Αντιπαράθεση με τις συντεχνίες
Ιαν 10th, 2010 | Τάσος Αβραντίνης| Κατηγορία: Ελλάδα, Πολιτική |
Email This Post
|
Print This Post
|
Το νέο έτος ξεκίνησε με λιγότερη αισιοδοξία από το προηγούμενο. Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη χώρα της ευρωζώνης που θα υπαχθεί στο άρθρο 104.9 της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δηλαδή θα της επιβληθεί αυστηρή δημοσιονομική επιτήρηση. Ως κράτος και ως πολίτες ζούσαμε δεκαετίες τώρα με δανεικά. Δεν ωφελεί η παράθεση δύσπεπτων οικονομικών στοιχείων για να το αντιληφθούμε, είναι πλέον παγκοίνως γνωστό. Το αποτέλεσμα του απερίσκεπτου αυτού υπερδανεισμού θα είναι αργά ή γρήγορα η χρεοκοπία -ή στην πλέον ιδανική περίπτωση, η επιβολή σκληρότατων, πλην απολύτως αναγκαίων, όρων στην άσκηση οικονομικής πολιτικής από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Στο μέλλον η οποιαδήποτε κυβέρνηση οφείλει -υπό το φως των προβολέων της διεθνούς επιτηρήσεως και ανεξαρτήτως οικονομικής συγκυρίας- να καταρτίζει προϋπολογισμούς με πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα. Ήλθε η ώρα του …λογαριασμού κατά το κοινώς λεγόμενον. Υπεύθυνος ο κορπορατισμός, ο οποίος κυριαρχεί από καταβολής του ελληνικού κράτους και επιτρέπει στις οργανωμένες και φωνασκούσες μειοψηφίες να ματαιώνουν ή να καθυστερούν εγκληματικά κάθε αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό της χώρας μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία.
Κορπορατισμός είναι το σύστημα στο οποίο η οικονομία ελέγχεται από μικρές, αλλά πανίσχυρες κοινωνικές ομάδες. Όπως εξηγεί ο νομπελίστας οικονομολόγος του πανεπιστημίου Κολούμπια Έντμουντ Φέλπς, οι επιχειρήσεις είναι αναγκασμένες να διαπραγματεύονται μαζί τους και με την ελεγχόμενη από αυτές κυβέρνηση. Τούτο διότι οι μικρές αλλά ισχυρές αυτές μειοψηφίες λόγω της άριστης –και κρατικά χρηματοδοτούμενης- οργάνωσεως την οποία διαθέτουν, διατηρούν σημαντική επιρροή ή και ελέγχουν το πολιτικό σύστημα, χρησιμοποιώντας τους -κατ΄ευφημισμόν ονομαζόμενους- πολιτικούς, ως απλούς μεσίτες για την υπέρ των συντεχνιών αναδιανομή του πλούτου μέσω του φορολογικού συστήματος.
Υπενθυμίζω ότι η τεράστια γραφειοκρατία, η πολυνομία και η ανάγκη συναλλαγής μιας επιχείρησης με ισχυρές κοινωνικές ομάδες καταγράφονται σε όλες τις διεθνείς μελέτες ως οι βασικοί, μαζί με τη διαφθορά, λόγοι που ένας επενδυτής δεν επιθυμεί να επενδύσει τα χρήματά του στην Ελλάδα.
Περαιτέρω, η πανίσχυρη γραφειοκρατία που ταλαιπωρεί και καταστρέφει την επιχειρηματικότητα είναι επίσης απόρροια του κορπορατισμού. Από την πρώτη στιγμή του διορισμού τους οι ανυποψίαστοι υπουργοί απονευρώνονται μέσα στους απρόσωπους μηχανισμούς των υπουργείων τους, τον οποίων ο έλεγχος ανήκει σε πανίσχυρους καρεκλοκένταυρους. Υπουργός της προηγουμένης κυβερνήσεως μου ζήτησε κάποτε φιλικώς τη συμβουλή μου για το πώς θα έπρεπε να διαχειριστεί την κατάσταση στο υπουργείο του. Του συνέστησα να αγνοήσει εντελώς την γραφειοκρατία και τους υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου του και να προωθήσει χωρίς χρονοτριβή –ερήμην αυτών- τις μεταρρυθμίσεις που είχε κατά νουν. Επέστησα δε την προσοχήν του στο ότι οι μεγαλύτεροι πολέμιοι της πολιτικής του θα ευρίσκοντο πρωτίστως στο υπουργείο. Μολονότι κατ΄αρχήν συμφώνησε μαζί μου, αγνόησε -όπως αποδείχθηκε στην πορεία- την συμβουλή μου. Ουδεμία μεταρρύθμιση προώθησε. Σε πρόσφατη συνάντησή μας, με πικρία ομολόγησε το λάθος του, αποδίδοντάς το στο πολιτικό κόστος που τότε έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της απραξίας και όχι υπέρ της δράσης.
Ενόψει της δυσμενούς καταστάσεως το πολιτικό σύστημα οφείλει, έστω την ύστατη ώρα, να λάβει αποστάσεις από τον κορπορατισμό που οδήγησε τη χώρα στην οικονομική και ηθική χρεοκοπία και να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα σαρωτικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα αντιμετωπίσουν το δημοσιονομικό αδιέξοδο και θα αυξήσουν την παραγωγικότητα. Τέτοιες, αμέσου δράσεως και μακράς ωφελείας μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι:
- Η άμεση περικοπή των κρατικών δαπανών, η οποία μπορεί να επιτευχθεί με την ταχεία κατάργηση των επιδοτήσεων στα συνδικάτα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και, κυρίως, στα πολιτικά κόμματα, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις κοκ., με την κατάργηση των κρατικών διαφημίσεων, την μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων εντός της επομένης διετίας κατά 20% με 25%. Τούτο είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς την κατάργηση της μονιμότητος των δημοσίων υπαλλήλων, με μόνη την κατάργηση των περιττών οργανισμών και λοιπών αχρήστων φορέων του δημοσίου τομέα που θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση των οργανικών θέσεων αυτών.
- Η κατάργηση όλων των υπέρ τρίτων επιβαρύνσεων, αμέσων η εμμέσων, όπως είναι οι υποχρεωτικές παραστάσεις δικηγόρων στην υπογραφή των συμβολαίων, των συμβολαιογράφων στα εταιρικά συμβόλαια, των ελαχίστων υποχρετικών αμοιβών των πολιτικών μηχανικών, των νομαρχιακών ελεγκτών, των δημοσιογράφων κοκ.
- Η απελευθέρωση όλων των επαγγελμάτων και η αντικατάσταση των κρατικών αδειών με πιστοποιήσεις, συνακόλουθα η μεταφορά του φορολογικού ελέγχου στους ορκωτούς λογιστές/ελεγκτές. Οι εταιρείες ορκωτών ελεγκτών θα ελέγχονται και θα πιστοποιούνται για την αρτιότητά τους από την Εφορία.
- Η κατάργηση των ανούσιων και ατέρμονων γραφειοκρατικών διαδικασιών για την αδειοδότηση και λειτουργία των επιχειρήσεων και η απλοποίηση του φορολογικού συστήματος ώστε να περιορισθεί το υπέρογκο κόστος που δημιουργεί η τήρηση των χιλιάδων αδίκων και τυπολατρικών διατάξεων του φορολογικού συστήματος.
- ο περιορισμός των βουλευτών σε διακόσιους και των υπουργείων σε μονοψήφιο αριθμό.
- η μείωση του αριθμού των “πανεπιστημίων”, τα οποία αισίως υπερβαίνουν τα σαράντα.
Σε κάθε οικονομική κρίση μπορεί κανείς να αναζητήσει ευκαιρίες για μια νέα αρχή. Η παρακμή και η στασιμότητα μπορεί να μετεξελιχθούν σε δημιουργική αφύπνιση, αν βεβαίως υπάρχει και η απαραίτητη πολιτική βούληση για αντίσταση στους κεφαλαιοκράτες του “συντεχνιακού καπιταλισμού”.
Τάσος Ι. Αβραντίνης
——————————————————-
Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην ΕΣΤΙΑ στις 5.1.2010
Επειδή η ιστοσελίδα φιλοξενεί αρκετούς τακτικούς αναγνώστες και σχολιαστές, που έχουν αναπτύξει μια έννοια «κοινότητας», με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός σχολίων να μην αφορά το άρθρο που ανεβαίνει κάθε φορά, αλλά να καλύπτει περισσότερο ανάγκες επικοινωνίας, εγκατέστησα στην ιστοσελίδα ένα forum, για δοκιμαστική λειτουργία. Εκεί θα μπορούν οι χρήστες να ανεβάζουν κείμενα την επιλογής τους για σχολιασμό, χωρίς να δεσμεύονται από την διαχείριση της ιστοσελίδας. Επίσης, μιας και οι περισσότεροι σχολιαστές (ίσως και αναγνώστες) δεν είναι φιλελεύθεροι, και προκειμένου να μην γίνει τελείως μπάχαλο, έφτιαξα μια ενότητα «αντίλογου» ώστε να μπορούν να εκφράζονται εκεί οι πολιτικά αντίθετες απόψεις. Το forum θα λειτουργήσει δοκιμαστικά, και ανάλογα με την κίνηση θα προστεθούν ή θα αφαιρεθούν ενότητες. Τέλος είναι λογικό αρχικά να έχει διάφορες δυσλειτουργίες, τις οποίες θα παρακαλούσα να επισημαίνετε.
http://e-rooster.gr/forum
Ωραία ιδέα αλλά βάλτε openid. Κάντε λίγο πιο πλατιές τις σειρές αν γίνεται.
……. μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων εντός της επομένης διετίας κατά 20% με 25%. Τούτο είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς την κατάργηση της μονιμότητος των δημοσίων υπαλλήλων, με μόνη την κατάργηση των περιττών οργανισμών και λοιπών αχρήστων φορέων του δημοσίου τομέα που θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση των οργανικών θέσεων αυτών.
Δηλαδή ΤΙ προτείνετε ακριβώς κύριε Αβραντίνη;;;;;;;;;;;;;; Δεν κατάλαβα!!!!!
Εάν καταργηθούν οι άχρηστες (και είναι κατά 66% άχρηστες) οργανικές θέσεις του Δημοσίου ή ΔΕΚΟ πώς θα απαλλαγούμε από τους υπαλλήλους;;;;; ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ πρόωρες συνταξιοδοτήσεις που θα είναι ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ για το ΔΗΜΟΣΙΟ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Για να δούμε, λοιπόν, με τετράγωνη Χασαπογιαννέίκη Λογικήν, ΠΩΣ θα απαλλαγούμε από τους υπεράριθμους!!!!
Εάν δεχθούμε ότι τα ΠΑΡΑΣΙΤΑ ανέρχονται σε 970.000 ψυχές και ότι είναι ΙΣΟΤΙΜΩΣ κατανεμημένα σε ένα φάσμα προϋπηρεσίας που καλύπτει 0 έως 34 χρόνια,
τότε ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ότι αποσύρονται ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΣ 970.000: 35 = 28.529 Δημόσιοι Υπάλληλοι ΕΤΗΣΙΩΣ λόγω συμπλήρωσης 35ετίας (by ATTRITION, that is).
ΑΚΟΜΑ, λοιπόν, και εάν ισχύσει το ΑΥΣΤΗΡΟ 1:10, δλδ ένας προσλαμβανόμενος για κάθε 10 συνταξιοδοτούμενους λόγω συμπλήρωσης εργασιακής 35ετίας, έχουμε ΑΛΓΕΡΒΡΑΪΚΩΣ μιά ΜΕΙΩΣΗ ΥΨΟΥΣ 25.674 υπαλλήλων ΕΤΗΣΙΩΣ, ΑΡΑ θα χρειασθεί ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ και όχι ΔΙΕΤΙΑ για να μειώσουμε κατά 25% τα Παπανδρεόμισθα Παράσιτα, δλδ από 970.000 υπαλλήλους, σε 713.260.
ΑΛΛΑ θα δούμε ΤΩΡΑ ότι ΚΑΙ αυτό το ΟΙΟΝΕΙ ΙΔΑΝΙΚΟ μέτρο είναι κατ’ ελάχιστον ΗΛΙΘΙΟ και άκρως επικίνδυνο!
Εάν προσλαμβάνουμε 2.853 υπαλλήλους το χρόνο, τότε, σε 10 χρόνια θα έχουμε ΜΟΝΟ 28.529 υπαλλήλους με προϋπηρεσίαν 10 ετών και κάτω και ΕΝΑ ΣΤΟΛΟ (τον 6ο Αμερικανικό, ακριβώς 713.260 !!!!!!!) παπανδρεοφρόνων τμηματαρχών και διευθυντών με προϋπηρεσίαν 10 έως 34 ετών.
Σε 20 χρόνια, θα έχουμε 57.056 υπαλλήλους με προϋπηρεσίαν 0 έως 20 ετών και 456.520 υπερδιευθυντές με προϋπηρεσίαν 20 έως 34 ετών and so on and so forth.
TI ΚΑΝΕΙ λοιπόν Ο ΣΟΦΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Ο σοφός κυβερνήτης λέει
1. Στόχος μου είναι ο ΑΡΙΘΜΟΣ των ΔΥ + ΔEKO να ανέρχεται το 2045 σε 350.000 άτομα ΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ με ΙΣΟΚΑΤΑΝΟΜΗΝ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑΣ.
2. Αρα, προκειμένου να έχω ΙΣΟΚΑΤΑΝΟΜΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ, θα προσλαμβάνω 350.000: 35 = 10.000 υπαλλήλους ετησίως starting 2010 (+5% επί των 10.000, δλδ συνολικώς 10.500).
3. Εξ αυτού απορρέει ότι για τους περίπου 28-30.000 απερχόμενους ετησίως θα προσλαμβάνονται 10 χιλιάδες, ήτοι 1: 3.
4. ΟΥΔΕΙΣ προσλαμβανόμενος θα έχει ΥΠΕΡΒΕΙ το 35ο έτος ηλικίας εξαιρουμένων ατόμων ΕΙΔΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ και ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ (expertise).
5 Tουλάχιστον 80% των προσλαμβάνομένων θα είναι ηλικίας 30 ετών ΚΑΙ ΚΑΤΩ. Οι προσλαμβανόμενοι ηλικίας 30 έως 35 ετών θα αναλαμβάνουν υποχρέωση να εξαντλήσουν την 35ετία.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:
ΔΕΝ μπορεί να γίνει μεγάλη εξοικονόμηση ΠΟΡΩΝ μηδέ σημαντική μείωση των ΔΥ εν μιά νυκτί.
ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ
ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΕΡΩΡΙΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥ και ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ ΑΥΘΩΡΕΙ και ΠΑΡΑΧΡΗΜΑ! Το μέσο επίδομα Δημοσίου Υπαλλήλου είναι 350 ΕΥΡΩ, άρα με την κατάργησή του έχουμε ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ 3.5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΤΗΣΙΩΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Εδώ Πλατεία Ρηγίλλης. Κυρίες και Κύριοι, καλό απόγευμα.
Addendum
Μόλις πληροφορήθηκα από Διευθύντρια του Υπουργείου Οικονομικών ότι ενώ το ΔΙΑΜΕΣΟΝ ΕΠΙΔΟΜΑ μάλλον συμφωνεί με τους παραπάνω αριθμούς, το ΜΕΣΟΝ ΕΠΙΔΟΜΑ μπορεί να κυμαίνεται περί τα 500 ευρώ, στην οποία περίπτωση η εξοικονόμηση θα είναι 5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΕΤΗΣΙΩΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
O λόγος για τον οποίο το διάμεσον (median) επίδομα Δημοσίου είναι αισθητά κατώτερον του μέσου (mean) οφείλεται στο γεγονός ότι Υπουργεία με τεράστιο αριθμό υπαλλήλων και Υπηρεσιών (eg Οικονομικών με Τελωνεία, Εφορίες, Ταμεία κλπ κλπ) προσφέρουν ΕΠΙΔΟΜΑ στα παράσιτά τους που ανερχεται σε 100 – 120% !!!!!!!!!!!!
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο κυβερνήτης έδωσε αρχικά αυτές τις απλόχερες επιδοτήσεις στους οικονομικούς υπαλλήλους προκειμένου να ΕΞΑΓΟΡΑΣΕΙ τον «πατριωτισμόν» τους.
ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΝΤΑ, .ομως, τα λαμόγια ότι αυτό σήμαινε πρκατικά πως ο εργοδότης ΔΕΝ διέθετε τα μέσα για να συλλαμβάνει τους δεκαζόμενους/χρηματιζόμενους, ΞΕΣΑΛΩΣΑΝ.
ΟΥΤΩΣ, τα επιδόματα ΕΦΕΡΑΝ το ΔΙΑΜΕΤΡΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟ από το ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!
AΝΔΡΕΑ ΖΕΙΣ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Πολύ σωστά όσα λέτε κ. Αβραντίνη. Είναι πολύ αμφίβολο αν το πολιτικό κατεστημένο θα τολμήσει έστω και το 1/10 (ένα δέκατο) των μέτρων.
Αddendum #2
Πληροφορούμαι ότι ισως υπάρχει σημαντικός αριθμός, δεκάδων χιλιάδων, πιθανώς μέχρις 100.000 και πλέον ΔΥ που ΔΕΝ είναι ακριβώς μόνιμοι αλλά με την λεγόμενη ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, η οποία ΙΣΤΟΡΙΚΑ/ΠΡΑΚΤΙΚΑ ταυτίζεται με την ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ.
Σε νομικούς όρους, όλοι αυτοί είναι απολύσιμοι. Ομως, απόλυση αυτών των υπαλλήλων φοβούμαι πως θα προκαλέσει μεγάλη ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ καθότι μιλάμε για άτομα in their 40s and 50s με σημαντικές οικογενειακές υποχρεώσεις, οι οποίες/οι είναι δύσκολο να επαναπροσληφθούν οπουδήποτε!!!
ΚΑΤΙ άλλο που μπορεί να εφαρμοσθεί ΠΑΡΑΥΤΑ χωρίς μεγάλη κοινωνική αναταραχή είναι η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των 13ου και 14ου ΜΙΣΘΩΝ, η οποία με πρόχειρη (αλλά educated) εκτίμησή μου θα εξοικονομήσει 2.7 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΕΤΗΣΙΩΣ!
Αυτά που γράφει ο κ. Αβραντίνης δείχνουν ότι δεν έχει κατανοήσει την αιτία της σύγχρονης οικονομικής ύφεσης, αλλά και ότι έχει στην φαρέτρα του εσφαλμένες συνταγές, για την αντιμετώπισή της, διότι την εμπλέκει με τον κορπορατισμό, που επικρατεί σε ένα τμήμα της ελληνικής αγοράς εργασίας και ειδικά στο δημόσιο, ένα πρόβλημα το οποίο είναι διαχρονικό (αφορά την τελευταία 35ετία τουλάχιστον) και το οποίο πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπισθεί (για την ακρίβεια θα έπρεπε να είχε αντιμετωπισθεί, μαζύ με πολλά άλλα και αφού προηγουμένως είχαν αντιμετωπισθεί αυτά τα άλλα, τα οποία συνίστανται στην εκτεταμένη παραοικονομία, την φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και την δομική διαφθορά της ελληνικής κοινωνίας – θέματα, τα οποία, περιέργως δεν αγγίζει ο κ. Αβραντίνης), αλλά αυτή η αντιμετώπιση δεν μπορεί να γίνει, τώρα, μεσούσης της υφέσεως, χωρίς την λήψη, προηγουμένως, των κατάλληλων μακροοικονομικών μέτρων από το κράτος , με κυρίαρχο όπλο την κλασσική δημοσιονομική πολιτική.
Αν δεν γίνει αντιληπτή η αιτία της παρούσας ύφεσης, είναι απόλυτα φυσιολογικό να καταφεύγουμε στα μέτρα που προτείνει ο κ. Αβραντίνης και τα οποία οδηγούν – αν ακολουθηθούν – στην επιμήκυνση και εμβάθυνση της ύφεσης και στην σαρωτική κατάρρευση όλων των μακροοικονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας (συναθροιστική ζήτηση ολική κατανάλωση, επένδυση, αποταμίευση, απασχόληση, Α.Ε.Π. κλπ).
Η αιτία της παρούσας ύφεσης δεν υπήρξε απρόβλεπτη. Αυτή η εκκωφαντική πτώση της συναθροιστικής ζήτησης και συνακόλουθα της συνολικής κατανάλωσης, υπήρξε αποτέλεσμα της διαδικασίας υπεραποταμίευσης, που εξελίχθηκε τις περασμένες δεκαετίες στις γραφειοκρατικές (και όχι ελεύθερες) χρηματοπιστωτικές αγορές των Η.Π.Α., η οποία διαδικασία για να αντιμετωπισθεί, οδήγησε στην δημιουργία χρηματοπιστωτικών και χρηματιστηριακών φουσκών, από τις περιβόητες «επενδυτικές» τράπεζες, με την παράλληλη και άκρως σημαντική αποδόμηση των ελεγκτικών μηχανισμών του FED από τον νεοφιλελεύθερης – νεοσυντηρητικής ιδεολογίας Άλαν Γκρήνσπαν και τους golden boys and girls του εκεί αγοραίου γραφειοκρατικού συστήματος.
Για όσον καιρό το μπαλόνι φούσκωνε βρίσκοντας πελατεία, όλα ήσαν καλά, παρά τα όσα ορθά έλεγε ο – μακαρίτης πια – John Kenneth Galbraith (1997), ο οποίος δεν πρόλαβε να δεί την πανηγυρική δικαίωση των λεγομένων του. Ας τα απολαύσουμε, για να δούμε το μέγεθος της ανευθυνότητας των Αμερικανών ιθυνόντων της εποχής εκείνης και την λειτουργική αγραμματοσύνη των οικονομολόγων και λοιπών opinion makers εκείνης της εποχής, που λειτουργούσαν, ως «κράχτες» στο πελώριο παιχνίδι, που γινόταν, σε βάρος των αφελών «αποταμειευτών – επενδυτών» και των «δανειζόμενων», ένα παιχνίδι, που έμοιαζε – στην δομή του – με το παιχνίδι των παπατζήδων στην Ομόνοια :
«Το ότι τη στιγμή που γράφουμε, το 1997, έχουμε να κάνουμε με μια σημαντική κερδοσκοπική επίδειξη είναι εμφανές σε όλους όσοι δεν είναι αιχμάλωτοι ανόητης φιλοδοξίας. Τώρα στα χρηματιστήρια ρέει πολύ περισσότερο χρήμα απ’ ότι νοημοσύνη για την καθοδήγησή του. Υπάρχουν πολύ περισσότερα αμοιβαία κεφάλαια απ’ ότι οικονομικά ευφυείς και άνδρες και γυναίκες με αναπτυγμένη ιστορική συνείδηση για να τα διαχειριστούν. Δεν κάνω προβλέψεις. Οι προβλέψεις των ανθρώπων ξεχνιούνται, θυμούνται καλά μόνο τα λάθη τους. Όμως, εδώ έχουμε μια βασική και επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Αρχίζει με την άνοδο των τιμών μετοχών, ακινήτων, έργων τέχνης και άλλων. Αυτή η αύξηση προσελκύει την προσοχή και τους αγοραστές, που ωθούν ακόμη υψηλότερα τις τιμές. Έτσι οι προσδοκίες δικαιώνονται ακριβώς από την δράση που ανεβάζει τις τιμές. Η διαδικασία συνεχίζεται, η αισιοδοξία με τα αποτελέσματά της είναι στην ημερήσια διάταξη. Οι τιμές ανεβαίνουν ακόμα περισσότερο. Τότε για λόγους που θα είναι πάντα αντικείμενο συζήτησης, έρχεται το τέλος. Η πτώση είναι ακόμη πιο ξαφνική από την άνοδο. Ένα μπαλόνι που σκάει, δεν ξεφουσκώνει ποτέ ήσυχα» (Πρόλογος του JKG στην έκδοση του 1997 του βιβλίου του «Το μεγάλο κραχ του 1929″.
Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και έχει να κάνει με τον ίδιο τον χρηματοπιστωτικό τομέα του συστήματος, ως ανεξέλεγκτα ιδιωτικοποιημένο (και τώρα και γραφειοκρατικοποιημένο), ο οποίος όσο μένει ανεξέλεγκτος (τώρα είναι και γραφειοκρατικός) θα παράγει τέτοιου είδους καταστάσεις.
Αυτά τα έχω περιγράψει και στο θέμα, που έχει ανοίξει ο κ. Αβραντίνης με τίτλο «Η οικονομία – ελικόπτερο» http://e-rooster.gr/12/2009/2024/comment-page-1#comment-127070 , αλλά και στο μπλογκ μου με τον τίτλο :
‘‘Προϋπολογισμός 2010 : Ένας Προϋπολογισμός μακροχρόνιας αντιαναπτυξιακής λογικής και ομιχλώδους στόχευσης’’ http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2009/11/proypologismos-2010.html .
Η ελληνική εκδοχή της ύφεσης, δεν έχει να κάνει με τον οποιονδήποτε «κρατισμό» της ελληνικής κοινωνίας. Το ελληνικό κράτος και μικρό είναι, σε σχέση με τα ευρωπαϊκά (αλλά τώρα και με τα αμερικανικά) δεδομένα και ανίκανο να παίξει τον ρόλο του, ως σταθεροποιητή των μακροοικονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας και να αντιμετωπίσει την ύφεση. Αν ακολουθηθεί η οικονομική πολιτική της περικοπής των δημόσιων δαπανών, που προτείνει ο κ. Αβραντίνης, η ύφεση στην ελληνική οικονομία θα επιδεινωθεί , η οποία θα αποσταθεροποιηθεί πλήρως και θα ακολουθήσει την κλασσική πορεία την οποίαν προέβλεψε ο Κέϋνς, όταν ανέλυε την εγγενή αστάθεια του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλιστικού συστήματος. Την πορεία, δηλαδή, προς την μόνιμη ύφεση και την καθοδική σπειροειδή κίνηση όλων των μακροοικονομικών της μεγεθών.
Θα είχε δίκιο στις προτάσεις του ο κ. Αβραντίνης, αν το πρόβλημα της παγκόσμιας και ειδικότερα της ελληνικής οικονομίας ήταν πρόβλημα υποεπένδυσης και χαμηλής παραγωγής, που δεν μπορεί να ικανοποιήσει την ζήτηση. Τότε τα «οικονομικά της προσφοράς» (ο αναδιατυπωμένος, για τα δεδομένα της εποχής μας, απαρχαιωμένος «νόμος του J-B Say», περί σταθεροποίησης του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος, με τους μηχανισμούς της τόνωσης της παραγωγής) θα είχαν ρόλο να παίξουν, όπως – εν μέρει – τον έπαιξαν σε τριτοκοσμικές χώρες, σαν την Χιλή του Αουγκούστο Πινοσέτ.
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, το πρόβλημα της σύγχρονης ύφεσης δεν είναι πρόβλημα υποεπένδυσης και υποπαραγωγής – τουλάχιστον στο αναπτυγμένο γραφειοκρατικό καπιταλιστικό κόσμο, διότι στον υπανάπτυκτο κόσμο τέτοιο πρόβλημα υπάρχει. Είναι πρόβλημα απότομης πτώσης της παγκόσμιας και εγχώριας κατανάλωσης, που ήλθε σαν αποτέλεσμα της απότομης πτώσης της κατανάλωσης στις Η.Π.Α., μετά το σπάσιμο των φουσκών των λεγόμενων «επενδυτικών» τραπεζοπιστωτικών ιδρυμάτων, που βρίσκονταν εκτός FED, τον Σεπτέμβριο του 2008.
Αυτό έχουμε, τώρα, να αντιμετωπίσουμε, ως προτεραιότητα και ο κ. Αβραντίνης προτείνει ένα λάθος φάρμακο, για την συγκεκριμένη ασθένεια. Ένα φάρμακο, το οποίο επιδεινώνει, αντί να λύσει την κατάσταση, διότι η μείωση των κρατικών δαπανών, οδηγεί σε, περαιτέρω, πτώση της συναθροιστικής ζήτησης και της συνολικής κατανάλωσης, αφού καλείται το κράτος να παίξει τον ρόλο του επιταχυντή της ύφεσης και όχι τον ρόλο του επιταχυντή της ανάπτυξης – κάτι που μπορεί να συμβεί μόνον με εκτεταμένες δημόσιες δαπάνες, στοχευμένες σε ένα ευρύ πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και στην στήριξη της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης στην ελληνική οικονομία, εν αναμονή της διεθνούς ανάκαμψης, όταν αυτή έλθει.
Το ελληνικό πρόβλημα στην παρούσα ύφεση έχει την διεθνή του διάσταση, λόγω της πτώσης της διεθνούς ζήτησης και εκφράστηκε, μερικώς στις εξαγωγές της χώρας και κυρίως στην αρκετά μεγάλη πτώση του τουρισμού, που αποτελεί έναν οιονεί τομέα βαριάς βιομηχανίας, για την χώρα.
Αυτό το πρόβλημα έλαβε και την εσωτερική του διάσταση, αφού επηρέασε και την εσωτερική ζήτηση στην χώρα, η οποία εσωτερική ζήτηση, προηγουμένως είχε, ήδη, επηρεασθεί από τα διεθνή «μαντάτα», όπως αυτά έρχονταν από την Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο και έκανε τους καταναλωτές επιφυλακτικούς στις αγορές τους, δίνοντας ένα μεγάλο κτύπημα στην φούσκα του διογκωμένου ελληνικού καταναλωτικού δανεισμού, πάνω στον οποίον στηριζόταν και στηρίζεται η ελληνική αγορά.
Η μεγάλη πτώση, λοιπόν, της εσωτερικής κατανάλωσης και η συνακόλουθη πτώση της εξωτερικής ζήτησης, χρειάζεται την τονωτική παρέμβαση του κράτους, για να αντιμετωπισθεί (ακριβώς επειδή είναι η ιδιωτική οικονομία, που έχει μπλοκάρει και οι μηχανισμοί της δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην υπάρχουσα ύφεση) και την θέση υπό έλεγχο του τραπεζοπιστωτικού συστήματος της χώρας, έτσι ώστε το κράτος να παίξει πλήρως τον ρόλο του, ως σταθεροποιητή των μακροοικονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας, που όλα τους συμπιέζονται από την έλευση της ύφεσης και πρώτ’ απ’ όλα ο «βασιλιάς της οικονομίας», αυτός που για χάρη του παράγονται όλα – δηλαδή η συνολική κατανάλωση, η ανάταξη της οποίας θα οδηγήσει και στην ανάταξη και των λοιπών μακροοικονομικών μεγεθών.
Τα υπόλοιπα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας – και αυτά που αναφέρει ο κ. Αβραντίνης και αυτά που δεν αναφέρει – πρέπει να αντιμετωπισθούν, αμέσως μόλις σταθεροποιηθούν τα μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας και σταθεροποιηθεί η αναπτυξιακή της τροχιά.
Κάθε τι άλλο, θα χειροτερεύσει τα πράγματα και θα οδηγήσει τους κυβερνώντες να φύγουν νύχτα (για την ακρίβεια : άγρια μεσάνυχτα), όπως ο Καραμανλής και οι μαθητευόμενοι μάγοι του.
Αυτό φυσικά, θα είναι και το ολιγότερο ενδιαφέρον για εμάς τους πολίτες.
Το κυριότερο είναι ότι θα υποστεί μεγαλύτερη βλάβη η ελληνική οικονομία και φυσικά εμείς οι ίδιοι (όχι όλοι, βέβαια, διότι οι τραπεζίτες π. χ. δεν θα βλαβούν).
Γι’ αυτό, λοιπόν, κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο….
τον ρόλο του επιταχυντή της ανάπτυξης – κάτι που μπορεί να συμβεί μόνον με εκτεταμένες δημόσιες δαπάνες, στοχευμένες σε ένα ευρύ πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και στην στήριξη της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης στην ελληνική οικονομία, εν αναμονή της διεθνούς ανάκαμψης, όταν αυτή έλθει.
Eτεταμένες δημόσιες δαπάνες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΠΩΣ, από ΠΟΥ, με ΠΟΙΑΝΟΥ ΧΡΗΜΑΤΑ θα χρηματοδοτηθούν οι δημόσιες δαπάνες ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
ΑΛΛΑ και να υπήρχαν χρήματα, ενθαρρύνετε την κατανάλωση σε μιά ΜΗ παραγωγό χώρα, που με ΔΑΝΕΙΚΑ χρήματα και παρότι πληθυσμιακά ΜΟΛΙΣ το 2% της ΕΕ, ΠΛΗΘΩΡΙΖΕΙ ένα από τρεχόντως υγιέστερα νομίσματα!!!!;;;;;;;
Mr Anastassopoulos, Ι am afraid, you are deluding yourself !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΕΙΝΑΙ επιτακτικό, ανεξαρτήτως κόστους, να γίνει re-adjustment ης Ελληνικής οικονομίας. Εδώ το μέσο Ευρωπαϊκό προϊόν ΚΟΣΤΙΖΕΙ 2 φορές όσο στην μέση Ευρωπαϊκή χώρα ΚΑΙ μιλάτε για ενθάρρυνση της κατανάλωσης!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
NEVER, ever, ever!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
«Η μεγάλη πτώση, λοιπόν, της εσωτερικής κατανάλωσης και η συνακόλουθη πτώση της εξωτερικής ζήτησης, χρειάζεται την τονωτική παρέμβαση του κράτους, για να αντιμετωπισθεί (ακριβώς επειδή είναι η ιδιωτική οικονομία, που έχει μπλοκάρει και οι μηχανισμοί της δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην υπάρχουσα ύφεση) και την θέση υπό έλεγχο του τραπεζοπιστωτικού συστήματος της χώρας, έτσι ώστε το κράτος να παίξει πλήρως τον ρόλο του, ως σταθεροποιητή των μακροοικονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας, που όλα τους συμπιέζονται από την έλευση της ύφεσης και πρώτ’ απ’ όλα ο «βασιλιάς της οικονομίας», αυτός που για χάρη του παράγονται όλα – δηλαδή η συνολική κατανάλωση, η ανάταξη της οποίας θα οδηγήσει και στην ανάταξη και των λοιπών μακροοικονομικών μεγεθών»
Αν δεν κάνω λάθος ο κ. Αναστασόπουλος είναι οικονομολόγος. Σοσιαλίζων βέβαια, που κατά Μίζες σημαίνει μη οικονομολόγος, αλλά για χάριν της συζήτησης ας πούμε οικονομολόγος. Τι μας προτείνει με το παραπάνω απόσπασμα ως λύση στην παρούσα δημοσιοοικονομική κρίση της χώρας; Πλήρη έλεγχο του εγχώριου τραπεζικού συστήματος (κρατικοποίηση των τραπεζών;), ώστε, με απλά λόγια να αναγκάσουμε τις τράπεζες να ανοίξουν τα θησαυροφυλάκια τους και να μοιράσουν ζεστό χρήμα στους πολίτες για να καταναλώσουν ελεύθερα. Να καταναλώσουν φυσικά εισαγόμενα προϊόντα, αφού ούτε βρακιά δεν παράγουμε πια, όπως μου είπε έμπορος που επισκέφτηκα για να προμηθευτώ αυτό το αναγκαίο είδος. Πέρα από το γεγονός πως καταναλώνουμε σαν να μην υπάρχει αύριο τα τελευταία 30 χρόνια δανειζόμενοι και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, ας δούμε την λύση του κ. Αναστασόπουλου.
Ποιές είναι οι πηγές των χρημάτων των τραπεζών, που καλά κρατούν κλειδωμένα; Η αποταμίευση και ο εξωτερικός δανεισμός. Για το πρώτο δεν μας ενδιαφέρει, αφού ως σοσιαλιστές είμαστε της άποψης ότι πρέπει να τα πάρουμε από τον γερολαδά που προνόησε να αποταμιεύσει. Η δεύτερη πηγή όμως; Ποιά σώφρων ξένη τράπεζα θα δανείσει ελληνική υπό κρατικό έλεγχο με δεδηλωμένη πολιτική όχι την ανάπτυξη, αλλά την κατανάλωση. Πάρε κόσμε χρήμα!! Αλλά και ποιός γερολαδάς θα κρατήσει τις αποταμιεύσεις του σε ελληνικές τράπεζες; Με την φημολογία για φορολογία των καταθέσεων τον τελευταίο μήνα κάποια δις ευρώ έφυγαν από ελληνικές τράπεζες και πήγαν στην Ελβετία, στην Κύπρο, ακόμα και στην Βουλγαρία, σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα της Καθημερινής.
Ας πούμε όμως πως τους πιάνουμε στον ύπνο όλους αυτούς και προλαβαίνουμε και αρπάζουμε τα χρήματα και τα μοιράζουμε στον λαό προς κατανάλωση. Η Κεϋνσιανή λογική λέει πως ενδυναμώνοντας τη ζήτηση θα αυξήσουμε την προσφορά. Δηλαδή θα αναγκαστούν οι επενδυτές να επενδύσουν για να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Μάλιστα, αφού τους έχεις κάνει το χουνέρι να τους αρπάξεις τις καταθέσεις, μετά θα τους ζητήσεις να επενδύσουν. Πολύ έξυπνο! Αλλά ας πούμε πως παραμένουν κορόιδα και σκέφτονται να επενδύσουν. Γιατί να επενδύσουν, αφού όλα τα καταναλωτικά αγαθά έρχονται φθηνότερα από το εξωτερικό; Πως θα τα ανταγωνιστούν; Γιατί είναι ακριβώτερα; Πέραν από αντικειμενικούς λόγους, γιατί το κόστος ίδρυσης και λειτουργίας επιχείρησης στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλο.
Και γι’αυτό έχουν απάντηση οι Κεϋνσιανοί. Δασμοί. Θα κάνουμε ακριβότερα τα εισαγόμενα. Μα μας εμποδίζει η ΕΕ. Θα φύγουμε κι από την ΕΕ, θα επανέλθουμε στην δραχμή για να μπορούμε να την υποτιμήσουμε. Το θέμα είναι πάση θυσία να μην μειώσουμε τις κρατικές δαπάνες. Δηλαδή να μην σταματήσουμε να πληρώνουμε τεμπέληδες δημοσίους υπαλλήλους.
Τρέλλα που προβάλεται ως λογική!!
Φυσικά η μείωση των δαπανών πρέπει να πάει χέρι χέρι με την μείωση του δημόσιου τομέα συνολικά (και αναδιοργάνωση του ως προς την επιχειρηματικότητα), ώστε οι πόροι που εξοικονομούνται να πάνε σε παραγωγικές επενδύσεις.
Έγραφα όσο ο κ. Χασαπογιάννης ποστάριζε και έτσι είδα τώρα τα σχόλια του.
Σύμπτωση απόψεων.
Αυτά που προτείνει ο κ Αναστασόπουλος δεν εφήρμοσε λίγο πολύ ο ( κατά κ. Χασαπογιάννην ) μαστροπός του έθνους , με τα γνωστά θαυμαστά αποτελέσματα ;
1) Φορολογία στην πηγή/επιχείρηση και όχι στον εργαζόμενο, με βάση τον αριθμό των εργαζομένων αλλά και το μισθολόγιο (η φορολογία μπορεί να παραμείνει προοδευτική).
2) Απαλλαγή φορολογίας για κάθε νέα πρόσληψη. Τα έξτρα χρήματα θα μένουν στην επιχείρηση αφορολόγητα, με την προϋπόθεση ότι τα έσοδα από τις υπηρεσίες που προσφέρει θα αυξάνονται ποσοστιαία τουλάχιστο κατά το μισό του ποσοστού που ο μισθός του νέου εργαζόμενου εκπροσωπεί, επί του συνολικού μισθολογίου (με βάση τη φορολογική δήλωση της επιχείρησης).
3) Τα έσοδα της επιχείρησης θα φορολογούνται κανονικά.
Το ιδιο σκεπτικό μπορεί να αναχθεί σε όλα τα έξοδα μίας οποιασδήποτε επιχείρησης. Πχ για το ΦΠΑ για υπηρεσίες, αναλώσιμα, υποδομες που μετατρέπονται σε κέρδος.
Πρέπει να φορολογείται το κέρδος και όχι η διαδικασία απόκτησής του. Η διαδικασία πρέπει να ενθαρρύνεται ή και να επιδοτείται.
Και αυτό βεβαίως πρέπει να ισχύει σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως η τωρινή. Σε περιόδους άνθισης πρέπει να ισχύει το αντίθετο.
-Do you see?
Προτείνω να καταργηθεί ο θεσμός του Δημοσίου Υπαλλήλου όπως είναι σήμερα.
Να εισαχθεί ο θεσμός της πενταετούς Δημόσιας Υπηρεσίας (Θητείας). Οι προσλήψεις να γίνονται με ετήσια σύμβαση που θα μπορεί να ανανεώνεται μέχρι πέντε χρόνια. Στο τέλος της πενταετίας η θέση να επαναπροκηρύσσεται. Οι μισθοί να προσδιορίζονται στο ύψος των αμοιβών του ιδιωτικού τομέα, για όλη την πενταετία.
Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, κάθε πέντε χρόνια θα επαναπροκηρύσσονται όλες οι θέσεις δασκάλων, καθηγητών, αστυνομικών, νοσοκόμων ΕΣΥ, πυροσβεστών, κτλ.?
Ακριβώς! Αυτό ακριβώς ήθελα να πω! Το κατάλαβες πολύ καλά.
Αγαπητοί και αξιότιμοι συνομιλητές, χαίρομαι που διαφωνούμε σε αρκετά σημεία και τούτο διότι ο διάλογος μπορεί και αναπτύσσεται, αποκτώντας ουσιαστικό περιεχόμενο, μόνο μέσα από την διατύπωση ετερογενών και διαφόρων στο περιεχόμενό τους απόψεων – πάντα, βέβαια, μέσα στα πλαίσια της παλαιάς καλής και ορθής σωκρατικής αντίληψης, για την αναζήτηση του ορθού λόγου και της σχετικότητας της αλήθειας.
Για να τελειώνουμε με τον μύθο του «τεράστιου» ελληνικού κράτους, ας δούμε τα πραγματικά στοιχεία για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε την πρακτική σημασία των δημοσιονομικών πολιτικών και την κρισιμότητα των κρατικών παρεμβάσεων στην οικονομία, πρέπει να δούμε το μέγεθος του κράτους, ως οικονομικού παράγοντα, μέσα στις σύγχρονες αναπτυγμένες γραφειοκρατικές καπιταλιστικές κοινωνίες.
(Και να καταλάβουμε – αν καταλαβαίνουμε – για ποιο πράγμα μιλάμε, όταν αναφερόμαστε στον σύγχρονο καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, ο οποίος – είτε είναι αρεστό, είτε όχι – έχει μετασχηματισθεί σε γραφειοκρατικό καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Αν αυτό το αντιληφθούμε και δεν αποπειρώμεθα να το κρύψουμε, τότε θα μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε και το τι συμβαίνει γύρω μας, δίχως ιδεολογικές – δηλαδή ψευδοσυνειδησιακές – φενάκες. Και αυτό το γράφω επειδή είδα κάποιες αναφορές περί «σοσιαλισμού»).
Πράγματι, με μια τάξη μεγέθους κυμαινόμενη από άνω του 50%, έως 92% του ΑΕΠ των αναπτυγμένων καπιταλιστικών κοινωνιών της Ε.Ε., το κράτος ασκεί μια καθοριστικής σημασίας επίδραση στην οικονομική ζωή των κοινωνιών αυτών, έτσι ώστε ουδείς μπορεί να φανταστεί τις οικονομίες των κοινωνιών αυτών, χωρίς το κράτος, ή με ένα κράτος μικρότερου μεγέθους και – πολύ περισσότερο -με ένα κράτος, το οποίο δεν θα ασκεί δημοσιονομική πολιτική.
Ας δούμε από το FACTBOOK της αμερικανικής CIA, με υπολογιστικά στοιχεία του 2008 (εν αναμονή των στοιχείων του 2009, που θα είναι σημαντικότερα, αφού θα συνυπολογισθούν και οι εξελίξεις της οικονομικής ύφεσης, η ένταση της οποίας ξέσπασε εφέτος στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες), τα μεγέθη του ΑΕΠ, των κρατικών εσόδων δαπανών και τα ποσοστά τους επί του ΑΕΠ των παρακάτω αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών και βλέποντας τα μεγέθη αυτά, θα αντιληφθούμε ότι πολλά από τα στερεότυπα, που δημιουργήθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια της επικράτησης των νεοφιλελεύθερων ιδεών, δεν έχουν καμμία βάση :
ΕΛΛΑΔΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 32.100 $.
ΑΕΠ : 343,8 δισ. $
ΕΣΟΔΑ : 126,5 δισ.$
ΕΞΟΔΑ : 144,4 δισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 36,79%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 42,00%.
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/gr.html
ΓΕΡΜΑΝΙΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 35.500 $.
ΑΕΠ : 2,925 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ : 1,591 τρισ. $
ΕΞΟΔΑ : 1,591 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 54,39%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 54,39%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/gm.html
ΓΑΛΛΙΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 33.300 $.
ΑΕΠ : 2,133 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ : 1,407 τρισ. $
ΕΞΟΔΑ : 1,506 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 65,82%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 70,60%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/fr.html
ΒΡΕΤΑΝΙΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 36.700 $.
ΑΕΠ : 2,236 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ : 1,056 τρισ. $
ΕΞΟΔΑ : 1,204 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 53,85%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 70,60%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/uk.html
ΣΟΥΗΔΙΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 38.200 $.
ΑΕΠ : 345,1 δισ. $
ΕΣΟΔΑ : 259,9 δισ. $
ΕΞΟΔΑ : 248,1 δισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 75,31%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 71,89%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/sw.html
ΟΛΛΑΝΔΙΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 40.500 $.
ΑΕΠ : 673,5 δισ. $
ΕΣΟΔΑ : 405,9 δισ. $
ΕΞΟΔΑ : 397,3 δισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 60,27%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 58,99%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/nl.html
ΔANΙΑ :
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 37.200 $.
ΑΕΠ : 204,1 δισ. $
ΕΣΟΔΑ : 188,6 δισ. $
ΕΞΟΔΑ : 176,3 δισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 92,46%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 86,38%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/da.html
ΙΡΛΑΝΔΙΑ:
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 45.500 $.
ΑΕΠ : 189 δισ.
ΕΣΟΔΑ : 92,57 δισ.
ΕΞΟΔΑ : 109,9 δισ.
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 48,98%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 58,15%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/ei.html
ΙΤΑΛΙΑ:
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 31.400 $.
ΑΕΠ : 1,827 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ : 1,066 τρισ. $
ΕΞΟΔΑ : 1,132 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 58,34%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 61,96%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/it.html
ΙΣΠΑΝΙΑ:
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 34.600 $.
ΑΕΠ : 1,402 τρισ. $
ΕΣΟΔΑ : 598,1 δισ. $
ΕΞΟΔΑ : 659,1 δισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 42,66%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 47,01%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/sp.html
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ:
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ : 22.200 $.
ΑΕΠ : 237,3 δισ. $
ΕΣΟΔΑ : 105,5 δισ. $
ΕΞΟΔΑ : 111,9 δισ. $
ΕΣΟΔΑ / ΑΕΠ : 44,45%
ΕΞΟΔΑ / ΑΕΠ : 47,16%
https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/po.html
Τώρα, για τον έλεγχο του τραπεζοπιστωτικού συστήματος :
Αυτός είναι απαραίτητος, μόνο και μόνο, για να μπορέσουμε να ασκήσουμε την οικονομική πολιτική, που θα στηρίξει την ανάταξη της ανάπτυξης της οικονομίας. Και τούτο διότι αν τα πράγματα αφεθούν στην τύχη τους, δηλαδή αν αφεθούν στα χέρια των τραπεζιτών, η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη : Η ύφεση θα αποκτήσει χρόνιο χαρακτήρα και όλα τα μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας θα συνεχίσουν την καθοδική τους πορεία.
Ο λόγος είναι απλούστατος : Η όλη διαδικασία της μείωσης των κρατικών δαπανών (που στην Ελλάδα είναι μικρές, σχετικά με το μέγεθος της οικονομίας της χώρας και δεν μπορούν να παίξουν τον εξισορροπιτικό τους ρόλο, για την σταθεροποίηση και την ανάπτυξη της οικονομίας – αυτός είναι ο ρόλος της δημοσιονομικής πολιτικής στις σύγχρονες οικονομίες του γραφειοκρατικού καπιταλισμού και είναι φυσικά η μεγαλύτερη προσφορά του Κέϋνς – θα όδηγήσει σε δραστική μείωση όλα τα μεγέθη της οικονομίας και θα εντείνει την ύφεση, χωρίς καμμία ελπίδα επανόδου της σε αναπτυξιακή τροχιά.
Ευτυχώς, κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, στην έκταση τουλάχιστον που θα συνέβαινε αν η χώρα ακολουθούσε την πολιτική που προτείνει η ατόφια νεοφιλελεύθερη σχολή, (θα συμβεί, εν μέρει, λόγω της «ήπιας» αντιαναπτυξιακής πολιτικής του ΓΑΠ).
Η αύξηση των κρατικών δαπανών, πρέπει φυσικά να συνοδευτεί από αναδιάταξή τους (το κράτος, σήμερα, είναι ίδιο και όμοιο με την πολιτικοκοινωνική ελίτ της χώρας), διότι η δομή τους είναι αντιαναπτυξιακή, αφού πρόκειται περί δαπανών ενός κράτους, που είναι ανοργάνωτο, σπάταλο, αντιαναπτυξιακό, αντιπαραγωγικό, αναποτελεσματικό, ανίκανο και γραφειοκρατικό. Και η αναδιάταξη αυτή πρέπει να έχει επενδυτικό προσανατολισμό.
(Π.χ. η προσπάθεια του απελθόντος πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, με το ταμείο εγγυοδοσίας – αυτά τα 28 δισ. ευρώ, που δεν απέδωσαν ως προς την ανάκαμψη της κίνησης στην αγορά – ήταν ορθή στην σύλληψή της, αλλά εσφαλμένη στην εφαρμογή της, διότι είχε επιτρεπτικό και όχι αποφασιστικό χαρακτήρα. Τα χρήματα έμειναν στις τράπεζες – χρησιμοποιήθηκαν τα 13 δισ. ευρώ και τα υπόλοιπα έμειναν αποθηκευμένα στα ταμεία των τραπεζών και λόγω των τσιγγούνικων και γραφειοκρατικών πρακτικών των τραπεζών, αλλά και επειδή το να δανειστεί κάποιος σε μια οικονομία που παρακμάζει, ευρισκόμενη σε ύφεση, είναι κάτι το παρακινδυνευμένο και δεν το πράττει όσο οι δείκτες της κατανάλωσης βρίσκονται σε καθοδική πορεία και δεν υφίσταται προοπτική γοργής εξόδου από την ύφεση. Την εκταμίευση των ποσών αυτών έπρεπε να την κάνει το κράτος, με μια δημοσιονομική πολιτική επεκτατική, βασισμένη σε δημόσιες επενδύσεις και με αναδιάταξη των καταναλωτικών του δαπανών, έτσι ώστε οι όποιες καταναλωτικές του δαπάνες να εξασφαλιστεί ότι θα τζιραριστούν άμεσα στην παρακμάζουσα αγορά και θα στηρίξουν την κατανάλωση. Και αυτό θα γινόταν όταν οι κρατικές καταναλωτικές δαπάνες στραφούν σε τομείς που εξασφαλίζουν αυτήν την άμεση είσοδό τους στην κατανάλωση, απομακρυνόμενες από εκείνους τους τομείς, οι οποίοι απευθύνονται σε εισοδηματικές κατηγορίες και δραστηριότητες, οι οποίες οδηγούν το χρήμα εκτός Ελλάδος – π.χ. αμυντικές δαπάνες – ή στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών. Ο Καραμανλής δεν το τόλμησε αυτό, πελάγωσε και τα παράτησε, φεύγοντας νύχτα).
Φυσικά, δεν πρόκειται εδώ για τα χρήματα του γερο-λαδά! Μπορεί να τα κρατήσει όσο θέλει (δεν θα έχει, όμως, την τοκοφορία που είχε πριν από την έλευση της ύφεσης. Ούτε, άλλωστε και ο ίδιος περιμένει κάτι τέτοιο. Αν θέλει, όμως, μπορεί να πάει να καταθέσει τα χρήματά του στο FED. Αν και εκεί δεν νομίζω ότι θα βρει καλύτερες αποδόσεις).
Ο κορπορατισμός πρέπει να αντιμετωπισθεί. Αυτό όμως πρέπει να γίνει στην ώρα του και να ξεκινήσει από την αναδιάταξη των αυξημένων κρατικών δαπανών. Πρέπει να ολοκληρωθεί, όμως, μετά την επάνοδο της ελληνικής οικονομίας σε αναπτυξιακή τροχιά, για να αποφευχθούν κοινωνικές εντάσεις – αλλά και επιπτώσεις αρνητικού χαρακτήρα στην συναθροιστική ζήτηση, την συνολική κατανάλωση και στα λοιπά μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας.
Οι αγαπητοί και αξιότιμοι συνομιλητές, δυσανασχετούν, διότι δεν προτάσσεται το αναγκαίο κτύπημα στον κορπορατισμό, ο οποίος έβλαψε την ελληνική οικονομία (σε αυτό έχουν δίκιο πλήρως) και επειδή τον ταυτίζουν με την προτεινόμενη αύξηση των κρατικών δαπανών. Και σε αυτήν την ταύτιση δεν έχουν δίκιο. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.
Η αύξηση των κρατικών δαπανών, αν συνδυαστεί με τον κορπορατισμό (και αυτό πάει να γίνει, κατά κάποιον τρόπο, από την κυβέρνηση του ΓΑΠ, αλλά με μειωμένες δαπάνες!) θα βλάψει την ίδια την διαδικασία της ανάταξης της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας – αν και ο ΓΑΠ δεν έχει αναπτυξιακούς στόχους.
Και υπάρχει και ένα άλλο σκέλος των βλαπτικών επιπτώσεων του κορπορατισμού, το οποίο οι φίλοι συνομιλητές, ουδόλως το έθιξαν. Αυτό έχει να κάνει με την στρέβλωση που έχει επιφέρει στην ελληνική αγορά εργασίας και την δημιουργία μιας προνομιούχας κάστας εργαζομένων, οι οποίοι απολαμβάνουν τα μύρια όσα, ενώ άλλοι εργαζόμενοι στο δημόσιο με την ίδια εργασία, δεν έχουν ούτε τα ελάχιστα των απολαβών αυτών. π.χ. για τα επιδόματα στα οποία αναφέρεται ο αξιότιμος κ. Χασαπογιάννης. Στην κατηγορία αυτών των εργαζομένων, που δεν απολαμβάνουν τίποτε είναι οι εργαζόμενοι σε ασφαλιστικά ταμεία και ουκ ολίγοι άλλοι. Αλλά περισσότερο όλων είναι οι εργαζόμενοι στα STAGE στο Δημόσιο, τους οποίους απέλυσε ο ΓΑΠ, προς … εξοικονόμηση πόρων, την στιγμή, που οι άνθρωποι αυτοί έβγαζαν όλη την «λάντζα» στο Δημόσιο και ελάμβαναν μισθό 400 ή 500 €, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ασφάλιση! Να μια χαρακτηριστικά βλακώδης περικοπή κρατικών δαπανών. Ο ΓΑΠ κράτησε τους κορπορατιστές εργαζόμενους – οι οποίοι είναι αλήθεια ότι λίγα προσφέρουν -, ενώ αυτοί λαμβάνουν μισθούς οι οποίοι οδεύουν περισσότερο προς την αποταμίευση και σε δραστηριότητες, που στήριζαν φούσκες και έδιωξε ανθρώπους οι οποίοι ελάμβαναν μισθούς πείνας και οι οποίοι, λόγω των υποχρεώσεών τους και του απαράδεκτα χαμηλού επίπέδου των μισθών τους, έριχναν όλα τα εισοδήματά τους στην κατανάλωση, την οποία και στήριζαν, δι’ αυτού του τρόπου και μάλιστα ιδιαίτερα τώρα σε καιρούς χαλεπούς. Πέρα από το γεγονός ότι έβγαζαν, όπως είπα, όλη την δουλειά. Χαρακτηριστική, λοιπόν, είναι αυτή η περίπτωση περικοπής λειτουργικής και παραγωγικής κρατικής δαπάνης και δείχνει το πόσο απροετοίμαστο είναι αυτό το κράτος για να αντιμετωπίσει την ύφεση και το πόσο ανίκανη είναι η πολιτική ελίτ του τόπου, η οποία αδυνατεί να προβεί στην διάκριση λειτουργικών και μη λειτουργικών κρατικών δαπανών! Γι΄ αυτό είναι και επικίνδυνη και μη εμπιστεύσιμη.
Η βλαπτικότητα του κορπορατισμού δεν αφορά μόνον αυτούς τους εργαζόμενους των STAGE, που πετάχτηκαν στον δρόμο, παρά την λειτουργικότητά τους και ως προς το αντικείμενο της εργασίας τους και ως προς την σχέση μισθού / κατανάλωσης. Αφορά, πολύ περισσότερο, τους μεσο / μακροπρόθεσμα ανέργους, οι οποίοι έχουν μείνει σε αυτήν την κατάσταση επειδή τα μέλη του δημόσιου (και όχι μόνο του δημόσιου, αλλά και του ιδιωτικού) κορπορατισμού δεν τους επιτρέπουν την πρόσβασή τους στην αγορά εργασίας, με την επιβάρυνση του μισθωτικού κόστους, που έχει απομακρύνει την όποια πιθανότητα απασχόλησής τους, καταδικάζοντάς τους στην ανεργία. Αυτοί οι άνθρωποι είναι εκείνοι, οι οποίοι υφίστανται την διπλή καταπίεση (ο όρος χρησιμοποιείται με την κοινωνιολογική και οικονομική του έννοια), που απορρέει, αφ’ ενός μεν από την ίδια την λειτουργία της αγοράς – παρά τους όποιους επανορθωτικούς κοινωνικούς μηχανισμούς, που στην χώρα μας η παρελθούσες κυβερνήσεις των «σοσιαλιστών» του Κώστα Σημίτη και των «φιλελεύθερων» του Κώστα Καραμανλή φρόντισαν να αποδυναμώσουν – και αφ’ ετέρου από την ασφυκτική παρουσία των κορπορατιστών, οι οποίοι με τους μηχανισμούς τους (συνδικαλιστικούς, εργασιακούς, κοινωνικοασφαλιστικούς και άλλους) κατέστησαν αδύνατη την πρόσβαση των ανέργων στην ενεργό αγορά εργασίας, καθιστώντας τους, ως ένα σημαντικό «εφεδρικό βιομηχανικό στρατό», για να θυμηθούμε μια παλιά ορολογία, η οποία, όμως, παραμένει χρήσιμη, ακριβώς επειδή εκφράζει μια εν τοις πράγμασι κοινωνική κατάσταση. Και φυσικά, αυτός ο εφεδρικός βιομηχανικός στρατός των ανέργων, που είναι πολύ περισσότεροι από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της χώρας, τα οποία είναι για γέλια και για κλάματα, βρισκόταν σε υψηλά επίπεδα όλα τα προηγούμενα 15 χρόνια (1994 – 2008) των παχειών αγελάδων και αυτό δεν ήταν κάτι τυχαίο, αφού αυτό το φαινόμενο ήταν προϊόν και του κορπορατισμού, που περιγράφει ο κ. Αβραντίνης, έα φαινόμενο, το οποίο δείχνει ότι στον σύγχρονο γραφειοκρατικό καπιταλισμό το πρόβλημα δεν έχει να κάνει απλώς με την αναδιάταξη της σχέσης υπεραξίας/μεταβλητού κεφαλαίου*, όπως αφελώς νομίζουν οι μαρξιστές, αλλά αφορά, σε πολύ σημαντικό βαθμό και την ίδια την κατηγορία των μισθών, η εσωτερική κλιμάκωση των οποίων πρέπει να αναδιαταχθεί, μέσα από μια μαζική ανακατανομή τους, διότι το ακραίο άνοιγμα της ψαλίδας εντός των μισθωτικών στρωμάτων του πληθυσμού, έχει και αυτή συμβάλλει τα μάλα, στην διαδικασία της απότομης συρρίκνωσης της κατανάλωσης, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2008 και οδήγησε στην επιμένουσα ύφεση, που έφθασε και στην χώρα μας. Και η ενδομισθωτική διεύρυνση του ανοίγματος της ψαλίδας έπαιξε τον ρόλο της στην συρρίκνωση της κατανάλωσης, διότι – όπως και ο … γερολαδάς του αγαπητού φίλου pelerin – οι κορπορατιστές μισθωτοί του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, ως ανήκοντες σε υψηλές εισοδηματικές κατηγορίες, διεύρυναν την ροπή τους προς αποταμίευση, εξασθενόντας την ροπή τους προς κατανάλωση και τζόγαραν τις αποταμιεύσεις τους σε φρούδες «επενδύσεις» – οι λιγότεροι εντός και οι περισσότεροι εκτός Ελλάδας -, οι οποίες πηγαίνοντας στα χέρια του σαρθρού χρηματοπιστωτικού συστήματος του εξωτερικού και ολιγότερο της χώρας μας, παρήγαγαν την παρούσα ύφεση, η οποία ναι μεν, χάρη στα κλασσικά κεϋνσιανά νομισματικά και δημοσιονομικά όπλα, που χρησιμοποίησαν οι νεοσυντηρητικοί πολιτικοί των Η.Π.Α., απετράπη από το να εξελιχθεί σε κατακλυσμιαία οικονομική κρίση και να οδηγήσει σε παταγώδη πτώση το σύστημα, αλλά απεδείχθη επίμονη και λόγω των σύγχρονων μηχανισμών της παγκοσμιοποίησης (που δεν υπήρχαν π.χ. το 1987 όταν η οικονομική πολιτική των Βόλκερ και Ρήγκαν έφερε την ύφεση εκείνης της εποχής), αλλά και λόγω των διαστακτικών μέτρων, που πάσχουν από έντονο μονεταρισμό, περισσότερο των κεντροτραπεζιτών της Ε.Κ.Τ. και λιγότερο του FED.
Ο κορπορατισμός, λοιπόν, είναι πρόβλημα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπισθεί στην ώρα του. Πρέπει να αντιμετωπισθεί, μαζύ με το τεράστιο πρόβλημα, που έχει η χώρα και αφορά το σκέλος των κρατικών εσόδων, τα οποία παραείναι λίγα, για να επιτελέσουν το έργο, που πρέπει να γίνει και που αφορά την όσο το δυατόν αυτοδύναμη στήριξη – μέσω της κλασσικής δημοσιονομικής πολιτικής των κρατικών δαπανών – των μακροοικονομικών μεγεθών της εληνικής οικονομίας (συναθροιστικής ζήτησης, ολικής κατανάλωσης και επένδυσης, Α.Ε.Π. κλπ), ήτοι με μικρότερη εξάρτηση, μεσομακροπρόθεσμα, από τον δημόσιο δανεισμό, για να μειωθεί σε μεσομακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα και το δημόσιο χρέος της χώρας.
Πρέπει, δηλαδή, να αντιμετωπισθεί η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή, η παραοικονομία και η διαφθορά, προκειμένου να βρεθούν τα κατάλληλα έσοδα για να στηρίξουν την παραπάνω διαδικασία.
Αλλά όλα αυτά (η αντιμετώπιση του κορπορατισμού στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, η φοροδιαφυγή κλπ) πρέπει να γίνουν στο κατάλληλο timing. Όχι τώρα πάνω στην ένταση της ύφεσης, διότι θα αποδυναμώσουν την ήδη σε πτωτική πορεία ευρισκόμενη συναθροιστική ζήτηση και συνολική κατανάλωση και θα βλάψουν την διαδικασία επαναφοράς της ελληνικής οικονομίας σε αναπτυξιακή τροχιά.
Αυτά πρέπει να γίνουν όταν η ελληνική οικονομία μπει σε αναπτυξιακή τροχιά, κάτι που για να συμβεί, πρέπει να έλθει, έστω και αμυδρά, η ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας – αν και τα μηνύματα, κυρίως από την Ε.Ε. δεν είναι ενθαρρυντικά, λόγω του πείσματος των Γερμανών και των ευρωτραπεζιτών (με σημαντικές αντιφάσεις και επαναπροασανατολισμούς, είναι η αλήθεια) στην μονεταριστική πολιτική του σκληρού ευρώ.
Και όπως, ήδη, έχω γράψει όλα αυτά έπρεπε να είχαν αντιμετωπισθεί στην περίοδο των παχειών αγελάδων, αλλά οι αγκυλώσεις του πολιτικού μας συστήματος και τα συμφέροντα, που αυτό εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί, μαζύ με την ενδημούσα παραβατική συμπεριφορά της ελληνικής κοινωνικοοικονομικής ελίτ (σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται και οι συνδικαλιστές), απέτρεψαν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.
Η μόνη λύση στην παρούσα φάση είναι – όσο και αν δεν αρέσει αυτό – η σταδιακή έναρξη των μεταρρυθμίσεων, η οποία πρέπει να είναι στοχευμένη σε λειτουργικά τμήματα των κρατικών δαπανών και εσόδων και βραχυμεσοπρόθεσμη αύξηση του δημόσιου δανεισμού, έτσι ώστε αυτά τα δύο μέτρα να βοηθήσουν στην μαζική στήριξη της αγοράς, προκειμένου να ανακάμψει και να δημιουργήσει εισόδημα το οποίο θα την ανατροφοδοτήσει και θα την θέσει σε σταθερή αναπτυξιακή τροχιά, έτσι, ώστε στην συνέχεια να περάσουμε στην εφαρμογή των μέτρων για την αντιμετώπιση των χρόνιων διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας και στην σταδιακή μείωση του δημόσιου χρέους της χώρας.
Ποιός θα τα κάνει αυτά; Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που δεν έκανε τόσα χρόνια αυτό που έπρεπε να κάνει; Οι λόγοι που με κάνουν να αμφιβάλλω είναι πολλοί και εύλογοι. Και όλοι έχουν να κάνουν και με την ανικανότητα των ανθρώπων αυτών να πράξουν το σωστό, αλλά και με τα κατεστημένα συμφέροντα, με τα οποία αυτοί είναι συνδεδεμένοι και τα οποία τους οδηγούν στην διαρκή αναβλητικότητα, επειδή δεν επιθυμούν να βλαφθούν.
Από την άλλη, η αλήθεια είναι ότι η ανάγκη, πολλές φορές, οδηγεί εκ των πραγμάτων στην λήψη αναγκαίων μέτρων και μεταρρυθμίσεων.
Αν και προσωπική μου εντύπωση είναι ότι το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, μετά από το συντριπτικό κτύπημα που δέχτηκε η Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή στις βουλευτικές εκλογές της 4/10/2009, δεν θεωρεί ότι υφίσταται τέτοιας έκτασης ανάγκη.
Ο ΓΑΠ, μάλλον, ετοιμάζεται για μια τρέχουσα εμβαλωματική οικονομική πολιτική, που θα συμμαζέψει την τρέχουσα διαχείριση, η οποία είναι η αλήθεια ότι είχε ξεφύγει από το τραγελαφικό επιτελείο των Σουφλιά – Παπαθανασίου (όχι τόσο από τον Αλογοσκούφη, στον οποίο καταμαρτυρούνται και πράγματα για τα οποία δεν ευθύνεται – π.χ. δεν ευθύνεται για το γεγονός ότι του προέκυψε η … παγκόσμια ύφεση τον Σεπτέμβριο του 2008, ούτε για το γεγονός ότι ο Καραμανλής αρνήθηκε να ακολουθήσει την πολιτική που του πρότεινε για το συμμάζεμα των δημοσιονομικών μεγεθών, ήτοι των εσόδων) και θα περιμένει την ανάκαμψη της αμερικανικής και της παγκόσμιας οικονομίας, προκειμένου να στηριχθούν οι ελληνικές εξαγωγές και – κυριότατα – ο ελληνικός τουρισμός και συνακόλουθα η ελληνική εσωτερική ζήτηση.
Μπορεί και να μην κάνει λάθος σε αυτόν τον τακτικισμό του – πολύ περισσότερο όταν γνωρίζει ότι οι Ευρωτραπεζίτες και η Κομισσιόν μπλοφάρουν με τις απειλές που εκτοξεύουν.
Μπορεί, όμως και να κάνει λάθος. Όχι στο αν μπλοφάρουν οι ευρωτραπεζίτες και ο Αλμούνια. Μπορεί να κάνει λάθος στην αναμονή μιας γρήγορης ανάκαμψης της απγκόσμιας οικονομίας, διότι τα τωρινά στοιχεία είναι αντιφατικά και η εξέλιξη ακόμα απρόβλεπτη και ασταθής.
(Όσον αφορά τους οικονομολόγους : Υπάρχουν οικονομολόγοι και οικονομολόγοι. Υπάρχουν από την μια (ως κληρονομιά, διότι έχουν και οι δύο πεθάνει) ο Τζων Κέννεθ Γκαλμπραίηθ και ο Μίλτον Φρήντμαν, ως κορυφές και ως σκαπανείς ιδεών και εφαρμοσμένων πολιτικών και αξίζουν κάθε σεβασμού και αναγνώρισης.
Αλλά πέρα από αυτούς, υπάρχει και το πλήθος των αγοραίων οικονομολόγων της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής λειτουργίας του συστήματος, που όπως έγραψα στο προηγούμενο σημείωμά μου, έπαιξαν τον ρόλο του «κράχτη» σε έναν τζόγο επιπέδου παπατζήδων της Ομόνοιας, ή του «γκρουπιέρη» στον «καπιταλισμό – καζίνο», επιπέδου καζίνο Μον Παρνές και στις φούσκες, που αυτή η χρηματοπιστωτική λειτουργία δημιούργησαν κοροϊδεύοντας «επενδυτές» και «καταναλωτές».
Σε αυτούς τους οικονομολόγους δεν έχω καμμία απολύτως εκτίμηση, αγαπητοί συνομιλητές και αξιότιμε pelerin, ή για την ακρίβεια έχω την ίδια εκτίμηση, που έχω και για τα τσιράκια των τζογαδόρων, διότι περί αυτού πρόκειται. Και μπορώ να σας αποκαλύψω ότι, όταν θέλω να γελάσω, τους διαβάζω στις οικονομικές στήλες του ελληνικού και ξένου τύπου.. Και όχι μόνον για όσα γράφουν τώρα. Πολύ περισσότερο ξεκαρδίζομαι στα γέλια όταν διαβάζω π.χ. το τι έγραφαν, πριν από την έλευση της ύφεσης, στην «Wall Street Journal», ή στον «Economist», για την χρηματοπιστωτική λειτουργία του συστήματος, τα «επενδυτικά τραπεζοπιστωτικά ιδρύματα», την Λήμαν Μπράδερς, την A.I.G. και ούτω καθεξής.
Ή διαβάζω το τι εκτιμούσαν οι διεθνείς «Οίκοι Αξιολόγησης» – πού έχουν γίνει τελευταία της μόδας και στην Ελλάδα – για την Λήμαν Μπράδερς).
Πάντα φιλικά και καλοπροαίρετα, σε όλη την ομήγυρι…
Τάσος Αναστασόπουλος.
ABSOLUTELY NOT στους δανεισμούς σας κύριε Αναστασόπουλε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Αν, αγαπητέ Κώστα, το «absolutely not» στους δανεισμούς, που προτείνω, έχει να κάνει με την αμφιβολία σας, για την καλή ποιότητα, ή την βεβαιότητά σας, για την κακή ποιότητα του πολιτικού προσωπικού, που θα τους διαχειριστεί και την δοκιμασμένη (αν)ικανότητά του να προβεί σε μια στοιχειωδώς ορθολογική διαχείριση των δημοσιονομικών της χώρας (και φυσικά πιστεύω ότι περί αυτού πρόκειται), τότε – περιττό να πω ότι – συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας
Ανάλογες ανησυχίες έχουν και οι εταίροι στην Ε.Ε. και σε αυτό έχουν δίκιο (δεν έχουν δίκιο οι ευρωτραπεζίτες στην πολιτική του σκληρού ευρώ, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο).
Δυστυχώς, αυτό το πολιτικό προσωπικό και αυτήν την κοινωνικοοικονομική ελίτ έχουμε. Δεν έχουμε άλλους.
Και αυτό είναι το ουσιαστικό πρόβλημα….
Πάντα με εκτίμηση.
Κατ’ αρχήν προβαίνετε σε ΜΕΙΖΟΝ οικονομικό ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΟ λάθος.
Παρουσιάζετε lσύγκριση ΑΕΠ και ΚΡΑΤΙΚΩΝ εσόδων/εξόδων επειδή προσφέρει legitimitέ στην επιχειρηματολογία σας.
ΑΛΛΑ πλανάσθε ΠΛΑΝΗΝ ΟΙΚΤΡΑΝ και ΜΕΓΑΛΗΝ, στην καλύτερη περίπτωση, ή εξαπατάτε εν γνώσει σας τον αναγνώστη, στην χειρότερη.
1. Ολες αυτές οι χώρες προσφέρουν υπηρεσίες στου ΠΟΛΙΤΕΣ τους, namely
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
ΠΑΙΔΕΙΑ
ΥΓΕΙΑ
Στα παραπάνω τρία ΚΟΜΒΙΚΑ σημεία, η Ελλάδα προσφέρει
ΕΜΠΟΔΙΣΜΟΝ του πολίτη στην χειρότερη περίπτωση ή ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ/ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ στην καλύτερη
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ (τα «πανεπιστήμια» τα έφτιαξε ο Μαστροπός για να αναπτυχθεί οικονομικά η Κοζάνη
ΚΑΙ όχι για να μορφωθεί το ελληνόπαιδο
ΠΡΩΤΟΓΟΝΕΣ/ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΕΣ υπηρεσίες υγείας με faquellakia (προφορά της εκ Minnesota τρελόγκας)
2. Ολες αυτές οι χώρες ΠΑΡΑΓΟΥΝ κάτι, επομένως είναι ΘΕΜΙΤΗ ή σύγκριση ΕΞΟΔΩΝ του ΚΡΑΤΟΥΣ με το ΑΕΠ. Αντιθέτως, στην Ελλάδα, το ΑΕΠ είναι κατά 25+% προϊόν καλλιέργειας και εμπορίας ναρκωτικών/πορνείας/σκυλοδιασκέδασης και κατά 40-50% μεταπρατικής εργασίας επί προίόντων που ΔΕΝ παρήγαγε η Ελλάδα, in the first instance. To Ελληνικό AEΠ, λοιπόν, βάσει του οποίου θα κάνει ένας λογικός (άρα ηθικός) άνθρωπος τους υπολογισμούς του είναι διά της βίας 150-200 ΔΙΣ, άρα η Ελλάδα ξοδεύει ήδη ΤΡΕΛΑ χρήματα ΑΦΟΥ πρέπει να ΣΥΡΡΙΚΝΩΘΕΙ η Οικονομία μας για να ξεκινήσουμε de novo.
3. KAI αυτοί οι υπάλληλοι που πληρώνονται λίγο, ΟΥΔΕΝ παράγουν ΚΑΙ όταν παράγουν κάνουν δουλειά που στις ΗΠΑ έχει ΑΥΤΟΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ. Στον ΟΣΕ, ένα χώρο (υποτίθεται) έντασης γνώσης, 93% των υπαλλήλων είναι εκπαιδευτικού επιπέδου αποφοίτου Λυκείου και κάτω.
4. Τα έσοδα του κράτους τα πληρώνει μιά μικρή ομάδα πολιτών. Περί τα 5 εκατομμύρια πολιτών με κυρίως ΜΑΥΡΑ έσοδα και συνολικό οικογενειακό εισόδημα της τάξης των 20 έως 50 χιλιάδων ευρώ, όπως η υπηρέτριά μου ΟΥΔΕΝΑ ΑΜΕΣΟ ΦΟΡΟ πληρώνουν!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Περί τα 1.8 εκατομμύρια νυκοκυριά έπρεπε να πληρώνουν ΦΟΡΟ ΜΑΠ και όμως μόνο 37.000 άτομα τον πληρώναμε, όσοι δηλαδή εκουσίως δηλώναμε ότι έχουμε ΜΑΠ. Το, λοιπόν, την «οικονομικήν ΚΕΦΑΛΗΝ» αυτού του ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΥ ΛΑΟΥΤΖΙΚΟΥ την ΑΠΑΙΤΩ ΕΠΙ ΠΙΝΑΚΙ.
OVER MY DEAD BODY κύριε Αναστασόπουλε. Θα πολεμήσουμε κάθε επέκταση του Ελληνικού Κράτους με ΧΕΡΙΑ, ΠΟΔΙΑ και ΔΟΝΤΙΑ – ακόμα ΚΑΙ με ΔΟΝΤΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ασφαλώς ΠΡΕΠΕΙ να αυξηθούν τα έσοδα
ΑΛΛΑ
με «σύλληψη» των ΦΟΡΟΔΙΑΦΕΥΓΟΝΤΩΝ λαϊκών στρωμάτων ΠΟΥ ΠΙΝΟΥΝ το ΑΙΜΑ μου, παρασιτώντας πάνω μου – ίσαμε δω και ΜΗ παρέκει!!!!!!!!!!!!!!!!
ΑΣΦΑΛΩΣ και πρέπει να ΣΥΡΡΙΚΝΩΘΟΥΝ τα έξοδα (δηλαδή ΜΙΣΘΟΙ και ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ) του ΚΡΑΤΟΥΣ κατά 15-20% και ας επηρεασθεί η «πραγματική» οικονομία. ΔΕΝ μπορεί ο μέχρι χθες sans souliers να μου φοράει Prada σήμερα ΚΑΙ ΔΕΝ μπορεί ο μέχρι χθες sans culotte να μου θέλει σήμερα Calvin Klein. ΚΑΙ εάν θέλει Prada και Calvin Klein να πάει να δουλέψει ΧΕΙΡΩΝΑΞ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΕΙΝΑΙ κατ’ ελάχιστον ΑΙΣΧΡΟ να παρακινούμε τον ΛΑΟ να ξοδεύει χρήμα την στιγμή που κατά 40% είναι υπερχρεωμένος με όχι στεγαστικά, ΑΛΛΑ εορτοδάνεια και διακοποδάνεια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΔΕΝ είναι ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ αυτή, είναι η λειτουργία της Βίλλας του Καραγκιόζη!
ΕΜΕΙΣ θα ενθαρρύνουμε την ΣΥΣΤΟΛΗ, την ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ, την ΥΓΙΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ, την ΑΡΕΤΗ.
Θα αναγκάσουμε αυτόν τον άξεστο Λαό να αποκτήσει κουλτούρα, να διαβάζει βιβλία, να πηγαίνει σε μουσεία, να μαγειρεύει σπίτι του και να προσκαλεί φίλους για μιά πολιτισμένη βραδυά, να ασχολείται με τα sports, να γίνει γλωσσομαθής και …. και …. και.
Οι ΕΚΜΑΥΛΙΣΤΕΣ ενθαρρύνουν και προωθούν ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ. ΕΜΕΙΣ λέμε ΟΧΙ στην ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, ΝΑΙ στην ΑΡΕΤΗ
Αγαπητέ Κώστα, συμφωνώ με το 99% των όσων γράφεις (βάζεις αρκετό πάθος στα κείμενά σου, είναι η αλήθεια, αλλά αυτό το πάθος τα ομορφαίνει).
Αλλά η αναδιάταξη του κράτους έχει έξοδα. Μόνον με αύξηση των δαπανών μπορεί να γίνει και με ένα ορθολογικό κυβερνητικό επιτελείο (το οποίο, δυστυχώς, δεν υπάρχει, διότι – ανάμεσα στα άλλα – έχουμε και μια διεφθαρμένη κοινωνία, που περιμένει «βουταρία» στα χρήματα).
Αυτό λέω εγώ.
Πάντως, μην ανησυχείς (ή μάλλον καλύτερα : να ανησυχείς) διότι ο ΓΑΠ δεν προτίθεται να ορθολογικοποιήσει την ελληνική κοινωνία. Κωλλυσιεργεί και κρατάει καθυστέρηση, ελπίζοντας στην (μη) διαφαινόμενη διεθνή οικονομική ανάκαμψη. Για να επανέλθουν όλα, όπως ήσαν πριν τον Σεπτέμβριο του 2008.
Τώρα, όσον αφορά τους STAGEMEN, τους αδικείς. Και το γράφω εγώ, που περνάω πολύ καλύτερα από αυτούς και έχω και την δουλειά μου εξασφαλισμένη. Αν θέλουμε, όμως να είμαστε ειλικρινείς, η αλήθεια πρέπει να λέγεται και να γράφεται (και αυτό το αναφέρω διότι έχω αντιληφθεί ότι είσαι φιλαλήθης).
Προφανώς, η δουλειά που κάνουν εδώ (έκαναν, διότι ο ΓΑΠ, με το καλημέρα, τους απέλυσε) στις ΗΠΑ είναι αυτοματοποιημένη. Εδώ, δεν είναι αυτοματοποιημένη, διότι ουδείς ενδιαφέρθηκε να εκσυγχρονίσει, ή να επανιδρύσει (επί της ουσίας και όχι με τα παχειά λόγια, όπως οι Κώστας Σημίτης και Κώστας Καραμανλής) το κράτος. Και γι’ αυτό δεν έφταιγαν αυτοί οι ατυχείς άνθρωποι.
Αντίθετα, Κώστα μου, αυτοί οι άνθρωποι έκαναν όλη την «λάντζα», με 400 €, ή 500 € και χωρίς καμμία ασφαλιστική κάλυψη. Ήσαν δηλαδή παραγωγικότατοι, αποτελεσματικοί και λειτουργικοί και για την εργασία τους και για την συνολική κατανάλωση της ελληνικής οικονομίας, αφού το τραγικά χαμηλό εισόδημά τους πήγαινε κατευθείαν στην κατανάλωση (τι να αποταμιεύσουν και τι να επενδύσουν οι άνθρωποι; Περίσσευε τίποτε; Όχι βέβαια!)
Αυτούς βρήκε να διώξει, για να … εξοικονομήσει πόρους ο ΓΑΠ! Αυτούς που δούλευαν και όχι αυτούς που «μας δουλεύουν», δηλαδή τους κορπορατιστές του κ. Αβραντίνη.
Υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα βλακώδους (και μικροκομματικής) περικοπής παραγωγικής και λειτουργικής κρατικής δαπάνης; Δεν νομίζω.
(Πέρα από το γεγονός ότι αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα μας τον έφεραν οι «σοσιαλιστικές» και οι «φιλελεύθερες» κυβερνήσεις μας);
Φιλικά.
Τάσος Αναστασόπουλος.
Θα αναγκάσουμε αυτόν τον άξεστο Λαό να αποκτήσει κουλτούρα, να διαβάζει βιβλία, να πηγαίνει σε μουσεία, να μαγειρεύει σπίτι του και να προσκαλεί φίλους για μιά πολιτισμένη βραδυά, να ασχολείται με τα sports, να γίνει γλωσσομαθής και …. και …. και.
Ο καθενας στο σπιτι του οτι γουσταρει, απο βραδιες Μοτσαρτ μεχρι ποιητικες βραδιες με καποια εχουσα μυωπια 1.234.000 βαθμους. Με το ζορι διανοουμενους και επιστημονες γεμισαμε πανεπιστημια σε καθε ραχουλα της Ελλαδας. Απο κει και περα.
1)ΝΑΙ στην διευρυνση της φορολογικης βασης. Να πληρωνει και ο φτωχος ενα 5%-10%
2)ΝΑΙ στην καταργηση του μεγαλου κρατους, σε εφαπαξ, σε κρατικα ταμεια, σε αμυντικες δαπανες, σε καραβαναδες που παιρνουν συνταξη στα 40
3)ΟΧΙ στην φορολογηση των παραγωγων. Αυτοι δινουν δουλειες
4)ΟΧΙ στο μεγαλο κοινωνικο κρατος, στις ανοησιες της πρασινης υπ-αναπτυξης κλπ.
Λιγο ασχετο, αλλα διαβαζα χθες το βιβλιο του Ιωνα Δραγουμε, Ελληνικος Πολιτισμος. Ο Δραγουμης αναφερει οτι 90 χρονια πριν ηταν κοινωνικη τακτικη η ριψη σκουπιδιων στον δρομο, ειδικα τσιγαρων, ενω θεωρουσε μετρο εκσυγχρονισμου την καυση των σκουπιδιων γιατι ειχε εικονα των τοτε χωματερων.
Διαβάζω κάτι τέτοια
1)ΝΑΙ στην διευρυνση της φορολογικης βασης. Να πληρωνει και ο φτωχος ενα 5%-10%
…
3)ΟΧΙ στην φορολογηση των παραγωγων. Αυτοι δινουν δουλειες
4)ΟΧΙ στο μεγαλο κοινωνικο κρατος, στις ανοησιες της πρασινης υπ-αναπτυξης κλπ.
και σκέφτομαι και έχω προσωπικά πεισθεί ότι η πιθανότητα επιτυχημένης εφαρμογής οποιωνδήποτε οικονομικών μέτρων και πολιτικής από οιανδήποτε κυβέρνηση σε αυτόν τον έρμο τον τόπο είναι από αμελητέα έως μηδαμινή.
@ laskos
O Λαός απόκτησε πιστοποιητικά γνώσεων, αλλά ΟΧΙ Παιδεία. ΔΙΑΚΑΗΣ μας πόθος είναι να ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑΝ.
Θα σκάσω, αλλά θα αποκτήσει Παιδείαν θέλει δεν θέλει!
@ laskos
1)ΝΑΙ στην διευρυνση της φορολογικης βασης. Να πληρωνει και ο φτωχος ενα 5%-10%
2)ΝΑΙ στην καταργηση του μεγαλου κρατους, σε εφαπαξ, σε κρατικα ταμεια, σε αμυντικες δαπανες, σε καραβαναδες που παιρνουν συνταξη στα 40
3)ΟΧΙ στην φορολογηση των παραγωγων. Αυτοι δινουν δουλειες
4)ΟΧΙ στο μεγαλο κοινωνικο κρατος, στις ανοησιες της πρασινης υπ-αναπτυξης κλπ.
Συμφωνώ στα
(1) με εξαίρεση τον απόλυτα φτωχό, δλδ το 5-8% του Λαού. Ο ορισμός της λειτουργικής φτώχειας είναι flou artistique και μείζων ΑΠΑΤΗ.
(2) ΝΑΙ 100%. Η Αμυνά μας πρέπει να είναι υποχρέωση, στο βαθμό τουλάχιστον που ως ποσοστό του Προϋπολογισμού υπερβαίνει αυτο των άλλων χωρών μελών.
(3) Διαφωνώ. Φόρο θα πληρώνουν ΟΛΟΙ εκτός των απολύτως φτωχών
(4) ΝΑΙ στην παροχή ΙΣΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ στο φτωχό παιδί που είναι ΙΚΑΝΟ και έχει ΘΕΛΗΣΗ, ΝΑΙ στις ανάγκες των ΑΝΑΠΗΡΩΝ, ΝΑΙ στις ανάγκες των χωρίς δικό τους λάθος αδυνάτων. Τα περί ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ έχουν ίσως κάποιο νόημα σε χώρες που έχουν βιομηχανία και παράγουν κάτι.
ΑΥΤΟ που επιβάλλεται στην Ελλάδα είναι η ΑΠΟΚΤΗΣΗ περιβαλλοντικής συνείδησης από τον χυδαίον λαουτζίκον που πηγαίνει με αυτοκίνητο στη γωνία για τσιγάρα και δεν χρησιμοποιεί ΜΜΜ. Πρέπει ο λαουτζίκος ΝΑ ΜΑΘΕΙ να σέβεται την ΚΟΙΝΗΝ ΗΣΥΧΙΑ και ο ΘΟΡΥΒΟΣ να αναδειχθεί (όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη) σε ΜΕΙΖΟΝ hazard κατά της φυσικής και ψυχικής Υγείας. Πρέπει ο λαουτζίκος να μάθει να ΜΗ καταστρέφει το περιβάλλον με ΑΠΑΙΣΙΑ σπιταρόνια με γιρλάντες, bordures, ακροκέραμα, σχεδιάκια κλπ κλπ, με ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ να αποκτήσει ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Η Αμυνά μας πρέπει να είναι υποχρέωση, στο βαθμό τουλάχιστον που ως ποσοστό του Προϋπολογισμού υπερβαίνει αυτο των άλλων χωρών μελών.
->
Η Αμυνά μας πρέπει να είναι υποχρέωση της ΕΕ, στο βαθμό τουλάχιστον που ως ποσοστό του Προϋπολογισμού υπερβαίνει αυτο των άλλων χωρών μελών.
Πολύ ξεκάθαρο άρθρο ως πρός την διάγνωσιν αιτιών του σημερινού αδιεξόδου.
- Αλλά οι περισσότερες προτεινόμενες λύσεις είναι ανέφικτες ή θα προκαλέσουν απρόβλεπτες ταραχές.
- Οπωσδήποτε, η συμβουλή του αρθρογράφου, όπως καταγράφεται στην πέμπτη παράγραφο νομίζω, δηλαδή, ο παραμερισμός της γραφειοκρατίας, είναι σοφή πρακτική που ακολούθησαν και οι πρόγονοι των νυν (Κ.Κ. και Α.Παπανδρέου), – με διάφορα αποτελέσματα !!!!!!
- Ισως, έτσι, πρεσβεύουμε αυταρχικά μέτρα, εκ διαμέτρου αντίθετα με την «διαβούλευσιν»…..
- Αυτό που ελλείπει κατά την γνώμη μου, είναι η επαρκής δικαιολόγησις κάθε προτεινομένου μέτρου με «ηθκά» κριτήρια, όχι λαϊκιστικά και ψευτο-ιδεολογικά.
Διατυπωσα λαθος μια προταση. Να φορολογηθει το κεφαλαιο καμια αντιρρηση αλλα οχι να ειναι η κοτα με τα χρυσα αυγα που θα ξελασπωνει το κρατος. Η οικογενειακη μας επιχειρηση προχωρησε στο παρελθον σε μια σημαντικη επενδυση 3 ακινητων εκ των οποιων το 1.4 δουλευει για την εφορια. Αυτο ειναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. Καλυτερα να τα τρωγαμε σε σκυλαδικα
Να σημειωσω και κατι ακομα. Κατα την διαρκεια των εργασιων των ακινητων μας, επειδη προσφεραμε προσωπικη οικοδομικη εργασια, ειχαμε κυνηγι απο το ΙΚΑ γιατι κλεβουμε λεει μεροκαμματα απο τον οικοδομο απο το ΙΚΑ. Περιττο να πω πως επισης το ΙΚΑ καθοριζε μινιμουμ οικοδομικα μεροκαμματα τα οποια πρεπει να πληρωθουν ειτε ο οικοδομος τα δουλεψει ειτε οχι.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8334&pubid=226396
Οι κλεφτες του κοπου των παραγωγων και των αποταμιευτων κυριοι. Ο μεγαλυτερος ηταν/ειναι το ΙΚΑ
laskos,
Υπ΄όψιν, ‘οταν τελειώσει η οικοδομή πρέπει να πάρεις βεβαίωση απο το ΙΚΑ οτι δεν χρωστάς, άλλως, και να το πουλήσεις ακόμη, – με οιαδήποτε συμφωνία -έσένα θα κυνηγά το ΙΚΑ !!! (παθών-μαθών),
Κατά τα άλλα, – φυσικά, ο εκάστοτε ΥΠΟΙΚ ξέρει καλύτερα απο «εσένα» τι να κάνει τα χρήματά «σου»…………..
Ναι, το έντιμο συνάφι των εργολάβων, ο πυλών της ελληνικής οικονομίας! Eυτυχώς που ανοικτούς λογαριασμούς με έλληνες εργολάβους δεν έχω, ούτε είχα ποτέ.
Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι το άρθρο διαπραγματεύεται το τόλο των συντεχνιών στο οικονομικό δράμα της Ελλάδας, αλλά δεν συμπεριλαμβάνει στον κατάλογο των συντεχνιών αυτές των «ελεύθερων επαγγελμάτων» και της περίφημης ελληνικής «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» γενικότερα.
Ίσως, επειδή τον συγγραφέα τον ενδιαφέρει μόνον ο δημόσιος συνδικαλιστικός κορπορατισμός – αν και ο Phelps μιλάει για τον κορπορατισμό ευρύτερα.
Δεν διευκρινίζει, επίσης, ο κ. Αβραντίνης τι εννοεί με τον όρο «επιχειρήσεις» και δεν μας λέει κάτι για την συμβιωτική τους σχέση, με τους κορπορατιστές συνδικαλιστές, τους οποίους χρησιμοποιούν, ουκ ολίγες φορές, για την προώθηση των ευρύτερων συμφερόντων των επιχειρήσεων – νόμιμων και παράνομων (π.χ. SIEMENS, ΟΤΕ κλπ).
Τάσος Αναστασόπουλος
Οι ελευθεροι επαγγελματιες (οσοι εμειναν) κανουν αυτην την χωρα να τρεχει. Να δωσω παραδειγμα, μικρο παιδι θυμαμαι την οικογενειακη μας επιχειρηση να απασχολει 20+ εργαζομενους και να εχει παραγωγη made in Greece. 20 χρονια αργοτερα εχουμε μετατραπει σε εισαγωγικη εταιρεια κινεζικων προιοντων με 1 η 2 εργαζομενους σε δουλειες αποθηκης. Θα μου πεις η αγορα αλλαξε, οι συνθηκες, το συγκριτικο πλεονεκτημα της Κινας. ΟΚ μαζι σας, ομως η εκτεταμενη αποβιομηχανιση ειναι ο λιμος της Ελληνικης οικονομιας. Δεν παραγουμε ουτε καρφιτσες. Και βεβαια απο αναπτυξιακους νομους, δημοσιους διαγωνισμους (με ανταγωνιστικοτερες τιμες) κλπ δεν πηραμε δεκαρα τσακιστη. Δεν ανηκαμε στην τοπικη του ΠΑΣΟΚ!
Σπυριδωνα ακου και μια πιο τρελη ιστορια
Ενα εκ των ακινητων μας περναγε κατω απο πυλωνα της ΔΕΗ υπερυψηλης τασης. Στελνουμε την αδεια στην πολεοδομια, εγκρινεται ολα καλα και αρχιζουμε την κατασκευη. Μετα απο λιγους μηνες και ενω ειχε φταχτει το μισο κτηριο η ΔΕΗ ερχεται και απαιτει κατεδαφιση του κτηριου γιατι ηταν 30 εκατοστα υψηλοτερο απο το επιτρεπτο οριο για να ειναι βιομηχανικο κτηριο κατω απο πυλωνα. Και λες, ρε αστοιχειωτοι της Πολεοδομιας, πως δεχτηκατε την αδεια γνωριζοντας απο το τοπογραφικο οτι περναει πυλωνας καθως και το υψος της οικοδομης. Με το αζημειωτο βεβαια δεχτηκαν οχι την κατεδαφιση, αλλα την μειωση του υψους κατα 30 εκατοστα. Συν βεβαια το απαραιτητο ΙΚΑ το οποιο πληρωσαμε παρολο που η μειωση του υψους εγινε απο προσωπικη μας εργασια. Και αυτο το ακινητο σημερα αντι να θρεφει την οικογενεια που το χτισε με οικονομιες κοπων, θρεφει την εφορια δηλαδη τον στρατο κοπριτων του Δημοσιου. Ε τι να πω περα απο αισχος.
Οι ελευθεροι επαγγελματιες (οσοι εμειναν) κανουν αυτην την χωρα να τρεχει… 20 χρονια αργοτερα εχουμε μετατραπει σε εισαγωγικη εταιρεια κινεζικων προιοντων με 1 η 2 εργαζομενους σε δουλειες αποθηκης.
Αν εμπορικές επιχειρήσεις εισαγωγής αγαθών από την Κίνα και αλλού (που, για να είμαστε δίκαιοι, εκεί είναι που έχει στραφεί κατά κανόνα η «ιδιωτική πρωτοβουλία» και επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα σήμερα) «κάνουν τη χώρα να τρέχει», ε, τι να πώ… Αφιερώσαμε σχόλια επι σχολίων για να δείξουμε ότι ένα μοντέλο ανάπτυξης το οποίο βασίζεται σε κρατικό δανεισμό ο οποίος διοχετεύεται στην αγορά (ακόμα και μέσω μισθών ΔΥ και συντάξεων) για κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων δεν είναι βιώσιμο. Τώρα ο laskos έρχεται και μας λέει ότι επιχειρήσεις εισαγωγής, που επιβιώνουν κατά κύριο λόγο χάριν στην κατανάλωση κρατικοδίαιτων και άμεσων ή έμμεσων δανειοληπτών «κάνουν τη χώρα να τρέχει»!
Γιατι αγορι μου καλο οι ομοιδεατες σου καταφεραν να διωξουν την παραγωγη [απεργιες, εκτος τοπου και χρονου συλλογικες συμβασεις, δικιο ειναι ο νομος του εργατη] στην Ελλαδα, ιδε Πιρελλι, ιδε Νισσαν, ιδε, ιδε, ιδε. Στο μεταξυ οι οικογενειας μας πρεπει να φανε και να μην πεινασουν, οποτε προσαρμοζομαστε στον μοντελο που μας επιτρεπεται απο το κρατος. Υπο αλλες συνθηκες θα επρεπε να ειμασταν μεταναστες στις ΗΠΑ.
Η Πιρελι και η Νισαν αποχωρησαν απο την Ελλαδα γιατι τους πιεζαν οι κακοι συνδικαλιστες η επειδη ηθελαν να μεταφερουν την παραγωγη τους στην Τουρκια που τα μεροκαματα ειναι πολυ πιο χαμηλα απο οτι ειναι εδω?
Οπως αλλωστε εκαναν και διαφοροι ομοιδεατες του Λασκου «πατριωτες»επιχειρηματιες που μετεφεραν την δραστηριοτητα των επιχειρησεων τους στα Σκοπια βλεπε Εμφιετζογλου-Μηχανικη,Βαλκαν Εξπορτ.Απο τους χορηγους του ΛΑΟΣ ο Εμφιετζογλου.Ομως μεροκαματα Σκοπιων και «συνδικαλισμο «Σκοπιων στην Ελλαδα δεν μπορεις να βρεις.Ανθρωπους να δουλευουν τζαμπα δηλαδη και να τους εχεις υποτακτικους σου.Ακομη.(??)
Ελα Μαριε, μεγαλωσε και λιγο θυμιζουν αυτα που λες το οι Αλβανοι μας τρωνε τις δουλειες, οταν ολοι οι Ελληνοπαιδες στριμωχνονται στα αχρηστα ΤΕΙ αντι να γινουν ηλεκτρολογοι, τεχνιτες, να μαζεψουν καναν αγρο κλπ. Με τις εργοδοτικες εισφορες που δεν ωφελουν κανεναν, τα αντικειμενικα κριτηρια, την σκληρη δραχμη που περιμενες να πηγαιναν ολοι αυτοι. Και οσο για την Βαλκαν, καλο θα ηταν να ξερεις πως ο Εμφιετζογλου την πηρε χρεωκοπημενη και την ανεστησε. Τωρα που κολλαει ο ΛΑΟΣ ο θεος και η ψυχη σου.
Αλλα πηγαιντε ολοι να γινετε πλασιεδες στα Μποντυλαιν, γραφιαδες με 600 ευρω το μηνα και οχι υδραυλικοι που παιρνουν 50 ευρω για μια βρυση και βγαζουν περισσοτερα.
Λασκο θιγεις νομιζω πολλα θεματα ταυτοχρονα.Οι επιχειρησεις καταρχην εφευγαν και κατα την εποχη που ειχαμε ως επισημο νομισμα τη δραχμη αλλα και επειτα οταν ειχαμε το ευρω.Τωρα δε νομιζω ολες οι αλλες ρυθμισεις που ανεφερες ηταν η κυρια αιτια για το γεγονος οτι εφευγαν οι επιχειρησεις σε αλλες χωρες.Ο επιχειρηματιας που δραστηριοποιουνταν στο βιομηχανικο τομεα αυτο που ειχε πρωτα κατα νου ηταν το που θα μπορουσε να εξασφαλισει οσο το δυνατον χαμηλοτερο κοστος παραγωγης.Οι χωρες των Βαλκανιων,η Τουρκια και χωρες της Ασιας ενδεχομενως εξασφαλιζουν στις επιχειρησεις ενα περιβαλλον οπου το εργατικο κοστος ο σημαντικοτερος παραγοντας του συνολικου κοστους ηταν και ειναι πιο χαμηλο και αλλοι περιορισμοι που υφιστανται στη χωρα μας αλλα και σε καθε χωρα που ειναι ανεπτυγμενη οικονομικα π.χ περιβαντολογικοι,εργασιακης νομοθεσιας κτλ εκει δεν ισχυουν η εστω δεν ειναι τοσο αυστηροι.Για τον Εμφιετζογλου δεν ξερω ποια ηταν η πορεια του στη Βαλκαν εγω αυτο που ξερω και τον κρινω για αυτο ειναι πως εκλεισε τα εργοστασια της Μηχανικης και της Βαλκαν στη Θεσσαλονικη και μετεφερε τη δραστηριοτητα των εταιρειων του στα Σκοπια.Θα μου πεις δεν ειχε το δικαιωμα?Νομικα σαφως και το ειχε, οταν ομως δημοσιως εξεφραζε θεσεις εθνοκεντρικες/εθνικιστικες και εδω κολλαει το θεμα με το κομμα του ΛΑΟΣ το οποιο ο Εμφιετζογλου υποστηριξε δημοσια το 2007 πριν τις εκλογες ,ηθικα δεν το ειχε.Τωρα οσον αφορα τα αλλα που αναφερεις στο σχολιο σου,δεν διαφωνω επι της αρχης πανω σε κατι.Θα πρεπει καποια στιγμη να αποδεχτουμε εμεις οι νεοι πως καμια δουλεια δεν ειναι ντροπη και πρεπει να ειμαστε προετοιμασμενοι για να ασκησουμε και χειρωνακτικη εργασια.
- marios
- Ο οποιοσδήποτε επιχειρηματίας μπορεί και φιλοσοφεί άν και εφόσον έχει εξασφαλίσει οτι είναι επιχειρηματίας……..
- Με άλλα λόγια, δεν έχεις χρόνο να φιλοσοφείς άν το στομάχι είναι ……άδειο.
- Αρα , όλοι οι φιλοσοφούντες νεαροί που «παν΄πλατεία» απο κάπου γεμίζουν στομάχι……
- Εν τω μεταξύ, οι περιφρονητέοι «αλβανοί», κτίζουν Αλβανία, Βουλγαρία, κλπ κλπ, με ιδρωμένα μετρητά, οχι με την σύνταξι του «γ’ερου» ούτε με τα κομμουνιστικο-οθωμανικά επιδόματα ανεργίας………
Απο την δική μου πλευρά, πρέπει να ομολογήσω, οτι , άν και μου προξενεί απορια ο αριθμός των νέων που «ταλαιπωρούνται» με τα φραπέ τους…………….., όσοι ΄μου είναι γνωστοί, δεν συμπεριλαμβάνονται στους προηγουμένους.
Επομένως, η απορία παραμένει : ποιοί είναι «αυτοί» ????? , αυτοί που γεμίζουν την πλατεία 11 το πρωϊ ???
@laskos Ιανουαρίου 14th, 2010 4:56 μμ :
Aυτά έχει ο καπιταλισμός και ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός σε παγκόσμιο επίπεδο: έχει συγκρούσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους και την εργοδοσία (είπαμε, επανειλημμένα τα συμφέροντα τους απαραίτητα δεν συμβαδίζουν), ο ανταγωνισμός του έχει νικητές και ηττημένους και οδηγεί σε κλείσιμο επιχειρήσεων και ανεργία, σε πολλές περιστάσεις οι κρίσεις διευρύνουν τη φτώχια και οδηγούν κοινωνικές αναταραχές, έχει ένα κράτος-επιτηρητή που τις περισσότερες φορές αδυνατεί να γεφυρώσει τις αντιθέσεις.
Τώρα εσύ, ο πελαγωμένος, για το κάθε τι που συμβαίνει γύρω σου συμπεριλαμβανομένης και της πορείας και τύχης της οικογενειακής σας επιχείρησης, μπορείς να κατηγορείς το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις που ψηφίζεις ή όχι, την ελληνική αριστερά, τους εργάτες και συνδικαλιστές, τον μαρξισμό, εκτός βέβαια από το ίδιο το σύστημα και τις εγγενείς αντιθέσεις και συγκρούσεις που δημιουργούνται στους κόλπους του.
Δεν κατηγορω κανεναν περα απο το αθλιο ελληνικο κρατος το οποιο χρησιμοποιει τους φορους μου για να θρεφει κοπροσκυλα. Καθολου πελαγωμενοι βεβαια, τα κινεζικα προιοντα πλεον ειναι εξαιρετικα επικερδη
Και κατηγορω την αριστερα και τους συνδικαλιστες οι οποιοι μεθοδικα πρωτοστατησαν στο βιομηχανικο σαμποταζ με ολα «δικαια» του εργατη. Κυριοι η ωρα της κρισης φτανει, η Ελλαδα χρεωκοπει και θα δουμε τα φιλολαικα δικαια του εργατη πως θα πληρωθουν. Οταν θα ερθει μιεωση μισθων κατα 40% των κοπροδημοσιων να δουμε ποσο θα γελανε καποιοι.
τα κινεζικα προιοντα πλεον ειναι εξαιρετικα επικερδη
Ίσως να πάψουν να είναι και τόσο, άν ο «λαουτζίκος», συμπεριλαμβανομένων και των παρασίτων του δημοσίου, σφίξει το ζωνάρι και δεν καταναλώνει πλέον.
rebel,
Σε μιά «ζωντανή» κοινωνν’ια, πάντα θα υπάρχουν ΦΑΝΕΡΕΣ αντιθέσεις, διεκδικήσεις, κλπ κλπ
- Το αντίθετο……… δεν χρειαζεται διευκρινήσεις……….
Μα απολυτα σωστο αυτο που λες Ρεμπελ, αφου τα παρασιτα εκαναν αγωνα να διωξουν εμας τους παραγωγους τωρα ερχεται η νεμεσις της χρεωκοπιας.
εμάς τους παραγωγούς
Ποιοι είστε εσείς οι «παραγωγοί»?
Οι μη δημοσιοι υπαλληλοι,πολιτικοι, συνδικαλιστες κυριε, δηλαδη ειτε μικρο ειτε μεγαλο επιχειρηματιες και ιδιωτικοι υπαλληλοι
Εγω στις «μη παραγωγικές τάξεις» δεν θα συγκατάλεγα επίσης εμπόρους, μεταπράτες, εισοδηματίες, κεφαλαιοκράτες, και άλλες εξίσου παρασιτικές ομάδες.
Ειπαμε αριστεροι και ιδιοκτησια εχετε παρει διαζυγιο
Πλακα στην πλακα αυτοι που δεν παραγουν στην κοινωνια ειναι αυτοι που εχουν ιδιοκτησια!!Εχουν τους μ…ες να τρεχουν για χαρη τους και οι ιδιοι κηρυττουν ποια ειναι τα οφελη της αγορας και ποσο κακοι ειναι αυτοι οι μ…ες η πιο εκλεπτυσμενα εργαζομενοι που ζητανε παραπανω απο αυτα που τους δινονται!!
Ρεμπελ και εγω συμφωνω μαζι σου.Απο ποτε ενας «επιχειρηματιας»ανηκει στις παραγωγικες ταξεις?Εχει παει ποτε καποιος απο αυτους στο εργοστασιο του να δουλεψει βαρδια?
Απο αυτον που δεν εχει δουλεψει βαρδια κακομοιρε παρακαλας δουλεια. Τωρα ετοιμαστειτε να γινετε Αργεντινη, εγω την κοπανησα χρονια απο το τρελοκομειο η ελλας
Αυτο δηλαδη καλο ειναι?Το γεγονος δηλαδη οτι παρακαλαω δουλεια απο αυτον που δεν εχει δουλεψει βαρδια.Παντως μαλλον εχεις δικιο.Αργεντινη θα γινουμε.Ακομη και το λιμανι του Πειραια πουλησαμε,κριμα που δεν βρεχει συχνα στην Ελλαδα να πουλησουμε το βροχινο νερο στις πολυεθνικες.Αυτο ειχε γινει στη Βολιβια το 2003 πριν αναλαβει ο «εχθρικος για τις επενδυσεις»που δε σεβεται τη «δημοκρατια»Εβο Μοραλες.
laskos, είμαι εναντίον της «ιδιοκτησίας», και μόνον αυτής, που χρησιμοποιείται στην εκμετάλλευση ανθρώπινης εργασίας και τη δημιουργία κέρδους για τον κάτοχό της.
Τελικά η ανάγνωση του συγκεκριμένου blog αποδεικνύεται όλο κ πιο ενδιαφέρουσα. Για παράδειγμα μόλις έμαθα ότι οι been counters θεωρούν εαυτούς παραγωγικές τάξεις. Έχει την πλάκα του τελικά.
Τα ορφανά απλώς δεν το έχουν. Δεν καταλαβαίνουν ότι δεν είναι λογικό να αποκαλεί κανείς παράσιτα ανθρώπους οι οποίοι αμείβονται ΒΑΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ( επιχειρηματίες, πωλητές έμποροι κτλ).
Αλλά ξεχνώ μάλλον ότι για έναν αριστερό στόχοι κ αποτελέσματα είναι ψιλά γράμματα. Αυτοί πιστεύουν στην ανταμοιβή ΒΑΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. Δικαιούνται τα πάντα. Και πάνω από όλα μια θέση εργασίας( την οποία φυσικά θα ζητήσουν από τα παράσιτα όπως εύστοχα παρατηρεί και ο laskos)
Intellectual frauds
Κι εγώ, επίσης, διασκέδασα (ειλικρινά!) και γέλασε τ’ αχείλι μου με την άποψη ότι τις παραγωγικές τάξεις συνιστούν οι ειτε μικρο ειτε μεγαλο επιχειρηματιες και ιδιωτικοι υπαλληλοι του laskos.
Ο laskos διστάζει να ψελλίσει τις λέξεις εργάτης & εργατικη τάξη (εκτός αν τους εντάσσει και αυτούς στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, οπότε πάω πάσσο), ίσως από κάποιαν κρυφή φοβία – μην του πάρουν τα σπίτια, την ιδιοχτησία, δεν ξέρω. Έλα ντε, που κάποιος κάπου μακριά όμως δουλεύει και φτιάχνει (πως το λένε… παράγει?) τα «κινέζικα προϊόντα που μεταπουλά η οικογενειακή του επιχείρηση.
Αλλά ποιοι είναι οι «been counters» ή bean counters? Στους λογιστές αναφέρεστε?
bean counters – τρίχες για τρίχες συζήτησι – για σοβαρευτείτε….
Και οι εμποροι ναρκωτικων βαση αποτελεσματων αμειβονται Λαμπρο.Ειναι παραγωγικη ταξη?Και ενταξει ας μην ειμαι υπερβολικος στην κριση μου.Οι χρηματιστες,οι μετοχοι και λοιποι κεφαλαιοκρατες τι ακριβως παραγουν και περιλαμβανονται συμφωνα με τη λογικη σας στις παραγωγικες ταξεις?
Μαριε δεν πας να μασησεις κανα φυλλο κοκας μαζι με τον Εβο Μοραλες μηπως και αντιληφθεις την πραγματικοτητα του κοσμου?
Για το εμποριο κοκας ευθυνονται οι ΗΠΑ και οι αδελφες κυβερνησεις τους της Κολομβιας και του Μεξικου.Μηπως να απευθυνθω εκει καλυτερα?
Ναι ο Ουριμπε και η Μπετανκουρ εχουν κανει κολεγια με το FARC. Ο Χουσειν Ομπαμα συστηνει κοκα στα γευματα στον Λευκο Οικο και στο Οβαλ Γραφειο αντι για ουισκι δινουν ροφημα κοκας σε φλυτζανι με την φατσα του Εβο Μοραλες.
Τελικα 0+0=14 οπως ελεγε και ο γκαντεμης και 4/0=666
Τα παραστρατιωτικα ταγματα θανατου της Κολομβιας μας λενε τιποτα?Απο ποιον χρηματοδοτουνται,απο ποιον εξοπλιζονται?Εχουν διασυνδεσεις στις κυβερνησεις της χωρας τους και οχι μονο ναι η οχι?Ασχολουνται με το εμποριο κοκας ναι η οχι?Και οσον αφορα τις ΗΠΑ δεν ειναι η μοναδικη φορα που εχουν βαλει το χερακι τους σε αυτο το εμποριο.Και στο Αφγανισταν το εχουν κανει.Παντως οσον αφορα την κοκα δεν ξερω αν ο Ομπαμα κανει χρηση της,αυτο που ξερω οτι προνομιακοι πελατες του συγκεκριμενου εμποριου ειναι ανθρωποι που ανηκουν στις «παραγωγικες ταξεις»,δηλαδη επιχειρηματιες,χρηματιστες.Ειναι ενα αλλο τεκμηριο ποσο ανηκουν πραγματι στις παραγωγικες ταξεις.Προσωπικα δεν εχω δει πολλους να εργαζονται και μαλιστα στο δευτερογενη τομεα της οικονομιας και να εχουν μετα την ορεξη και το χρονο για κοκαινες κλπ.
Για την Ιστορία,
- Bean Counters , ήσαν – το πάλαι ποτέ – αυτοί που μέτραγαν τους σπόρους του καφέ, τα σακκιά, διότι ακόμη , ο καφές είναι ιδιότροπο προϊόν.
Μετέπειτα, σημαίνει τους μικρολογιστές, τους τσιγγούνηδες κλπ
- Coca = Θαυματουργό φυτό, τα φύλλα του οποίου, ακόμη και τώρα, χρησιμοποιούνται ΝΩΠΑ απο τους ντόπιους για να περάσουν την ημέρα χωρίς πείνα, και δίψα.
Αντί να σταματήσουν «για ένα σάντουϊτς» κα κοκα-κολα, μασάνε φύλλα……..
Οι ντόπιοι αντιδρούν στην εξαφάνιση των αυτοφυών φυτών, για τους άνω λόγους, αλλά τώρα είναι και επικερδής η καλλιέργειά τους !!!
Στην συμπυκνωμένη μορφή παρείχθει για ιατρικούς λόγους, αλλά διεδώθη σε όσους έχουν παραδάκι, διότι, με την αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος αντικαθιστά το viagra !!!
To viagra βέβαια είναι πολύ φθηνότερο, αλλά η κοκα είναι της μοδός !!!!!!
Η «μόδα» πληρώνεται, αποφέρει κέρδη, την κηρύσουμε και παράνομη, και ……… όποιος προλάβει…….
ΕΙΝΑΙ παραγωγική εργασία, απο καλλιέργεια, μεταποίηση, μέχρι πλασσάρισμα, για έναν απλούστατο λόγο, δηλαδή, ικανοποιεί κάποια ανάγκη, θεμιτή/αθέμιτη/ψυχολογική/καλ/η/κακ/η του ανθρώπου.
Το ίδιο συμβαίνει με ΟΛΑ τα επαγγέλματα, άλλως ΔΕΝ θα υπήρχαν.
Σπυρο(αν μου επιτρεπεται ο ενικος)συμφωνω μαζι σου.Η κοκαινη ειναι ενα προιον αφου προκυπτει μετα απο παραγωγικες διαδικασιες και καλυπτει αναγκες.Ειναι ενα προιον ομως το οποιο παραγεται λαθραια και το ιδιο ισχυει και για το εμποριο της.Ισως για αυτο εξασφαλιζει και τοσα κερδη στους εμπορους της με αποτελεσμα αυτο να διαιωνιζεται και μαλιστα με την ανοχη πολλων μεγαλοσχημονων.
MARIOS,
Υποθέτω οτι οι συζητήσεις εδώ είναι πέρα απο τα όρια του «πρέπει» και οτι όλοι αναζητούμε απαντήσεις σε ερωτήματα…
Με αυτό το σκεπτικό, το αξίωμα «είναι λαθραία» δεν ισχύει, διότι είναι δημιούργημα των Κυβερνήσεων.
Τα υπόλοιπα, σηλαδή , υψηλές τιμές, συμμορίες κλπ, είναι φυσικό επακολούθυμα.
Δεν έχω ιδέα αν πρέπει ή δεν πρέπει να αποποινικοποιηθεί η κόκα και ΟΛΑ τα ναρκωτικά, ελλείψει γνώσης στατιστικών, συνεπειών, κλπ
- Θα ήταν βέβαια ένα ενδιαφέρον πείραμα………………..που θα διέλυε την συντεχνία των ναρκοπωλών (για να είμαστε εντός θέματος -) )
MARIOS,
- Υποθέτω οτι οι συζητήσεις εδώ είναι πέρα απο τα όρια του «πρέπει» και οτι όλοι αναζητούμε απαντήσεις σε ερωτήματα…
- Με αυτό το σκεπτικό, το αξίωμα «είναι λαθραία» δεν ισχύει, διότι είναι δημιούργημα των Κυβερνήσεων.
Τα υπόλοιπα, δηλαδή , υψηλές τιμές, συμμορίες κλπ, είναι φυσικό επακόλουθο.
- Δεν έχω ιδέα αν πρέπει ή δεν πρέπει να αποποινικοποιηθεί η κόκα και ΟΛΑ τα ναρκωτικά, ελλείψει γνώσης στατιστικών, συνεπειών, κλπ
- Θα ήταν βέβαια ένα ενδιαφέρον πείραμα………………..που θα διέλυε την συντεχνία των ναρκοπωλών (για να είμαστε και εντός θέματος -) )