωσης με το άλλο φύλο, όπως π.χ. του άντρα «προστάτη», που πάντα «κερνάει» την καλή του, καπνίζει σαν φουγάρο αλλά σιχαίνεται το κάπνισμα στις γυναίκες, γουστάρει τα ξέκωλα και να κερατώνει αλλά θα παντρευτεί μόνο «κορίτσι από σπίτι» που δεν θα τον κερατώσει ποτέ κλπ κλπ

Συνεπώς χίλιες φορές χειραφετημένες Σουηδέζες (που ξέρουν τι θέλουν και πώς θα το πάρουν) παρά ξενέρωτες Ελληνίδες (κρίμα γιατί είναι πραγματικά όμορφες…).

Αφιερωμένο εξαιρετικά στις γυναίκες φίλες μου. Αναρωτιέμαι είναι μόνο έτσι όμως ή μήπως το άρθρο διαλογίζεται πάνω σε μέρος μόνο της όλης εικόνας?
Η δική μου εμπειρία με προειδοποιεί. Οι κοινωνικές σχέσεις (φοβάμαι και άλλα πράγματα στον πλανήτη γη) διέπονται από ένα γεγονός (Νόμο?), που μπορεί κάποιος να τον ονομάσει Τράμπα (Tradeoff). Δηλαδή, όταν κάποιος παίρνει κάτι παραπάνω από κάποιον ή κάτι, πρέπει ταυτόχρονα να δώσει κάτι άλλο γι’ αυτό που πήρε. Μα θα μου πει κάποιος και στην Αγάπη? Θάλεγα ναι, εάν και εκεί όταν σου την δίνει κάποιος η αμοιβή του ενυπάρχει σ’ αυτή ακριβώς την πράξη του να την δώσει. Συνεπώς το ουσιώδες ερώτημα είναι, εάν οι γυναίκες πάρουν περισσότερη οικιακή εργασία από τους άνδρες, τι είναι εκείνο που θα δώσουν (χάσουν) είτε το θέλουν είτε όχι, είτε το γνωρίζουν εξ αρχής είτε όχι?

Σε τελική ανάλυση δεν έχει και τόση σημασία εάν εμείς και οι Ισπανοί είμαστε οι τελευταίοι πασάδες της Ευρώπης. Σημασία θα είχε να μπορούσε κανείς να απαντήσει στο ερώτημα, εάν όσοι γάμοι υπάρχουν στην Ισπανία και στην Ελλάδα είναι περισσότερο ή λiγότερο ευτυχισμένοι απ’ αυτούς π.χ. στην Φινλανδία.

Όσο για τον ισχυρισμό,
«Δεν είναι καθόλου τυχαίος ο συσχετισμός: οι χώρες που σημειώνουν σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο μεγαλύτερη συμμετοχή των ανδρών στις οικιακές εργασίες (βλ. Φινλανδία) έχουν μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα και καλύτερους θεσμούς. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Φινλανδία είναι γνωστή για την έλλειψη διαφθοράς, το εξαιρετικό εκπαιδευτικό της σύστημα, το μεγάλο ποσοστό εισφοράς του ΑΕΠ στην Έρευνα και στην Τεχνολογία –και βέβαια τον υψηλότατο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (Human Development Index) και Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης Κατά Φύλο (Gender-related Development Index).»
είναι ολίγον τι «τραβηγμένος από τα μαλλιά» και μου θυμίζει λίγο το «Post hoc ergo propter hoc», «after this, therefore because of this», και πολλούς άλλους παρόμοιους συσχετισμούς που είναι λογικές πλάνες, όπως:
Μετά το 1950 η περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε CO2 και η εγκληματικότητα αυξήθηκαν σημαντικά. Συνεπώς η περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε CO2 είναι η αιτία της εγκληματικότητας!
The great global warming swindle: Το CO2 που δημιουργεί η ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργεί το παγκόσμιο φαινόμενο του θερμοκηπίου
Εάν κάποιος τρώει πολύ λίγο παθαίνει anorexia nervosa
Αποτέλεσμα εμπειρικής μελέτης δέιχνει, ότι τα παιδιά που κοιμούνται με το φώς αναμένο παρουσιάζουν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό μειωπία. Συνεπώς το να κοιμάται ένα παιδί με το φως αναμένο του δημιουργεί μειωπία
κ.ο.κ
Γενικότερα λοιπόν ας μην ξεχνάμε:
Correlation does not prove causation
At its best an Empirically observed covariation is a necessary but not sufficient condition for causality
Correlation does not prove causation, but given the right ancillary conditions can be a hint for further study
A set of correlated correct data can have numerous explanations or in the words of J.S.Mill «there is always some other explanation possible of the same facts»
Cimavro