- e-rooster.gr - http://e-rooster.gr -

Αντιστροφή του αλυτρωτισμού

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου1 [1],2 [2]

Από πάντα επέμενα πως η πολιτική μας στο Σκοπιανό ήταν από την αρχή λαθεμένη. Ενας λαός που εδώ και δυό γενιές έμαθε να αυτοαποκαλείται «Μακεδονικός» δεν υπάρχει αντικειμενικά η δυνατότητα να αλλάξει ονομασία και ταυτότητα. Δεν υπάρχει περίπτωση ένας ολόκληρος πληθυσμός να ταυτοποιείται με βάση όχι τις δικές του επιλογές αλλά με βάση τις επιθυμίες κάποιων τρίτων.

Παρ’ όλα αυτά η εξωτερική μας πολιτική ενεπλάκη σε μιά πορεία αυτοκαταστροφής και τελικών εθνικών αδιεξόδων. Και τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες. Η απειλή του υποτιθέμενου βέτο που ενδεχόμενα θα βάλουμε στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και πιθανότατα στην ΕΕ δεν πείθει αλλά, ουσιαστικά, ούτε και ανησυχεί κανένα. Διότι δεν έχουμε ακόμη καταγγείλει την λεγόμενη «ενδιάμεση συμφωνία». Βάσει της οποίας δεν έχουμε το δικαίωμα να παρεμποδίσουμε την ένταξη των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς με δικαιολογία την εκκρεμότητα του ζητήματος του ονόματος! Το αποτέλεσμα θα είναι πως ενδεχόμενα το ελληνικό βέτο θα αγνοηθεί από τα υπόλοιπα μέλη των οργανισμών αυτών!! Δηλαδή, εμείς θα δηλώσουμε την αρνησικυρία μας αλλά τα Σκόπια θα ενταχθούν σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Το διεθνές δίκαιο δεν εδράζεται σε ισχυρούς νομικούς κανόνες. Αλλά είναι βασικά προιόν πολιτικών ισχύος. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως δεν θα υπάρχει στα χέρια μας εργαλείο που θα μας διευκόλυνε να επιβάλουμε την άποψή μας. Αν αγνοηθούμε δεν θα υπάρχει οδός καταφυγής για την δικαίωση της θέσης μας. Κανένας υπερεθνικός οργανισμός δεν υφίσταται που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση νομικά των δικαιωμάτων μας. Μοναδική διέξοδος θα είναι τότε η δική μας αποχώρηση από ΕΕ και ΝΑΤΟ!! Το βέτο μας δηλ. θα μπορούσε να καταλήξει σε δική μας στην πράξη καταδίκη.

Το καίριο ζήτημα προφανώς δεν είναι το όνομα. Αλλά ο ενδεχόμενος μελλοντικός αλυτρωτισμός των βορείων γειτόνων μας. Πάνω σ’ αυτό το θέμα υπάρχουν λύσεις

Είναι αυτονόητο πως σε μιά τέτοια περίπτωση τα εθνικά μας συμφέροντα θα υφίσταντο πλήγμα καταλυτικό. Ζωτικές μας διεκδικήσεις θα έμπαιναν στο ντουλάπι ενώ νευραλγικά ζητήματα κρατικής οντότητας (Σκοπιανό, Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά) θα κινδύνευαν να συνθλιβούν. Το βέτο λοιπόν αντί για ελιγμός ισχύος θα μπορούσε να αποδειχθεί χειρισμός καταστροφής.

Τι θα μπορούσε λοιπόν να γίνει; Το βασικό ζήτημα είναι να οριοθετήσουμε τις προτεραιότητές μας. Δίχως πάθος και χωρίς λαικισμούς. Το καίριο ζήτημα προφανώς δεν είναι το όνομα. Αλλά ο ενδεχόμενος μελλοντικός αλυτρωτισμός των βορείων γειτόνων μας. Πάνω σ’ αυτό το θέμα υπάρχουν λύσεις. Με την προυπόθεση να υπάρξει σοβαρότητα και ενιαία πολιτική. Πάνω στη γραμμή αυτή υπάρχει ένα ενδιαφέρον προηγούμενο. Η συμπεριφορά δηλ. της Βουλγαρίας. Που αντιμετωπίζει με το μικρό αυτό κράτος της νότιας Βαλκανικής παρόμοια προβλήματα με τα δικά μας. Εν τούτοις η Σόφια δεν δίστασε να τους αναγνωρίσει από την πρώτη στιγμή σαν Μακεδονία. Με την σαφέστατη διευκρίνιση πως ο ονοματικός αυτός προσδιορισμός έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφική διάσταση. Και όχι εθνική. Η Βουλγαρία έχει καταστήσει έμμεσα σαφή την πρόθεσή της πως στην περίπτωση που τα Σκόπια θα τολμούσαν να εγείρουν στο μέλλον αλυτρωτικούς ισχυρισμούς τότε η πολιτική της Σόφιας θα μπορούσε να είναι η απόλυτη αντιστροφή του αλυτρωτισμού αυτού.

Παρόμοια θα μπορούσε να είναι και η ελληνική πολιτική. Στην περίπτωση που στο μέλλον η «Μακεδονία», που θα την είχαμε αναγνωρίσει με όποιο όνομα αυτή επιθυμεί, θα αποφάσιζε να προβάλει εθνικές η εδαφικές διεκδικήσεις τότε η Αθήνα θα ήταν έτοιμη να εγείρει θέμα ενσωμάτωσης της χώρας αυτής στον δικό της εθνικό χώρο. Με βάση σαφή εθνικά και ιστορικά δεδομένα. Η ενδεχόμενη αντιστροφή αυτή του αλυτρωτισμού θα μπορούσε να αποτελέσει το αποτελεσματικότερο ανάχωμα για την εξασφάλιση συμπεριφοράς καλού γείτονα από την μικρή αυτή χώρα…

——————————————————————

Σημειώσεις:

  1. Δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή [3]» [ [4]]
  2. http://www.andrianopoulos.gr [ [5]]